Lucas 9
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ
1 Jesǔ è́hyǎ plò́lò̌ a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ rò thyáphú prè̤dônyǎphú yětahe ki vè̤́htekyǎbè́ lò̌ khǐnétahe rò a ki zasǐmé̤bè́ lò̌ tè̤swítè̤sè̌ tahe agněnuôrò, a dyé pé̤ èthǐ tè̤pro̤tè̤prya̤ ná tè̤taryěshyosò̌ tahe.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Htuô̌rò a plwǒcuố èthǐ dố a ki cuố hésodônyǎ pé̤ ǔ ná Cò́marya ahtyěaké̤, rò a ki zasǐmé̤ pé̤ kayǎswíkayǎsè̌ tahe.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ cuốklyá rò phyécuốní̤ tǎ tôcô꤮ tǎmé̤ ní꤮, ihtyábǒ bèbè, pyě̤ bèbè, sèe bèbè, rû̌htè̌ bèbè phyéní̤ tǎmé̤. Phyécuốlốphyécuốklò̌ tǎ ca̤ tôpṳ̂꤮ tǎmé̤.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Otadûkuô̌ bí hi dố a è́mo̤sû thǐ nuôtômě akǔ tuố̤dố thǐ htecuốkyǎ bí vǐ̤kǔnuô pǎní꤮.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Ǔ ki è́mo̤sû thǐ tôpho꤮ to hénuô, thuô̌tǎ̤kyǎ hemû dố thǐ khǎduôlo̤ nuôtahe rò htecuốkyǎ dố vǐ̤nuô tôvǐ̤ akǔ ní꤮. Thǐ ki me̤phúnuô héma athyáná thǐ dyéluô̌kyǎhò́ tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố Cò́marya ki cirya èthǐ pǎ nuôhò́.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Prè̤dônyǎphú tahe htecuố rò a cuốnuô̌ tôdò̌ htuô̌ tôdò̌ rò a cuố hésodônyǎ pé̤ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila, rò a cuố zasǐmé̤ pé̤ ǔ tè̤swítè̤sè̌ dố khǎlé̤ pwǒ̤꤮ tôpho.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Bínuôakhè̌ Galilea ké̤ a Khwí Herodè ní̤huô̌ ná Jesǔ me̤tè̤ yětahe, rò a súsá lò̌ lǔ thè́plò, me̤těhérò, kayǎ tahehe hé ná Giovanni Baptista thyěihtòka̤khyě hò́.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Tahe kuô̌ke rò a hé ná Elia hyǎoluô̌htya khyěthyáhò́, tahehe rò a hé kuô̌ke ná prè̤pro̤ dố꤮ nyénu aklè̌ tôprè̤prè̤ htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá hò́.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Rò Khwí Herodè hé, “Vǎ nò̌pǎ̤tṳ̂̌kyǎ htuô̌hò́ Giovanni akhuklò́ hò́ rò kayǎ dố vǎ ní̤huô̌ ari-akyǎ yětôprè̤ nuôma ǔpěpě è̌?” Rò, “Vǎ ki myáhtye cyá̤ Jesǔ phútětě,” a tane̤ phúnuô.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Prè̤dônyǎphú tahe ka̤khyě rò ka̤héso pé̤lò̌ Jesǔ ná lò̌꤮ èthǐ me̤htuô̌hò́ tè̤nuôtahe ari-akyǎ. Jesǔ è́ní̤ èthǐ rò a htecuố tû́dû lahyǎ dố vǐ̤tôvǐ̤ dố ǔ è́ ná Bethsaida nuôtôvǐ̤.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Bí kayǎ bè́mṳ ní̤huô̌ ná Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốhò́ dố vǐ̤ nuôtôvǐ̤ akhè̌, èthǐ krwǒcuốkuô̌ lahyǎ bínuô. Jesǔ è́mo̤sû èthǐ rò hésodônyǎ pé̤ èthǐ ná Cò́marya ahtyěaké̤ ari-akyǎ rò a zasǐmé̤ pé̤ kayǎ tahe a tè̤swítè̤sè̌.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Bí mò̤́ kíré̤ tǎ̤ hò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤yě hyǎ dố lǔo rò a hyǎhé lǔ, “Thyáphú èthǐ ki cuố myápṳ̌e myápṳ̌ǒ, ki cuốmyápṳ̌ ní̤dyé lahyǎ dû èthǐ lé̤omyě khǎlé̤khǎbya agněnuôrò, nò̌ka̤kyǎ mò̌ èthǐ dố dò̌kǔsokǔ dố a o tavǐtava̤ bíyě tôpho nuô, me̤těhérò khǎlé̤ bíyětôphoma dò̌ ophû tôdò̌꤮ to.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Manárò Jesǔ hé èthǐ, “Myá dyéedyéǒ pé̤ èthǐ tôcôcô nuô.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Dyáshuô̌shuô̌prè́ prè̤khǔdu yětahenuô a phû꤮ odû nyǎ̤rí cò́.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 A khǒpacè̤̌ tahe nò̌onyǎo kayǎ bè́mṳ phú a hétǎ̤ èthǐ nuô.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Rò Jesǔ phyé khò́mǔnuô nyǎ̤klò̤́ ná tè̤̌phúnuô nyě̤bè rò a tṳ́htya dố mò́lè̤̌ rò a hébwíhétaryěhtya Cò́marya. Htuô̌rò a ibikyě khò́mǔ ná tè̤̌phúyě rò a dyétǎ̤ ná a khǒpacè̤̌ nuôtahe. Rò a khǒpacè̤̌ tahe zṳ́tǎ̤e pé̤ ná kayǎ bè́mṳ yětahe.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Èthǐ e pòepòǒ ekò́ǒbǎ lò̌plǐ cò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ cò́ rò a khǒpacè̤̌ tahe phyédwóplò́ khyěthyá khò́mǔ ná tè̤̌phú dố a ibikyě rò a okyǎlố tahenuô a obǎ pǎ cò́ ná krí̤nuô shyényě̤mě cò́.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Tônyěkhè̌ bí Jesǔ kwǐcò́bè̌ tû́dû tôprè̤ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe ophû ná lǔ rò Byacè sudyǎ èthǐ, “Kayǎ bè́mṳ tahe hékryá lahyǎ vǎ ná vǎ maǔpě?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Rò èthǐ hésû, “Taheherò a hé nè̤ ná Giovanni Baptista, tahehe kuô̌kerò a hé ná Prè̤pro̤ Elia, taheherò a hé ná prè̤pro̤ dố꤮ nyénu tahe aklè̌ tôprè̤prè̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě prè́,” a hé lahyǎ phúnuô.
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Rò Jesǔ sudyǎke èthǐ, rò a hé èthǐ, “Thǐ kuô̌kelé꤮, thǐ hé vǎ ná ǔpě?”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Rò Jesǔ mekyǎ tǎ̤te̤kyǎ angó̤ rò a hé èthǐ ná thǐ bè cuố hésoluô̌ní̤ pé̤ ǔ tôprè̤꤮ to ní꤮.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Htuô̌rò a hé pé̤ pó̤ èthǐ, “Prè̤lu aphúkhǔ má̤ vǎyě, a bè khyábè nyǎ tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ è́myěè́cô pǎ, rò Judaphú aplò́amṳ akhuklò́ tahe ná bwídukhu tahe ná prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ki cṳ̌ vǎ to, a ki thò́taná̤kyǎ vǎ pǎ. Ǔ me̤thyěkyǎ vǎ pǎ rò thuô̌nyětônyě pǎnuô Cò́marya ki me̤htwǒprè̤ ka̤khyě khyěthyá vǎ pǎ.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Htuô̌rò Jesǔ héso pé̤ èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤, “Kayǎ tôprè̤prè̤ ki thè́zṳ̂́ krwǒ vǎkhyě hénuô, a tǒbè me̤ phú vǎ thè́zṳ̂́nò̌me̤ lǔ nuôtahe, a me̤ cṳ́꤮ dû athè́plò ma aní̤ to. A bè záhtya ní̤dyédû a krusu pwǒ̤꤮ tônyě rò a bè krwǒ vǎkhyě.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Me̤těhérò kayǎ dố a thè́zṳ̂́ me̤lwóhteka̤ ní̤dyé a thè́plòhtwǒprè̤ tôprè̤prè̤ nuô, a thè́plòhtwǒprè̤ ki lamé̤kyǎ pǎ. Manárò dố vǎkhuvǎkhyě rò kayǎ tôprè̤prè̤ ki dyélya̤kyǎ a thè́plòhtwǒprè̤ ní̤dû hénuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki ní̤bè lò̌ cò́ hekhusǐba a tè̤duzá̤htyathè̌ tahe cò́ tadû́rò a ki lacṳ́kyǎ a thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yě hénuô abwío dố lǔgně ǐtě?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a thè́tarè̤̌ vǎ ná vǎlǎ̤vǎngó̤ yětahe tôprè̤prè̤ nuô, shyé꤮ prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki hyǎhò́ ná a taryědutaryěhtǔ ná aphè̌ a taryědutaryěhtǔ ná tanémò́khuphú sǎsè̌ tahe a taryědutaryěhtǔ hò́pǎ akhè̌nuô, vǎ ki thè́tarè̤̌ kuô̌ke lǔ pǎ.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Vǎ hé má̤lakǒ cò́ thǐ, kayǎ dố a ihtòo bí thǐklè̌yě tahehenuô, bí èthǐ thyě tyahí tokhè̌, èthǐ ki myáhtyenò́ lahyǎ Cò́marya hyǎ pốhtyěpốké̤ pǎ.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Bí Jesǔ hébèhtuô̌ phúyě dốkhyě a phû bǎhò́ nyělwǐ̤thyó akhè̌nuô, a è́ní̤ Petru, Giovanni ná Jakomo rò a cuốhtya dố so tômě alo̤ rò Byacè Jesǔ kíré̤ cuốkwǐcò́bè̌ bínuô.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Bí a kwǐcò́bè̌ akhè̌nuô, amèthè htulyahtya khólò̌ rò a hyeca̤ tahenuô abǔplyatakhè̌htya lò̌plǐ cò́.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Kayǎ hyǎ oluô̌htyakhyé bínuô thè́nyě̤ rò a hébè ná Jesǔ. Èthǐ ma Mosè ná Prè̤pro̤ Elia.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Rò a oluô̌htya tố̤ ná mò́khu a tè̤lǐtè̤takhè̌ tahe rò a hébè ná Jesǔ. Èthǐ hébè ní̤dyélǔ ná nyě̤tyato pǎnuô Jesǔ ki me̤lốme̤bǎhtya Cò́marya a tè̤taze-one yěnuô pǎ, rò a ki thyěkyǎ bí vǐ̤ Jerusalem akǔnuô pǎ ari-akyǎ.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Petru ná a khǒbò́thyó tahe omyění̤sè̌ tadû́rò bí èthǐ thè́né̤htya akhè̌nuô, a myáhtye Jesǔ a taryědutaryěhtǔ tahe htuô̌ná kayǎ thè́nyě̤ ihtò otố̤kuô̌ ná lǔ.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Bí Mosè ná Prè̤pro̤ Elia htecuốkyǎ hò́ akhè̌nuô, Petru hé Jesǔ, “Byacè꤮, khǎlé̤ bíyě tôpho rò atwó̤ mo̤ryá lǎ. Pè̤ ki isò́pé̤ thǐ lé̤thû thuô̌mě, tôměrò nè̤gně, tôměrò Mosè agně, tôměrò Prè̤pro̤ Elia agně.” (A hé phúyě tadû́rò a hékryá꤮ ǐtěnuô a thè́gně ní̤dyé to.)
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Bí Petru hébè pǎprè́ akhè̌nuô, ò́luố̤ tôba hyǎ oluô̌htya rò a lapò̤ tǎ̤bíkyǎ èthǐ. Bí ò́luố̤ lapò̤bí èthǐ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe thè́isě lò̌plǐ cò́.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Rò ngó̤pra̤hte dố ò́luố̤ akǔ rò a hé, “È ma vǎphúkhǔ dố vǎ nwóhtya htuô̌hò́ è tôprè̤. Ní̤dǎ lahyǎ angó̤ ní꤮.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Bí ngó̤pra̤ okuốhò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ yěthè́thuô̌ myáhtye ná Jesǔ okyǎ tû́dûprè́ tôprè̤ prè́. Lò̌꤮ tè̤ritè̤kyǎ dố èthǐ myáhtye a htwǒhtya yětahenuô a hésoluô̌ pé̤ ǔ tôprè̤꤮ to, bínuôkhè̌ èthǐ othuôtakrû́ ní̤dyé lò̌plǐ prè́.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Dốkhyětônyě, bí èthǐ o dố sokhu hítǎ̤ akhè̌nuô, kayǎ bè́mṳdu hyǎmyásû cò́ èthǐ tôplutôphè.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Dố kayǎ bè́mṳ aklè̌ tôprè̤nuô a è́htǒ, “Thárá꤮! Vǎ kwǐthè́zò̤ nè̤, nè̤ myámò̌ vǎphúkhǔ yělé. Vǎphúkhǔ oprè́ tôprè̤꤮ tuô̌ prè́.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Khǐnékhǐnò̌ me̤bè lǔ rò a è́htǒhtyakhyé. Htuô̌rò a me̤taryé lǔ rò akyǎ̤kǔ bò́bè́hte. Khǐnékhǐnò̌ yětôduô̌nuô, pwǒ̤phuốphuố꤮ a me̤bè lǔ rò a htecuố zǔnyé to, a me̤cyě̤me̤cṳ̂ me̤ thè́práladyá lò̌ lǔ.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Vǎ kwǐthè́zò̤ nè̤ khǒpacè̤̌ tahe ki vè̤́htekyǎ pé̤ lǔ khǐnékhǐnò̌yě tadû́rò èthǐ vè̤́htekyǎ bè́to.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Thǐ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ oto, thǐ khǎlèduô̌ nyacò́! Vǎ bè onyě̤ tố̤kuô̌pǎ ná thǐ bátě pǎ? Vǎ tǒbè khyáthè́dǒ nyě̤pé̤kuô̌pǎ thǐ bátě?” A héhtuô̌ phúnuôrò a héke kayǎphè̌ nuôtôprè̤, “È́hyǎ nè̤ phúkhǔ bíyě.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Bí pacè̤̌phè̌ yětôprè̤ hyǎ akhè̌nuô, khǐnékhǐnò̌ me̤lakhû́tǎ̤ lǔ dố hekhu rò a me̤taryé lǔ. Rò Jesǔ thè́prwǒ̤ khǐnéyě, rò a zasǐmé̤kyǎ pé̤ lǔ, rò a dyéka̤khyě khyěthyá ná aphè̌.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Kayǎ o bínuô pwǒ̤꤮ tôprè̤ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́ Cò́marya a tè̤pro̤tè̤prya̤ shyosò̌ yěnuô cò́.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ní̤dǎ tǎ̤te̤ lahyǎ ngó̤ dố vǎ ki hésoluô̌ pé̤ thǐ khǒnyá̤ yětahe ní꤮. Prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě, ǔ ki isè̌ tǎ̤kyǎ è dố prè̤lukayǎ a takhukǔ pǎ.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Manárò a khǒpacè̤̌ tahe thè́gněplǒ lǔ tè̤hébè yětômû̌ angó̤lasá to. Thyáphú èthǐ ki thè́gně tǎmé̤ nuô, ǔ beuốbebíkyǎ angó̤lasá prè́. Èthǐ sudyǎbû Byacè Jesǔ tôprè̤꤮ to.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Byacè a khǒpacè̤̌ tahe krékryá̤ ní̤dyélǔ ná dố èthǐ aklè̌nuô, ǔpě ki htwǒdulố ǔ pǎpě, phúnuô.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesǔ thè́gně èthǐ atè̤tane̤ dố a thè́plòkǔ tahe akhu-akhyě a è́hyǎ pacè̤̌ tôprè̤ rò a nò̌hyǎ kahtòo lǔ dố akhǎshyé,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 rò a hé èthǐ, “Kayǎ dố a myá vǎmèthè rò a ki è́mo̤sû pacè̤̌phú thyáná yětôprè̤ tôprè̤prè̤nuô a è́mo̤sû hò́ vǎ hò́. Rò kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́sû vǎ nuôma a è́sû prè̤ dố a nò̌hyǎlya̤ vǎ yětôprè̤nuô hò́. Me̤těhérò, kayǎ dố a tane̤patí ní̤dyélố ané̤ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤ nuôma kayǎ dố a htwǒdulố ǔ hò́.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Giovanni héhte, “Byacè꤮ pè̤ myáhtye kayǎ tôprè̤ dố a cuố vè̤́htekyǎ khǐnékhǐnò̌ tahe ná nè̤mwi̤. A yǒ otố̤kuô̌ dố pè̤amṳkǔ má̤to rò pè̤ hé tǎ̤tṳ̂̌kyǎ lǔ.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Manárò Jesǔ hésû Giovanni, “Cuốpṳ̌ me̤tǎ̤tṳ̂̌ tǎ è tǎmé̤. Me̤těhérò kayǎ dố a htésû thǐ to tahe nuôma kayǎ dố a pó̤ ní̤dyé thǐ hò́.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Bí mò̤́nyěmò̤́thè̌ phûhyǎhò́ dố ǔ ki è́htyahò́ Jesǔ dố mò́khu akhè̌nuô, a belya̤ athè́plò ná a ki cuố dố vǐ̤ Jerusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Jesǔ nò̌cuốone ré̤ prè̤thǔ tè̤ritè̤kyǎ tahe dố nyě, rò thyáphú èthǐ ki taritaryǎ one pé̤ Byacè agně lò̌꤮ plǐ nuôrò, èthǐ htecuố nuô̌ okuốlá dố Samaria dò̌tôdò̌ akǔ.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Manárò dò̌phúsophú tahe è́mo̤sû Jesǔ to, me̤těhérò èthǐ thè́gně tǎ̤te̤hò́ ná è ki cuố hò́ dố vǐ̤ Jerusalem hò́.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Bí a khǒpacè̤̌ Jakomo ná Giovanni myáhtye èthǐ me̤phúyě rò, èthǐ hé Byacè, “Byacè, pè̤ è́tǎ̤ mi dố mò́khu rò nò̌hyǎlya̤ û̌kyǎ lò̌ èthǐ pǎ nuôma nè̤ thè́plò o to è̌?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Jesǔ tarí ka̤khyě rò a thè́prwǒ̤ èthǐ.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Rò èthǐ htecuố plehyǎ khókyǎ dố aruô tôdò̌.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Bí èthǐ cuố dố klyálo̤ akhè̌nuô, kayǎ tôprè̤ hé Jesǔ, “Nè̤ cuố bítě꤮ tôpho bèbè, vǎ ki krwǒcuốkuô̌ ná nè̤ rò vǎ htwǒkuô̌ nè̤ khǒpacè̤̌.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Rò Jesǔ hésû è, “Htwimi̤ tahe o ná akǔ, htuphú tahe o ná apwi̤, tadû́rò prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě, bí vǎ lé̤omyě kuố tabè́thè́prá khǎlé̤ agně prè́nuô a o tôpho꤮ to.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 A hé kuô̌ke kayǎ dố aruôtôprè̤, “Krwǒkuô̌ vǎkhyě rò htwǒkuô̌ vǎ khǒpacè̤̌.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Jesǔ hésû lǔ, “Kayǎthyě yětahenuô, nò̌iluố ní̤dyédû ná kayǎ dố a thyě lahyǎ nuôtahe. Manárò nè̤yě, cuố hésodônyǎ pé̤ré̤ ǔ ná Cò́marya htyěké̤ ari-akyǎ.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Dố aruô pó̤ke tôprè̤ rò a hé, “Byacè꤮ vǎ htwǒkuô̌ nè̤ khǒpacè̤̌, manárò plwǒka̤ hémo̤héryá kuô̌ré̤ vǎ ná vǎ hiphúphyǎphú tahe.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Jesǔ hésû è, “Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a pṳ̂́htáhtè̌ rò a tarí ka̤khyě nuô, abwítaryě o dố Cò́marya ahtyěaké̤ agně tôcô꤮ to.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.