Marcos 11

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bí èthǐ hyǎtuố̤phû hò́ ná vǐ̤ Jerusalem bí dò̌ Bethphage ná dò̌ Bethania dò̌htû̌ Oliva so khǎshyéakhè̌nuô, Jesǔ nò̌hyǎ ré̤ a khǒpacè̤̌ thè́nyě̤.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 Rò a hé èthǐ, “Hyǎnuô̌ ré̤ lahyǎ dò̌ dố nyěnuô tôdò̌, thǐ hyǎ nuô̌nuô̌ ná thǐ ki myáhtye mya̤ò́lyǎphú plya̤ tôduô̌ dố ǔ sidyánya̤ nò́hí lǔ tôphuố꤮ to tôduô̌ pǎ. Thǐ ki myáhtye ǔ cò̌klò̤ tala̤-e asè bínuô pǎ rò ilyě è rò cwika̤ è bíyě ní꤮.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki sudyǎ thǐ, ‘Thǐ cuố ilyě tuố̤ mya̤ò́lyǎphúyě me̤tě?’ Hérò, ‘Byacè lo nò̌ lǔ nuô, a nò̌htuô̌ lǔ pǎ rò a thǔka̤pryǎ khyěthyá dû pǎ,’ hésû lǔ phúnuô ní꤮.” Jesǔ hé èthǐ phúnuô.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Bínuô akhè̌ èthǐ cuốmyáhtye mya̤ò́lyǎphú dố ǔ cò̌klò̤ ophû è ná hikadǎ khǎshyé rò a kahtòo dố klyákǔ tôduô̌. Rò èthǐ cuốilyě lǔplye̤.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Kayǎ kahtòo bí akhǎshyé nuôtahe sudyǎ èthǐ, “Thǐ cuốilyě tuố̤ mya̤ò́lyǎphú plye̤ me̤tě?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Rò èthǐ hésû phú Jesǔ nò̌hé èthǐ nuô rò kayǎ nuôtahe plwǒcwika̤ èthǐ.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Èthǐ cwika̤ní̤ mya̤ò́lyǎphú yěnuô dố Jesǔ a o rò èthǐ idè̌htya lahyǎ aca̤klò̌ dố mya̤ò́lyǎ nyá̤khu rò Jesǔ htyasidyá è.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Kayǎ bè́mṳ dè̌tǎ̤ lahyǎ aca̤klò̌ tahe dố klyádè̌kǔ htuô̌rò dố aruô tahe kuô̌ke rò a pǎ̤ka̤ní̤ thòphyǎ dố alèo tahe dố nyekhu rò ka̤-idè̌tǎ̤ dố klyádè̌kǔ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Rò kayǎ cuố ré̤ lahyǎ dố nyě tahe, tahe rò a krwǒcuốkuô̌ lahyǎ dốkhyě rò a è́htǒ lahyǎ,
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Kayǎ dố a kíré̤ hyǎ pố pè̤ thyáná pè̤phè̌ Khwí Davi dố꤮ nyénu yětôprè̤nuô, Cò́marya ki sò̌ridû è ní!”
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Jesǔ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akǔ akhè̌nuô, a cuốnuô̌ dố tè̤lǔhǒdu lo̤kǔ rò a cuốlěmyá tava̤lò̌ tè̤pwǒ̤tôcô. Tamò̤́ kíré̤ tǎ̤hò́ akhu-akhyě è ná a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ htecuốkyǎ dố dò̌ Bethania.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Dốkhyě tônyěnuô bí èthǐ o dố dò̌ Bethania hteka̤ dố klyálo̤ akhè̌, Jesǔ thè́e dǐ.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Rò a myáhtyecuốlǒ kadwímò̤́ dố alè tahuố tômò̤́. Ma athè o è̌ a tane̤ rò a cuốtǒ dố kadwímò̤́ o, manárò bí a cuốtuố̤ dố kadwímò̤́ o akhè̌nuô, a myáhtye athè tôplò꤮ to, ashuốakhè̌ tǒthè híto akhu-akhyě a o shuô̌shuô̌prè́ alè prè́.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Jesǔ hé kadwímò̤́ nuôtômò̤́, “Tôprè̤꤮ ki enò́ kuô̌pǎ tǎ nè̤thè tǎmé̤ ní꤮” a hé phúyěnuô a khǒpacè̤̌ tahe ní̤huô̌ lahyǎ.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Bí èthǐ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Jerusalem akhè̌nuô, Jesǔ cuốnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ rò a cuốnuô̌ cáhtya vè̤́htekyǎ kayǎ ipri̤-isè̌tè̤ bínuô tahe rò a nuô̌htu laklò̤̌tǎ̤kyǎ ǔ lé̤htulya rû̌ a dǐrè̤́htyalô̌ nuôtahe ná khuklyáhtyalô̌ dố ǔ lé̤onyǎ isè̌ ná htulwí̤ nuôtahe.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ǔ o bí tè̤lǔhǒdu vǐ̤kǔ nuôrò ǔ kíré̤ cò̤̌cuốkhó ǔtǎ̤tè̤ dố aruô tôpho akhè̌ Jesǔ dyécò̤̌ cuốkhóǔ tôprè̤꤮ to.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Htuô̌rò a ithyóithya èthǐ, “Dố lisǎsè̌kǔnuô, Cò́marya hé,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ní̤huô̌ Jesǔ hé phúyě rò èthǐ myápṳ̌ klyá dố a ki pṳ̌me̤thyě Jesǔ. Kayǎ bè́mṳ tahe yǒ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ Jesǔ a tè̤ithyóithya akhu-akhyě, èthǐ htwǒ khuklò́khuklyǎ nuôtahe thè́isě lahyǎ Jesǔ alé̤.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Bí mò̤́tǎ̤ hò́ akhè̌nuô, Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe hteka̤kyǎ dố vǐ̤klò̌.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Shyéparǒ mò̤́lǐro̤mû́ akhè̌nuô, èthǐ htecuố rwókhyě klyá nuôtôbǒ rò kadwímò̤́ dố Jesǔ isò̌kyǎ lǔ nuô tômò̤́nuô èthǐ myáhtye ná akrǎlò̌ sǐmò̤́ tuố̤ cò́ dố arwí̤ cò́.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Rò Petru thè́né̤htyabè tuố̤ Jesǔ isò̌kyǎ thòmò̤́ yěnuô rò a hé lǔ, “Thárá꤮ myámò̌ dốnuô lé, kadwímò̤́ dố nè̤ isò̌kyǎ lǔ nuôtôthò a thyěkrǎkyǎ hò́.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Rò Jesǔ hésû lǔ, “Zṳ̂́e Cò́marya nuô.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 Vǎ hécò́ cò́ nè̤, kayǎ tôprè̤prè̤ a ki hé soyětômě, ‘Thò́thû́ cuố taphǎkyǎ dố htyědutava̤ akǔnuô,’ rò a ki thè́plòrare to rò a ki zṳ̂́e má̤lakǒ hénuô, a ki htwǒhtya pé̤ lǔ phú a hé nuô pǎ.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Phúnuô akhu-akhyě vǎ hé thǐ, thǐ kwǐtè̤ dố Phè̌ Cò́marya a o ǐtětě꤮ bèbènuô zṳ̂́e ná thǐ ní̤bèhò́ nuô, rò thǐ ki ní̤bè má̤lakǒ pǎ.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 Bí thǐ kahtò kwǐcò́bè̌ akhè̌nuô, thǐ ki pṳ̂́o kayǎ tôprè̤prè̤ atè̤thû́ kihérò plwǒkyǎ ètè̤thû́nuô. Thǐ ki plwǒkyǎ tû́ma thǐphè̌ o dố mò́khu yětôprè̤ ki plwǒkyǎkuô̌ thǐ tè̤thû́ phúnuô pǎ.”
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 (“Manárò thǐ ki plwǒkyǎ ǔtè̤thû́ to kihérò, thǐphè̌ o dố mò́khu yětôprè̤ plwǒkyǎkuô̌ thǐ tè̤thû́ toto.”)
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốtuố̤ khyěthyá dố vǐ̤ Jerusalem rò bí Jesǔ lěcuố dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe, ná Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe hyǎ dố lǔo,
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 rò èthǐ sudyǎ Jesǔ, “Nè̤ cuốme̤tuố̤ tè̤phúyě tahe ròma nè̤ cuốme̤ ná ǔpě a taryěshyosò̌ pě? Nè̤ ki me̤tè̤ phúyětahe agněnuô ǔpě nò̌me̤ nè̤ pě?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ sudyǎ kuô̌ thǐ ngó̤ tômû̌, rò hésû pé̤ kuô̌ vǎ, rò vǎ me̤ tè̤yětahe ná ǔpě a taryěshyosò̌ pěnuô vǎ ki héluô̌ pé̤kuô̌ thǐ pǎ.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Giovanni Baptista plwǒ pé̤ ǔ htyě yěnuôma Cò́marya dyé lǔ taryěshyosò̌ è̌? Má̤torò prè̤lukayǎ dyé lǔ è̌? Héso pé̤ myá vǎ.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Rò èthǐ kré ní̤dyélǔ, “Pè̤ ki hé, ‘Cò́marya dyé lǔ’ kihérò, a klyá sudyǎ nyǎ hò́ pè̤, ‘Kihéphúnuôrò thǐ zṳ̂́e lǔ to me̤tě?’ Phúnuô hò́.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Rò pè̤ ki hé è, ‘Prè̤lukayǎ dyé lǔ’ kihérò, pè̤ thè́isě kayǎ bè́mṳ yětahe alé̤lé̤.” (Me̤těhérò kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ yǒ zṳ̂́e lò̌ ná Giovanni ma prè̤pro̤ má̤lakǒ tôprè̤.)
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Phúnuô akhu-akhyě èthǐ hésû Jesǔ, “Pè̤ thè́gněto.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.