João 6

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Phúnuôhtuô̌rò, Jesǔ htecuốkyǎ dố Galilea htyěòdu abè́rè̤̌ tôkyě. (Ǔ è́ ná htyěòdu Tiberia ma amá̤má̤.)
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Kayǎ bè́mṳ yǒ myáhtye htuô̌hò́ tè̤pro̤tè̤prya̤ dố Byacè cuố me̤sǐmé̤ pé̤ kayǎswí kayǎsè̌ tahe akhu-akhyě, èthǐ krwǒ cuốplucuốphè kuô̌ lò̌ lǔkhyě.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Rò Byacè Jesǔ htya dố solo̤ rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe htya onyǎo lahyǎ bínuô.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Bínuôakhè̌ Judaphú tè̤cuốtalwópwè̌ yě a phû꤮ bè hò́.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Bí Byacè Jesǔ tṳ́myá rò a myáhtye kayǎ tômṳdu hyǎ tǒ dố lǔo akhè̌, a hé Philipu, “Pè̤ ki cuố ipri̤ tǒpé̤ kayǎ yětahe lé̤e bítě è̌?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 A sudyǎ myábyeprè́ Philipu prè́. A kíré̤ me̤pé̤ èthǐ phútě pǎnuô, a tane̤ one htuô̌hò́ dố a thè́plòkǔ hò́.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Philipu hésû, “Pè̤ ipri̤ lò̌ pé̤ cò́ èthǐ ná rû̌zye denari tôko khǎlé̤ cò́ ma, èthǐ e prè́ tôprè̤ tômû̌ nuô꤮ apòeto.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 A khǒpacè̤̌ dố aruô tôprè̤ dố amwi̤ ná Andrea, a má̤dû Simonè Petru apuố̤ yětôprè̤ hé Byacè,
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Pacè̤̌ prè̤khǔphú o bíyě tôprè̤. Akhò́mǔ dố ǔ me̤ ná buốbali̤nuô a o nyǎ̤klò̤́ ná tè̤̌phú nyě̤bè. Manárò a ki pòe pé̤ kayǎ báprè̤tě?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Byacè Jesǔ hé, “Nò̌ onyǎo kayǎ nuôtahe,” a hé phúnuô. Khǎlé̤ bínuô tôpho ma mi̤thuô̌lè̌ duô̌twó̤ryálǎ. Rò shuô̌shuô̌prè́ lò̌꤮ prè̤khǔdu dố a onyǎtǎ̤ bínuô tahenuô, a phû꤮ odû nyǎ̤rí cò́.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Byacè Jesǔ phyé khò́mǔ yětahe rò a hébwíhétaryěhtya Cò́marya. Htuô̌rò a dyétǎ̤ ná a khǒpacè̤̌ tahe rò èthǐ zṳ́tǎ̤ pé̤lò̌ ná kayǎ onyǎo bínuô tahe. A phyéke tè̤̌phúbí yěnyě̤bè rò a me̤ thyákuô̌ phú khò́mǔnuô. Rò kayǎ yětahe a thè́e kò́ cò́ bá꤮ těnuô a phyée lahyǎ cò́.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Bí èthǐ ekò́ǒbǎ lò̌htuô̌hò́ pwǒ̤꤮ tôprè̤ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hé a khǒpacè̤̌ tahe, “Phyédwóplò́ lò̌khyě sèe olốkyǎ nuôtahe, nò̌okyǎlố dě tǎmé̤,” a hé èthǐ phúnuô.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Phúnuôrò a khǒpacè̤̌ tahe phyédwó khò́mǔ bali̤ nyǎ̤klò̤́ dố ǔ e htuô̌hò́ rò a okyǎlố tahenuô a obǎ pǎ cò́ ná krí̤nuô shyényě̤mě cò́.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Bí kayǎ yětahe myáhtyehtuô̌ Byacè Jesǔ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ yětahe akhè̌nuô, èthǐ hé lahyǎ, “Prè̤pro̤ dố a kíré̤ hyǎlya̤ dố hekhuyě pǎ ǔ hé nuôma a má̤ nyǎ hò́ è hò́,” a hé lahyǎ phúnuô.
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Byacè Jesǔ thè́gně ná èthǐ kíré̤ hyǎnò̌shyo htyahtwǒ lǔ ná khwí akhu-akhyě, a cuốhtya khókyǎ dố sokhu tû́dû tôprè̤ prè́.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Bí mò̤́hélya̤ hò́ akhè̌nuô, a khǒpacè̤̌ tahe tǎ̤kalya̤ cuố lahyǎ dố htyěòduhtû̌.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Èthǐ tǎ̤ sidyání̤ thòklyě bínuô rò a htecuố lahyǎ dố vǐ̤ Capernaum. Vǐ̤ yěnuô a o dố htyěò bè́rè̤̌ tôkyě. Mò̤́khíhò́ tadû́rò Byacè Jesǔ ka̤tuố̤ kuô̌hí èthǐ to.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Ké̤lathè́ duhyǎ rò htyě háhódu háhósò̌ hyǎ.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Bí èthǐ khyǎcuốtuố̤ hò́ thuô̌mile, lwǐ̤mile hò́ akhè̌nuô, èthǐ myáhtye Byacè Jesǔ cuố dố htyěkhu rò hyǎphûtǒ èthǐ thòklyě. Rò èthǐ thè́isě taròthè́ lò̌plǐ cò́ lǔlé̤.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Rò Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎprè́! Thè́isě lahyǎ tǎmé̤.”
20 Mas Jesus disse:
21 Yětôphuốrò èthǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ è́sû lahyǎ Jesǔ dố thòklyěkǔ. Rò tôphuốtuô̌, thòklyěyě cuốtuố̤ gně dố htyěhtû̌ bí èthǐ lé̤cuốyě tôpho.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Shyéparǒ tônyěnuô, kayǎ bè́mṳ dố a okyǎ dố htyěòdu bè́rè̤̌ tôkyě tahe thè́gně ná dố pahénukhè̌ nuô thòklyě okyǎprè́ tôbè prè́. Rò Byacè a khǒpacè̤̌ tahe sidyání̤ lahyǎ thòklyě nuôtôbè rò a htecuố ní̤dyédû lahyǎ prè́. Kayǎ bè́mṳ tahe thè́gně ná Byacè Jesǔ sidyácuố tố̤kuô̌ ná a khǒpacè̤̌ nuôtahe to, èthǐ htecuố ní̤dyédû lahyǎ prè́.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Htuô̌rò thòklyě o dố vǐ̤ Tiberia rò a hyǎ tahenuô, a hyǎ okuố phû lahyǎ bí Byacè lé̤ hébwíhétaryě htya Cò́marya rò a buôe kayǎ bè́mṳ tahe ná khò́mǔ akhǎlé̤ nuôtôpho.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Bí kayǎ bè́mṳ tahe myáhtye pǎ Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe bínuô to akhè̌, thyáphú èthǐ ki cuố myápṳ̌ myáhtye Byacè Jesǔ agněnuô, èthǐ nuô̌ lahyǎ dố thòklyě tahe akǔ rò htecuố lahyǎ dố vǐ̤ Capernaum.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Bí èthǐ cuố myáhtyehò́ Jesǔ dố htyěòdu bè́rè̤̌ akhè̌nuô, a sudyǎ lǔ, “Rabbi, nè̤ hyǎtuố̤ bíyě bò́khè̌tě?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, thǐ myáhtye vǎ me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ rò thǐ pṳ̌ vǎ má̤to. Thǐ ekò́ khò́mǔ rò thǐ pṳ̌ vǎ prè́.
26 Jesus respondeu:
27 Cyé̤pryě̤ rya̤pé̤ tǎ sèe lé̤elé̤ǒ dố a nuô̤thuô a thò̌pyé cyá̤ nuôtahe agně tǎmé̤. Cyé̤pryě̤ rya̤pé̤ sèesèǒ dố a ki dyé thǐ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ yětahe agněnuô. Prè̤lukayǎ aphúkhǔyě, a ki dyé ǔ sèe phúnuô tahe pǎ, me̤těhérò Phè̌ Cò́marya dyéluô̌ hò́ ná a thè́plòo hò́ lǔ hò́.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Rò èthǐ sudyǎ lǔ, “Ki héphúnuô rò, thyáphú pè̤ ki me̤tǒ Cò́marya athè́plò rò pè̤ bème̤ kryá꤮ maǐtě?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Zṳ̂́e lahyǎ vǎ dố Cò́marya nò̌hyǎ è yěnuô.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Phúnuôrò èthǐ sudyǎ lǔ, “Thyáphú pè̤ ki myáhtye tè̤pro̤tè̤prya̤ rò pè̤ ki zṳ̂́e agněnuô, nè̤ ki dyéluô̌ pé̤ pè̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ ǐtětě pǎ? Nè̤ ki me̤pé̤ pè̤ matěpǎ è̌?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Phú lisǎsè̌kǔ hé, ‘A dyée èthǐ ná sèe o dố mò́khu hyǎlya̤ tahe,’ lisǎsè̌kǔ héphúnuô rò, pè̤phyěpè̤phuô̌ dố꤮ nyénu tahe e lahyǎ khò́mǔ dố ǔ è́ ná mǎna dố ké̤sè̌htyěkya̤ lò̤́tamákhu nuô.”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, sèe odố mò́khu hyǎlya̤ nuôma, Mosè dyée èthǐ má̤to. Vǎphè̌ dyée èthǐ prè́. Khǒnyá̤rò a ki dyée hò́ thǐ sèe má̤lakǒ dố a o dố mò́khu hyǎlya̤ yěnuô pǎ.
32 Jesus disse:
33 Me̤těhérò Cò́marya asèe má̤lakǒ ma a o dố mò́khu hyǎlya̤ rò a dyé pé̤ prè̤lu hekhuphú thè́htwǒprè̤ nuôtôprè̤ hò́,” a hé èthǐ phúnuô.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Rò èthǐ hé, “Byacè, pwǒ̤꤮ nyěnyě꤮ dyé pé̤ pè̤ sèe yěnuô.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ ma sèe dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤ hò́. Kayǎ dố a hyǎtǒ dố vǎo nuô, a thè́vǐ̤thè́e pǎ tôphuố꤮ to. Kayǎ dố a zṳ̂́e vǎ nuô, a thè́ǒpǎ takhyá꤮ to.
35 Jesus respondeu:
36 Manárò, phú vǎ héhtuô̌hò́ thǐnuô, thǐ myáhtye cò́ vǎ tadû́rò thǐ zṳ̂́e vǎ to.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Lò̌꤮ kayǎ dố vǎphè̌ dyé vǎ tahenuô, a ki hyǎ dố vǎo pǎ. Ǔpěpě꤮ bèbè, a ki hyǎ dố vǎo nuô, vǎ vè̤́htekyǎ ná è taki꤮ to.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Me̤těhérò vǎ odố mò́khu hyǎlya̤ rò vǎ hyǎme̤ cṳ́꤮ dû vǎ thè́plò phúnuô má̤to. Vǎ hyǎme̤ phú prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤ a tè̤thè́zṳ̂́ nuôprè́.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Tè̤ dố atǒ prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎ yětôprè̤ athè́plò ma matě hénuôma, lò̌꤮ kayǎ dố a dyé vǎ nuôtahe vǎ bèplwǒ lamé̤kyǎní̤ èthǐ to. Shyé꤮ mò̤́nyě dố khyětadûlố tônyě pǎnuô, vǎ bème̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě èthǐ pǎ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Me̤těhérò, vǎphè̌ a tè̤thè́zṳ̂́ ma má̤hò́ lò̌꤮ kayǎ dố a myáhtye aphúkhǔ yě rò a zṳ̂́e tahenuô, a ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤, rò vǎ ki me̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě èthǐ shyé꤮ mò̤́nyě dốkhyě tadûlố nuôtônyě pǎ.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 “Vǎ ma sèe odố mò́khu hyǎlya̤,” Byacè Jesǔ yǒ hé phúnuô akhu-akhyě, Judaphú tahe tamwǒ̤talè̌ lò̌plǐ lǔ.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Èthǐ hé lahyǎ, “È ma Joseph aphúkhǔ Jesǔ hénuô tôprè̤ prè́ vǎhéto? Amuố̤aphè̌ ma pè̤ thè́gně prè́ vǎhé? Mame̤těrò a cuố hétuố̤ ní̤dyé ané̤, ‘Vǎ o dố mò́khu hyǎlya̤’ phútě?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Tamwǒ̤talè̌ pǎ tǎ lahyǎ tǎmé̤.
43 Jesus respondeu:
44 Ki má̤ ná vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎyě tôprè̤ ki nò̌hyǎ ǔ dố vǎo to hénuô, ǔ hyǎbè́ dố vǎ o tôprè̤꤮ to. Kayǎ dố a hyǎ dố vǎo tahenuô, vǎ ki me̤ ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě èthǐ shyé꤮ mò̤́nyě dốkhyě tadûlố tônyě pǎ.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Prè̤pro̤ tahe rǎokyǎ, ‘Cò́marya ki ithyóithya èthǐ lò̌꤮ plǐ pǎ.’ Lò̌꤮ kayǎ dố a ní̤huô̌ phè̌ a tè̤ithyóithya rò a hyǎ ithyóithya tè̤ dố lǔo tahenuô, a ki hyǎ dố vǎ o pǎ.
45 Nos
46 Kayǎ myáhtyenò́ Phè̌ Cò́marya tôprè̤prè̤, vǎ thè́zṳ̂́ hé phúnuô má̤to. Ǔ myáhtyenò́ phè̌ tôprè̤꤮ to, myáhtyenò́ phè̌ ma tû́prè́ a o dố Cò́marya a o rò a hyǎlya̤ nuôtôprè̤ prè́.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ dố a zṳ̂́enyá̤e vǎ tôprè̤prè̤ nuô, a ki ní̤bèhò́ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ hò́.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Vǎ ma sèe dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Thǐ phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahe e khò́mǔmǎna tadû́rò a thyěpǎ lahyǎ prè́.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Manárò, sèe o dố mò́khu hyǎlya̤ vǎ hé thǐ nuôma, a o bíyě. Ǔpěpě꤮ bèbè a ki e sèeyě hénuôma, a thyě pǎto.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Vǎ ma sèe dố a dyé ǔ thè́htwǒprè̤ rò a o dố mò́khu hyǎlya̤. Ǔpěpě꤮ bèbè, a ki e sèe yěnuô, a ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ. Sèe yěnuôma má̤hò́ vǎzye yěnuô hò́. Thyáphú prè̤lu hekhuphú ki htwǒprè̤ agněnuô vǎ dyélya̤kyǎ vǎ né̤klò̤́ yě dố èthǐgně hò́.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Judaphú tahe kréthyěkréo ní̤dyélǔ, “A cuố dyée cyá̤ pè̤ ná azye phútě?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, thǐ ki e prè̤lukayǎ aphúkhǔ yě azye to, thǐ ki ǒ lǔthwi to hénuô, thè́htwǒprè̤ o dố thǐkǔ to.
53 Então Jesus disse:
54 Manárò kayǎ dố a e vǎzye ǒ vǎthwi tahenuô, a ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤, rò shyé꤮ mò̤́nyě tadû dố khyělố tônyě pǎnuô, vǎ ki me̤htwǒprè̤ ihtòka̤khyě lǔ pǎ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Me̤těhérò vǎzye ma lé̤e má̤lakǒ, vǎthwi ma lé̤ǒ má̤lakǒ hò́.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Kayǎ dố a e vǎzye ǒ vǎthwi tôprè̤prè̤ nuô, a ohtwǒprè̤ dố vǎkǔ, rò vǎ ohtwǒprè̤ dố èkǔ hò́.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Phú vǎphè̌ dố a nò̌hyǎ vǎyě tôprè̤ htwǒprè̤ nuô, dố èkhuèkhyě rò vǎ htwǒprè̤ kuô̌. Phúnuôrò kayǎ dố a e vǎzye tôprè̤prè̤ nuô, dố vǎkhuvǎkhyě rò a ki htwǒprè̤ kuô̌ pǎ.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Yěma sèe odố mò́khu hyǎ hò́. Thǐphyěthǐphuô̌ mú꤮ nukhè̌ tahe e khò́mǔmǎna tadû́rò a thyě lahyǎ prè́. Manárò kayǎ dố a e sèe dố vǎ hé pé̤ thǐ khǒnyá̤ yětahenuô a ki htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ pǎ.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Bí a ithyótǎ̤ ǔ dố vǐ̤ Capernaum tè̤cò́bè̌ hǒkǔ akhè̌nuô, a hé ǔ phúnuô.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Èthǐ ní̤huô̌ Byacè Jesǔ héphúnuô rò, a khǒpacè̤̌ è́prè̤ hé lahyǎ, “A tè̤ithyó yě apyá̤ nyacò́. Ǔpě tôprè̤ kíré̤ zṳ̂́ephyésû bè́kuô̌ a tè̤ithyóyě pě?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 A khǒpacè̤̌ tahe tamwǒ̤talè̌ lahyǎ phúyěnuô a thè́gně akhu-akhyě, a hé èthǐ, “Vǎ hé phúyě rò thǐ thè́plòpyé lò̌ lahyǎ ná vǎ tè̤ithyó yětahe è̌?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Ki me̤phúnuô hérò, thǐ myáhtye prè̤lukayǎ aphúkhǔyě ki ka̤kahtya khyěthyá dố akhǎlé̤ lé̤o pǎ hérò, thǐ ki tane̤ lahyǎ phútě pǎ?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Thè́ Sǎsè̌ Byacè nuô a dyé thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤. Prè̤lukayǎ nuô, a dyé cyá̤ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ to. Ngó̤ dố vǎ hébè thǐ yětahe nuôma, Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤hébè tahe rò a dyébè́ ǔ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Manárò dố thǐklè̌ nuô, kayǎ dố a zṳ̂́e kuô̌ǔ tonuô a o tahe.” Me̤těhérò Byacè Jesǔ thè́gně pǎ cò́ dố akhǎshyé, dố èthǐklè̌ nuô a zṳ̂́e lǔ to, rò a ki isè̌tǎ̤kyǎ lǔ pǎnuô a otôprè̤nuô, a thè́gně rò a hé èthǐ phúnuô prè́.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 A hé plehyǎ pó̤, “Dố thǐklè̌nuô kayǎ zṳ̂́e vǎ to otahe, tû́rò vǎ hé hò́ thǐ, phè̌ ki nò̌hyǎ ǔ dố vǎo to hénuô ǔ hyǎbè́ dố vǎo tôprè̤꤮ to, phúnuô hò́.”
65 Jesus continuou:
66 Cáhtya bínuô rò a khǒpacè̤̌ tahe ka̤kyǎ è́lǎ rò krwǒkuô̌ pǎ lǔkhyě to.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Rò a sudyǎ a khǒpacè̤̌ shyéthè́nyě̤ yětahe, “Thǐlě, thǐ thè́zṳ̂́ hteka̤kyǎ kuô̌ vǎlé̤ phúnuô vǎhéto?” A hé èthǐ phúnuô.
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Simonè Petru hé ka̤khyěsû lǔ, “Byacè, pè̤ kíré̤ cuốtǒ kuô̌ ǔpě? Tè̤ithyóithya dố a dyé pè̤ thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ nuô a o prè́tû́ dố nè̤o prè́.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Pè̤ zṳ̂́e rò pè̤ thè́gně ná nè̤ ma Cò́marya a prè̤sǎsè̌phú tôprè̤, rò a nò̌hyǎlya̤ nè̤ hò́.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Htuô̌rò Byacè Jesǔ hésû èthǐ, “Vǎ nwóhtya htuô̌hò́ thǐ shyéthè́nyě̤, má̤to è̌? Manárò, dố thǐklè̌ nuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ otôduô̌,” a hé èthǐ phúnuô.
70 Jesus disse:
71 (A hé phúyěma a thè́zṳ̂́ hé Simonè Iscariot aphúkhǔ Juda. È ma a otố̤kuô̌ dố shyéthè́nyě̤yě aklè̌ tadû́rò dốkhyěnuô a isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ.)
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.