João 6
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Phúnuôhtuô̌rò, Jesǔ htecuốkyǎ dố Galilea htyěòdu abè́rè̤̌ tôkyě. (Ǔ è́ ná htyěòdu Tiberia ma amá̤má̤.)
1 Algum tempo depois Jesus partiu para a outra margem do mar da Galiléia ( ou seja, do mar de Tiberíades ),
2 Kayǎ bè́mṳ yǒ myáhtye htuô̌hò́ tè̤pro̤tè̤prya̤ dố Byacè cuố me̤sǐmé̤ pé̤ kayǎswí kayǎsè̌ tahe akhu-akhyě, èthǐ krwǒ cuốplucuốphè kuô̌ lò̌ lǔkhyě.
2 e grande multidão continuava a segui-lo, porque vira os sinais miraculosos que ele tinha realizado nos doentes.
3 Rò Byacè Jesǔ htya dố solo̤ rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe htya onyǎo lahyǎ bínuô.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se com os seus discípulos.
4 Bínuôakhè̌ Judaphú tè̤cuốtalwópwè̌ yě a phû꤮ bè hò́.
4 Estava próxima a festa judaica da Páscoa.
5 Bí Byacè Jesǔ tṳ́myá rò a myáhtye kayǎ tômṳdu hyǎ tǒ dố lǔo akhè̌, a hé Philipu, “Pè̤ ki cuố ipri̤ tǒpé̤ kayǎ yětahe lé̤e bítě è̌?”
5 Levantando os olhos e vendo uma grande multidão que se aproximava, Jesus disse a Filipe: "Onde compraremos pão para esse povo comer? "
6 A sudyǎ myábyeprè́ Philipu prè́. A kíré̤ me̤pé̤ èthǐ phútě pǎnuô, a tane̤ one htuô̌hò́ dố a thè́plòkǔ hò́.
6 Fez essa pergunta apenas para pô-lo à prova, pois já tinha em mente o que ia fazer.
7 Philipu hésû, “Pè̤ ipri̤ lò̌ pé̤ cò́ èthǐ ná rû̌zye denari tôko khǎlé̤ cò́ ma, èthǐ e prè́ tôprè̤ tômû̌ nuô꤮ apòeto.”
7 Filipe lhe respondeu: "Duzentos denários não comprariam pão suficiente para que cada um recebesse um pedaço! "
8 A khǒpacè̤̌ dố aruô tôprè̤ dố amwi̤ ná Andrea, a má̤dû Simonè Petru apuố̤ yětôprè̤ hé Byacè,
8 Outro discípulo, André, irmão de Simão Pedro, tomou a palavra:
9 “Pacè̤̌ prè̤khǔphú o bíyě tôprè̤. Akhò́mǔ dố ǔ me̤ ná buốbali̤nuô a o nyǎ̤klò̤́ ná tè̤̌phú nyě̤bè. Manárò a ki pòe pé̤ kayǎ báprè̤tě?”
9 "Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixinhos, mas o que é isto para tanta gente? "
10 Byacè Jesǔ hé, “Nò̌ onyǎo kayǎ nuôtahe,” a hé phúnuô. Khǎlé̤ bínuô tôpho ma mi̤thuô̌lè̌ duô̌twó̤ryálǎ. Rò shuô̌shuô̌prè́ lò̌꤮ prè̤khǔdu dố a onyǎtǎ̤ bínuô tahenuô, a phû꤮ odû nyǎ̤rí cò́.
10 Disse Jesus: "Mandem o povo assentar-se". Havia muita grama naquele lugar, e todos se assentaram. Eram cerca de cinco mil homens.
11 Byacè Jesǔ phyé khò́mǔ yětahe rò a hébwíhétaryěhtya Cò́marya. Htuô̌rò a dyétǎ̤ ná a khǒpacè̤̌ tahe rò èthǐ zṳ́tǎ̤ pé̤lò̌ ná kayǎ onyǎo bínuô tahe. A phyéke tè̤̌phúbí yěnyě̤bè rò a me̤ thyákuô̌ phú khò́mǔnuô. Rò kayǎ yětahe a thè́e kò́ cò́ bá꤮ těnuô a phyée lahyǎ cò́.
11 Então Jesus tomou os pães, deu graças e os repartiu entre os que estavam assentados, tanto quanto queriam; e fez o mesmo com os peixes.
12 Bí èthǐ ekò́ǒbǎ lò̌htuô̌hò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Phyédwóplò́ lò̌khyě sèe olốkyǎ nuôtahe, nò̌okyǎlố dě tǎmé̤,” a hé èthǐ phúnuô.
12 Depois que todos receberam o suficiente para comer, disse aos seus discípulos: "Ajuntem os pedaços que sobraram. Que nada seja desperdiçado".
13 Phúnuôrò a khǒpacè̤̌ tahe phyédwó khò́mǔ bali̤ nyǎ̤klò̤́ dố ǔ e htuô̌hò́ rò a okyǎlố tahenuô a obǎ pǎ cò́ ná krí̤nuô shyényě̤mě cò́.
13 Então eles os ajuntaram e encheram doze cestos com os pedaços dos cinco pães de cevada deixados por aqueles que tinham comido.
14 Bí kayǎ yětahe myáhtyehtuô̌ Byacè Jesǔ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ yětahe akhè̌nuô, èthǐ hé lahyǎ, “Prè̤pro̤ dố a kíré̤ hyǎlya̤ dố hekhuyě pǎ ǔ hé nuôma a má̤ nyǎ hò́ è hò́,” a hé lahyǎ phúnuô.
14 Depois de ver o sinal miraculoso que Jesus tinha realizado, o povo começou a dizer: "Sem dúvida este é o Profeta que devia vir ao mundo".
15 Byacè Jesǔ thè́gně ná èthǐ kíré̤ hyǎnò̌shyo htyahtwǒ lǔ ná khwí akhu-akhyě, a cuốhtya khókyǎ dố sokhu tû́dû tôprè̤ prè́.
15 Sabendo Jesus que pretendiam proclamá-lo rei à força, retirou-se novamente sozinho para o monte.
16 Bí mò̤́hélya̤ hò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe tǎ̤kalya̤ cuố lahyǎ dố htyěòduhtû̌.
16 Ao anoitecer seus discípulos desceram para o mar,
17 Èthǐ tǎ̤ sidyání̤ thòklyě bínuô rò a htecuố lahyǎ dố vǐ̤ Capernaum. Vǐ̤ yěnuô a o dố htyěò bè́rè̤̌ tôkyě. Mò̤́khíhò́ tadû́rò Byacè Jesǔ ka̤tuố̤ kuô̌hí èthǐ to.
17 entraram num barco e começaram a travessia para Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ké̤lathè́ duhyǎ rò htyě háhódu háhósò̌ hyǎ.
18 Soprava um vento forte, e as águas estavam agitadas.
19 Bí èthǐ khyǎcuốtuố̤ hò́ thuô̌mile, lwǐ̤mile hò́ akhè̌nuô, èthǐ myáhtye Byacè Jesǔ cuố dố htyěkhu rò hyǎphûtǒ èthǐ thòklyě. Rò èthǐ thè́isě taròthè́ lò̌plǐ cò́ lǔlé̤.
19 Depois de terem remado cerca de cinco ou seis quilômetros, viram Jesus aproximando-se do barco, andando sobre o mar, e ficaram aterrorizados.
20 Rò Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎprè́! Thè́isě lahyǎ tǎmé̤.”
20 Mas ele lhes disse: "Sou eu! Não tenham medo! "
21 Yětôphuốrò èthǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ è́sû lahyǎ Jesǔ dố thòklyěkǔ. Rò tôphuốtuô̌, thòklyěyě cuốtuố̤ gně dố htyěhtû̌ bí èthǐ lé̤cuốyě tôpho.
21 Então se animaram a recebê-lo no barco, e logo chegaram à praia para a qual se dirigiam.
22 Shyéparǒ tônyěnuô, kayǎ bè́mṳ dố a okyǎ dố htyěòdu bè́rè̤̌ tôkyě tahe thè́gně ná dố pahénukhè̌ nuô thòklyě okyǎprè́ tôbè prè́. Rò Byacè a khǒpacè̤̌ tahe sidyání̤ lahyǎ thòklyě nuôtôbè rò a htecuố ní̤dyédû lahyǎ prè́. Kayǎ bè́mṳ tahe thè́gně ná Byacè Jesǔ sidyácuố tố̤kuô̌ ná a khǒpacè̤̌ nuôtahe to, èthǐ htecuố ní̤dyédû lahyǎ prè́.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado no outro lado do mar percebeu que apenas um barco estivera ali, e que Jesus não havia entrado nele com os seus discípulos, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Htuô̌rò thòklyě o dố vǐ̤ Tiberia rò a hyǎ tahenuô, a hyǎ okuố phû lahyǎ bí Byacè lé̤ hébwíhétaryě htya Cò́marya rò a buôe kayǎ bè́mṳ tahe ná khò́mǔ akhǎlé̤ nuôtôpho.
23 Então alguns barcos de Tiberíades aproximaram-se do lugar onde o povo tinha comido o pão após o Senhor ter dado graças.
24 Bí kayǎ bè́mṳ tahe myáhtye pǎ Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe bínuô to akhè̌, thyáphú èthǐ ki cuố myápṳ̌ myáhtye Byacè Jesǔ agněnuô, èthǐ nuô̌ lahyǎ dố thòklyě tahe akǔ rò htecuố lahyǎ dố vǐ̤ Capernaum.
24 Quando a multidão percebeu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, entrou nos barcos e foi para Cafarnaum em busca de Jesus.
25 Bí èthǐ cuố myáhtyehò́ Jesǔ dố htyěòdu bè́rè̤̌ akhè̌nuô, a sudyǎ lǔ, “Rabbi, nè̤ hyǎtuố̤ bíyě bò́khè̌tě?”
25 Quando o encontraram do outro lado do mar, perguntaram-lhe: "Mestre, quando chegaste aqui? "
26 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, thǐ myáhtye vǎ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ rò thǐ pṳ̌ vǎ má̤to. Thǐ ekò́ khò́mǔ rò thǐ pṳ̌ vǎ prè́.
26 Jesus respondeu: "A verdade é que vocês estão me procurando, não porque viram os sinais miraculosos, mas porque comeram os pães e ficaram satisfeitos.
27 Cyé̤pryě̤ rya̤pé̤ tǎ sèe lé̤elé̤ǒ dố a nuô̤thuô a thò̌pyé cyá̤ nuôtahe agně tǎmé̤. Cyé̤pryě̤ rya̤pé̤ sèesèǒ dố a ki dyé thǐ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yětahe agněnuô. Prè̤lukayǎ aphúkhǔyě, a ki dyé ǔ sèe phúnuô tahe pǎ, me̤těhérò Phè̌ Cò́marya dyéluô̌ hò́ ná a thè́plòo hò́ lǔ hò́.”
27 Não trabalhem pela comida que se estraga, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem lhes dará. Deus, o Pai, nele colocou o seu selo de aprovação".
28 Rò èthǐ sudyǎ lǔ, “Ki héphúnuô rò, thyáphú pè̤ ki me̤tǒ Cò́marya athè́plò rò pè̤ bème̤ kryá꤮ maǐtě?”
28 Então lhe perguntaram: "O que precisamos fazer para realizar as obras que Deus requer? "
29 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Zṳ̂́e lahyǎ vǎ dố Cò́marya nò̌hyǎ è yěnuô.”
29 Jesus respondeu: "A obra de Deus é esta: crer naquele que ele enviou".
30 Phúnuôrò èthǐ sudyǎ lǔ, “Thyáphú pè̤ ki myáhtye tè̤pro̤tè̤prya̤ rò pè̤ ki zṳ̂́e agněnuô, nè̤ ki dyéluô̌ pé̤ pè̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ ǐtětě pǎ? Nè̤ ki me̤pé̤ pè̤ matěpǎ è̌?
30 Então lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso mostrarás para que o vejamos e creiamos em ti? Que farás?
31 Phú lisǎsè̌kǔ hé, ‘A dyée èthǐ ná sèe o dố mò́khu hyǎlya̤ tahe,’ lisǎsè̌kǔ héphúnuô rò, pè̤phyěpè̤phuô̌ dố꤮ nyénu tahe e lahyǎ khò́mǔ dố ǔ è́ ná mǎna dố ké̤sè̌htyěkya̤ lò̤́tamákhu nuô.”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto; como está escrito: ‘Ele lhes deu a comer pão do céu’".
32 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, sèe odố mò́khu hyǎlya̤ nuôma, Mosè dyée èthǐ má̤to. Vǎphè̌ dyée èthǐ prè́. Khǒnyá̤rò a ki dyée hò́ thǐ sèe má̤lakǒ dố a o dố mò́khu hyǎlya̤ yěnuô pǎ.
32 Declarou-lhes Jesus: "Digo-lhes a verdade: Não foi Moisés quem lhes deu pão do céu, mas é meu Pai quem lhes dá o verdadeiro pão do céu.
33 Me̤těhérò Cò́marya asèe má̤lakǒ ma a o dố mò́khu hyǎlya̤ rò a dyé pé̤ prè̤lu hekhuphú thè́htwǒprè̤ nuôtôprè̤ hò́,” a hé èthǐ phúnuô.
33 Pois o pão de Deus é aquele que desceu do céu e dá vida ao mundo".
34 Rò èthǐ hé, “Byacè, pwǒ̤꤮ nyěnyě꤮ dyé pé̤ pè̤ sèe yěnuô.”
34 Disseram eles: "Senhor, dá-nos sempre desse pão! "
35 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ ma sèe dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤ hò́. Kayǎ dố a hyǎtǒ dố vǎo nuô, a thè́vǐ̤thè́e pǎ tôphuố꤮ to. Kayǎ dố a zṳ̂́e vǎ nuô, a thè́ǒpǎ takhyá꤮ to.
35 Então Jesus declarou: "Eu sou o pão da vida. Aquele que vem a mim nunca terá fome; aquele que crê em mim nunca terá sede.
36 Manárò, phú vǎ héhtuô̌hò́ thǐnuô, thǐ myáhtye cò́ vǎ tadû́rò thǐ zṳ̂́e vǎ to.
36 Mas, como eu lhes disse, vocês me viram, mas ainda não crêem.
37 Lò̌꤮ kayǎ dố vǎphè̌ dyé vǎ tahenuô, a ki hyǎ dố vǎo pǎ. Ǔpěpě꤮ bèbè, a ki hyǎ dố vǎo nuô, vǎ vè̤́htekyǎ ná è taki꤮ to.
37 Todo o que o Pai me der virá a mim, e quem vier a mim eu jamais rejeitarei.
38 Me̤těhérò vǎ odố mò́khu hyǎlya̤ rò vǎ hyǎme̤ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò phúnuô má̤to. Vǎ hyǎme̤ phú prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤ a tè̤thè́zṳ̂́ nuôprè́.
38 Pois desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas para fazer a vontade daquele que me enviou.
39 Tè̤ dố atǒ prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤ athè́plò ma matě hénuôma, lò̌꤮ kayǎ dố a dyé vǎ nuôtahe vǎ bèplwǒ lamé̤kyǎní̤ èthǐ to. Shyé꤮ mò̤́nyě dố khyětadûlố tônyě pǎnuô, vǎ bème̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě èthǐ pǎ.
39 E esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não perca nenhum dos que ele me deu, mas os ressuscite no último dia.
40 Me̤těhérò, vǎphè̌ a tè̤thè́zṳ̂́ ma má̤hò́ lò̌꤮ kayǎ dố a myáhtye aphúkhǔ yě rò a zṳ̂́e tahenuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤, rò vǎ ki me̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě èthǐ shyé꤮ mò̤́nyě dốkhyě tadûlố nuôtônyě pǎ.”
40 Porque a vontade de meu Pai é que todo o que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia".
41 “Vǎ ma sèe odố mò́khu hyǎlya̤,” Byacè Jesǔ yǒ hé phúnuô akhu-akhyě, Judaphú tahe tamwǒ̤talè̌ lò̌plǐ lǔ.
41 Com isso os judeus começaram a criticar Jesus, porque dissera: "Eu sou o pão que desceu do céu".
42 Èthǐ hé lahyǎ, “È ma Joseph aphúkhǔ Jesǔ hénuô tôprè̤ prè́ vǎhéto? Amuố̤aphè̌ ma pè̤ thè́gně prè́ vǎhé? Mame̤těrò a cuố hétuố̤ ní̤dyé ané̤, ‘Vǎ o dố mò́khu hyǎlya̤’ phútě?”
42 E diziam: "Este não é Jesus, o filho de José? Não conhecemos seu pai e sua mãe? Como ele pode dizer: ‘Desci do céu’? "
43 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Tamwǒ̤talè̌ pǎ tǎ lahyǎ tǎmé̤.
43 Respondeu Jesus: "Parem de fazer-me críticas.
44 Ki má̤ ná vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎyě tôprè̤ ki nò̌hyǎ ǔ dố vǎo to hénuô, ǔ hyǎbè́ dố vǎ o tôprè̤꤮ to. Kayǎ dố a hyǎ dố vǎo tahenuô, vǎ ki me̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě èthǐ shyé꤮ mò̤́nyě dốkhyě tadûlố tônyě pǎ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Prè̤pro̤ tahe rǎokyǎ, ‘Cò́marya ki ithyóithya èthǐ lò̌꤮ plǐ pǎ.’ Lò̌꤮ kayǎ dố a ní̤huô̌ phè̌ a tè̤ithyóithya rò a hyǎ ithyóithya tè̤ dố lǔo tahenuô, a ki hyǎ dố vǎ o pǎ.
45 Está escrito nos Profetas: ‘Todos serão ensinados por Deus’. Todos os que ouvem o Pai e dele aprendem vêm a mim.
46 Kayǎ myáhtyenò́ Phè̌ Cò́marya tôprè̤prè̤, vǎ thè́zṳ̂́ hé phúnuô má̤to. Ǔ myáhtyenò́ phè̌ tôprè̤꤮ to, myáhtyenò́ phè̌ ma tû́prè́ a o dố Cò́marya a o rò a hyǎlya̤ nuôtôprè̤ prè́.
46 Ninguém viu o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; somente ele viu ao Pai.
47 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ dố a zṳ̂́enyá̤e vǎ tôprè̤prè̤ nuô, a ki ní̤bèhò́ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ hò́.
47 Asseguro-lhes que aquele que crê tem a vida eterna.
48 Vǎ ma sèe dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Thǐ phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahe e khò́mǔmǎna tadû́rò a thyěpǎ lahyǎ prè́.
49 Os seus antepassados comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Manárò, sèe o dố mò́khu hyǎlya̤ vǎ hé thǐ nuôma, a o bíyě. Ǔpěpě꤮ bèbè a ki e sèeyě hénuôma, a thyě pǎto.
50 Todavia, aqui está o pão que desce do céu, para que não morra quem dele comer.
51 Vǎ ma sèe dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤ rò a o dố mò́khu hyǎlya̤. Ǔpěpě꤮ bèbè, a ki e sèe yěnuô, a ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ. Sèe yěnuôma má̤hò́ vǎzye yěnuô hò́. Thyáphú prè̤lu hekhuphú ki htwǒprè̤ agněnuô vǎ dyélya̤kyǎ vǎ né̤klò̤́ yě dố èthǐgně hò́.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer deste pão, viverá para sempre. Este pão é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo".
52 Judaphú tahe kréthyěkréo ní̤dyélǔ, “A cuố dyée cyá̤ pè̤ ná azye phútě?”
52 Então os judeus começaram a discutir exaltadamente entre si: "Como pode este homem nos oferecer a sua carne para comermos? "
53 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, thǐ ki e prè̤lukayǎ aphúkhǔ yě azye to, thǐ ki ǒ lǔthwi to hénuô, thè́htwǒprè̤ o dố thǐkǔ to.
53 Jesus lhes disse: "Eu lhes digo a verdade: Se vocês não comerem a carne do Filho do homem e não beberem o seu sangue, não terão vida em si mesmos.
54 Manárò kayǎ dố a e vǎzye ǒ vǎthwi tahenuô, a ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤, rò shyé꤮ mò̤́nyě tadû dố khyělố tônyě pǎnuô, vǎ ki me̤htwǒprè̤ ihtòka̤khyě lǔ pǎ.
54 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Me̤těhérò vǎzye ma lé̤e má̤lakǒ, vǎthwi ma lé̤ǒ má̤lakǒ hò́.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Kayǎ dố a e vǎzye ǒ vǎthwi tôprè̤prè̤ nuô, a ohtwǒprè̤ dố vǎkǔ, rò vǎ ohtwǒprè̤ dố èkǔ hò́.
56 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Phú vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎyě tôprè̤ htwǒprè̤ nuô, dố èkhuèkhyě rò vǎ htwǒprè̤ kuô̌. Phúnuôrò kayǎ dố a e vǎzye tôprè̤prè̤ nuô, dố vǎkhuvǎkhyě rò a ki htwǒprè̤ kuô̌ pǎ.
57 Da mesma forma como o Pai que vive me enviou e eu vivo por causa do Pai, assim aquele que se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Yěma sèe odố mò́khu hyǎ hò́. Thǐphyěthǐphuô̌ mú꤮ nukhè̌ tahe e khò́mǔmǎna tadû́rò a thyě lahyǎ prè́. Manárò kayǎ dố a e sèe dố vǎ hé pé̤ thǐ khǒnyá̤ yětahenuô a ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Os antepassados de vocês comeram o maná e morreram, mas aquele que se alimenta deste pão viverá para sempre".
59 Bí a ithyótǎ̤ ǔ dố vǐ̤ Capernaum tè̤cò́bè̌ hǒkǔ akhè̌nuô, a hé ǔ phúnuô.
59 Ele disse isso quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Èthǐ ní̤huô̌ Byacè Jesǔ héphúnuô rò, a khǒpacè̤̌ è́prè̤ hé lahyǎ, “A tè̤ithyó yě apyá̤ nyacò́. Ǔpě tôprè̤ kíré̤ zṳ̂́ephyésû bè́kuô̌ a tè̤ithyóyě pě?”
60 Ao ouvirem isso, muitos dos seus discípulos disseram: "Dura é essa palavra. Quem consegue ouvi-la? "
61 A khǒpacè̤̌ tahe tamwǒ̤talè̌ lahyǎ phúyěnuô a thè́gně akhu-akhyě, a hé èthǐ, “Vǎ hé phúyě rò thǐ thè́plòpyé lò̌ lahyǎ ná vǎ tè̤ithyó yětahe è̌?
61 Sabendo em seu íntimo que os seus discípulos estavam se queixando do que ouviram, Jesus lhes disse: "Isso os escandaliza?
62 Ki me̤phúnuô hérò, thǐ myáhtye prè̤lukayǎ aphúkhǔyě ki ka̤kahtya khyěthyá dố akhǎlé̤ lé̤o pǎ hérò, thǐ ki tane̤ lahyǎ phútě pǎ?
62 Que acontecerá se vocês virem o Filho do homem subir para onde estava antes!
63 Thè́ Sǎsè̌ Byacè nuô a dyé thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤. Prè̤lukayǎ nuô, a dyé cyá̤ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ to. Ngó̤ dố vǎ hébè thǐ yětahe nuôma, Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤hébè tahe rò a dyébè́ ǔ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤.
63 O Espírito dá vida; a carne não produz nada que se aproveite. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Manárò dố thǐklè̌ nuô, kayǎ dố a zṳ̂́e kuô̌ǔ tonuô a o tahe.” Me̤těhérò Byacè Jesǔ thè́gně pǎ cò́ dố akhǎshyé, dố èthǐklè̌ nuô a zṳ̂́e lǔ to, rò a ki isè̌tǎ̤kyǎ lǔ pǎnuô a otôprè̤nuô, a thè́gně rò a hé èthǐ phúnuô prè́.
64 Contudo, há alguns de vocês que não crêem". Pois Jesus sabia desde o princípio quais deles não criam e quem o iria trair.
65 A hé plehyǎ pó̤, “Dố thǐklè̌nuô kayǎ zṳ̂́e vǎ to otahe, tû́rò vǎ hé hò́ thǐ, phè̌ ki nò̌hyǎ ǔ dố vǎo to hénuô ǔ hyǎbè́ dố vǎo tôprè̤꤮ to, phúnuô hò́.”
65 E prosseguiu: "É por isso que eu lhes disse que ninguém pode vir a mim, a não ser que isto lhe seja dado pelo Pai".
66 Cáhtya bínuô rò a khǒpacè̤̌ tahe ka̤kyǎ è́lǎ rò krwǒkuô̌ pǎ lǔkhyě to.
66 Daquela hora em diante, muitos dos seus discípulos voltaram atrás e deixaram de segui-lo.
67 Rò a sudyǎ a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ yětahe, “Thǐlě, thǐ thè́zṳ̂́ hteka̤kyǎ kuô̌ vǎlé̤ phúnuô vǎhéto?” A hé èthǐ phúnuô.
67 Jesus perguntou aos Doze: "Vocês também não querem ir? "
68 Simonè Petru hé ka̤khyěsû lǔ, “Byacè, pè̤ kíré̤ cuốtǒ kuô̌ ǔpě? Tè̤ithyóithya dố a dyé pè̤ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ nuô a o prè́tû́ dố nè̤o prè́.
68 Simão Pedro lhe respondeu: "Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras de vida eterna.
69 Pè̤ zṳ̂́e rò pè̤ thè́gně ná nè̤ ma Cò́marya a prè̤sǎsè̌phú tôprè̤, rò a nò̌hyǎlya̤ nè̤ hò́.”
69 Nós cremos e sabemos que és o Santo de Deus".
70 Htuô̌rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ nwóhtya htuô̌hò́ thǐ shyéthè́nyě̤, má̤to è̌? Manárò, dố thǐklè̌ nuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ otôduô̌,” a hé èthǐ phúnuô.
70 Então Jesus respondeu: "Não fui eu que os escolhi, os Doze? Todavia, um de vocês é um diabo! "
71 (A hé phúyěma a thè́zṳ̂́ hé Simonè Iscariot aphúkhǔ Juda. È ma a otố̤kuô̌ dố shyéthè́nyě̤yě aklè̌ tadû́rò dốkhyěnuô a isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ.)
71 ( Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, que, embora fosse um dos Doze, mais tarde haveria de traí-lo. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.