João 21

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dốkhyě nyě̤tyato nuô, Byacè Jesǔ oluô̌htya pé̤ a khǒpacè̤̌ tahe dố Tiberia htyěòduhtû̌. A oluô̌htya pé̤ lǔ phútě hérò,
1 Depois disso, Jesus apareceu outra vez aos seus discípulos, na beira do lago da Galileia. Foi assim que aconteceu:
2 Simonè Petru, Thomazo dố ǔ è́pó̤ lǔmwi̤ ná Didymo, ná Galilea ké̤ vǐ̤ Cananphú Nathanael ná Zebedeo aphúprè̤khǔ thè́nyě̤ ná Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố aruô thè́nyě̤ cuố oplò́ ró̤lò̌ lǔ.
2 Estavam juntos Simão Pedro e Tomé, chamado “o Gêmeo”; Natanael, que era de Caná da Galileia; os filhos de Zebedeu e mais dois discípulos.
3 Simonè Petru hé èthǐ, “Vǎ cuốpṳ̂́e tè̤̌,” a hé rò, èthǐ hé lǔ, “Pè̤ cuốkuô̌ ná nè̤,” a hé lǔ phúnuô. Phúnuôrò èthǐ sidyání̤ thòklyě rò htecuố pṳ̂́e lahyǎ tè̤̌ tadû́rò tôthè̌꤮ tôthè̌ a ní̤ tôbè꤮ to.
3 Simão Pedro disse aos outros: — Eu vou pescar. — Nós também vamos pescar com você! — disseram eles. Então foram todos e subiram no barco, mas naquela noite não pescaram nada.
4 Mò̤́lǐbǔhò́ rò Byacè Jesǔ ihtòo dố htyěhtû̌ nuô, manárò a khǒpacè̤̌ tahe thè́gně ná Jesǔ má̤to.
4 De manhã, quando começava a clarear, Jesus estava na praia. Porém eles não sabiam que era ele.
5 A sudyǎ èthǐ, “Khǒbò́thyó thǐ, tè̤̌ ní̤ sálé̤ è̌?”
5 Então Jesus perguntou: — Nada! — responderam eles.
6 Rò Jesǔ hé èthǐ, “Vǐtǎ̤ thǐ itavǐ dố thǐ thòklyě cò́htwó nuôtôkyě, tè̤̌ ní̤dû pǎ.” Rò bí èthǐ me̤phú a hé akhè̌nuô, tè̤̌ní̤ è́nyacò́ akhu-akhyě, a cwihtya pé̤ ní̤dyé pǎ cò́ a itavǐ dố thòklyěkǔ to.
6 — Joguem a rede do lado direito do barco, que vocês acharão peixe! — disse Jesus. Eles jogaram a rede e logo depois já não conseguiam puxá-la para dentro do barco, por causa da grande quantidade de peixes que havia nela.
7 Yětôphuốrò Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố a mo̤ ní̤dyé yětôprè̤ hé Petru, “È ma Byacè nuô꤮” a hé pé̤ lǔ phúnuô. Bí Simonè Petru ní̤huô̌ lǔ hé, “È ma Byacè nuô꤮,” phúnuô akhè̌, tôphuốtuô̌ a thyáhtya khyěthyá aca̤ dố a plwókyǎ lǔ nuôtôba htuô̌rò a pá̤tǎ̤ dố htyěkǔ.
7 Aí o discípulo que Jesus amava disse a Pedro: — É o Senhor Jesus! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, vestiu a
8 A khǒbò́thyó dố a okyǎ dố thòklyěkǔ yětahenuô, a krwǒkhyǎka̤ kuô̌ lǔ. Èthǐ khyǎ cwitarṳ́ ka̤ní̤ itavǐ dố a ní̤bǎ ná tè̤̌ yěnuôtôba dố htyěhtû̌. Èthǐ oye̤ lǎ ná htyěhtû̌ to, a oye̤ prè́ aplè̤́ nyě̤zè̤ prè́.
8 Os outros discípulos foram no barco, puxando a rede com os peixes, pois estavam somente a uns cem metros da praia.
9 Bí èthǐ ka̤bá ohò́ athòklyě dố khǒlǒkhu akhè̌nuô, èthǐ myáhtye ǔ isû́e tè̤̌ dố miklwókhu htuô̌ná khò́mǔ tahe.
9 Quando saíram do barco, viram ali uma pequena fogueira, com alguns peixes em cima das brasas. E também havia pão.
10 Byacè Jesǔ Krístu hé èthǐ, “Phyé hyǎpé̤myá vǎ tè̤̌ dố thǐ pṳ̂́ní̤ nuôtôklò́ bíyě tahe.”
10 Então Jesus disse:
11 Rò Simonè Petru cuốhtyanuô̌ dố thòklyěkǔ rò a cwitarṳ́htya itavǐ dố a ní̤bǎ ná tè̤̌yě dố khǒlǒkhu. Lò̌꤮ tè̤̌bèdu dố a ní̤ nuôma a o tôzè̤ ná nyǎ̤shyě ná thuô̌bè. Tè̤̌ ní̤ è́nyacò́ tadû́rò itavǐ lazè̤̌ tôcô꤮ to.
11 Aí Simão Pedro subiu no barco e arrastou a rede para a terra. Ela estava cheia, com cento e cinquenta e três peixes grandes, e mesmo assim não se rebentou.
12 Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Hyǎ emò̌ lahyǎ.” Èthǐ thè́gněhò́ lahyǎ ná è ma Byacè Jesǔ akhu-akhyě, “Nè̤ ma ǔpě?” Èthǐ sudyǎ bû lahyǎ lǔ tôprè̤꤮ to.
12 Jesus disse: Nenhum deles tinha coragem de perguntar quem ele era, pois sabiam que era o Senhor.
13 Byacè Jesǔ phyéní̤ khò́mǔ rò a cuốtǒ èthǐ rò a zṳ́e pé̤ èthǐ. Rò a phyéní̤ tè̤̌ rò a cuố zṳ́e pé̤kuô̌ èthǐ phúnuônuô.
13 Então Jesus veio, pegou o pão e deu a eles. E fez a mesma coisa com os peixes.
14 Byacè Jesǔ thyě ihtòhtwǒprè̤ ka̤khyě htuô̌rò a dyéluô̌ pé̤ ané̤ ná a khǒpacè̤̌ tahenuô, yě ma thuô̌phuốtôphuố hò́.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus, depois de ter sido ressuscitado, apareceu aos seus discípulos.
15 Èthǐ e htuô̌rò, Byacè Jesǔ sudyǎ Simonè Petru, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤klò̌ má̤lakǒ vǎ ná kayǎ yětahe mo̤ vǎ nuô è̌?” A sudyǎ lǔ.
15 Quando eles acabaram de comer, Jesus perguntou a Simão Pedro: — Sim, o senhor sabe que eu o amo, Senhor! — respondeu ele. Então Jesus lhe disse:
16 Rò Byacè Jesǔ sudyǎ khyěthyá lǔ, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤ má̤lakǒ vǎ è̌?” A sudyǎ lǔ.
16 E perguntou pela segunda vez: Pedro respondeu: — Sim, o senhor sabe que eu o amo, Senhor! E Jesus lhe disse outra vez:
17 Htuô̌rò a sudyǎ pó̤ lǔ thuô̌phuốtôphuố, “Giovanni aphúkhǔ Simonè, nè̤ mo̤ vǎ è̌?”
17 E perguntou pela terceira vez: Então Pedro ficou triste por Jesus ter perguntado três vezes: “Você me ama?” E respondeu: — O senhor sabe tudo e sabe que eu o amo, Senhor! E Jesus ordenou:
18 Vǎ hécò́cò́ nè̤, bí nè̤ nacè̤́pǎ akhè̌, nè̤ nyá̤htyabè́ ní̤dyédû nè̤nyá̤htò́, nè̤ thè́zṳ̂́cuố bítě꤮ nuô nè̤ cuốbè́. Manárò shyé꤮ nè̤ muố̤prè̤́hò́ pǎnuô, nè̤ ki zó̤hte nè̤ takhu nyě̤khó pǎ. Ǔ ki cò̌klò̤ma nè̤ takhu rò ǔ ki cò̤̌cuố nè̤ dố khǎlé̤ dố nè̤ thè́zṳ̂́ cuố to nuô pǎ.”
18 Quando você era moço, você se aprontava e ia para onde queria. Mas eu afirmo a você que isto é verdade: quando for velho, você estenderá as mãos, alguém vai amarrá-las e o levará para onde você não vai querer ir.
19 Byacè Jesǔ hé lǔ phúyě nuôma, a thè́ héluô̌ lǔ ná Petru ki thyě phútě pǎ rò Cò́marya alǐatakhè̌ ki oluô̌htya phútě pǎ agněnuô prè́. Htuô̌rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Krwǒ vǎkhyě.”
19 Ao dizer isso, Jesus estava dando a entender de que modo Pedro ia morrer e assim fazer com que Deus fosse louvado. Então Jesus disse a Pedro:
20 Bí Petru myáka̤khyě akhè̌nuô, a myáhtye Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố a mo̤dyé lǔ nuôtôprè̤ krwǒkuô̌ èthǐkhyě. (È ma prè̤ dố a o taterè̤̌ Byacè Jesǔ bí èthǐ esèe mò̤́hé akhè̌ nuôtôprè̤ hò́, rò a sudyǎ lǔ, “Byacè, ǔpě kíré̤ isè̌tǎ̤kyǎ nè̤ pǎ pě?” nuôtôprè̤ hò́. Yěma Byacè Jesǔ thyěhíto akhè̌)
20 Então Pedro virou para trás e viu que o discípulo que Jesus amava vinha atrás dele. Este era o mesmo que estava ao lado de Jesus durante o jantar da Páscoa e que havia chegado para mais perto dele e perguntado: “Senhor, quem é o traidor?”
21 bí Petru myáhtye lǔ akhè̌nuô, a sudyǎ Jesǔ, “Byacè, èkuô̌lě, a ki htwǒhtyakuô̌ phútě pǎ?” A sudyǎ Jesǔ phúnuô.
21 Quando Pedro viu aquele discípulo, perguntou a Jesus: — O que diz, Senhor, a respeito deste aqui?
22 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ki thè́zṳ̂́ nò̌ohtwǒprè̤ tuố̤ lǔ dố vǎ hyǎpǎ kihérò, cṳ́ vǎ prè́. Nuôma nè̤ tè̤me̤ má̤to, nè̤ tè̤me̤ ma nè̤ bè krwǒkuô̌ vǎ prè́,” a hé lǔ phúnuô.
22 Jesus respondeu:
23 Dố Byacè Jesǔ hé phúyě akhu-akhyě, ngó̤ luô̌pasǐcuố bò̌byelò̌ dố puố̤vyá̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe aklè̌ ná a khǒpacè̤̌ nuôtôprè̤ a thyěto hénuô̌, a hé lahyǎ phúnuô. Manárò Byacè Jesǔ hé ná a thyěto phúnuô má̤to. A hé, “Vǎ ki thè́zṳ̂́ nò̌ohtwǒprè̤ tuố̤ lǔ dố vǎ hyǎpǎ kihénuô rò cṳ́ vǎ prè́, nuôma nè̤ tè̤me̤ má̤to,” a hé phúnuô prè́.
23 Então se espalhou entre os seguidores de Jesus a notícia de que aquele discípulo não ia morrer. Mas Jesus não disse isso. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele viva até que eu volte, o que é que você tem com isso?”
24 Prè̤ rǎmárǎdyǎ tè̤ yětahe ma vǎ dố a htwǒ Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ yětôprè̤ prè́, rò a myáhtye lò̌lò̌꤮ tè̤me̤htwǒhtya ané̤ yětahe rò a rǎmárǎdyǎ prè́. A tè̤hésoluô̌ pé̤ yětahe nuôma atǒ lò̌ prè́ nuô pè̤ thè́gně.
24 Este é o discípulo que falou destas coisas e as escreveu. E nós sabemos que o que ele disse é verdade.
25 Khǒnyá̤yě, Byacè Jesǔ me̤tè̤ dố aruô tahenuô a oè́lǎpǎ. Ki rǎmárǎdyǎ lò̌lò̌꤮ a me̤ nuôtahe hénuôma, vǎ tane̤ ná hekhuyě tôbalò̌ cò́nuô, lé̤dyali akhǎlé̤ pòpǎ cò́to hò́.
25 Ainda há muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem escritas, uma por uma, acho que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.