João 8
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Manárò Byacè Jesǔ rò a cuốhtyakyǎ dố Oliva sokhu.
1 Jesus, porém, foi para o monte das Oliveiras.
2 Anotôrǒ mò̤́lǐro̤mû́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ ka̤khyě khyěthyá dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ. Kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ hyǎ otava̤ lò̌plǐ lǔ. Htuô̌rò a onyǎtǎ̤ rò a ithyóithya èthǐ.
2 Ao amanhecer ele apareceu novamente no templo, onde todo o povo se reuniu ao seu redor, e ele se assentou para ensiná-lo.
3 Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ná Pharisěophú tahenuô a pṳ̂́hyǎní̤ prè̤mò tôprè̤ dố Byacè Jesǔ a o. Èthǐ myáhtye lè́ní̤ prè̤mò yětôprè̤ bí a cuốthû́ prè̤khǔ akhè̌nuô. Èthǐ nò̌ihtòo prè̤mò yětôprè̤ dố kayǎ bè́mṳ a mèthènyě.
3 Os mestres da lei e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher surpreendida em adultério. Fizeram-na ficar em pé diante de todos
4 Htuô̌rò a hé Byacè Jesǔ, “Thárá, prè̤mò yětôprè̤ ma pè̤ myáhtye lè́ní̤ cò́ lǔ bí a cuốthû́ prè̤khǔ akhè̌nuô cò́.
4 e disseram a Jesus: "Mestre, esta mulher foi surpreendida em ato de adultério.
5 Mosè a tè̤thyótè̤thya akǔnuô, a mekyǎ pè̤ ná prè̤mò phúyě tahe nuôma tǒbè tá̤thyěkyǎ è ná lò̤́. Nè̤ kuô̌kelé꤮, nè̤ kíré̤ hékuô̌ phútě?”
5 Na Lei, Moisés nos ordena apedrejar tais mulheres. E o senhor, que diz? "
6 Thyáphú èthǐ pṳ̂́ní̤ Byacè Jesǔ a tè̤hébèthû́ ngó̤ tahe agněnuô, a hyǎpṳ̌ sudyǎ khobyeprè́ lahyǎ Jesǔ.
6 Eles estavam usando essa pergunta como armadilha, a fim de terem uma base para acusá-lo. Mas Jesus inclinou-se e começou a escrever no chão com o dedo.
7 Èthǐ yǒ sudyǎ htuô̌htuô̌ sudyǎ thyáthyá lǔ akhu-akhyě, a ihtò rò a hé èthǐ, “Kayǎ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤ nuô, a ki hé ní̤dyé ané̤ ná atè̤thû́ oto hénuô, tá̤ ré̤lốmò̌ prè̤mò yětôprè̤ ná lò̤́ nuô,” a hé phúnuô.
7 Visto que continuavam a interrogá-lo, ele se levantou e lhes disse: "Se algum de vocês estiver sem pecado, seja o primeiro a atirar pedra nela".
8 Byacè Jesǔ onyǎtǎ̤ khyěthyá rò a rǎtǎ̤ khyěthyá li ná akanò̌ dố hemûklè̌.
8 Inclinou-se novamente e continuou escrevendo no chão.
9 Bí èthǐ ní̤huô̌hò́ Jesǔ héphúnuô akhè̌, èthǐ hteka̤kyǎ lò̌ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤. A muố̤prè̤́ tahe hteka̤ ré̤lố ǔ. Dốkhyě rò prè̤mò nuôtôprè̤ ihtò okyǎ tû́kuô̌dû ná Jesǔ prè́.
9 Os que o ouviram foram saindo, um de cada vez, começando com os mais velhos. Jesus ficou só, com a mulher em pé diante dele.
10 Byacè Jesǔ ihtò rò a sudyǎ lǔ, “Mòmuố̤, èthǐ cuốtǒlò̌ bítě? Ǔ cirya pǎ nè̤ tôprè̤꤮ to è̌?”
10 Então Jesus pôs-se de pé e perguntou-lhe: "Mulher, onde estão eles? Ninguém a condenou? "
11 Rò a hésû lǔ, “A opǎ tôprè̤꤮ to.”
11 "Ninguém, Senhor", disse ela. Declarou Jesus: "Eu também não a condeno. Agora vá e abandone sua vida de pecado".
12 Byacè Jesǔ hé khyěthyá kayǎ nuôtahe, “Vǎ ma hekhu atè̤lǐ. Kayǎ dố a krwǒ vǎkhyě tôprè̤prè̤ nuô, a cuố pǎ dố tè̤khítè̤lò̤ aklè̌ takhyá꤮ to. A ki ní̤bè tè̤lǐ dố a dyé lǔ thè́htwǒprè̤ athè̌ yěnuô pǎ.”
12 Falando novamente ao povo, Jesus disse: "Eu sou a luz do mundo. Quem me segue, nunca andará em trevas, mas terá a luz da vida".
13 Pharisěophú tahe hé lǔ, “Nè̤ hésoluô̌ ní̤ nè̤rinè̤kyǎ tahenuô lé̤zṳ̂́ení̤ akhǎlé̤ o náto. Mame̤těrò pè̤ zṳ̂́ení̤ nè̤ tè̤hébè to hérò nè̤ hébè ní̤dyé lò̌dû prè́ nè̤rinè̤kyǎ prè́,” èthǐ hé lǔ phúnuô.
13 Os fariseus lhe disseram: "Você está testemunhando a respeito de si próprio. O seu testemunho não é válido! "
14 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hé ní̤dyé cò́ vǎrivǎkyǎ tadû́rò vǎ hé yětahe nuôma atǒ prè́ me̤těhérò vǎ obítěhyǎ nuô vǎ thè́gně ní̤dyé, vǎ kíré̤ cuố bítě pǎ nuô vǎ thè́gně ní̤dyé prè́. Manárò vǎ obítěhyǎ, tomaná, vǎ kíré̤ cuốtǒ bítě pǎnuô thǐ thè́gně to.
14 Respondeu Jesus: "Ainda que eu mesmo testemunhe em meu favor, o meu testemunho é válido, pois sei de onde vim e para onde vou. Mas vocês não sabem de onde vim nem para onde vou.
15 Thǐ dǎcirya ǔ kihérò thǐ cirya ǔ phú prè̤lu hekhuphú alé̤klǒ me̤nuô prè́. Vǎ rò vǎ cirya ǔ tôprè̤꤮ to.
15 Vocês julgam por padrões humanos; eu não julgo ninguém.
16 Manárò vǎ ki cirya ǔ hénuô, vǎ ki cirya cò́cò́te̤te̤ ǔ prè́, me̤těhérò vǎ cirya tû́dû tôprè̤ má̤to. Vǎ me̤ró̤ tố̤kuô̌ ná vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤.
16 Mesmo que eu julgue, as minhas decisões são verdadeiras, porque não estou sozinho. Eu estou com o Pai, que me enviou.
17 Dố thǐ tè̤thyótè̤thya akǔ nuô, ǔ rǎo ná ki kayǎ thè́nyě̤ hébèhte thyálǔ hénuô, èthǐ tè̤hébè tahenuô ǔ dya ná a tǒhò́.
17 Na Lei de vocês está escrito que o testemunho de dois homens é válido.
18 Vǎ hébè ní̤dyé vǎrivǎkyǎ vǎ. Vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a hésodônyǎ ní̤kuô̌dû vǎrivǎkyǎkyǎ, phúnuôrò pè̤ thè́gně héhte thyálǔ prè́.” A hé èthǐ phúnuô.
18 Eu testemunho acerca de mim mesmo; a minha outra testemunha é o Pai, que me enviou".
19 “Nè̤phè̌ otǒ bítě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
19 Então lhe perguntaram: "Onde está o seu pai? " Respondeu Jesus: "Vocês não conhecem nem a mim nem a meu Pai. Se me conhecessem, também conheceriam a meu Pai".
20 Bí a ithyó ǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, a hé èthǐ phúnuô. Akhǎlé̤ lé̤ithyó ǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ yěnuôma, a ophû ná lé̤be-oplò́ tè̤me̤lǔtố akhǎshyé. Manárò dố Cò́marya taritaryǎ one pé̤ Jesǔ dố ǔ ki me̤thyě lǔ agněnuô, a yǒ tuố̤ tyahíto akhu-akhyě, ǔ pṳ̂́ lǔ tôprè̤꤮ to.
20 Ele proferiu essas palavras enquanto ensinava no templo, perto do lugar onde se colocavam as ofertas. No entanto, ninguém o prendeu, porque a sua hora ainda não havia chegado.
21 Byacè Jesǔ hé pé̤ pó̤ èthǐ, “Vǎ ki htecuốhò́ pǎ, rò thǐ ki pṳ̌thû́ vǎ pǎ. Thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to. Bí vǎ lé̤cuố khǎlé̤ nuô thǐ cuốcyá̤to,” a hé èthǐ phúnuô.
21 Mais uma vez, Jesus lhes disse: "Eu vou embora, e vocês procurarão por mim, e morrerão em seus pecados. Para onde vou, vocês não podem ir".
22 Phúnuôrò Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe hé lǔ, “A hé ná bí èlé̤cuố akhǎlé̤ nuô, pè̤ cuốcyá̤to a hé phúnuôma a kíré̤ me̤thyě ní̤dyédû ané̤ pǎ è̌ ha?” A hé lahyǎ phúnuô.
22 Isso levou os judeus a perguntarem: "Será que ele irá matar-se? Será por isso que ele diz: ‘Para onde vou, vocês não podem ir’? "
23 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎrò mò́khu a htyěphúké̤phú tôprè̤, manárò thǐ ma hekhu a htyěphúké̤phú prè́. Lò̌꤮ thǐ tè̤tane̤ tahenuô, a ícû̌ lò̌ ná hekhu prè́. Lò̌꤮ vǎ tè̤tane̤ tahenuô, a ícû̌ ná mò́khu.
23 Mas ele continuou: "Vocês são daqui de baixo; eu sou lá de cima. Vocês são deste mundo; eu não sou deste mundo.
24 Phúnuôrò, vǎ hé thǐ ná thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to vǎ hé thǐ nuôma yěhò́. Vǎ ma ǔpěnuô vǎ héso pé̤htuô̌hò́ thǐ rò thǐ ki zṳ̂́eto hénuô, thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to.”
24 Eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Se vocês não crerem que Eu Sou, de fato morrerão em seus pecados".
25 Èthǐ sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma ǔpě?”
25 "Quem é você? ", perguntaram eles. "Exatamente o que tenho dito o tempo todo", respondeu Jesus.
26 Vǎ ki hé thǐrithǐkyǎ hénuôma, a lé̤hé oè́lǎpǎ, htuô̌to vǎ lé̤dya thǐ tè̤thû́ nuô, a oè́lǎpǎpǎ. Manárò ngó̤ dố vǎ hé pé̤ prè̤lu hekhuphú yětahe nuôma má̤prè́ vǎ ní̤huô̌ dố prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yěnuô tôprè̤ a o rò tè̤ dố a hé tahe nuôma a tǒprè́,” a hésû èthǐ phúnuô.
26 "Tenho muitas coisas para dizer e julgar a respeito de vocês. Pois aquele que me enviou merece confiança, e digo ao mundo aquilo que dele ouvi".
27 Byacè Jesǔ hé pé̤ èthǐ ná aphè̌ ari-akyǎ nuô, èthǐ thè́gněplǒ lahyǎ to.
27 Eles não entenderam que lhes estava falando a respeito do Pai.
28 Dố èthǐ thè́gněplǒto akhu-akhyě Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Shyé꤮ thǐ mṳ̂̌thyěhtya prè̤lu aphúkhǔ má̤ vǎyě dố krusu díkè hihtûlo̤ akhè̌pǎnuô, thǐ ki thè́gněno ná vǎ ma kayǎ dố vǎ hésoluô̌ htuô̌pé̤hò́ thǐ nuôtôprè̤ pǎ. Htuô̌to thǐ ki thè́gněhyǎ ná vǎ me̤ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò má̤to, rò vǎ hébèprè́ tè̤ dố vǎphè̌ ithyóithya vǎ nuôtahe prè́ nuô thǐ thè́gnědû pǎ.
28 Então Jesus disse: "Quando vocês levantarem o Filho do homem, saberão que Eu Sou, e que nada faço de mim mesmo, mas falo exatamente o que o Pai me ensinou.
29 Htuô̌rò prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a okuô̌ ná vǎ. Vǎ me̤tǒ lǔthè́plò pwǒ̤꤮ tôphuố cò́ akhu-akhyě a vǐkyǎ vǎ to.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, pois sempre faço o que lhe agrada".
30 Bí ǔ ní̤huô̌ a hé phúyě akhè̌nuô, ǔ zṳ̂́enyá̤e è́nyacò́ lǔ.
30 Tendo dito essas coisas, muitos creram nele.
31 Byacè Jesǔ hé Judaphú dố a zṳ̂́enyá̤e lǔ nuôtahe, “Ki thǐ cṳ̌e pṳ̂́maní̤ vǎ tè̤ithyóithya yětahe hénuôma, thǐ htwǒhò́ vǎ khǒpacè̤̌ dố a tǎ̤te̤ tahe hò́.
31 Disse Jesus aos judeus que haviam crido nele: "Se vocês permanecerem firmes na minha palavra, verdadeiramente serão meus discípulos.
32 Rò thǐ ki thè́gně tè̤má̤tè̤cò́ pǎ. Rò tè̤má̤tè̤cò́ ki plwǒhte thǐ pǎ,” a hé èthǐ phúnuô.
32 E conhecerão a verdade, e a verdade os libertará".
33 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤ ma Abraham aklwǐalyǎ tahe, pè̤ cuốhtwǒnò́ ná ǔcṳ̂́ tôphuố꤮ to. Nè̤ cuố hé tuố̤ ná tè̤má̤tè̤cò́ ki plwǒhte thǐ pǎ, phúnuô phútě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
33 Eles lhe responderam: "Somos descendentes de Abraão e nunca fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres? "
34 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, lò̌꤮ kayǎ dố a me̤ tè̤thû́ nuôtahe ma a htwǒhò́ tè̤thû́ acṳ̂́hò́.
34 Jesus respondeu: "Digo-lhes a verdade: Todo aquele que vive pecando é escravo do pecado.
35 Cṳ̂́ hénuôma, a ocû̌ tố̤kuô̌ ná hibyacè nuôma aní̤ to. Manárò phúprè̤khǔ tôprè̤ hénuôma, a ocû̌ tố̤kuô̌ ná hiphúphyǎphú tacṳ́prè̤.
35 O escravo não tem lugar permanente na família, mas o filho pertence a ela para sempre.
36 Phúnuôrò Cò́marya aphúkhǔ má̤ vǎyě ki ilyě plwǒhtekyǎ hò́ thǐ ná tè̤thû́tè̤ora yě hénuô, thǐ ní̤bèhò́ tè̤palǎ má̤lakǒ hò́.
36 Portanto, se o Filho os libertar, vocês de fato serão livres.
37 Thǐ htwǒ Abraham aklwǐalyǎ nuôma vǎ thè́gně prè́. Manárò vǎ ithyó thǐ rò thǐ khǎlèkǔ okuô̌ǔ to akhu-akhyě, thǐ pṳ̌me̤thyě vǎ.
37 Eu sei que vocês são descendentes de Abraão. Contudo, estão procurando matar-me, porque em vocês não há lugar para a minha palavra.
38 Vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ phú vǎphè̌ hésoluô̌ pé̤ vǎ nuôtahe. Thǐ kuô̌ke rò, thǐ me̤ phú thǐ ní̤huô̌ dố thǐphè̌ tahenuô a o.” A hé èthǐ phúnuô.
38 Eu lhes estou dizendo o que vi na presença do Pai, e vocês fazem o que ouviram do pai de vocês".
39 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤phè̌ ma Abraham.”
39 "Abraão é o nosso pai", responderam eles. Disse Jesus: "Se vocês fossem filhos de Abraão, fariam as obras que Abraão fez.
40 Vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ ná tè̤má̤tè̤cò́ dố vǎ ní̤huô̌ vǎphè̌ hésopé̤ vǎ nuôtahe tadû́rò thǐ pṳ̌me̤thyě vǎ. Abraham me̤nò́ phúnuô tôphuố꤮ to.
40 Mas vocês estão procurando matar-me, sendo que eu lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não agiu assim.
41 Thǐ krwǒme̤kuô̌ phú thǐphè̌ shyětò̤́ me̤nuô cò́,” a hé èthǐ phúnuô.
41 Vocês estão fazendo as obras do pai de vocês". Protestaram eles: "Nós não somos filhos ilegítimos. O único Pai que temos é Deus".
42 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Thǐphè̌ ki má̤lakǒ Cò́marya hérò thǐ mo̤ní̤kǔ vǎ kǒkǒ, me̤těhérò vǎ o dố lǔo hyǎ rò khǒnyá̤yě vǎ hyǎo bíyěprè́yě. Vǎ hyǎ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò má̤to, vǎphè̌ nò̌hyǎ vǎ prè́.
42 Disse-lhes Jesus: "Se Deus fosse o Pai de vocês, vocês me amariam, pois eu vim de Deus e agora estou aqui. Eu não vim por mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Vǎ hé pé̤ thǐ rò thǐ cuố thè́gněplǒ cò́ taki꤮ to rò ma a me̤ cò́ phútě? Thǐ thè́gněplǒ to mame̤těhérò thǐ thè́zṳ̂́ ní̤dǎ cò́nyǎ vǎngó̤ taki꤮ to.
43 Por que a minha linguagem não é clara para vocês? Porque são incapazes de ouvir o que eu digo.
44 Thǐphè̌ ma khǐnéricyá̤ khuklò́ dố ǔ è́ ná Satan nuôtôduô̌ hò́. Thǐ thè́zṳ̂́ krwǒme̤kuô̌ phú thǐphè̌ a tè̤thè́zṳ̂́ nuôprè́. Thǐphè̌ ma a htwǒ prè̤me̤thyě kayǎ dố kalúkhè̌ pǎ cò́. Tè̤má̤tè̤cò́ o dố lǔkǔ to akhu-akhyě, a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ǔ tè̤má̤tè̤cò́ to. Bí a hébè akhè̌nuô, a tè̤lahǒlahya tahe nuôma a htwǒ hò́ lǔ lé̤klǒ hò́. È ma kayǎ lahǒlahya tôprè̤ rò a htwǒ hò́ lò̌꤮ tè̤lahǒlahya tahe aphè̌ hò́.
44 "Vocês pertencem ao pai de vocês, o diabo, e querem realizar o desejo dele. Ele foi homicida desde o princípio e não se apegou à verdade, pois não há verdade nele. Quando mente, fala a sua própria língua, pois é mentiroso e pai da mentira.
45 Me̤těhérò vǎ yǒ hébè pé̤ thǐ tè̤má̤tè̤cò́ akhu-akhyě, thǐ zṳ̂́e to.
45 No entanto, vocês não crêem em mim, porque lhes digo a verdade!
46 Vǎ me̤tè̤ nuôma a thû́prè́ a hé rò a zṳ̌bè́ nuôma dố thǐklè̌ nuô a otôprè̤prè̤ è̌? Vǎ ki hébètè̤ dố amá̤acò́ taheprè́ kihérò mame̤tě rò thǐ zṳ̂́e vǎ to.
46 Qual de vocês pode me acusar de algum pecado? Se estou falando a verdade, porque vocês não crêem em mim?
47 Cò́marya aphúalye̤ tahe nuôma a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ ní̤dǎ Cò́marya angó̤. Manárò thǐ ma Cò́marya phúmòphúkhǔ tahe má̤to akhu-akhyě, thǐ ní̤dǎ lǔngó̤ to.”
47 Aquele que pertence a Deus ouve o que Deus diz. Vocês não ouvem porque não pertencem a Deus".
48 Phúnuôrò Judaphú tahe hé Byacè Jesǔ, “Pè̤ hé nè̤, nè̤ ma Samariaphú tôprè̤, htuô̌rò khǐné me̤bè nè̤, pè̤ héphúnuô ma amá̤nyǎto è̌?”
48 Os judeus lhe responderam: "Não estamos certos em dizer que você é samaritano e está endemoninhado? "
49 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Khǐné me̤bè vǎ má̤to, vǎ bedubehtǔ vǎphè̌ rò thǐ bedubehtǔ vǎ to.
49 Disse Jesus: "Não estou endemoninhado! Pelo contrário, honro o meu Pai, e vocês me desonram.
50 Vǎ thè́zṳ̂́ nò̌htuthè́ ǔ ná vǎné̤ phúnuô má̤to. Manárò Cò́marya ma prè̤ dố a thè́zṳ̂́ htuthè́ní̤ vǎ. Prè̤ dố a ki cirya ǔ pǎnuôma è hò́.
50 Não estou buscando glória para mim mesmo; mas, há quem a busque e julgue.
51 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ tôprè̤prè̤ ki a cṳ̌e ní̤dǎ vǎngó̤ hénuô, a thyěpǎ takhyá꤮ to,” a hé èthǐ phúnuô.
51 Asseguro-lhes que, se alguém guardar a minha palavra, jamais verá a morte".
52 Judaphú tahe hé lǔ, “Khǒnyá̤rò pè̤ thè́gně tǎ̤te̤hò́ ná khǐné me̤bè nè̤ hò́. Abraham thyěhtuô̌hò́, prè̤pro̤ tahe꤮ ma a thyě htuô̌hò́hò́. Manárò nè̤ cuốhétuố̤ ná kayǎ tôprè̤prè̤ ki cṳ̌e ní̤dǎ vǎngó̤ hénuô, a thyěpǎ takhyá꤮ to, nè̤ hé phúnuô.
52 Diante disso, os judeus exclamaram: "Agora sabemos que você está endemoninhado! Abraão morreu, bem como os profetas, mas você diz que se alguém guardar a sua palavra, nunca experimentará a morte.
53 Ma nè̤ duklò̌nyǎ ná pè̤phè̌ Abraham è̌? È thyě htuô̌hò́, prè̤pro̤ tahe꤮ ma a thyě htuô̌hò́hò́. Nè̤ tane̤ ní̤dyé nè̤né̤ ná ǔpě?” Èthǐ hésû lǔ phúnuô.
53 Você é maior do que o nosso pai Abraão? Ele morreu, bem como os profetas. Quem você pensa que é? "
54 Rò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû èthǐ, “Vǎ ki htuthè́ ní̤dyé vǎné̤ kihérò vǎ tè̤htuthè́ yěnuô, lé̤zṳ̂́e thè́lè̤ní̤ ná tôcô꤮ to. Vǎphè̌ dố thǐ hé ní̤dyé ná thǐ Cò́marya yětôprè̤nuô, è ma prè̤me̤lǐ me̤takhè̌ vǎ hò́.
54 Respondeu Jesus: "Se glorifico a mim mesmo, a minha glória nada significa. Meu Pai, que vocês dizem ser o Deus de vocês, é quem me glorifica.
55 Thǐ thè́gně lǔ to tadû́rò vǎ thè́gně lǔ. Ki vǎ hé ná vǎ thè́gněnò́ lǔ to hérò, vǎ htwǒ kayǎ lahǒlahya thyáná thǐnuô hò́. Vǎ thè́gně tǎ̤te̤ cò́ è rò vǎ ní̤dǎ lǔngó̤.
55 Vocês não o conhecem, mas eu o conheço. Se eu dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vocês, mas eu de fato o conheço e guardo a sua palavra.
56 Thǐphè̌ Abraham thè́luố̤ myáhtye dố vǎ ki hyǎ dố hekhu yě. A myáhtyehò́ rò a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
56 Abraão, pai de vocês, regozijou-se porque veria o meu dia; ele o viu e alegrou-se".
57 Rò Judaphú tahe hé lǔ, “Nanyǎ̤shyě꤮ rò nè̤ bǎ híto rò nè̤ cuố myáhtyenò́ Abraham phútě?”
57 Disseram-lhe os judeus: "Você ainda não tem cinqüenta anos, e viu Abraão? "
58 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, Abraham ohíto akhè̌, vǎ one ré̤ htuô̌dû hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
58 Respondeu Jesus: "Eu lhes afirmo que antes de Abraão nascer, Eu Sou! "
59 Yětôphuốrò èthǐ ihtuô lahyǎ lò̤́ rò a kíré̤ tá̤thyě lahyǎ ná Byacè Jesǔ. Manárò Byacè Jesǔ cuố tadwǒuốbíkyǎ ané̤ rò a htecuốmé̤kyǎ bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô.
59 Então eles apanharam pedras para apedrejá-lo, mas Jesus escondeu-se e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.