João 8

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Manárò Byacè Jesǔ rò a cuốhtyakyǎ dố Oliva sokhu.
1 Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Anotôrǒ mò̤́lǐro̤mû́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ ka̤khyě khyěthyá dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ. Kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ hyǎ otava̤ lò̌plǐ lǔ. Htuô̌rò a onyǎtǎ̤ rò a ithyóithya èthǐ.
2 E, pela manhã cedo, ele voltou novamente ao templo, e todo o povo vinha até ele; e, assentando-se, os ensinava.
3 Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ná Pharisěophú tahenuô a pṳ̂́hyǎní̤ prè̤mò tôprè̤ dố Byacè Jesǔ a o. Èthǐ myáhtye lè́ní̤ prè̤mò yětôprè̤ bí a cuốthû́ prè̤khǔ akhè̌nuô. Èthǐ nò̌ihtòo prè̤mò yětôprè̤ dố kayǎ bè́mṳ a mèthènyě.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher pega em adultério, e, colocando-a no meio de todos,
4 Htuô̌rò a hé Byacè Jesǔ, “Thárá, prè̤mò yětôprè̤ ma pè̤ myáhtye lè́ní̤ cò́ lǔ bí a cuốthû́ prè̤khǔ akhè̌nuô cò́.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em adultério, no próprio ato.
5 Mosè a tè̤thyótè̤thya akǔnuô, a mekyǎ pè̤ ná prè̤mò phúyě tahe nuôma tǒbè tá̤thyěkyǎ è ná lò̤́. Nè̤ kuô̌kelé꤮, nè̤ kíré̤ hékuô̌ phútě?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que tais sejam apedrejadas; mas tu, o que dizes?
6 Thyáphú èthǐ pṳ̂́ní̤ Byacè Jesǔ a tè̤hébèthû́ ngó̤ tahe agněnuô, a hyǎpṳ̌ sudyǎ khobyeprè́ lahyǎ Jesǔ.
6 Isso eles diziam, tentando-o, para poderem ter do que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, escrevia com seu dedo no chão, como se não os ouvisse.
7 Èthǐ yǒ sudyǎ htuô̌htuô̌ sudyǎ thyáthyá lǔ akhu-akhyě, a ihtò rò a hé èthǐ, “Kayǎ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤ nuô, a ki hé ní̤dyé ané̤ ná atè̤thû́ oto hénuô, tá̤ ré̤lốmò̌ prè̤mò yětôprè̤ ná lò̤́ nuô,” a hé phúnuô.
7 Então, quando eles continuaram a perguntar-lhe, ele levantando-se, disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Byacè Jesǔ onyǎtǎ̤ khyěthyá rò a rǎtǎ̤ khyěthyá li ná akanò̌ dố hemûklè̌.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia no chão.
9 Bí èthǐ ní̤huô̌hò́ Jesǔ héphúnuô akhè̌, èthǐ hteka̤kyǎ lò̌ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤. A muố̤prè̤́ tahe hteka̤ ré̤lố ǔ. Dốkhyě rò prè̤mò nuôtôprè̤ ihtò okyǎ tû́kuô̌dû ná Jesǔ prè́.
9 E eles ouvindo isto, sendo condenados por sua própria consciência, saíram um a um, começando no mais velho, até o último; e Jesus foi deixado sozinho, e a mulher em pé no meio.
10 Byacè Jesǔ ihtò rò a sudyǎ lǔ, “Mòmuố̤, èthǐ cuốtǒlò̌ bítě? Ǔ cirya pǎ nè̤ tôprè̤꤮ to è̌?”
10 Tendo Jesus se levantado, e não vendo ninguém senão a mulher, ele disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Nenhum homem te condenou?
11 Rò a hésû lǔ, “A opǎ tôprè̤꤮ to.”
11 E ela disse: Nenhum homem, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Byacè Jesǔ hé khyěthyá kayǎ nuôtahe, “Vǎ ma hekhu atè̤lǐ. Kayǎ dố a krwǒ vǎkhyě tôprè̤prè̤ nuô, a cuố pǎ dố tè̤khítè̤lò̤ aklè̌ takhyá꤮ to. A ki ní̤bè tè̤lǐ dố a dyé lǔ thè́htwǒprè̤ athè̌ yěnuô pǎ.”
12 Então, Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Pharisěophú tahe hé lǔ, “Nè̤ hésoluô̌ ní̤ nè̤rinè̤kyǎ tahenuô lé̤zṳ̂́ení̤ akhǎlé̤ o náto. Mame̤těrò pè̤ zṳ̂́ení̤ nè̤ tè̤hébè to hérò nè̤ hébè ní̤dyé lò̌dû prè́ nè̤rinè̤kyǎ prè́,” èthǐ hé lǔ phúnuô.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hé ní̤dyé cò́ vǎrivǎkyǎ tadû́rò vǎ hé yětahe nuôma atǒ prè́ me̤těhérò vǎ obítěhyǎ nuô vǎ thè́gně ní̤dyé, vǎ kíré̤ cuố bítě pǎ nuô vǎ thè́gně ní̤dyé prè́. Manárò vǎ obítěhyǎ, tomaná, vǎ kíré̤ cuốtǒ bítě pǎnuô thǐ thè́gně to.
14 Jesus respondeu, e disse-lhes: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque eu sei de onde vim, e para onde eu vou; mas vós não podeis dizer de onde vim, nem para onde eu vou.
15 Thǐ dǎcirya ǔ kihérò thǐ cirya ǔ phú prè̤lu hekhuphú alé̤klǒ me̤nuô prè́. Vǎ rò vǎ cirya ǔ tôprè̤꤮ to.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a nenhum homem julgo.
16 Manárò vǎ ki cirya ǔ hénuô, vǎ ki cirya cò́cò́te̤te̤ ǔ prè́, me̤těhérò vǎ cirya tû́dû tôprè̤ má̤to. Vǎ me̤ró̤ tố̤kuô̌ ná vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Dố thǐ tè̤thyótè̤thya akǔ nuô, ǔ rǎo ná ki kayǎ thè́nyě̤ hébèhte thyálǔ hénuô, èthǐ tè̤hébè tahenuô ǔ dya ná a tǒhò́.
17 Isto também está escrito na vossa lei, que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Vǎ hébè ní̤dyé vǎrivǎkyǎ vǎ. Vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a hésodônyǎ ní̤kuô̌dû vǎrivǎkyǎkyǎ, phúnuôrò pè̤ thè́gně héhte thyálǔ prè́.” A hé èthǐ phúnuô.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou dá testemunho de mim.
19 “Nè̤phè̌ otǒ bítě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
19 Então, lhe disseram: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Vós não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis, também conheceríeis a meu Pai.
20 Bí a ithyó ǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, a hé èthǐ phúnuô. Akhǎlé̤ lé̤ithyó ǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ yěnuôma, a ophû ná lé̤be-oplò́ tè̤me̤lǔtố akhǎshyé. Manárò dố Cò́marya taritaryǎ one pé̤ Jesǔ dố ǔ ki me̤thyě lǔ agněnuô, a yǒ tuố̤ tyahíto akhu-akhyě, ǔ pṳ̂́ lǔ tôprè̤꤮ to.
20 Essas palavras proferiu Jesus na tesouraria, enquanto ensinava no templo; e nenhum homem lhe pôs as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Byacè Jesǔ hé pé̤ pó̤ èthǐ, “Vǎ ki htecuốhò́ pǎ, rò thǐ ki pṳ̌thû́ vǎ pǎ. Thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to. Bí vǎ lé̤cuố khǎlé̤ nuô thǐ cuốcyá̤to,” a hé èthǐ phúnuô.
21 Então, Jesus disse-lhes novamente: Eu vou pelo meu caminho, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado; para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Phúnuôrò Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe hé lǔ, “A hé ná bí èlé̤cuố akhǎlé̤ nuô, pè̤ cuốcyá̤to a hé phúnuôma a kíré̤ me̤thyě ní̤dyédû ané̤ pǎ è̌ ha?” A hé lahyǎ phúnuô.
22 Então, disseram os judeus: Será que ele vai matar-se a si mesmo? Porque ele diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir.
23 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎrò mò́khu a htyěphúké̤phú tôprè̤, manárò thǐ ma hekhu a htyěphúké̤phú prè́. Lò̌꤮ thǐ tè̤tane̤ tahenuô, a ícû̌ lò̌ ná hekhu prè́. Lò̌꤮ vǎ tè̤tane̤ tahenuô, a ícû̌ ná mò́khu.
23 E ele dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Phúnuôrò, vǎ hé thǐ ná thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to vǎ hé thǐ nuôma yěhò́. Vǎ ma ǔpěnuô vǎ héso pé̤htuô̌hò́ thǐ rò thǐ ki zṳ̂́eto hénuô, thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to.”
24 Por isso, eu vos disse que morrereis em vossos pecados; porque se não crerdes que Eu Sou Ele, morrereis em vossos pecados.
25 Èthǐ sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma ǔpě?”
25 Disseram-lhe, então: Quem és tu? E Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Vǎ ki hé thǐrithǐkyǎ hénuôma, a lé̤hé oè́lǎpǎ, htuô̌to vǎ lé̤dya thǐ tè̤thû́ nuô, a oè́lǎpǎpǎ. Manárò ngó̤ dố vǎ hé pé̤ prè̤lu hekhuphú yětahe nuôma má̤prè́ vǎ ní̤huô̌ dố prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yěnuô tôprè̤ a o rò tè̤ dố a hé tahe nuôma a tǒprè́,” a hésû èthǐ phúnuô.
26 Eu tenho muitas coisas que dizer e julgar sobre vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro, e o que dele ouvi, isso eu falo ao mundo.
27 Byacè Jesǔ hé pé̤ èthǐ ná aphè̌ ari-akyǎ nuô, èthǐ thè́gněplǒ lahyǎ to.
27 Eles não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Dố èthǐ thè́gněplǒto akhu-akhyě Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Shyé꤮ thǐ mṳ̂̌thyěhtya prè̤lu aphúkhǔ má̤ vǎyě dố krusu díkè hihtûlo̤ akhè̌pǎnuô, thǐ ki thè́gněno ná vǎ ma kayǎ dố vǎ hésoluô̌ htuô̌pé̤hò́ thǐ nuôtôprè̤ pǎ. Htuô̌to thǐ ki thè́gněhyǎ ná vǎ me̤ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò má̤to, rò vǎ hébèprè́ tè̤ dố vǎphè̌ ithyóithya vǎ nuôtahe prè́ nuô thǐ thè́gnědû pǎ.
28 Disse-lhes, então, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então sabereis que Eu Sou Ele, e que nada faço de mim mesmo; mas como o meu Pai me ensinou, falo estas coisas.
29 Htuô̌rò prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a okuô̌ ná vǎ. Vǎ me̤tǒ lǔthè́plò pwǒ̤꤮ tôphuố cò́ akhu-akhyě a vǐkyǎ vǎ to.”
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado sozinho, porque eu faço sempre as coisas que lhe agradam.
30 Bí ǔ ní̤huô̌ a hé phúyě akhè̌nuô, ǔ zṳ̂́enyá̤e è́nyacò́ lǔ.
30 Falando ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Byacè Jesǔ hé Judaphú dố a zṳ̂́enyá̤e lǔ nuôtahe, “Ki thǐ cṳ̌e pṳ̂́maní̤ vǎ tè̤ithyóithya yětahe hénuôma, thǐ htwǒhò́ vǎ khǒpacè̤̌ dố a tǎ̤te̤ tahe hò́.
31 Então, dizia Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos,
32 Rò thǐ ki thè́gně tè̤má̤tè̤cò́ pǎ. Rò tè̤má̤tè̤cò́ ki plwǒhte thǐ pǎ,” a hé èthǐ phúnuô.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤ ma Abraham aklwǐalyǎ tahe, pè̤ cuốhtwǒnò́ ná ǔcṳ̂́ tôphuố꤮ to. Nè̤ cuố hé tuố̤ ná tè̤má̤tè̤cò́ ki plwǒhte thǐ pǎ, phúnuô phútě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
33 Eles responderam-lhe: Nós somos a semente de Abraão, e nunca fomos escravos de nenhum homem; como dizes tu: Sereis feito livres?
34 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, lò̌꤮ kayǎ dố a me̤ tè̤thû́ nuôtahe ma a htwǒhò́ tè̤thû́ acṳ̂́hò́.
34 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Cṳ̂́ hénuôma, a ocû̌ tố̤kuô̌ ná hibyacè nuôma aní̤ to. Manárò phúprè̤khǔ tôprè̤ hénuôma, a ocû̌ tố̤kuô̌ ná hiphúphyǎphú tacṳ́prè̤.
35 E o servo não permanece para sempre na casa; mas o Filho permanece para sempre.
36 Phúnuôrò Cò́marya aphúkhǔ má̤ vǎyě ki ilyě plwǒhtekyǎ hò́ thǐ ná tè̤thû́tè̤ora yě hénuô, thǐ ní̤bèhò́ tè̤palǎ má̤lakǒ hò́.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Thǐ htwǒ Abraham aklwǐalyǎ nuôma vǎ thè́gně prè́. Manárò vǎ ithyó thǐ rò thǐ khǎlèkǔ okuô̌ǔ to akhu-akhyě, thǐ pṳ̌me̤thyě vǎ.
37 Eu sei que sois semente de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ phú vǎphè̌ hésoluô̌ pé̤ vǎ nuôtahe. Thǐ kuô̌ke rò, thǐ me̤ phú thǐ ní̤huô̌ dố thǐphè̌ tahenuô a o.” A hé èthǐ phúnuô.
38 Eu falo do que eu vi com meu Pai; e vós fazeis o que vistes com vosso pai.
39 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤phè̌ ma Abraham.”
39 Eles responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ ná tè̤má̤tè̤cò́ dố vǎ ní̤huô̌ vǎphè̌ hésopé̤ vǎ nuôtahe tadû́rò thǐ pṳ̌me̤thyě vǎ. Abraham me̤nò́ phúnuô tôphuố꤮ to.
40 Procurais agora matar-me, a mim, o, homem que vos tem dito a verdade, que tenho ouvido de Deus; isso Abraão não fez.
41 Thǐ krwǒme̤kuô̌ phú thǐphè̌ shyětò̤́ me̤nuô cò́,” a hé èthǐ phúnuô.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, então: Nós não nascemos da fornicação, nós temos um Pai, Deus.
42 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Thǐphè̌ ki má̤lakǒ Cò́marya hérò thǐ mo̤ní̤kǔ vǎ kǒkǒ, me̤těhérò vǎ o dố lǔo hyǎ rò khǒnyá̤yě vǎ hyǎo bíyěprè́yě. Vǎ hyǎ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò má̤to, vǎphè̌ nò̌hyǎ vǎ prè́.
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis; pois eu procedo e vim de Deus, não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Vǎ hé pé̤ thǐ rò thǐ cuố thè́gněplǒ cò́ taki꤮ to rò ma a me̤ cò́ phútě? Thǐ thè́gněplǒ to mame̤těhérò thǐ thè́zṳ̂́ ní̤dǎ cò́nyǎ vǎngó̤ taki꤮ to.
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Thǐphè̌ ma khǐnéricyá̤ khuklò́ dố ǔ è́ ná Satan nuôtôduô̌ hò́. Thǐ thè́zṳ̂́ krwǒme̤kuô̌ phú thǐphè̌ a tè̤thè́zṳ̂́ nuôprè́. Thǐphè̌ ma a htwǒ prè̤me̤thyě kayǎ dố kalúkhè̌ pǎ cò́. Tè̤má̤tè̤cò́ o dố lǔkǔ to akhu-akhyě, a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ǔ tè̤má̤tè̤cò́ to. Bí a hébè akhè̌nuô, a tè̤lahǒlahya tahe nuôma a htwǒ hò́ lǔ lé̤klǒ hò́. È ma kayǎ lahǒlahya tôprè̤ rò a htwǒ hò́ lò̌꤮ tè̤lahǒlahya tahe aphè̌ hò́.
44 Vós sois de vosso pai, o diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não permaneceu na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele fala mentira, fala do que lhe é próprio; porque é um mentiroso, e pai dela.
45 Me̤těhérò vǎ yǒ hébè pé̤ thǐ tè̤má̤tè̤cò́ akhu-akhyě, thǐ zṳ̂́e to.
45 E porque eu vos digo a verdade, não acreditais em mim.
46 Vǎ me̤tè̤ nuôma a thû́prè́ a hé rò a zṳ̌bè́ nuôma dố thǐklè̌ nuô a otôprè̤prè̤ è̌? Vǎ ki hébètè̤ dố amá̤acò́ taheprè́ kihérò mame̤tě rò thǐ zṳ̂́e vǎ to.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se eu vos digo a verdade, por que não credes em mim?
47 Cò́marya aphúalye̤ tahe nuôma a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ ní̤dǎ Cò́marya angó̤. Manárò thǐ ma Cò́marya phúmòphúkhǔ tahe má̤to akhu-akhyě, thǐ ní̤dǎ lǔngó̤ to.”
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Phúnuôrò Judaphú tahe hé Byacè Jesǔ, “Pè̤ hé nè̤, nè̤ ma Samariaphú tôprè̤, htuô̌rò khǐné me̤bè nè̤, pè̤ héphúnuô ma amá̤nyǎto è̌?”
48 Então responderam os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Khǐné me̤bè vǎ má̤to, vǎ bedubehtǔ vǎphè̌ rò thǐ bedubehtǔ vǎ to.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, mas eu honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Vǎ thè́zṳ̂́ nò̌htuthè́ ǔ ná vǎné̤ phúnuô má̤to. Manárò Cò́marya ma prè̤ dố a thè́zṳ̂́ htuthè́ní̤ vǎ. Prè̤ dố a ki cirya ǔ pǎnuôma è hò́.
50 Eu não busco a minha glória; há um que a busque e julgue.
51 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ tôprè̤prè̤ ki a cṳ̌e ní̤dǎ vǎngó̤ hénuô, a thyěpǎ takhyá꤮ to,” a hé èthǐ phúnuô.
51 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se um homem guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Judaphú tahe hé lǔ, “Khǒnyá̤rò pè̤ thè́gně tǎ̤te̤hò́ ná khǐné me̤bè nè̤ hò́. Abraham thyěhtuô̌hò́, prè̤pro̤ tahe꤮ ma a thyě htuô̌hò́hò́. Manárò nè̤ cuốhétuố̤ ná kayǎ tôprè̤prè̤ ki cṳ̌e ní̤dǎ vǎngó̤ hénuô, a thyěpǎ takhyá꤮ to, nè̤ hé phúnuô.
52 Então, disseram-lhe os judeus: Agora nós sabemos que tu tens demônio. Morreu Abraão, e os profetas; e tu dizes: Se algum homem guardar a minha palavra, ele nunca provará a morte.
53 Ma nè̤ duklò̌nyǎ ná pè̤phè̌ Abraham è̌? È thyě htuô̌hò́, prè̤pro̤ tahe꤮ ma a thyě htuô̌hò́hò́. Nè̤ tane̤ ní̤dyé nè̤né̤ ná ǔpě?” Èthǐ hésû lǔ phúnuô.
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E os profetas, que morreram, quem pretendes ser tu?
54 Rò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû èthǐ, “Vǎ ki htuthè́ ní̤dyé vǎné̤ kihérò vǎ tè̤htuthè́ yěnuô, lé̤zṳ̂́e thè́lè̤ní̤ ná tôcô꤮ to. Vǎphè̌ dố thǐ hé ní̤dyé ná thǐ Cò́marya yětôprè̤nuô, è ma prè̤me̤lǐ me̤takhè̌ vǎ hò́.
54 Jesus respondeu: Se eu me honro a mim mesmo, a minha honra nada é; quem me honra é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 Thǐ thè́gně lǔ to tadû́rò vǎ thè́gně lǔ. Ki vǎ hé ná vǎ thè́gněnò́ lǔ to hérò, vǎ htwǒ kayǎ lahǒlahya thyáná thǐnuô hò́. Vǎ thè́gně tǎ̤te̤ cò́ è rò vǎ ní̤dǎ lǔngó̤.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e se eu disser que não o conheço, eu serei mentiroso como vós; mas eu conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Thǐphè̌ Abraham thè́luố̤ myáhtye dố vǎ ki hyǎ dố hekhu yě. A myáhtyehò́ rò a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
56 Vosso pai Abraão regozijou-se de ver o meu dia; e viu-o, e alegrou-se.
57 Rò Judaphú tahe hé lǔ, “Nanyǎ̤shyě꤮ rò nè̤ bǎ híto rò nè̤ cuố myáhtyenò́ Abraham phútě?”
57 Disseram-lhe então os judeus: Tu ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, Abraham ohíto akhè̌, vǎ one ré̤ htuô̌dû hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
58 Disse-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Yětôphuốrò èthǐ ihtuô lahyǎ lò̤́ rò a kíré̤ tá̤thyě lahyǎ ná Byacè Jesǔ. Manárò Byacè Jesǔ cuố tadwǒuốbíkyǎ ané̤ rò a htecuốmé̤kyǎ bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô.
59 Então eles pegaram pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, indo pelo meio deles, e assim partiu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.