João 8

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Manárò Byacè Jesǔ rò a cuốhtyakyǎ dố Oliva sokhu.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Anotôrǒ mò̤́lǐro̤mû́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ ka̤khyě khyěthyá dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ. Kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ hyǎ otava̤ lò̌plǐ lǔ. Htuô̌rò a onyǎtǎ̤ rò a ithyóithya èthǐ.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Prè̤ithyó tè̤thyótè̤thya athárá tahe ná Pharisěophú tahenuô a pṳ̂́hyǎní̤ prè̤mò tôprè̤ dố Byacè Jesǔ a o. Èthǐ myáhtye lè́ní̤ prè̤mò yětôprè̤ bí a cuốthû́ prè̤khǔ akhè̌nuô. Èthǐ nò̌ihtòo prè̤mò yětôprè̤ dố kayǎ bè́mṳ a mèthènyě.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Htuô̌rò a hé Byacè Jesǔ, “Thárá, prè̤mò yětôprè̤ ma pè̤ myáhtye lè́ní̤ cò́ lǔ bí a cuốthû́ prè̤khǔ akhè̌nuô cò́.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Mosè a tè̤thyótè̤thya akǔnuô, a mekyǎ pè̤ ná prè̤mò phúyě tahe nuôma tǒbè tá̤thyěkyǎ è ná lò̤́. Nè̤ kuô̌kelé꤮, nè̤ kíré̤ hékuô̌ phútě?”
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Thyáphú èthǐ pṳ̂́ní̤ Byacè Jesǔ a tè̤hébèthû́ ngó̤ tahe agněnuô, a hyǎpṳ̌ sudyǎ khobyeprè́ lahyǎ Jesǔ.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Èthǐ yǒ sudyǎ htuô̌htuô̌ sudyǎ thyáthyá lǔ akhu-akhyě, a ihtò rò a hé èthǐ, “Kayǎ dố thǐklè̌ tôprè̤prè̤ nuô, a ki hé ní̤dyé ané̤ ná atè̤thû́ oto hénuô, tá̤ ré̤lốmò̌ prè̤mò yětôprè̤ ná lò̤́ nuô,” a hé phúnuô.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Byacè Jesǔ onyǎtǎ̤ khyěthyá rò a rǎtǎ̤ khyěthyá li ná akanò̌ dố hemûklè̌.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Bí èthǐ ní̤huô̌hò́ Jesǔ héphúnuô akhè̌, èthǐ hteka̤kyǎ lò̌ tôprè̤ htuô̌ tôprè̤. A muố̤prè̤́ tahe hteka̤ ré̤lố ǔ. Dốkhyě rò prè̤mò nuôtôprè̤ ihtò okyǎ tû́kuô̌dû ná Jesǔ prè́.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Byacè Jesǔ ihtò rò a sudyǎ lǔ, “Mòmuố̤, èthǐ cuốtǒlò̌ bítě? Ǔ cirya pǎ nè̤ tôprè̤꤮ to è̌?”
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Rò a hésû lǔ, “A opǎ tôprè̤꤮ to.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Byacè Jesǔ hé khyěthyá kayǎ nuôtahe, “Vǎ ma hekhu atè̤lǐ. Kayǎ dố a krwǒ vǎkhyě tôprè̤prè̤ nuô, a cuố pǎ dố tè̤khítè̤lò̤ aklè̌ takhyá꤮ to. A ki ní̤bè tè̤lǐ dố a dyé lǔ thè́htwǒprè̤ athè̌ yěnuô pǎ.”
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Pharisěophú tahe hé lǔ, “Nè̤ hésoluô̌ ní̤ nè̤rinè̤kyǎ tahenuô lé̤zṳ̂́ení̤ akhǎlé̤ o náto. Mame̤těrò pè̤ zṳ̂́ení̤ nè̤ tè̤hébè to hérò nè̤ hébè ní̤dyé lò̌dû prè́ nè̤rinè̤kyǎ prè́,” èthǐ hé lǔ phúnuô.
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hé ní̤dyé cò́ vǎrivǎkyǎ tadû́rò vǎ hé yětahe nuôma atǒ prè́ me̤těhérò vǎ obítěhyǎ nuô vǎ thè́gně ní̤dyé, vǎ kíré̤ cuố bítě pǎ nuô vǎ thè́gně ní̤dyé prè́. Manárò vǎ obítěhyǎ, tomaná, vǎ kíré̤ cuốtǒ bítě pǎnuô thǐ thè́gně to.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Thǐ dǎcirya ǔ kihérò thǐ cirya ǔ phú prè̤lu hekhuphú alé̤klǒ me̤nuô prè́. Vǎ rò vǎ cirya ǔ tôprè̤꤮ to.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Manárò vǎ ki cirya ǔ hénuô, vǎ ki cirya cò́cò́te̤te̤ ǔ prè́, me̤těhérò vǎ cirya tû́dû tôprè̤ má̤to. Vǎ me̤ró̤ tố̤kuô̌ ná vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Dố thǐ tè̤thyótè̤thya akǔ nuô, ǔ rǎo ná ki kayǎ thè́nyě̤ hébèhte thyálǔ hénuô, èthǐ tè̤hébè tahenuô ǔ dya ná a tǒhò́.
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Vǎ hébè ní̤dyé vǎrivǎkyǎ vǎ. Vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a hésodônyǎ ní̤kuô̌dû vǎrivǎkyǎkyǎ, phúnuôrò pè̤ thè́gně héhte thyálǔ prè́.” A hé èthǐ phúnuô.
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 “Nè̤phè̌ otǒ bítě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Bí a ithyó ǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ akhè̌nuô, a hé èthǐ phúnuô. Akhǎlé̤ lé̤ithyó ǔ dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔ yěnuôma, a ophû ná lé̤be-oplò́ tè̤me̤lǔtố akhǎshyé. Manárò dố Cò́marya taritaryǎ one pé̤ Jesǔ dố ǔ ki me̤thyě lǔ agněnuô, a yǒ tuố̤ tyahíto akhu-akhyě, ǔ pṳ̂́ lǔ tôprè̤꤮ to.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Byacè Jesǔ hé pé̤ pó̤ èthǐ, “Vǎ ki htecuốhò́ pǎ, rò thǐ ki pṳ̌thû́ vǎ pǎ. Thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to. Bí vǎ lé̤cuố khǎlé̤ nuô thǐ cuốcyá̤to,” a hé èthǐ phúnuô.
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Phúnuôrò Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe hé lǔ, “A hé ná bí èlé̤cuố akhǎlé̤ nuô, pè̤ cuốcyá̤to a hé phúnuôma a kíré̤ me̤thyě ní̤dyédû ané̤ pǎ è̌ ha?” A hé lahyǎ phúnuô.
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎrò mò́khu a htyěphúké̤phú tôprè̤, manárò thǐ ma hekhu a htyěphúké̤phú prè́. Lò̌꤮ thǐ tè̤tane̤ tahenuô, a ícû̌ lò̌ ná hekhu prè́. Lò̌꤮ vǎ tè̤tane̤ tahenuô, a ícû̌ ná mò́khu.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Phúnuôrò, vǎ hé thǐ ná thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to vǎ hé thǐ nuôma yěhò́. Vǎ ma ǔpěnuô vǎ héso pé̤htuô̌hò́ thǐ rò thǐ ki zṳ̂́eto hénuô, thǐ ki thyě pǎ tadû́rò Cò́marya plwǒkyǎ thǐ tè̤thû́ yětahe to.”
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Èthǐ sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma ǔpě?”
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Vǎ ki hé thǐrithǐkyǎ hénuôma, a lé̤hé oè́lǎpǎ, htuô̌to vǎ lé̤dya thǐ tè̤thû́ nuô, a oè́lǎpǎpǎ. Manárò ngó̤ dố vǎ hé pé̤ prè̤lu hekhuphú yětahe nuôma má̤prè́ vǎ ní̤huô̌ dố prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yěnuô tôprè̤ a o rò tè̤ dố a hé tahe nuôma a tǒprè́,” a hésû èthǐ phúnuô.
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Byacè Jesǔ hé pé̤ èthǐ ná aphè̌ ari-akyǎ nuô, èthǐ thè́gněplǒ lahyǎ to.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Dố èthǐ thè́gněplǒto akhu-akhyě Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Shyé꤮ thǐ mṳ̂̌thyěhtya prè̤lu aphúkhǔ má̤ vǎyě dố krusu díkè hihtûlo̤ akhè̌pǎnuô, thǐ ki thè́gněno ná vǎ ma kayǎ dố vǎ hésoluô̌ htuô̌pé̤hò́ thǐ nuôtôprè̤ pǎ. Htuô̌to thǐ ki thè́gněhyǎ ná vǎ me̤ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò má̤to, rò vǎ hébèprè́ tè̤ dố vǎphè̌ ithyóithya vǎ nuôtahe prè́ nuô thǐ thè́gnědû pǎ.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Htuô̌rò prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤nuô, a okuô̌ ná vǎ. Vǎ me̤tǒ lǔthè́plò pwǒ̤꤮ tôphuố cò́ akhu-akhyě a vǐkyǎ vǎ to.”
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Bí ǔ ní̤huô̌ a hé phúyě akhè̌nuô, ǔ zṳ̂́enyá̤e è́nyacò́ lǔ.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Byacè Jesǔ hé Judaphú dố a zṳ̂́enyá̤e lǔ nuôtahe, “Ki thǐ cṳ̌e pṳ̂́maní̤ vǎ tè̤ithyóithya yětahe hénuôma, thǐ htwǒhò́ vǎ khǒpacè̤̌ dố a tǎ̤te̤ tahe hò́.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Rò thǐ ki thè́gně tè̤má̤tè̤cò́ pǎ. Rò tè̤má̤tè̤cò́ ki plwǒhte thǐ pǎ,” a hé èthǐ phúnuô.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤ ma Abraham aklwǐalyǎ tahe, pè̤ cuốhtwǒnò́ ná ǔcṳ̂́ tôphuố꤮ to. Nè̤ cuố hé tuố̤ ná tè̤má̤tè̤cò́ ki plwǒhte thǐ pǎ, phúnuô phútě?” Èthǐ sudyǎ lǔ phúnuô.
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, lò̌꤮ kayǎ dố a me̤ tè̤thû́ nuôtahe ma a htwǒhò́ tè̤thû́ acṳ̂́hò́.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Cṳ̂́ hénuôma, a ocû̌ tố̤kuô̌ ná hibyacè nuôma aní̤ to. Manárò phúprè̤khǔ tôprè̤ hénuôma, a ocû̌ tố̤kuô̌ ná hiphúphyǎphú tacṳ́prè̤.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Phúnuôrò Cò́marya aphúkhǔ má̤ vǎyě ki ilyě plwǒhtekyǎ hò́ thǐ ná tè̤thû́tè̤ora yě hénuô, thǐ ní̤bèhò́ tè̤palǎ má̤lakǒ hò́.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Thǐ htwǒ Abraham aklwǐalyǎ nuôma vǎ thè́gně prè́. Manárò vǎ ithyó thǐ rò thǐ khǎlèkǔ okuô̌ǔ to akhu-akhyě, thǐ pṳ̌me̤thyě vǎ.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ phú vǎphè̌ hésoluô̌ pé̤ vǎ nuôtahe. Thǐ kuô̌ke rò, thǐ me̤ phú thǐ ní̤huô̌ dố thǐphè̌ tahenuô a o.” A hé èthǐ phúnuô.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤phè̌ ma Abraham.”
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Vǎ hésoluô̌ pé̤ thǐ ná tè̤má̤tè̤cò́ dố vǎ ní̤huô̌ vǎphè̌ hésopé̤ vǎ nuôtahe tadû́rò thǐ pṳ̌me̤thyě vǎ. Abraham me̤nò́ phúnuô tôphuố꤮ to.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Thǐ krwǒme̤kuô̌ phú thǐphè̌ shyětò̤́ me̤nuô cò́,” a hé èthǐ phúnuô.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Thǐphè̌ ki má̤lakǒ Cò́marya hérò thǐ mo̤ní̤kǔ vǎ kǒkǒ, me̤těhérò vǎ o dố lǔo hyǎ rò khǒnyá̤yě vǎ hyǎo bíyěprè́yě. Vǎ hyǎ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò má̤to, vǎphè̌ nò̌hyǎ vǎ prè́.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Vǎ hé pé̤ thǐ rò thǐ cuố thè́gněplǒ cò́ taki꤮ to rò ma a me̤ cò́ phútě? Thǐ thè́gněplǒ to mame̤těhérò thǐ thè́zṳ̂́ ní̤dǎ cò́nyǎ vǎngó̤ taki꤮ to.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Thǐphè̌ ma khǐnéricyá̤ khuklò́ dố ǔ è́ ná Satan nuôtôduô̌ hò́. Thǐ thè́zṳ̂́ krwǒme̤kuô̌ phú thǐphè̌ a tè̤thè́zṳ̂́ nuôprè́. Thǐphè̌ ma a htwǒ prè̤me̤thyě kayǎ dố kalúkhè̌ pǎ cò́. Tè̤má̤tè̤cò́ o dố lǔkǔ to akhu-akhyě, a ní̤dǎ krwǒme̤ kuô̌ǔ tè̤má̤tè̤cò́ to. Bí a hébè akhè̌nuô, a tè̤lahǒlahya tahe nuôma a htwǒ hò́ lǔ lé̤klǒ hò́. È ma kayǎ lahǒlahya tôprè̤ rò a htwǒ hò́ lò̌꤮ tè̤lahǒlahya tahe aphè̌ hò́.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Me̤těhérò vǎ yǒ hébè pé̤ thǐ tè̤má̤tè̤cò́ akhu-akhyě, thǐ zṳ̂́e to.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Vǎ me̤tè̤ nuôma a thû́prè́ a hé rò a zṳ̌bè́ nuôma dố thǐklè̌ nuô a otôprè̤prè̤ è̌? Vǎ ki hébètè̤ dố amá̤acò́ taheprè́ kihérò mame̤tě rò thǐ zṳ̂́e vǎ to.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Cò́marya aphúalye̤ tahe nuôma a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ ní̤dǎ Cò́marya angó̤. Manárò thǐ ma Cò́marya phúmòphúkhǔ tahe má̤to akhu-akhyě, thǐ ní̤dǎ lǔngó̤ to.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Phúnuôrò Judaphú tahe hé Byacè Jesǔ, “Pè̤ hé nè̤, nè̤ ma Samariaphú tôprè̤, htuô̌rò khǐné me̤bè nè̤, pè̤ héphúnuô ma amá̤nyǎto è̌?”
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Khǐné me̤bè vǎ má̤to, vǎ bedubehtǔ vǎphè̌ rò thǐ bedubehtǔ vǎ to.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Vǎ thè́zṳ̂́ nò̌htuthè́ ǔ ná vǎné̤ phúnuô má̤to. Manárò Cò́marya ma prè̤ dố a thè́zṳ̂́ htuthè́ní̤ vǎ. Prè̤ dố a ki cirya ǔ pǎnuôma è hò́.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ tôprè̤prè̤ ki a cṳ̌e ní̤dǎ vǎngó̤ hénuô, a thyěpǎ takhyá꤮ to,” a hé èthǐ phúnuô.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Judaphú tahe hé lǔ, “Khǒnyá̤rò pè̤ thè́gně tǎ̤te̤hò́ ná khǐné me̤bè nè̤ hò́. Abraham thyěhtuô̌hò́, prè̤pro̤ tahe꤮ ma a thyě htuô̌hò́hò́. Manárò nè̤ cuốhétuố̤ ná kayǎ tôprè̤prè̤ ki cṳ̌e ní̤dǎ vǎngó̤ hénuô, a thyěpǎ takhyá꤮ to, nè̤ hé phúnuô.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 Ma nè̤ duklò̌nyǎ ná pè̤phè̌ Abraham è̌? È thyě htuô̌hò́, prè̤pro̤ tahe꤮ ma a thyě htuô̌hò́hò́. Nè̤ tane̤ ní̤dyé nè̤né̤ ná ǔpě?” Èthǐ hésû lǔ phúnuô.
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Rò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû èthǐ, “Vǎ ki htuthè́ ní̤dyé vǎné̤ kihérò vǎ tè̤htuthè́ yěnuô, lé̤zṳ̂́e thè́lè̤ní̤ ná tôcô꤮ to. Vǎphè̌ dố thǐ hé ní̤dyé ná thǐ Cò́marya yětôprè̤nuô, è ma prè̤me̤lǐ me̤takhè̌ vǎ hò́.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 Thǐ thè́gně lǔ to tadû́rò vǎ thè́gně lǔ. Ki vǎ hé ná vǎ thè́gněnò́ lǔ to hérò, vǎ htwǒ kayǎ lahǒlahya thyáná thǐnuô hò́. Vǎ thè́gně tǎ̤te̤ cò́ è rò vǎ ní̤dǎ lǔngó̤.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Thǐphè̌ Abraham thè́luố̤ myáhtye dố vǎ ki hyǎ dố hekhu yě. A myáhtyehò́ rò a thè́krṳ̂̌thè́lò̌ hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Rò Judaphú tahe hé lǔ, “Nanyǎ̤shyě꤮ rò nè̤ bǎ híto rò nè̤ cuố myáhtyenò́ Abraham phútě?”
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, Abraham ohíto akhè̌, vǎ one ré̤ htuô̌dû hò́,” a hésû èthǐ phúnuô.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Yětôphuốrò èthǐ ihtuô lahyǎ lò̤́ rò a kíré̤ tá̤thyě lahyǎ ná Byacè Jesǔ. Manárò Byacè Jesǔ cuố tadwǒuốbíkyǎ ané̤ rò a htecuốmé̤kyǎ bí tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.