Lucas 9
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH
1 Jesǔ è́hyǎ plò́lò̌ a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ rò thyáphú prè̤dônyǎphú yětahe ki vè̤́htekyǎbè́ lò̌ khǐnétahe rò a ki zasǐmé̤bè́ lò̌ tè̤swítè̤sè̌ tahe agněnuôrò, a dyé pé̤ èthǐ tè̤pro̤tè̤prya̤ ná tè̤taryěshyosò̌ tahe.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Htuô̌rò a plwǒcuố èthǐ dố a ki cuố hésodônyǎ pé̤ ǔ ná Cò́marya ahtyěaké̤, rò a ki zasǐmé̤ pé̤ kayǎswíkayǎsè̌ tahe.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ cuốklyá rò phyécuốní̤ tǎ tôcô꤮ tǎmé̤ ní꤮, ihtyábǒ bèbè, pyě̤ bèbè, sèe bèbè, rû̌htè̌ bèbè phyéní̤ tǎmé̤. Phyécuốlốphyécuốklò̌ tǎ ca̤ tôpṳ̂꤮ tǎmé̤.
3 Ele disse:
4 Otadûkuô̌ bí hi dố a è́mo̤sû thǐ nuôtômě akǔ tuố̤dố thǐ htecuốkyǎ bí vǐ̤kǔnuô pǎní꤮.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Ǔ ki è́mo̤sû thǐ tôpho꤮ to hénuô, thuô̌tǎ̤kyǎ hemû dố thǐ khǎduôlo̤ nuôtahe rò htecuốkyǎ dố vǐ̤nuô tôvǐ̤ akǔ ní꤮. Thǐ ki me̤phúnuô héma athyáná thǐ dyéluô̌kyǎhò́ tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố Cò́marya ki cirya èthǐ pǎ nuôhò́.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Prè̤dônyǎphú tahe htecuố rò a cuốnuô̌ tôdò̌ htuô̌ tôdò̌ rò a cuố hésodônyǎ pé̤ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila, rò a cuố zasǐmé̤ pé̤ ǔ tè̤swítè̤sè̌ dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Bínuôakhè̌ Galilea ké̤ a Khwí Herodè ní̤huô̌ ná Jesǔ me̤tè̤ yětahe, rò a súsá lò̌ lǔ thè́plò, me̤těhérò, kayǎ tahehe hé ná Giovanni Baptista thyěihtòka̤khyě hò́.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Tahe kuô̌ke rò a hé ná Elia hyǎoluô̌htya khyěthyáhò́, tahehe rò a hé kuô̌ke ná prè̤pro̤ dố꤮ nyénu aklè̌ tôprè̤prè̤ htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá hò́.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Rò Khwí Herodè hé, “Vǎ nò̌pǎ̤tṳ̂̌kyǎ htuô̌hò́ Giovanni akhuklò́ hò́ rò kayǎ dố vǎ ní̤huô̌ ari-akyǎ yětôprè̤ nuôma ǔpěpě è̌?” Rò, “Vǎ ki myáhtye cyá̤ Jesǔ phútětě,” a tane̤ phúnuô.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Prè̤dônyǎphú tahe ka̤khyě rò ka̤héso pé̤lò̌ Jesǔ ná lò̌꤮ èthǐ me̤htuô̌hò́ tè̤nuôtahe ari-akyǎ. Jesǔ è́ní̤ èthǐ rò a htecuố tû́dû lahyǎ dố vǐ̤tôvǐ̤ dố ǔ è́ ná Bethsaida nuôtôvǐ̤.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Bí kayǎ bè́mṳ ní̤huô̌ ná Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốhò́ dố vǐ̤ nuôtôvǐ̤ akhè̌, èthǐ krwǒcuốkuô̌ lahyǎ bínuô. Jesǔ è́mo̤sû èthǐ rò hésodônyǎ pé̤ èthǐ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ari-akyǎ rò a zasǐmé̤ pé̤ kayǎ tahe a tè̤swítè̤sè̌.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Bí mò̤́ kíré̤ tǎ̤ hò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤yě hyǎ dố lǔo rò a hyǎhé lǔ, “Thyáphú èthǐ ki cuố myápṳ̌e myápṳ̌ǒ, ki cuốmyápṳ̌ ní̤dyé lahyǎ dû èthǐ lé̤omyě khǎlé̤khǎbya agněnuôrò, nò̌ka̤kyǎ mò̌ èthǐ dố dò̌kǔsokǔ dố a o tavǐtava̤ bíyě tôpho nuô, me̤těhérò khǎlé̤ bíyětôphoma dò̌ ophû tôdò̌꤮ to.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Manárò Jesǔ hé èthǐ, “Myá dyéedyéǒ pé̤ èthǐ tôcôcô nuô.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Dyáshuô̌shuô̌prè́ prè̤khǔdu yětahenuô a phû꤮ odû nyǎ̤rí cò́.
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 A khǒpacè̤̌ tahe nò̌onyǎo kayǎ bè́mṳ phú a hétǎ̤ èthǐ nuô.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Rò Jesǔ phyé khò́mǔnuô nyǎ̤klò̤́ ná tè̤̌phúnuô nyě̤bè rò a tṳ́htya dố mò́lè̤̌ rò a hébwíhétaryěhtya Cò́marya. Htuô̌rò a ibikyě khò́mǔ ná tè̤̌phúyě rò a dyétǎ̤ ná a khǒpacè̤̌ nuôtahe. Rò a khǒpacè̤̌ tahe zṳ́tǎ̤e pé̤ ná kayǎ bè́mṳ yětahe.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Èthǐ e pòepòǒ ekò́ǒbǎ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ cò́ rò a khǒpacè̤̌ tahe phyédwóplò́ khyěthyá khò́mǔ ná tè̤̌phú dố a ibikyě rò a okyǎlố tahenuô a obǎ pǎ cò́ ná krí̤nuô shyényě̤mě cò́.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Tônyěkhè̌ bí Jesǔ kwǐcò́bè̌ tû́dû tôprè̤ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe ophû ná lǔ rò Byacè sudyǎ èthǐ, “Kayǎ bè́mṳ tahe hékryá lahyǎ vǎ ná vǎ maǔpě?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Rò èthǐ hésû, “Taheherò a hé nè̤ ná Giovanni Baptista, tahehe kuô̌kerò a hé ná Prè̤pro̤ Elia, taheherò a hé ná prè̤pro̤ dố꤮ nyénu tahe aklè̌ tôprè̤prè̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě prè́,” a hé lahyǎ phúnuô.
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Rò Jesǔ sudyǎke èthǐ, rò a hé èthǐ, “Thǐ kuô̌kelé꤮, thǐ hé vǎ ná ǔpě?”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Rò Jesǔ mekyǎ tǎ̤te̤kyǎ angó̤ rò a hé èthǐ ná thǐ bè cuố hésoluô̌ní̤ pé̤ ǔ tôprè̤꤮ to ní꤮.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Htuô̌rò a hé pé̤ pó̤ èthǐ, “Prè̤lu aphúkhǔ má̤ vǎyě, a bè khyábè nyǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ è́myěè́cô pǎ, rò Judaphú aplò́amṳ akhuklò́ tahe ná bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ki cṳ̌ vǎ to, a ki thò́taná̤kyǎ vǎ pǎ. Ǔ me̤thyěkyǎ vǎ pǎ rò thuô̌nyětônyě pǎnuô Cò́marya ki me̤htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá vǎ pǎ.”
22 E continuou:
23 Htuô̌rò Jesǔ héso pé̤ èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤, “Kayǎ tôprè̤prè̤ ki thè́zṳ̂́ krwǒ vǎkhyě hénuô, a tǒbè me̤ phú vǎ thè́zṳ̂́nò̌me̤ lǔ nuôtahe, a me̤ cṳ́꤮ dû athè́plò ma aní̤ to. A bè záhtya ní̤dyédû a krusu pwǒ̤꤮ tônyě rò a bè krwǒ vǎkhyě.
23 Depois disse a todos:
24 Me̤těhérò kayǎ dố a thè́zṳ̂́ me̤lwóhteka̤ ní̤dyé a thè́plòhtwǒprè̤ tôprè̤prè̤ nuô, a thè́plòhtwǒprè̤ ki lamé̤kyǎ pǎ. Manárò dố vǎkhuvǎkhyě rò kayǎ tôprè̤prè̤ ki dyélya̤kyǎ a thè́plòhtwǒprè̤ ní̤dû hénuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki ní̤bè lò̌ cò́ hekhusǐba a tè̤duzá̤htyathè̌ tahe cò́ tadû́rò a ki lacṳ́kyǎ a thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yě hénuô abwío dố lǔgně ǐtě?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a thè́tarè̤̌ vǎ ná vǎlǎ̤vǎngó̤ yětahe tôprè̤prè̤ nuô, shyé꤮ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎhò́ ná a taryědutaryěhtǔ ná aphè̌ a taryědutaryěhtǔ ná tanémò́khuphú sǎsè̌ tahe a taryědutaryěhtǔ hò́pǎ akhè̌nuô, vǎ ki thè́tarè̤̌ kuô̌ke lǔ pǎ.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Vǎ hé má̤lakǒ cò́ thǐ, kayǎ dố a ihtòo bí thǐklè̌yě tahehenuô, bí èthǐ thyě tyahí tokhè̌, èthǐ ki myáhtyenò́ lahyǎ Cò́marya hyǎ pốhtyěpốké̤ pǎ.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Bí Jesǔ hébèhtuô̌ phúyě dốkhyě a phû bǎhò́ nyělwǐ̤thyó akhè̌nuô, a è́ní̤ Petru, Giovanni ná Jakomo rò a cuốhtya dố so tômě alo̤ rò Byacè Jesǔ kíré̤ cuốkwǐcò́bè̌ bínuô.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Bí a kwǐcò́bè̌ akhè̌nuô, amèthè htulyahtya khólò̌ rò a hyeca̤ tahenuô abǔplyatakhè̌htya lò̌plǐ cò́.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Kayǎ hyǎ oluô̌htyakhyé bínuô thè́nyě̤ rò a hébè ná Jesǔ. Èthǐ ma Mosè ná Prè̤pro̤ Elia.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Rò a oluô̌htya tố̤ ná mò́khu a tè̤lǐtè̤takhè̌ tahe rò a hébè ná Jesǔ. Èthǐ hébè ní̤dyélǔ ná nyě̤tyato pǎnuô Jesǔ ki me̤lốme̤bǎhtya Cò́marya a tè̤taze-one yěnuô pǎ, rò a ki thyěkyǎ bí vǐ̤ Jerusalem akǔnuô pǎ ari-akyǎ.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Petru ná a khǒbò́thyó tahe omyění̤sè̌ tadû́rò bí èthǐ thè́né̤htya akhè̌nuô, a myáhtye Jesǔ a taryědutaryěhtǔ tahe htuô̌ná kayǎ thè́nyě̤ ihtò otố̤kuô̌ ná lǔ.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Bí Mosè ná Prè̤pro̤ Elia htecuốkyǎ hò́ akhè̌nuô, Petru hé Jesǔ, “Byacè꤮, khǎlé̤ bíyě tôpho rò atwó̤ mo̤ryá lǎ. Pè̤ ki isò́pé̤ thǐ lé̤thû thuô̌mě, tôměrò nè̤gně, tôměrò Mosè agně, tôměrò Prè̤pro̤ Elia agně.” (A hé phúyě tadû́rò a hékryá꤮ ǐtěnuô a thè́gně ní̤dyé to.)
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Bí Petru hébè pǎprè́ akhè̌nuô, ò́luố̤ tôba hyǎ oluô̌htya rò a lapò̤ tǎ̤bíkyǎ èthǐ. Bí ò́luố̤ lapò̤bí èthǐ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe thè́isě lò̌plǐ cò́.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Rò ngó̤pra̤hte dố ò́luố̤ akǔ rò a hé, “È ma vǎphúkhǔ dố vǎ nwóhtya htuô̌hò́ è tôprè̤. Ní̤dǎ lahyǎ angó̤ ní꤮.”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Bí ngó̤pra̤ okuốhò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ yěthè́thuô̌ myáhtye ná Jesǔ okyǎ tû́dûprè́ tôprè̤ prè́. Lò̌꤮ tè̤ritè̤kyǎ dố èthǐ myáhtye a htwǒhtya yětahenuô a hésoluô̌ pé̤ ǔ tôprè̤꤮ to, bínuôkhè̌ èthǐ othuôtakrû́ ní̤dyé lò̌plǐ prè́.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Dốkhyětônyě, bí èthǐ o dố sokhu hítǎ̤ akhè̌nuô, kayǎ bè́mṳdu hyǎmyásû cò́ èthǐ tôplutôphè.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Dố kayǎ bè́mṳ aklè̌ tôprè̤nuô a è́htǒ, “Thárá꤮! Vǎ kwǐthè́zò̤ nè̤, nè̤ myámò̌ vǎphúkhǔ yělé. Vǎphúkhǔ oprè́ tôprè̤꤮ tuô̌ prè́.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Khǐnékhǐnò̌ me̤bè lǔ rò a è́htǒhtyakhyé. Htuô̌rò a me̤taryé lǔ rò akyǎ̤kǔ bò́bè́hte. Khǐnékhǐnò̌ yětôduô̌nuô, pwǒ̤phuốphuố꤮ a me̤bè lǔ rò a htecuố zǔnyé to, a me̤cyě̤me̤cṳ̂ me̤ thè́práladyá lò̌ lǔ.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Vǎ kwǐthè́zò̤ nè̤ khǒpacè̤̌ tahe ki vè̤́htekyǎ pé̤ lǔ khǐnékhǐnò̌yě tadû́rò èthǐ vè̤́htekyǎ bè́to.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ oto, thǐ khǎlèduô̌ nyacò́! Vǎ bè onyě̤ tố̤kuô̌pǎ ná thǐ bátě pǎ? Vǎ tǒbè khyáthè́dǒ nyě̤pé̤kuô̌pǎ thǐ bátě?” A héhtuô̌ phúnuôrò a héke kayǎphè̌ nuôtôprè̤, “È́hyǎ nè̤ phúkhǔ bíyě.”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Bí pacè̤̌phè̌ yětôprè̤ hyǎ akhè̌nuô, khǐnékhǐnò̌ me̤lakhû́tǎ̤ lǔ dố hekhu rò a me̤taryé lǔ. Rò Jesǔ thè́prwǒ̤ khǐnéyě, rò a zasǐmé̤kyǎ pé̤ lǔ, rò a dyéka̤khyě khyěthyá ná aphè̌.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Kayǎ o bínuô pwǒ̤꤮ tôprè̤ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ Cò́marya a tè̤pro̤tè̤prya̤ shyosò̌ yěnuô cò́.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Ní̤dǎ tǎ̤te̤ lahyǎ ngó̤ dố vǎ ki hésoluô̌ pé̤ thǐ khǒnyá̤ yětahe ní꤮. Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě, ǔ ki isè̌ tǎ̤kyǎ è dố prè̤lukayǎ a takhukǔ pǎ.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Manárò a khǒpacè̤̌ tahe thè́gněplǒ lǔ tè̤hébè yětômû̌ angó̤lasá to. Thyáphú èthǐ ki thè́gně tǎmé̤ nuô, ǔ beuốbebíkyǎ angó̤lasá prè́. Èthǐ sudyǎbû Byacè Jesǔ tôprè̤꤮ to.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Byacè a khǒpacè̤̌ tahe krékryá̤ ní̤dyélǔ ná dố èthǐ aklè̌nuô, ǔpě ki htwǒdulố ǔ pǎpě, phúnuô.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Jesǔ thè́gně èthǐ atè̤tane̤ dố a thè́plòkǔ tahe akhu-akhyě a è́hyǎ pacè̤̌ tôprè̤ rò a nò̌hyǎ kahtòo lǔ dố akhǎshyé,
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 rò a hé èthǐ, “Kayǎ dố a myá vǎmèthè rò a ki è́mo̤sû pacè̤̌phú thyáná yětôprè̤ tôprè̤prè̤nuô a è́mo̤sû hò́ vǎ hò́. Rò kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́sû vǎ nuôma a è́sû prè̤ dố a nò̌hyǎlya̤ vǎ yětôprè̤nuô hò́. Me̤těhérò, kayǎ dố a tane̤patí ní̤dyélố ané̤ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤ nuôma kayǎ dố a htwǒdulố ǔ hò́.”
48 Aí disse:
49 Giovanni héhte, “Byacè꤮ pè̤ myáhtye kayǎ tôprè̤ dố a cuố vè̤́htekyǎ khǐnékhǐnò̌ tahe ná nè̤mwi̤. A yǒ otố̤kuô̌ dố pè̤amṳkǔ má̤to rò pè̤ hé tǎ̤tṳ̂̌kyǎ lǔ.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Manárò Jesǔ hésû Giovanni, “Cuốpṳ̌ me̤tǎ̤tṳ̂̌ tǎ è tǎmé̤. Me̤těhérò kayǎ dố a htésû thǐ to tahe nuôma kayǎ dố a pó̤ ní̤dyé thǐ hò́.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Bí mò̤́nyěmò̤́thè̌ phûhyǎhò́ dố ǔ ki è́htyahò́ Jesǔ dố mò́khu akhè̌nuô, a belya̤ athè́plò ná a ki cuố dố vǐ̤ Jerusalem.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Jesǔ nò̌cuốone ré̤ prè̤thǔ tè̤ritè̤kyǎ tahe dố nyě, rò thyáphú èthǐ ki taritaryǎ one pé̤ Byacè agně lò̌꤮ plǐ nuôrò, èthǐ htecuố nuô̌ okuốlá dố Samaria dò̌tôdò̌ akǔ.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Manárò dò̌phúsophú tahe è́mo̤sû Jesǔ to, me̤těhérò èthǐ thè́gně tǎ̤te̤hò́ ná è ki cuố hò́ dố vǐ̤ Jerusalem hò́.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Bí a khǒpacè̤̌ Jakomo ná Giovanni myáhtye èthǐ me̤phúyě rò, èthǐ hé Byacè, “Byacè, pè̤ è́tǎ̤ mi dố mò́khu rò nò̌hyǎlya̤ û̌kyǎ lò̌ èthǐ pǎ nuôma nè̤ thè́plò o to è̌?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Jesǔ tarí ka̤khyě rò a thè́prwǒ̤ èthǐ.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Rò èthǐ htecuố plehyǎ khókyǎ dố aruô tôdò̌.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Bí èthǐ cuố dố klyálo̤ akhè̌nuô, kayǎ tôprè̤ hé Jesǔ, “Nè̤ cuố bítě꤮ tôpho bèbè, vǎ ki krwǒcuốkuô̌ ná nè̤ rò vǎ htwǒkuô̌ nè̤ khǒpacè̤̌.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Rò Jesǔ hésû è, “Htwimi̤ tahe o ná akǔ, htuphú tahe o ná apwi̤, tadû́rò prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě, bí vǎ lé̤omyě kuố tabè́thè́prá khǎlé̤ agně prè́nuô a o tôpho꤮ to.”
58 Então Jesus disse:
59 A hé kuô̌ke kayǎ dố aruôtôprè̤, “Krwǒkuô̌ vǎkhyě rò htwǒkuô̌ vǎ khǒpacè̤̌.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Jesǔ hésû lǔ, “Kayǎthyě yětahenuô, nò̌iluố ní̤dyédû ná kayǎ dố a thyě lahyǎ nuôtahe. Manárò nè̤yě, cuố hésodônyǎ pé̤ré̤ ǔ ná Cò́marya htyěké̤ ari-akyǎ.”
60 Jesus disse:
61 Dố aruô pó̤ke tôprè̤ rò a hé, “Byacè꤮ vǎ htwǒkuô̌ nè̤ khǒpacè̤̌, manárò plwǒka̤ hémo̤héryá kuô̌ré̤ vǎ ná vǎ hiphúphyǎphú tahe.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Jesǔ hésû è, “Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a pṳ̂́htáhtè̌ rò a tarí ka̤khyě nuô, abwítaryě o dố Cò́marya ahtyěaké̤ agně tôcô꤮ to.”
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.