João 21
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT
1 Dốkhyě nyě̤tyato nuô, Byacè Jesǔ oluô̌htya pé̤ a khǒpacè̤̌ tahe dố Tiberia htyěòduhtû̌. A oluô̌htya pé̤ lǔ phútě hérò,
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Simonè Petru, Thomazo dố ǔ è́pó̤ lǔmwi̤ ná Didymo, ná Galilea ké̤ vǐ̤ Cananphú Nathanael ná Zebedeo aphúprè̤khǔ thè́nyě̤ ná Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố aruô thè́nyě̤ cuố oplò́ ró̤lò̌ lǔ.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Simonè Petru hé èthǐ, “Vǎ cuốpṳ̂́e tè̤̌,” a hé rò, èthǐ hé lǔ, “Pè̤ cuốkuô̌ ná nè̤,” a hé lǔ phúnuô. Phúnuôrò èthǐ sidyání̤ thòklyě rò htecuố pṳ̂́e lahyǎ tè̤̌ tadû́rò tôthè̌꤮ tôthè̌ a ní̤ tôbè꤮ to.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Mò̤́lǐbǔhò́ rò Byacè Jesǔ ihtòo dố htyěhtû̌ nuô, manárò a khǒpacè̤̌ tahe thè́gně ná Jesǔ má̤to.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 A sudyǎ èthǐ, “Khǒbò́thyó thǐ, tè̤̌ ní̤ sálé̤ è̌?”
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Rò Jesǔ hé èthǐ, “Vǐtǎ̤ thǐ itavǐ dố thǐ thòklyě cò́htwó nuôtôkyě, tè̤̌ ní̤dû pǎ.” Rò bí èthǐ me̤phú a hé akhè̌nuô, tè̤̌ní̤ è́nyacò́ akhu-akhyě, a cwihtya pé̤ ní̤dyé pǎ cò́ a itavǐ dố thòklyěkǔ to.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Yětôphuốrò Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố a mo̤ ní̤dyé yětôprè̤ hé Petru, “È ma Byacè nuô꤮” a hé pé̤ lǔ phúnuô. Bí Simonè Petru ní̤huô̌ lǔ hé, “È ma Byacè nuô꤮,” phúnuô akhè̌, tôphuốtuô̌ a thyáhtya khyěthyá aca̤ dố a plwókyǎ lǔ nuôtôba htuô̌rò a pá̤tǎ̤ dố htyěkǔ.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 A khǒbò́thyó dố a okyǎ dố thòklyěkǔ yětahenuô, a krwǒkhyǎka̤ kuô̌ lǔ. Èthǐ khyǎ cwitarṳ́ ka̤ní̤ itavǐ dố a ní̤bǎ ná tè̤̌ yěnuôtôba dố htyěhtû̌. Èthǐ oye̤ lǎ ná htyěhtû̌ to, a oye̤ prè́ aplè̤́ nyě̤zè̤ prè́.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Bí èthǐ ka̤bá ohò́ athòklyě dố khǒlǒkhu akhè̌nuô, èthǐ myáhtye ǔ isû́e tè̤̌ dố miklwókhu htuô̌ná khò́mǔ tahe.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Byacè Jesǔ Krístu hé èthǐ, “Phyé hyǎpé̤myá vǎ tè̤̌ dố thǐ pṳ̂́ní̤ nuôtôklò́ bíyě tahe.”
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Rò Simonè Petru cuốhtyanuô̌ dố thòklyěkǔ rò a cwitarṳ́htya itavǐ dố a ní̤bǎ ná tè̤̌yě dố khǒlǒkhu. Lò̌꤮ tè̤̌bèdu dố a ní̤ nuôma a o tôzè̤ ná nyǎ̤shyě ná thuô̌bè. Tè̤̌ ní̤ è́nyacò́ tadû́rò itavǐ lazè̤̌ tôcô꤮ to.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Hyǎ emò̌ lahyǎ.” Èthǐ thè́gněhò́ lahyǎ ná è ma Byacè Jesǔ akhu-akhyě, “Nè̤ ma ǔpě?” Èthǐ sudyǎ bû lahyǎ lǔ tôprè̤꤮ to.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Byacè Jesǔ phyéní̤ khò́mǔ rò a cuốtǒ èthǐ rò a zṳ́e pé̤ èthǐ. Rò a phyéní̤ tè̤̌ rò a cuố zṳ́e pé̤kuô̌ èthǐ phúnuônuô.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Byacè Jesǔ thyě ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě htuô̌rò a dyéluô̌ pé̤ ané̤ ná a khǒpacè̤̌ tahenuô, yě ma thuô̌phuốtôphuố hò́.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Èthǐ e htuô̌rò, Byacè Jesǔ sudyǎ Simonè Petru, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤klò̌ má̤lakǒ vǎ ná kayǎ yětahe mo̤ vǎ nuô è̌?” A sudyǎ lǔ.
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Rò Byacè Jesǔ sudyǎ khyěthyá lǔ, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤ má̤lakǒ vǎ è̌?” A sudyǎ lǔ.
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Htuô̌rò a sudyǎ pó̤ lǔ thuô̌phuốtôphuố, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤ vǎ è̌?”
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Vǎ hécò́cò́ nè̤, bí nè̤ nacè̤́pǎ akhè̌, nè̤ nyá̤htyabè́ ní̤dyédû nè̤nyá̤htò́, nè̤ thè́zṳ̂́cuố bítě꤮ nuô nè̤ cuốbè́. Manárò shyé꤮ nè̤ muố̤prè̤́hò́ pǎnuô, nè̤ ki zó̤hte nè̤ takhu nyě̤khó pǎ. Ǔ ki cò̌klò̤ma nè̤ takhu rò ǔ ki cò̤̌cuố nè̤ dố khǎlé̤ dố nè̤ thè́zṳ̂́ cuố to nuô pǎ.”
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Byacè Jesǔ hé lǔ phúyě nuôma, a thè́ héluô̌ lǔ ná Petru ki thyě phútě pǎ rò Cò́marya alǐatakhè̌ ki oluô̌htya phútě pǎ agněnuô prè́. Htuô̌rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Krwǒ vǎkhyě.”
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Bí Petru myáka̤khyě akhè̌nuô, a myáhtye Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố a mo̤dyé lǔ nuôtôprè̤ krwǒkuô̌ èthǐkhyě. (È ma prè̤ dố a o taterè̤̌ Byacè Jesǔ bí èthǐ esèe mò̤́hé akhè̌ nuôtôprè̤ hò́, rò a sudyǎ lǔ, “Byacè, ǔpě kíré̤ isè̌tǎ̤kyǎ nè̤ pǎ pě?” nuôtôprè̤ hò́. Yěma Byacè Jesǔ thyěhíto akhè̌)
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 bí Petru myáhtye lǔ akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ, “Byacè, èkuô̌lě, a ki htwǒhtyakuô̌ phútě pǎ?” A sudyǎ Jesǔ phúnuô.
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ki thè́zṳ̂́ nò̌ohtwǒprè̤ tuố̤ lǔ dố vǎ hyǎpǎ kihérò, cṳ́ vǎ prè́. Nuôma nè̤ tè̤me̤ má̤to, nè̤ tè̤me̤ ma nè̤ bè krwǒkuô̌ vǎ prè́,” a hé lǔ phúnuô.
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Dố Byacè Jesǔ hé phúyě akhu-akhyě, ngó̤ luô̌pasǐcuố bò̌byelò̌ dố puố̤vyá̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe aklè̌ ná a khǒpacè̤̌ nuôtôprè̤ a thyěto hénuô̌, a hé lahyǎ phúnuô. Manárò Byacè Jesǔ hé ná a thyěto phúnuô má̤to. A hé, “Vǎ ki thè́zṳ̂́ nò̌ohtwǒprè̤ tuố̤ lǔ dố vǎ hyǎpǎ kihénuô rò cṳ́ vǎ prè́, nuôma nè̤ tè̤me̤ má̤to,” a hé phúnuô prè́.
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Prè̤ rǎmárǎdyǎ tè̤ yětahe ma vǎ dố a htwǒ Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ yětôprè̤ prè́, rò a myáhtye lò̌lò̌꤮ tè̤me̤htwǒhtya ané̤ yětahe rò a rǎmárǎdyǎ prè́. A tè̤hésoluô̌ pé̤ yětahe nuôma atǒ lò̌ prè́ nuô pè̤ thè́gně.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Khǒnyá̤yě, Byacè Jesǔ me̤tè̤ dố aruô tahenuô a oè́lǎpǎ. Ki rǎmárǎdyǎ lò̌lò̌꤮ a me̤ nuôtahe hénuôma, vǎ tane̤ ná hekhuyě tôbalò̌ cò́nuô, lé̤dyali akhǎlé̤ pòpǎ cò́to hò́.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.