João 19
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT
1 Phúnuôrò Khwí Pilato è́ Byacè Jesǔ rò a nò̌mṳ̂̌ ǔ ná suplye̤ iplí.
1 Então Pilatos mandou açoitar Jesus.
2 Klyěphú tahe ikhu tava̤ thòshyámò̤́ thyáná khuklwǒ̤ nuôrò a klwǒ̤htya pé̤ ná Jesǔ. Rò a thyáhtya pé̤ lǔ ca̤cwo̤ taphèò́htǔ dố athyáná khwí lé̤thyá yětôba htuô̌rò,
2 Os soldados fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça, e depois puseram nele um manto vermelho.
3 a hyǎtǒ lǔ rò a hyǎhé ka̤khyěkhyě hyǎnyěnyělǔ, “Kố꤮ Juda akhwídu, ohtwǒprè̤ mò̤́nyě htǔdû ní꤮!” A hé lavilavò̌ kanǐkano htuô̌ lǔ phúnuô rò èthǐ plyá̤ lǔ khǎlí̤shyé.
3 Zombavam dele, dizendo: “Salve, rei dos judeus!”, e batiam em seu rosto.
4 Khwí Pilato hyǎhte khyěthyá rò a hé Judaphú tahe, “Thyáphú thǐ ki thè́gně lahyǎ ná vǎ ce̤myá è rò vǎ myáhtye a me̤ tè̤thû́ tôcô꤮ to agněnuô, vǎ ki è́hteluô̌ pé̤ khyěthyá thǐ bíyě.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse ao povo: “Agora vou trazê-lo aqui para vocês, mas que fique bem claro: eu o considero inocente”.
5 Byacè Jesǔ klwǒ̤htení̤ khuklwǒ̤ thòshyá rò thyáhtení̤ ca̤cwo̤ taphèò́htǔ tôba rò htetǒ èthǐ. Rò Khwí Pilato hé èthǐ, “Yělé, è ma kayǎ nuôtôprè̤ hò́.” A hé èthǐ phúnuô.
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos e o manto vermelho. “Vejam, aqui está o homem!”, disse Pilatos.
6 Bwídukhu tahe ná klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu tahe myáhtye lǔlǔ, “Mṳ̂̌thyěhtyakyǎ è dố krusu díkè hihtûlo̤ nuô, mṳ̂̌thyěhtyakyǎ è dố krusu díkè hihtûlo̤ nuô,” a è́htǒhtya lahyǎ phúnuô.
6 Quando os principais sacerdotes e os guardas do templo o viram, começaram a gritar: “Crucifique-o! Crucifique-o!”. “Levem-no vocês e crucifiquem-no”, disse Pilatos. “Eu o considero inocente.”
7 Judaphú tahe hé tadû lahyǎ, “Pè̤ tè̤thyótè̤thya o ná è bèthyě prè́, me̤těhérò a dákwó lya̤ ní̤dyé ané̤ ná vǎ ma Cò́marya aphúkhǔ, a hé ní̤dyé ané̤ phúnuô.” A héhtya tadû lahyǎ phúnuô.
7 Os líderes judeus responderam: “Pela nossa lei ele deve morrer, pois chamou a si mesmo de Filho de Deus”.
8 Khwí Pilato ní̤huô̌ pó̤ ngó̤phúyě rò a lé thè́isě hyǎshyoshyo.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou ainda mais amedrontado.
9 A ka̤ kanuô̌ khyěthyá dố ahǒkǔ rò a nuô̌ sudyǎ Jesǔ, “Nè̤ obítě hyǎ?” Manárò Jesǔ héka̤khyěsû lǔ tôcô꤮ to.
9 Levou Jesus de volta para dentro do palácio e lhe perguntou: “De onde você vem?”. Jesus, porém, não respondeu.
10 Rò a hé Jesǔ, “Nè̤ héka̤khyěsû vǎ tôcô꤮ to me̤tě? Vǎ ní̤bè tè̤taryěshyosò̌ dố vǎ ki plwǒkyǎ nè̤ ma a ní̤ní̤, má̤torò vǎ ki mṳ̂̌thyěhtyakyǎ nè̤ dố hihtûlo̤ nuôma a ní̤ní̤ prè́ nuôma nè̤ thè́gně to è̌?” A hé lǔ phúnuô.
10 “Por que você se nega a falar comigo?”, perguntou Pilatos. “Não sabe que tenho autoridade para soltá-lo ou crucificá-lo?”
11 Rò Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Cò́marya ki dyétǎ̤ nè̤ taryěshyosò̌ yě tonuô, nè̤ ní̤bè cyá̤ to. Phúnuôrò kayǎ dố a dyétǎ̤kyǎ vǎ dố nè̤ takhukǔ yětahenuô, atè̤thû́ duklò̌lố pǎ cò́ ná nè̤.”
11 Jesus disse: “Você não teria autoridade alguma sobre mim se esta não lhe fosse dada de cima. Portanto, aquele que me entregou a você tem um pecado maior”.
12 Cáhtya bí a héhtuô̌ phúnuô rò, Khwí Pilato yácû́ myápṳ̌ klyá dố a ki plwǒhtekyǎ Jesǔ. Manárò Judaphú tahe è́htǒ plehyǎ tadûpó̤, “Nè̤ ki plwǒhtekyǎ kayǎ nuôtôprè̤ héma, nè̤ ma Khwí Caesare akhǒbò́thyó má̤to. Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a dákwó lya̤ ní̤dyé ané̤ ná khwí nuô, má̤hò́ kayǎ dố a htésû Khwí Caesare hò́.”
12 Então Pilatos tentou libertá-lo, mas os líderes judeus gritavam: “Se o senhor soltar este homem, não é amigo de César! Quem se declara rei se rebela contra César”.
13 Bí Khwí Pilato ní̤huô̌ èthǐ héphúyě akhè̌nuô, a è́hte Jesǔ rò a onyǎtǎ̤ dố tè̤cirya lé̤onyǎ khǎlé̤ dố ǔ è́, ǔ byáthye kayǎ lé̤cuố ná lò̤́. Hebreo ngó̤ ma a hé, Gabbatha.
13 Ao ouvir isso, Pilatos trouxe Jesus para fora novamente e se sentou no tribunal, na plataforma chamada “Pavimento de Pedras” (em aramaico, Gábata ).
14 Bínuô tônyě ma atǒ bí mò̤́htuôkhè̌ ǔ tari one tè̤cuốtalwópwè̌ agně nuôtônyě.
14 Era por volta de meio-dia, no dia da preparação para a Páscoa. E Pilatos disse ao povo: “Vejam, aqui está o seu rei!”.
15 Manárò èthǐ è́htǒhtya lahyǎ, “Me̤thyěkyǎ è, mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusu díkè hihtûlo̤ nuô.”
15 “Fora com ele!”, gritaram. “Fora com ele! Crucifique-o!” “O quê? Crucificar o seu rei?”, perguntou Pilatos. Em resposta, os principais sacerdotes gritaram: “Não temos outro rei além de César!”.
16 Dốkhyětadû rò Khwí Pilato dyétǎ̤kyǎ Jesǔ dố èthǐ atakhukǔ dố èthǐ ki mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusu díkè hihtûlo̤.
16 Então Pilatos lhes entregou Jesus para ser crucificado. E eles levaram Jesus.
17 Rò a zácuố ní̤dyédû a krusu rò a htecuố dố khuklò́krwí akhǎlé̤. Khǎlé̤ yětôpho ma Hebreo ngó̤ hé, “Golgotha.”
17 Carregando a própria cruz, Jesus foi ao local chamado Lugar da Caveira (em aramaico, Gólgota ).
18 Ǔ mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusu díkè hihtûlo̤ bínuô. Ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤ lǔ ná kayǎ thè́nyě̤, tôkyě ná tôprè̤prè̤. Jesǔ rò a o dố aklǎměkǔ.
18 Ali eles o pregaram na cruz. Outros dois foram crucificados com Jesus, um de cada lado e ele no meio.
19 Khwí Pilato nò̌rǎ ǔ tè̤mátè̤dyǎ aliplò rò a nò̌mṳ̂̌thyěhtya ǔ dố krusu díkè hihtûlo̤. Èthǐ rǎ liplòyě, “Judaphú tahe akhwí, vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ” phúnuô.
19 Pilatos colocou no alto da cruz uma placa que dizia: “Jesus, o nazareno, Rei dos judeus”.
20 Ǔ mṳ̂̌thyěhtya Jesǔ yěnuô, a ophûprè́ ná vǐ̤ akhu-akhyě, Judaphú tahe hốmyá è́lǎ liyě. Rò liyěnuô ǔ rǎo lò̌plǐ ná Hebreo ngó̤ dố Judaphú hébè ní̤dyé yěnuô, ná Latin ngó̤ ná Greek myěcôphú angó̤.
20 O lugar onde Jesus foi crucificado ficava perto da cidade, e a placa estava escrita em aramaico, latim e grego, de modo que muitos judeus podiam ler a inscrição.
21 Prè̤lǔtyǎ khuklò́ tahe hé Khwí Pilato, “‘Judaphú tahe akhwí,’ rǎphúnuô tǎmé̤. Rǎ taple khyěthyá ná kayǎ yětôprè̤ ma a dákwólya̤ ní̤dyé ané̤ ná Judaphú tahe akhwí,” rǎ taple khyě phúnuô.
21 Os principais sacerdotes disseram a Pilatos: “Mude a inscrição de ‘Rei dos judeus’ para ‘Ele disse: Eu sou o rei dos judeus’”.
22 Manárò Khwí Pilato hé lǔ, “Tè̤ dố vǎ rǎhtuô̌hò́ nuôma, a htuô̌hò́.”
22 Pilatos respondeu: “O que escrevi, escrevi”.
23 Bí klyěphú tahe mṳ̂̌thyěhtya htuô̌hò́ lǔ dố hihtûlo̤ akhè̌nuô, klyěphú thè́lwǐ̤ yěnuô a phyé Byacè Jesǔ hyeca̤ tahe rò, a ibě ní̤dyé lǔ tôprè̤ tôba. Rò èthǐ phyé pó̤ lǔ ca̤cwo̤htǔ dố ǔ bò́cû̌ tǎ̤htǔplû́ prè́ lǔ rò ǔ lé̤isè́htû̌ lǔ oto yětôba.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, repartiram suas roupas em quatro partes, uma para cada um deles. Também pegaram sua túnica, mas ela era sem costura, tecida numa única peça, de alto a baixo.
24 Èthǐ tôprè̤ ná tôprè̤ hé ní̤dyélǔ, “Pè̤ htò́zè̤̌ è to ha, ǔpě tǒ ní̤bèpě pǎnuô, pè̤ bò́ tè̤byǎbwí tôcô pó!” A hé ní̤dyé lǔ phúnuô.
24 Por isso disseram: “Em vez de rasgá-la, vamos tirar sortes para ver quem ficará com ela”. Isso cumpriu as Escrituras que dizem: “Repartiram minhas roupas entre si e lançaram sortes por minha veste”. E foi o que fizeram.
25 Bí Byacè Jesǔ a krusu akhǎshyénuô, Byacè amuố̤ ná Byacè amuố̤ apuố̤prè̤mò, ná Clopa amě Maria ná Magdalena dò̌kǔmuố̤ Maria ihtò o lahyǎ bínuô.
25 Perto da cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, esposa de Clopas, e Maria Madalena.
26 Bí Byacè Jesǔ myáhtye amuố̤ ná a khǒpacè̤̌ dố a mo̤ ní̤dyé lǔ yětôprè̤ ihtò ophû ná lǔ akhè̌, a hé cuố amuố̤, “Muố̤꤮ khǒnyá̤yě kayǎ yětôprè̤ ma a htwǒhò́ nè̤phú hò́,” a hé cuố amuố̤ phúnuô.
26 Quando Jesus viu sua mãe ali, ao lado do discípulo a quem ele amava, disse-lhe: “Mulher, este é seu filho”.
27 Htuô̌rò a hé kuô̌ke a khǒpacè̤̌ nuôtôprè̤, “Khǒnyá̤yě vǎmuố̤rò a htwǒhò́ nè̤muố̤ hò́.” Cáhtya bínuô rò a khǒpacè̤̌ yětôprè̤ è́ka̤-o Byacè amuố̤yě dố ahi.
27 E, ao discípulo, disse: “Esta é sua mãe”. Daquele momento em diante, o discípulo a recebeu em sua casa.
28 A héhtuô̌ phúnuô rò Byacè Jesǔ thè́gně ná a me̤htuô̌lò̌hò́ tè̤pwǒ̤꤮ tôcô hò́. Rò thyáphú lisǎsè̌ ki lốbǎhtya agněnuô, Byacè Jesǔ hé, “Vǎ thè́ǒ htyě” a hé phúnuô.
28 Jesus sabia que sua missão havia terminado e, para cumprir as Escrituras, disse: “Estou com sede”.
29 Bínuô tôphonuô, htyězǎ̤shye o tôthǒ. Rò èthǐ klyacuốphyé tè̤tôcô dố athyáná phyáplyé rò a cuốcye̤nuô̌ dố htyězǎ̤shye thǒkǔ rò a cò̌klò̤ma dố thòphyǎ dố ǔ è́ ná hyssóphyǎyě alo̤ rò a tṳ́dyahtyatǒ dố Byacè a khǎulo̤.
29 Havia ali uma vasilha com vinagre, de modo que ensoparam uma esponja no vinagre, a colocaram na ponta de um caniço de hissopo e a ergueram até os lábios de Jesus.
30 Bí Byacè Jesǔ puô̤myá yě akhè̌nuô, a hé, “A htuô̌hò́.” Rò a khuklò́ tǎ̤ngò̤kyǎ, htuô̌rò a dyélya̤kyǎ athè́plò htwǒprè̤ dố Cò́marya a takhukǔ.
30 Depois de prová-la, Jesus disse: “Está consumado”. Então, inclinou a cabeça e entregou o espírito.
31 Bínuô tônyěnuô atǒ ná mò̤́nyě dố ǔ taritaryǎ one shyéparǒ Judaphú a Mò̤́nyěduô nuôtônyě agně. Mò̤́nyěduô yěnuôma má̤dû Mò̤́nyěduô dố a tǎ̤tǒ khódû bí pwè̌ dố ǔ è́ ná tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô. Phúnuôrò Judaphú khuklò́du khusuhtǔ tahenuô, bí Mò̤́nyěduô akhè̌yě, èthǐ thè́zṳ̂́ dya-o luô̤̌to̤ yětahenuô dố krusu díkè hihtûlo̤ to. Thyáphú èthǐ ki thyěpryǎnuô rò, èthǐ cuố kwǐ Khwí Pilato dố a ki nò̌dòkè̤́kyǎ ǔ ná èthǐ nuôtahe akhapyǎ̤ rò ki phyétǎ̤kyǎ èthǐ dố krusu díkè hihtûlo̤.
31 Era o Dia da Preparação, e os líderes judeus não queriam que os corpos ficassem pendurados ali até o dia seguinte, que seria um sábado muito especial. Por isso pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos crucificados e removê-los.
32 Phúnuôrò klyěphú tahe hyǎdòkè̤́ ré̤lố ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤ná Jesǔ yěthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤. Htuô̌rò a cuố dòkè̤́ kuô̌pó̤ke a okyǎ nuôtôprè̤.
32 Assim, os soldados vieram e quebraram as pernas dos dois homens crucificados com Jesus.
33 Manárò bí èthǐ cuốtuố̤ dố Jesǔ o akhè̌nuô, èthǐ myáhtye ná a thyě htuô̌hò́ akhu-akhyě a dòkè̤́ lǔ khapyǎ̤ tôkhó꤮ to.
33 Mas, quando chegaram a Jesus, viram que ele já estava morto e, portanto, não quebraram suas pernas.
34 Manárò klyěphú yětahe aklè̌ tôprè̤nuô, a sû̌ Jesǔ rò̤̌klè̌ ná tabyǎ rò tôphuốtuô̌ thwi ná htyě sátǎ̤hte.
34 Um dos soldados, porém, furou seu lado com uma lança e, no mesmo instante, correu sangue com água.
35 Kayǎ dố a myáhtye a htwǒhtya phúyě tôprè̤nuô a hésoluô̌ pé̤ ǔ. Rò a héso luô̌tǒ pé̤ ǔ prè́. A thè́gně tǎ̤te̤ ní̤dyé ná a hé yěnuôma acò́ate̤ prè́. Thyáphú thǐ ki zṳ̂́e kuô̌ǔ nuô, a hésoluô̌ pé̤ thǐ prè́.
35 Essa informação provém de uma testemunha ocular. Ela diz a verdade para que vocês também creiam.
36 Thyáphú lisǎsè̌ ki lốbǎhtya agněnuô, tè̤yětahe htwǒhtya hò́. Lisǎsè̌kǔ hé, “Akrwí ki lakè̤́ní̤ tôbǒ꤮ to,” a hé phúnuô.
36 Essas coisas aconteceram para que se cumprissem as Escrituras que dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado”,
37 Lisǎsè̌ dố aruôtôpho hé pó̤, “Èthǐ sû̌ ní̤dyélǔ ná tabyǎ yětôprè̤nuô, èthǐ ki myá lǔ pǎ.”
37 e “Olharão para aquele a quem transpassaram”.
38 Htuô̌rò vǐ̤ Arimatheaphú Joseph cuốkwǐ Jesǔ aluô̤̌to̤ yě dố Khwí Pilato a o. Joseph ma Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ tôprè̤, manárò a yǒ thè́isě Judaphú tahe alé̤ akhu-akhyě a htwǒhuôhtwǒthwè́ prè́ lǔ khǒpacè̤̌ prè́. A cuốkwǐ Khwí Pilato yěnuô, a cṳ̌ lǔ rò a hyǎ phyédwó cuốkyǎ Byacè aluô̤̌to̤ yě.
38 Depois disso, José de Arimateia, que tinha sido discípulo secreto de Jesus porque temia os líderes judeus, pediu autorização a Pilatos para tirar da cruz o corpo de Jesus. Quando Pilatos lhe deu permissão, José veio e levou o corpo.
39 Nicodemo krwǒcuốkuô̌ ná è. Kayǎ dố a hyǎ olě kuô̌ Byacè Jesǔ dố mò̤́khíkhè̌ dố aré̤khè̌ nuôtôprè̤ ma Nicodemo hò́. A phyéhyǎní̤ lé̤plò̤́ nuô̤mû́ nyě̤cô dố ǔ è́, myrra ná alósa. A lya̤htuônuô, a phû꤮ o cò́ nyě̤shyě ná nyǎ̤cwè̤́ cò́.
39 Estava com ele Nicodemos, o homem que tinha ido conversar com Jesus à noite. Nicodemos trouxe cerca de 35 litros de óleo perfumado feito com mirra e aloés.
40 Èthǐ yěthè́nyě̤ phyé Jesǔ a luô̤̌to̤yě rò a bo talǔ ná ikè̤̌ báplǐ tôba rò a bobí talǔ tố̤ lǔ ná tè̤nuô̤mû́ nuôtahe. Judaphú alé̤klǒ iluố luô̤̌ nuôma a me̤ lahyǎ phúnuô.
40 Seguindo os costumes judaicos de sepultamento, envolveram o corpo de Jesus em lençóis compridos de linho, junto com essas especiarias.
41 Bí ǔ lé̤mṳ̂̌thyěhtya Jesǔ dố krusu díkè hihtûlo̤ akhǎshyénuô, prè́ o tôlé̤. Dố prè́ nuôtôlé̤ akǔnuô, ǔ ikhûkǔnuô̌ othè̌ luô̤̌kǔ tôkǔ dố lò̤́kǔ, rò ǔ iluốnò́ hí ná luô̤̌tôprè̤꤮ híto.
41 O local da crucificação ficava próximo a um jardim, onde havia um túmulo novo que nunca tinha sido usado.
42 Bínuô tônyěnuô atǒ ná mò̤́nyě dố ǔ taritaryǎ one shyéparǒ Judaphú a Mò̤́nyěduô nuôtônyě, htuô̌to luô̤̌kǔ yǒ ophû bínuô tôkǔ akhu-akhyě, èthǐ cuố iluốnuô̌kyǎ lǔ bínuô.
42 Como era o Dia da Preparação para a Páscoa judaica, e uma vez que o túmulo ficava perto, colocaram Jesus ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.