João 21
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Dốkhyě nyě̤tyato nuô, Byacè Jesǔ oluô̌htya pé̤ a khǒpacè̤̌ tahe dố Tiberia htyěòduhtû̌. A oluô̌htya pé̤ lǔ phútě hérò,
1 Depois disto, tornou Jesus a manifestar-se aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e foi assim que ele se manifestou:
2 Simonè Petru, Thomazo dố ǔ è́pó̤ lǔmwi̤ ná Didymo, ná Galilea ké̤ vǐ̤ Cananphú Nathanael ná Zebedeo aphúprè̤khǔ thè́nyě̤ ná Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố aruô thè́nyě̤ cuố oplò́ ró̤lò̌ lǔ.
2 estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois dos seus discípulos.
3 Simonè Petru hé èthǐ, “Vǎ cuốpṳ̂́e tè̤̌,” a hé rò, èthǐ hé lǔ, “Pè̤ cuốkuô̌ ná nè̤,” a hé lǔ phúnuô. Phúnuôrò èthǐ sidyání̤ thòklyě rò htecuố pṳ̂́e lahyǎ tè̤̌ tadû́rò tôthè̌꤮ tôthè̌ a ní̤ tôbè꤮ to.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe os outros: Também nós vamos contigo. Saíram, e entraram no barco, e, naquela noite, nada apanharam.
4 Mò̤́lǐbǔhò́ rò Byacè Jesǔ ihtòo dố htyěhtû̌ nuô, manárò a khǒpacè̤̌ tahe thè́gně ná Jesǔ má̤to.
4 Mas, ao clarear da madrugada, estava Jesus na praia; todavia, os discípulos não reconheceram que era ele.
5 A sudyǎ èthǐ, “Khǒbò́thyó thǐ, tè̤̌ ní̤ sálé̤ è̌?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Filhos, tendes aí alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Rò Jesǔ hé èthǐ, “Vǐtǎ̤ thǐ itavǐ dố thǐ thòklyě cò́htwó nuôtôkyě, tè̤̌ ní̤dû pǎ.” Rò bí èthǐ me̤phú a hé akhè̌nuô, tè̤̌ní̤ è́nyacò́ akhu-akhyě, a cwihtya pé̤ ní̤dyé pǎ cò́ a itavǐ dố thòklyěkǔ to.
6 Então, lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Yětôphuốrò Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố a mo̤ ní̤dyé yětôprè̤ hé Petru, “È ma Byacè nuô꤮” a hé pé̤ lǔ phúnuô. Bí Simonè Petru ní̤huô̌ lǔ hé, “È ma Byacè nuô꤮,” phúnuô akhè̌, tôphuốtuô̌ a thyáhtya khyěthyá aca̤ dố a plwókyǎ lǔ nuôtôba htuô̌rò a pá̤tǎ̤ dố htyěkǔ.
7 Aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com sua veste, porque se havia despido, e lançou-se ao mar;
8 A khǒbò́thyó dố a okyǎ dố thòklyěkǔ yětahenuô, a krwǒkhyǎka̤ kuô̌ lǔ. Èthǐ khyǎ cwitarṳ́ ka̤ní̤ itavǐ dố a ní̤bǎ ná tè̤̌ yěnuôtôba dố htyěhtû̌. Èthǐ oye̤ lǎ ná htyěhtû̌ to, a oye̤ prè́ aplè̤́ nyě̤zè̤ prè́.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes; porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados.
9 Bí èthǐ ka̤bá ohò́ athòklyě dố khǒlǒkhu akhè̌nuô, èthǐ myáhtye ǔ isû́e tè̤̌ dố miklwókhu htuô̌ná khò́mǔ tahe.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas e, em cima, peixes; e havia também pão.
10 Byacè Jesǔ Krístu hé èthǐ, “Phyé hyǎpé̤myá vǎ tè̤̌ dố thǐ pṳ̂́ní̤ nuôtôklò́ bíyě tahe.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que acabastes de apanhar.
11 Rò Simonè Petru cuốhtyanuô̌ dố thòklyěkǔ rò a cwitarṳ́htya itavǐ dố a ní̤bǎ ná tè̤̌yě dố khǒlǒkhu. Lò̌꤮ tè̤̌bèdu dố a ní̤ nuôma a o tôzè̤ ná nyǎ̤shyě ná thuô̌bè. Tè̤̌ ní̤ è́nyacò́ tadû́rò itavǐ lazè̤̌ tôcô꤮ to.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, não obstante serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Hyǎ emò̌ lahyǎ.” Èthǐ thè́gněhò́ lahyǎ ná è ma Byacè Jesǔ akhu-akhyě, “Nè̤ ma ǔpě?” Èthǐ sudyǎ bû lahyǎ lǔ tôprè̤꤮ to.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Byacè Jesǔ phyéní̤ khò́mǔ rò a cuốtǒ èthǐ rò a zṳ́e pé̤ èthǐ. Rò a phyéní̤ tè̤̌ rò a cuố zṳ́e pé̤kuô̌ èthǐ phúnuônuô.
13 Veio Jesus, tomou o pão, e lhes deu, e, de igual modo, o peixe.
14 Byacè Jesǔ thyě ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě htuô̌rò a dyéluô̌ pé̤ ané̤ ná a khǒpacè̤̌ tahenuô, yě ma thuô̌phuốtôphuố hò́.
14 E já era esta a terceira vez que Jesus se manifestava aos discípulos, depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Èthǐ e htuô̌rò, Byacè Jesǔ sudyǎ Simonè Petru, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤klò̌ má̤lakǒ vǎ ná kayǎ yětahe mo̤ vǎ nuô è̌?” A sudyǎ lǔ.
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes outros? Ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Ele lhe disse: Apascenta os meus cordeiros.
16 Rò Byacè Jesǔ sudyǎ khyěthyá lǔ, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤ má̤lakǒ vǎ è̌?” A sudyǎ lǔ.
16 Tornou a perguntar-lhe pela segunda vez: Simão, filho de João, tu me amas? Ele lhe respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Htuô̌rò a sudyǎ pó̤ lǔ thuô̌phuốtôphuố, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤ vǎ è̌?”
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Simão, filho de João, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito, pela terceira vez: Tu me amas? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus lhe disse: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Vǎ hécò́cò́ nè̤, bí nè̤ nacè̤́pǎ akhè̌, nè̤ nyá̤htyabè́ ní̤dyédû nè̤nyá̤htò́, nè̤ thè́zṳ̂́cuố bítě꤮ nuô nè̤ cuốbè́. Manárò shyé꤮ nè̤ muố̤prè̤́hò́ pǎnuô, nè̤ ki zó̤hte nè̤ takhu nyě̤khó pǎ. Ǔ ki cò̌klò̤ma nè̤ takhu rò ǔ ki cò̤̌cuố nè̤ dố khǎlé̤ dố nè̤ thè́zṳ̂́ cuố to nuô pǎ.”
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, tu te cingias a ti mesmo e andavas por onde querias; quando, porém, fores velho, estenderás as mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Byacè Jesǔ hé lǔ phúyě nuôma, a thè́ héluô̌ lǔ ná Petru ki thyě phútě pǎ rò Cò́marya alǐatakhè̌ ki oluô̌htya phútě pǎ agněnuô prè́. Htuô̌rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Krwǒ vǎkhyě.”
19 Disse isto para significar com que gênero de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de assim falar, acrescentou-lhe: Segue-me.
20 Bí Petru myáka̤khyě akhè̌nuô, a myáhtye Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố a mo̤dyé lǔ nuôtôprè̤ krwǒkuô̌ èthǐkhyě. (È ma prè̤ dố a o taterè̤̌ Byacè Jesǔ bí èthǐ esèe mò̤́hé akhè̌ nuôtôprè̤ hò́, rò a sudyǎ lǔ, “Byacè, ǔpě kíré̤ isè̌tǎ̤kyǎ nè̤ pǎ pě?” nuôtôprè̤ hò́. Yěma Byacè Jesǔ thyěhíto akhè̌)
20 Então, Pedro, voltando-se, viu que também o ia seguindo o discípulo a quem Jesus amava, o qual na ceia se reclinara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o traidor?
21 bí Petru myáhtye lǔ akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ, “Byacè, èkuô̌lě, a ki htwǒhtyakuô̌ phútě pǎ?” A sudyǎ Jesǔ phúnuô.
21 Vendo-o, pois, Pedro perguntou a Jesus: E quanto a este?
22 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ki thè́zṳ̂́ nò̌ohtwǒprè̤ tuố̤ lǔ dố vǎ hyǎpǎ kihérò, cṳ́ vǎ prè́. Nuôma nè̤ tè̤me̤ má̤to, nè̤ tè̤me̤ ma nè̤ bè krwǒkuô̌ vǎ prè́,” a hé lǔ phúnuô.
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa? Quanto a ti, segue-me.
23 Dố Byacè Jesǔ hé phúyě akhu-akhyě, ngó̤ luô̌pasǐcuố bò̌byelò̌ dố puố̤vyá̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe aklè̌ ná a khǒpacè̤̌ nuôtôprè̤ a thyěto hénuô̌, a hé lahyǎ phúnuô. Manárò Byacè Jesǔ hé ná a thyěto phúnuô má̤to. A hé, “Vǎ ki thè́zṳ̂́ nò̌ohtwǒprè̤ tuố̤ lǔ dố vǎ hyǎpǎ kihénuô rò cṳ́ vǎ prè́, nuôma nè̤ tè̤me̤ má̤to,” a hé phúnuô prè́.
23 Então, se tornou corrente entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não dissera que tal discípulo não morreria, mas: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa?
24 Prè̤ rǎmárǎdyǎ tè̤ yětahe ma vǎ dố a htwǒ Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ yětôprè̤ prè́, rò a myáhtye lò̌lò̌꤮ tè̤me̤htwǒhtya ané̤ yětahe rò a rǎmárǎdyǎ prè́. A tè̤hésoluô̌ pé̤ yětahe nuôma atǒ lò̌ prè́ nuô pè̤ thè́gně.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Khǒnyá̤yě, Byacè Jesǔ me̤tè̤ dố aruô tahenuô a oè́lǎpǎ. Ki rǎmárǎdyǎ lò̌lò̌꤮ a me̤ nuôtahe hénuôma, vǎ tane̤ ná hekhuyě tôbalò̌ cò́nuô, lé̤dyali akhǎlé̤ pòpǎ cò́to hò́.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, creio eu que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.