Lucas 1
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Kayǎ è́prè̤ yácû́ rǎmárǎdyǎ lahyǎ tè̤ dố a htwǒhtya bí pè̤klè̌ yětahe ari-akyǎ.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 Èthǐ krwǒrǎkuô̌ prè́ phú kayǎ dố a myáhtye ná ané̤ dố kalúkhè̌ rò a hésodônyǎ luô̌ pé̤ ǔ ná tè̤ritè̤kyǎ nuôtahe héso dǐtû́ pé̤ pè̤ nuôtahe prè́.
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Phúnuô akhu-akhyě, Thárádu Theophilo꤮, vǎ myápṳ̌ thè́gně tǎ̤te̤ htuô̌lò̌ hò́ tè̤htwǒhtya dố a khǎshyékhǎrya̤ tahehò́ akhu-akhyě, vǎ dyalya̤ hò́ vǎ thè́plò ná vǎ ki rǎ pé̤ nè̤ phú a htwǒhtya tôtó̤ htuô̌ tôtó̤ hénuôma a klyá ryá nyǎ prè́ vǎ tane̤ phúyě.
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Thyáphú nè̤ ki thè́gně tǎ̤te̤ lò̌lá̤takli lò̌ tè̤ritè̤kyǎ má̤lakǒ phú nè̤ ithyónò́ htuô̌hò́ nuôtahe agněnuôrò, vǎ rǎ phúnuô prè́.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Bí Khwí Herodè htwǒ khwí dố Juda ké̤kǔ akhè̌nuô, bwídu dố amwi̤ ná Zekaria otôprè̤. Rò ènuô a opatố̤kuô̌ dố prè̤lǔtyǎ aplò́amṳ dố ǔ è́ lǔmwi̤ ná Abijah mú꤮ nukhè̌ nuôtômṳ akǔ, rò amě mwi̤ ná Elizabeth. È ma aklwǐalyǎ ícû̌tố̤ ná bwídu tahe.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Èthǐ thè́nyě̤ lò̌ a ohtwǒprè̤ cò́te̤ryá lò̌ cò́ dố Cò́marya a mèthènyě cò́ rò phú Byacè Cò́marya a tè̤thyótè̤thya ná a tè̤mekyǎngó̤ tahe héonuô èthǐ cṳ̌e me̤lốme̤bǎ lò̌plǐ cò́.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Elizabeth sǒphú akhu-akhyě èthǐ phúo kuô̌ lahyǎ ǔ to, htuô̌to èthǐ thè́nyě̤lò̌ a muố̤prè̤́ lǎhò́.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 Tônyěnuô, shuốkhè̌ tuố̤hò́ dố Zekaria tǒ phyéní̤ tè̤me̤ dố a lya̤bè lǔ yě. A me̤ tè̤me̤ phú bwídu tôprè̤ dố tè̤lǔhǒdu akǔ.
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 Phú bwídu tahe lé̤klǒ onuô, ǔ nwóhtya hò́ è ná a tǒbè sû́û̌htya tè̤nuô̤mû́ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ bínuô tônyě akhu-akhyě, a cuốnuô̌ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ.
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Bí a sû́û̌htya tè̤nuô̤mû́ akhè̌nuô, dố aklò̌nuô, ǔ kwǐcò́bè̌ró̤cò́bè̌è́ nyacò́.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Cò́marya tanémò́khuphú tôprè̤ oluô̌htya pé̤ dố Zekaria anyěhyǎ rò a kahtò o bí lé̤sû́û̌htya tè̤nuô̤mû́ akhǎlé̤ dố cò́htwó nuôtôkyě.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Bí Zekaria myáhtye tanémò́khuphú akhè̌nuô, a khyé rò a thè́isě.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Manárò tanémò́khuphú hé lǔ, “Zekaria꤮ thè́isě tǎmé̤! Cò́marya ní̤huô̌ hò́ nè̤ tè̤kwǐcò́bè̌ akhu-akhyě nè̤mě Elizabeth ki phúo pé̤ nè̤ phúprè̤khǔ tôprè̤ pǎ rò nè̤ tǒbè è́ amwǐ̤ ná Giovanni pǎ.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Shyé꤮ a o pacè̤̌lya̤ pǎ ma a ki me̤ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ nè̤ pǎ rò kayǎ ki thè́krṳ̂̌plu thè́krṳ̂̌phè kuô̌lò̌ ná nè̤ pǎ.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 È ma a ki htwǒ du dố Cò́marya a mèthènyě pǎ tôprè̤. Thòbǐthèhtyězǎ̤ bèbè, htyěsípré̤ bèbè a tǒbè eǒní̤ tôcô꤮ to. A ki lốbǎ ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố a muố̤hò́kǔ akhè̌ cò́ pǎ.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Rò a ki thǔ ka̤khyě è́nyacò́ Israelphú tahe dố èthǐ Byacè Cò́marya a o pǎ.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 A ki hyǎ ré̤ ná Byacè pǎ, rò athè́plò ki hè̌shyoresò̌ rò a ki o ná taryěshyosò̌ phú Prè̤pro̤ Elia nuô pǎ. A ki me̤rè̤̌ ka̤khyě khyěthyá phè̌tahe ná phútahe pǎ. A ki buô̌tarí ka̤khyětǒ khyěthyá kayǎ ní̤dǎ kuô̌ǔ ngó̤ to nuôtahe dố prè̤cò́prè̤te̤ tahe a klyádè̌kǔ pǎ. Thyáphú kayǎ tahe ki otaritaryǎsû Byacè atè̤hyǎ pǎ yěnuôrò, a ki taritaryǎ one pé̤ kayǎ tômṳ dố Byacè agně pǎ.”
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Zekaria sudyǎ tanémò́khuphú, “Yěnuôma amá̤ è̌, amá̤to è̌ nuô, vǎ ki thè́gně myálwó cyá̤ phútě? Vǎ rò vǎ muố̤prè̤́ lǎ hò́hò́, vǎmě rò a muố̤prè̤́ lǎhò́hò́.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Rò tanémò́khuphú hésû lǔ, “Vǎ ma Gabrielè, vǎ kahtò dố Cò́marya a mèthènyě rò a nò̌hyǎlya̤ vǎ dố vǎ ki hyǎ héso pé̤ nè̤ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila yětôcô nuôprè́.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Vǎ hyǎ héso pé̤ nè̤ rò nè̤ zṳ̂́eto akhu-akhyě, nè̤ ki pè́ tuố̤dố a htwǒhtya phú vǎ ò́lya̤kyǎ nè̤ nuôtônyě pǎ. Shyé꤮ ashuốakhè̌ bè pǎnuô, a ki lốhtyabǎhtya dû phú vǎ hénuô pǎ.”
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Bínuôkhè̌ dố aklò̌nuô ǔ opò̤́ è́nyacò́ Zekaria rò a cuốnuô̌ onyě̤ nyacò́ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ mame̤tě èthǐ tane̤ lahyǎ phúnuô.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Bí a hte tuố̤dố aklò̌ khè̌nuô a hébè cyá̤ pǎ èthǐ to rò èthǐ thè́gně ná a klyá myáhtye nyǎ tè̤myáhtyelwó tôcôcô dố tè̤lǔhǒdu akǔ nuô hò́. A hébè cyá̤ pǎ ná akhǎu tômû̌꤮ to rò a vû́vyá̤luô̌ prè́ ná takhukhadǎ prè́.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Rò bí a tè̤phyétè̤me̤ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ htuô̌hò́ akhè̌nuô, Zekaria ka̤ dố ahi.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Nyě̤tyatonuô amě Elizabeth muố̤dò̌htya rò a owóouố dố hikǔ nyǎ̤lè̌ khǎlé̤ cò́.
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Rò a hé, “Khǒnyá̤yě Byacè me̤cwó̤ hò́ vǎ hò́. A phyékyǎ pé̤ hò́ vǎ tè̤thè́tarè̤̌ dố ǔ pacyé̤ishyé vǎ nuôtahe hò́.”
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Bí Elizabeth muố̤dò̌ bǎhò́ lè̌thuô̌thyó akhè̌nuô, Cò́marya nò̌hyǎlya̤ tanémò́khuphú Gabrielè dố vǐ̤ Nazarè dố a o dố Galilea ké̤ nuôtôvǐ̤ akǔ.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 A phyéhyǎ ní̤pé̤ prè̤mòphúthè dố amwi̤ ná Maria yěnuô tôprè̤ a tè̤ritè̤kyǎ. Maria yěnuô a ò́lya̤ htuô̌hò́ dố a ki phyé ná prè̤khǔ dố amwi̤ ná Joseph yěnuô tôprè̤ hò́. Joseph ma Khwí Davi aklwǐlyǎ tǎ̤lya̤ dǐtû́ tôprè̤.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Tanémò́khuphú hyǎ dố a o rò a hé lǔ, “Cò́marya myádu khóní̤dûhò́ nè̤ hò́, rò Byacè ki okuô̌dû ná nè̤ ní꤮.”
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Mò́khutanéphú hyǎ hésoluô̌ pé̤ Maria tè̤ritè̤kyǎ yěnuô, a tane̤plǒ ní̤dyé angó̤lasá to, a tane̤pyá̤tane̤sè̌ ní̤dyé nyacò́.
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Tanémò́khuphú hé lǔ, “Maria꤮ thè́isě tǎmé̤ ní! Cò́marya me̤bwíme̤taryě hò́ nè̤ hò́.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Nè̤ ki muố̤dò̌htya pǎ rò nè̤ ki phúo ní̤dyé pacè̤̌ prè̤khǔphú tôprè̤ pǎ, rò è́ amwǐ̤ ná Jesǔ ní꤮.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 È ma kayǎ dố abwídu-ataryěhtǔ tôprè̤ pǎ rò ǔ ki è́ è ná tè̤dutè̤htǔ tadû Cò́marya aphúkhǔ tôprè̤ pǎ. Byacè Cò́marya ki dyé htwǒ è ná khwí tôprè̤ phú aklwǐalyǎ Davi nuô pǎ.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Htuô̌rò a ki htwǒhtya Israelphú tahe akhwí pwǒ̤tôhtû̌ pwǒ̤taple pǎ rò ahtyěaké̤ nuô atadû pé̤ cyá̤ pǎ cò́ to.”
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Rò Maria hésû tanémò́khuphú, “Vǎ phúthè prè́yě, vǎ ki muố̤dò̌ rò ki phúo cyá̤ phútě?”
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Rò tanémò́khuphú hésû è, “Thè́ Sǎsè̌ Byacè ki hyǎlya̤ dû dố nè̤lo̤ pǎ rò dố tè̤dutè̤htǔ tadû Cò́marya a tè̤pro̤tè̤prya̤ akhu-akhyě pǎ rò pacè̤̌phú tôprè̤ ki hyǎo pacè̤̌lya̤ pǎ. Dố tè̤ritè̤kyǎ yě akhu-akhyěrò pacè̤̌sǎsè̌ yětôprè̤nuô ǔ ki è́ lǔ ná Cò́marya aphúkhǔ pǎ.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Tane̤tuố̤dû nè̤ tôpuố̤bǔ Elizabeth nuô, a muố̤prè̤́ lǎhò́. Ǔ hé lǔ ná aphú o cyá̤ pǎto hò́ tadû́rò, khǒnyá̤yě a muố̤dò̌ bǎhò́ lè̌thuô̌thyó hò́.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Cò́marya me̤cyá̤ tè̤pwǒ̤tôcô.”
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Rò Maria hésû, “Vǎ ma Byacè a lulémuố̤ tôprè̤ prè́. A ki htwǒhtyadû phú nè̤ hénuô pǎ ní꤮.” Rò tanémò́khuphú htecuố taphǎkyǎ ná lǔ.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Nyě̤tyato nuô, Maria otaritaryǎ ané̤ rò a htetalwǒ̤ cuố dố vǐ̤ dố a o dố solo̤ nuôtôvǐ̤, bí Judaké̤kǔ nuô.
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 A cuốnuô̌ dố Zekaria a hidò́kǔ rò a hémo̤héryá avyá̤ Elizabeth.
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Rò bí Elizabeth ní̤huô̌ Maria hémo̤héryá lǔ akhè̌nuô, pacè̤̌phú dố ahò́kǔ yětôprè̤nuô, a kṳ́ká̤htya. Rò Elizabeth yěnuô a lốbǎhtya ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Rò a hébèshyo, “Dố prè̤mò lò̌꤮ plǐ aklè̌nuô nè̤ ma prè̤mò dố a ní̤bè lốhò́ ǔ tè̤sò̌ri tôprè̤ hò́ rò pacè̤̌phú dố nè̤ ki phúo ní̤dyé lǔ pǎ yětôprè̤nuô a ní̤bè kuô̌dûhò́ tè̤sò̌ri hò́.
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Vǎ Byacè amuố̤ cuốhyǎtuố̤ dố vǎ o me̤tě? Vǎ cuố ní̤bè khódû tè̤myádu vǎ me̤tě?
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Vǎ ní̤huô̌ nè̤ hémo̤héryá vǎvǎ ná pacè̤̌phú o dố vǎhò́kǔ yětôprè̤ kṳ́ká̤htya thè́krṳ̂̌thè́lò̌ cò́.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Nè̤ zṳ̂́e ná Byacè a tè̤ritè̤kyǎ yě ki hyǎ lốhtyabǎhtya má̤lakǒ dố nè̤gně pǎ akhu-akhyě nè̤ ní̤bèhò́ tè̤sò̌ri hò́!”
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 Maria hé,
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 Cò́marya ma prè̤me̤lwóhteka̤ vǎ tôprè̤ htuô̌to è ma vǎ Byacè tôprè̤ akhu-akhyě vǎ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ nyacò́.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Vǎ ma a lulémuố̤ dố amèthè okuô̌ǔ to tôprè̤ manárò a thè́né̤htyabè tuố̤ vǎ. Cáhtya khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎnuô myěcô pwǒ̤꤮ tôcô ki è́ vǎ ná prè̤mò dố a ní̤bè tè̤sò̌ri tôprè̤ pǎ.
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Me̤těhérò Cò́marya dố ashyo-asò̌ yětôprè̤ dyéo htwǒhtya pé̤hò́ vǎ tè̤acò́azǎ̤ tadû yěnuô ná a tè̤pro̤tè̤prya̤ tahe dố vǎgně hò́. Amwi̤ ma asǎsè̌.
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 Aphúalye̤ dố a dyaduzṳ̂́nyá̤ lǔ tahenuô, a ki thè́zò̤klabèní̤ èthǐ tôhtû̌ htuô̌ tôhtû̌ pǎ.
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 Bí a zó̤htya atakhu dố ashyo-asò̌ yě akhè̌, kayǎ dố a tane̤du ní̤dyé ané̤ tahenuô, a ki lṳpruốlṳpryǎkyǎ lò̌ pǎ.
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 A dyatǎ̤kyǎ khwí shyosò̌ tahe dố èthǐ akhǎlé̤ rò a dyahtyalô̌ tapleke kayǎ dố amèthè okuô̌ǔ to nuôtahe hò́.
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 A dyéekò́ dyéǒbǎ hò́ kayǎ dố a ovǐ̤okò̌ tahe rò a plwǒka̤ kazuô̌kyǎ kayǎ duzá̤htyathè̌ tahe hò́.
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 A thè́né̤htya tuố̤bèhò́ tè̤ dố a ò́lya̤ htuô̌hò́ ná pè̤phyěpè̤phuô̌ dố꤮ nyénu nuôtahe rò a hyǎme̤cwó̤ hò́ alulé Israelphú tahe hò́.
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 Thyáphú a ki thè́zò̤klabèní̤ Abraham ná aklwǐalyǎ yětahe tôhtû̌ htuô̌ tôhtû̌ agněnuôrò, a thè́né̤htya ní̤dyé hò́.”
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Maria cuốokuốkuô̌ ná Elizabeth yěnuô a phûbǎ cò́ thuô̌lè̌ hò́ rò a ka̤no dố ahi prè́.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Bí Elizabeth ahò́athè́ tǒlè̌ hò́ akhè̌nuô, aphú oní̤ phúprè̤khǔ tôprè̤.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Kayǎ ophûowó ná lǔ bínuô tahe ná aklwǐalyǎ phûwó tahe ní̤huô̌ ná Byacè dyéluô̌ hò́ a tè̤thè́zò̤ní̤ lakǒ lǔ akhè̌nuô, èthǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ kuô̌lò̌ lǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Èthǐ lé̤klǒ o ná ki pacè̤̌ bǎhò́ agně lwǐ̤thyó hénuô, ǔ bè dû́talí ní̤pé̤ lǔphá. Bí atǒ dû́talíphá akhè̌nuô, aklwǐalyǎ tahe hyǎkuô̌ lahyǎ rò èthǐ thè́zṳ̂́ pó̤ní̤ lahyǎ amwǐ̤ ná aphè̌ Zekaria amwi̤ ní̤dû.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Manárò amuố̤ hé, “Má̤to! Tǒbè pó̤ní̤ lǔmwǐ̤ ná Giovanni.”
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Èthǐ hésû amuố̤, “Dố thǐklwǐthǐlyǎ aklè̌nuô, amwi̤ ná Giovanni nuô a o tôprè̤꤮ to.”
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Aphè̌ thè́zṳ̂́ è́ amwǐ̤ ná ǔpěnuô èthǐ thè́zṳ̂́ thè́gně akhu-akhyě, èthǐ dyéluô̌ lahyǎ a takhukhadǎ rò sudyǎ lǔ.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Aphè̌ kwǐ lò̤́ba rò a rǎtǎ̤, “Amwi̤ ma Giovanni.” Rò èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Bínuô tôphuốtuô̌ Zekaria hébè cyá̤ ka̤khyě rò a htuthè́htya Cò́marya.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Kayǎ ophûowó bínuô tahe khyéthukhyéthè́ lò̌plǐ cò́, rò tè̤htwǒhtya phúyěnuô a luô̌pasǐ cuốlò̌ cò́ Judaké̤ tôké̤lè̤̌ cò́.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Byacè a tè̤pro̤tè̤prya̤ yǒ okuô̌ ná pacè̤̌phú yětôprè̤ akhu-akhyě, lò̌꤮ kayǎ dố a ní̤huô̌ tè̤ritè̤kyǎ yětahenuô a khyéthukhyéthè́ rò a hé lahyǎ, “Pacè̤̌phú yětôprè̤nuô a ki htwǒhtya ǐtě pǎ ha?” phúnuô.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Giovanni aphè̌ Zekaria lốbǎhtya ná Thè́ Sǎsè̌ Byacè rò a hépro̤ one ré̤ Cò́marya ari-akyǎ,
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Pè̤ ki htuthè́htya ró̤lǔ Israel a Byacè Cò́marya pó꤮. Me̤těhérò a hyǎhò́ dố akayǎ tahe a o hò́ rò a hyǎ me̤lwóhteka̤ hò́ akayǎ hò́.
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 Dố Cò́marya a prè̤me̤tè̤phú Davi aklwǐalyǎ akǔnuô, Cò́marya dyéohtwǒhtya pé̤ hò́ pè̤ prè̤me̤lwóhteka̤ Byacè dố a o ná a taryěshyosò̌ yětôprè̤ hò́.
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 Cò́marya ò́lya̤ one htuô̌hò́ ná aprè̤pro̤ sǎsè̌ dố nuôkhè̌ tahe,
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 è ki me̤lwóhteka̤ pè̤ dố khura tahe ná kayǎ dố a thè́hte pè̤ nuôtahe a takhukǔ pǎ.
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 A hé ná a ki dyéluô̌ a tè̤thè́zò̤klabè dố pè̤phyěpè̤phuô̌ tahe alo̤ pǎ, htuô̌to a ki thè́né̤htya bètuố̤ khyěthyá a tè̤ò́lya̤ sǎsè̌ nuôtahe pǎ.
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 — ausente —
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 Zekaria hé aphú, “Vǎphúkhǔ, ǔ ki è́ nè̤ ná tè̤dutè̤htǔ tadû Cò́marya aprè̤pro̤ tôprè̤ pǎ, me̤těhérò nè̤ ki hyǎ taritaryǎ one ré̤ pé̤ Byacè lé̤hyǎklyá agně pǎ.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 Nè̤ ki héso pé̤ Byacè akayǎ è́prè̤ ná Cò́marya ki plwǒkyǎ èthǐ tè̤thû́tè̤ora pǎ, rò èthǐ ki ní̤bè tè̤me̤lwóhteka̤ pǎ.
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 Me̤těhérò pè̤ Cò́marya yěnuô, a thè́zò̤ní̤ nyacò́ ǔ rò a khyáthè́dǒ nyacò́. A nò̌hyǎlya̤hò́ kayǎ o dố mò́khu tôprè̤ ki hyǎ me̤lwóhteka̤ hò́ pè̤, prè̤me̤lwóhteka̤ pè̤ yětôprè̤nuô, a thyáhò́ ná tamò̤́ lǐhtyaré̤ dố mò̤́lǐbǔkhè̌ nuôhò́.
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 Rò tamò̤́yě a htya dố mò́lè̤̌ rò a ki lǐtakhè̌tǎ̤ pé̤ kayǎ o dố tè̤khítè̤lò̤, tè̤thyě azo̤uô akǔ nuôtahe lò̌꤮ plǐ pǎ, rò a ki zṳ̌klyázṳ̌klǒ cuố ní̤pé̤dû pè̤ tè̤ohtwǒprè̤ dố tè̤kacṳ́kabè́ aklyákǔ pǎ.”
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Bí Giovanni duhtyahò́ akhè̌nuô, Cò́marya a Thè́ Sǎsè̌ dyé lǔ tè̤taryěshyosò̌. Bí a cáhtya me̤luô̌ tyahí atè̤me̤ dố Israelphú tahe a mèthènyě híto akhè̌nuô, a cuốo prè́ dố ké̤sè̌htyěkya̤ lò̤́tamákhu akǔ prè́.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.