João 19
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Phúnuôrò Khwí Pilato è́ Byacè Jesǔ rò a nò̌mṳ̂̌ ǔ ná suplye̤ iplí.
1 Então Pilatos mandou açoitar Jesus.
2 Klyěphú tahe ikhu tava̤ thòshyámò̤́ thyáná khuklwǒ̤ nuôrò a klwǒ̤htya pé̤ ná Jesǔ. Rò a thyáhtya pé̤ lǔ ca̤cwo̤ taphèò́htǔ dố athyáná khwí lé̤thyá yětôba htuô̌rò,
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça dele. Vestiram-no com uma capa de púrpura,
3 a hyǎtǒ lǔ rò a hyǎhé ka̤khyěkhyě hyǎnyěnyělǔ, “Kố꤮ Juda akhwídu, ohtwǒprè̤ mò̤́nyě htǔdû ní꤮!” A hé lavilavò̌ kanǐkano htuô̌ lǔ phúnuô rò èthǐ plyá̤ lǔ khǎlí̤shyé.
3 e, chegando-se a ele, diziam: "Salve, rei dos judeus! " E batiam-lhe no rosto.
4 Khwí Pilato hyǎhte khyěthyá rò a hé Judaphú tahe, “Thyáphú thǐ ki thè́gně lahyǎ ná vǎ ce̤myá è rò vǎ myáhtye a me̤ tè̤thû́ tôcô꤮ to agněnuô, vǎ ki è́hteluô̌ pé̤ khyěthyá thǐ bíyě.”
4 Mais uma vez, Pilatos saiu e disse aos judeus: "Vejam, eu o estou trazendo a vocês, para que saibam que não acho nele motivo algum de acusação".
5 Byacè Jesǔ klwǒ̤htení̤ khuklwǒ̤ thòshyá rò thyáhtení̤ ca̤cwo̤ taphèò́htǔ tôba rò htetǒ èthǐ. Rò Khwí Pilato hé èthǐ, “Yělé, è ma kayǎ nuôtôprè̤ hò́.” A hé èthǐ phúnuô.
5 Quando Jesus veio para fora, usando a coroa de espinhos e a capa de púrpura, disse-lhes Pilatos: "Eis o homem! "
6 Bwídukhu tahe ná klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu tahe myáhtye lǔlǔ, “Mṳ̂̌thyěhtyakyǎ è dố krusu díkè hihtûlo̤ nuô, mṳ̂̌thyěhtyakyǎ è dố krusu díkè hihtûlo̤ nuô,” a è́htǒhtya lahyǎ phúnuô.
6 Ao vê-lo, os chefes dos sacerdotes e os guardas gritaram: "Crucifica-o! Crucifica-o! " Mas Pilatos respondeu: "Levem-no vocês e crucifiquem-no. Quanto a mim, não encontro base para acusá-lo".
7 Judaphú tahe hé tadû lahyǎ, “Pè̤ tè̤thyótè̤thya o ná è bèthyě prè́, me̤těhérò a dákwó lya̤ ní̤dyé ané̤ ná vǎ ma Cò́marya aphúkhǔ, a hé ní̤dyé ané̤ phúnuô.” A héhtya tadû lahyǎ phúnuô.
7 Os judeus insistiram: "Temos uma lei e, de acordo com essa lei, ele deve morrer, porque se declarou Filho de Deus".
8 Khwí Pilato ní̤huô̌ pó̤ ngó̤phúyě rò a lé thè́isě hyǎshyoshyo.
8 Ao ouvir isso, Pilatos ficou ainda mais amedrontado
9 A ka̤ kanuô̌ khyěthyá dố ahǒkǔ rò a nuô̌ sudyǎ Jesǔ, “Nè̤ obítě hyǎ?” Manárò Jesǔ héka̤khyěsû lǔ tôcô꤮ to.
9 e voltou para dentro do palácio. Então perguntou a Jesus: "De onde você vem? ", mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Rò a hé Jesǔ, “Nè̤ héka̤khyěsû vǎ tôcô꤮ to me̤tě? Vǎ ní̤bè tè̤taryěshyosò̌ dố vǎ ki plwǒkyǎ nè̤ ma a ní̤ní̤, má̤torò vǎ ki mṳ̂̌thyěhtyakyǎ nè̤ dố hihtûlo̤ nuôma a ní̤ní̤ prè́ nuôma nè̤ thè́gně to è̌?” A hé lǔ phúnuô.
10 "Você se nega a falar comigo? ", disse Pilatos. "Não sabe que eu tenho autoridade para libertá-lo e para crucificá-lo? "
11 Rò Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Cò́marya ki dyétǎ̤ nè̤ taryěshyosò̌ yě tonuô, nè̤ ní̤bè cyá̤ to. Phúnuôrò kayǎ dố a dyétǎ̤kyǎ vǎ dố nè̤ takhukǔ yětahenuô, atè̤thû́ duklò̌lố pǎ cò́ ná nè̤.”
11 Jesus respondeu: "Não terias nenhuma autoridade sobre mim, se esta não te fosse dada de cima. Por isso, aquele que me entregou a ti é culpado de um pecado maior".
12 Cáhtya bí a héhtuô̌ phúnuô rò, Khwí Pilato yácû́ myápṳ̌ klyá dố a ki plwǒhtekyǎ Jesǔ. Manárò Judaphú tahe è́htǒ plehyǎ tadûpó̤, “Nè̤ ki plwǒhtekyǎ kayǎ nuôtôprè̤ héma, nè̤ ma Khwí Caesare akhǒbò́thyó má̤to. Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a dákwó lya̤ ní̤dyé ané̤ ná khwí nuô, má̤hò́ kayǎ dố a htésû Khwí Caesare hò́.”
12 Daí em diante Pilatos procurou libertar Jesus, mas os judeus gritavam: "Se deixares esse homem livre, não és amigo de César. Quem se diz rei opõe-se a César".
13 Bí Khwí Pilato ní̤huô̌ èthǐ héphúyě akhè̌nuô, a è́hte Jesǔ rò a onyǎtǎ̤ dố tè̤cirya lé̤onyǎ khǎlé̤ dố ǔ è́, ǔ byáthye kayǎ lé̤cuố ná lò̤́. Hebreo ngó̤ ma a hé, Gabbatha.
13 Ao ouvir isso, Pilatos trouxe Jesus para fora e sentou-se na cadeira de juiz, num lugar conhecido como Pavimento de Pedra ( que em aramaico é Gábata ).
14 Bínuô tônyě ma atǒ bí mò̤́htuôkhè̌ ǔ tari one tè̤cuốtalwópwè̌ agně nuôtônyě.
14 Era o Dia da Preparação da semana da Páscoa, por volta do meio-dia. "Eis o rei de vocês", disse Pilatos aos judeus.
15 Manárò èthǐ è́htǒhtya lahyǎ, “Me̤thyěkyǎ è, mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusu díkè hihtûlo̤ nuô.”
15 Mas eles gritaram: "Mata! Mata! Crucifica-o! " "Devo crucificar o rei de vocês? ", perguntou Pilatos. "Não temos rei, senão César", responderam os chefes dos sacerdotes.
16 Dốkhyětadû rò Khwí Pilato dyétǎ̤kyǎ Jesǔ dố èthǐ atakhukǔ dố èthǐ ki mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusu díkè hihtûlo̤.
16 Finalmente Pilatos o entregou a eles para ser crucificado. Então os soldados encarregaram-se de Jesus.
17 Rò a zácuố ní̤dyédû a krusu rò a htecuố dố khuklò́krwí akhǎlé̤. Khǎlé̤ yětôpho ma Hebreo ngó̤ hé, “Golgotha.”
17 Levando a sua própria cruz, ele saiu para o lugar chamado Caveira ( que em aramaico é chamado Gólgota ).
18 Ǔ mṳ̂̌thyěhtyakyǎ lǔ dố krusu díkè hihtûlo̤ bínuô. Ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤ lǔ ná kayǎ thè́nyě̤, tôkyě ná tôprè̤prè̤. Jesǔ rò a o dố aklǎměkǔ.
18 Ali o crucificaram, e com ele dois outros, um de cada lado de Jesus.
19 Khwí Pilato nò̌rǎ ǔ tè̤mátè̤dyǎ aliplò rò a nò̌mṳ̂̌thyěhtya ǔ dố krusu díkè hihtûlo̤. Èthǐ rǎ liplòyě, “Judaphú tahe akhwí, vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ” phúnuô.
19 Pilatos mandou preparar uma placa e pregá-la na cruz, com a seguinte inscrição: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ǔ mṳ̂̌thyěhtya Jesǔ yěnuô, a ophûprè́ ná vǐ̤ akhu-akhyě, Judaphú tahe hốmyá è́lǎ liyě. Rò liyěnuô ǔ rǎo lò̌plǐ ná Hebreo ngó̤ dố Judaphú hébè ní̤dyé yěnuô, ná Latin ngó̤ ná Greek myěcôphú angó̤.
20 Muitos dos judeus leram a placa, pois o lugar em que Jesus foi crucificado ficava próximo da cidade, e a placa estava escrita em aramaico, latim e grego.
21 Prè̤lǔtyǎ khuklò́ tahe hé Khwí Pilato, “‘Judaphú tahe akhwí,’ rǎphúnuô tǎmé̤. Rǎ taple khyěthyá ná kayǎ yětôprè̤ ma a dákwólya̤ ní̤dyé ané̤ ná Judaphú tahe akhwí,” rǎ taple khyě phúnuô.
21 Os chefes dos sacerdotes dos judeus protestaram junto a Pilatos: "Não escrevas ‘O Rei dos Judeus’, mas sim que esse homem se dizia rei dos judeus".
22 Manárò Khwí Pilato hé lǔ, “Tè̤ dố vǎ rǎhtuô̌hò́ nuôma, a htuô̌hò́.”
22 Pilatos respondeu: "O que escrevi, escrevi".
23 Bí klyěphú tahe mṳ̂̌thyěhtya htuô̌hò́ lǔ dố hihtûlo̤ akhè̌nuô, klyěphú thè́lwǐ̤ yěnuô a phyé Byacè Jesǔ hyeca̤ tahe rò, a ibě ní̤dyé lǔ tôprè̤ tôba. Rò èthǐ phyé pó̤ lǔ ca̤cwo̤htǔ dố ǔ bò́cû̌ tǎ̤htǔplû́ prè́ lǔ rò ǔ lé̤isè́htû̌ lǔ oto yětôba.
23 Tendo crucificado Jesus, os soldados tomaram as roupas dele e as dividiram em quatro partes, uma para cada um deles, restando a túnica. Esta, porém, era sem costura, tecida numa única peça, de alto a baixo.
24 Èthǐ tôprè̤ ná tôprè̤ hé ní̤dyélǔ, “Pè̤ htò́zè̤̌ è to ha, ǔpě tǒ ní̤bèpě pǎnuô, pè̤ bò́ tè̤byǎbwí tôcô pó!” A hé ní̤dyé lǔ phúnuô.
24 "Não a rasguemos", disseram uns aos outros. "Vamos decidir por sorteio quem ficará com ela. " Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura que diz: "Dividiram as minhas roupas entre si, e tiraram sortes pelas minhas vestes". Foi o que os soldados fizeram.
25 Bí Byacè Jesǔ a krusu akhǎshyénuô, Byacè amuố̤ ná Byacè amuố̤ apuố̤prè̤mò, ná Clopa amě Maria ná Magdalena dò̌kǔmuố̤ Maria ihtò o lahyǎ bínuô.
25 Perto da cruz de Jesus estavam sua mãe, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Bí Byacè Jesǔ myáhtye amuố̤ ná a khǒpacè̤̌ dố a mo̤ ní̤dyé lǔ yětôprè̤ ihtò ophû ná lǔ akhè̌, a hé cuố amuố̤, “Muố̤꤮ khǒnyá̤yě kayǎ yětôprè̤ ma a htwǒhò́ nè̤phú hò́,” a hé cuố amuố̤ phúnuô.
26 Quando Jesus viu sua mãe ali, e, perto dela, o discípulo a quem ele amava, disse à sua mãe: "Aí está o seu filho",
27 Htuô̌rò a hé kuô̌ke a khǒpacè̤̌ nuôtôprè̤, “Khǒnyá̤yě vǎmuố̤rò a htwǒhò́ nè̤muố̤ hò́.” Cáhtya bínuô rò a khǒpacè̤̌ yětôprè̤ è́ka̤-o Byacè amuố̤yě dố ahi.
27 e ao discípulo: "Aí está a sua mãe". Daquela hora em diante, o discípulo a levou para casa.
28 A héhtuô̌ phúnuô rò Byacè Jesǔ thè́gně ná a me̤htuô̌lò̌hò́ tè̤pwǒ̤꤮ tôcô hò́. Rò thyáphú lisǎsè̌ ki lốbǎhtya agněnuô, Byacè Jesǔ hé, “Vǎ thè́ǒ htyě” a hé phúnuô.
28 Mais tarde, sabendo então que tudo estava concluído, para que a Escritura se cumprisse, Jesus disse: "Tenho sede".
29 Bínuô tôphonuô, htyězǎ̤shye o tôthǒ. Rò èthǐ klyacuốphyé tè̤tôcô dố athyáná phyáplyé rò a cuốcye̤nuô̌ dố htyězǎ̤shye thǒkǔ rò a cò̌klò̤ma dố thòphyǎ dố ǔ è́ ná hyssóphyǎyě alo̤ rò a tṳ́dyahtyatǒ dố Byacè a khǎulo̤.
29 Estava ali uma vasilha cheia de vinagre. Então embeberam uma esponja nela, colocaram a esponja na ponta de um caniço de hissopo e a ergueram até os lábios de Jesus.
30 Bí Byacè Jesǔ puô̤myá yě akhè̌nuô, a hé, “A htuô̌hò́.” Rò a khuklò́ tǎ̤ngò̤kyǎ, htuô̌rò a dyélya̤kyǎ athè́plò htwǒprè̤ dố Cò́marya a takhukǔ.
30 Tendo-o provado, Jesus disse: "Está consumado! " Com isso, curvou a cabeça e entregou o espírito.
31 Bínuô tônyěnuô atǒ ná mò̤́nyě dố ǔ taritaryǎ one shyéparǒ Judaphú a Mò̤́nyěduô nuôtônyě agně. Mò̤́nyěduô yěnuôma má̤dû Mò̤́nyěduô dố a tǎ̤tǒ khódû bí pwè̌ dố ǔ è́ ná tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô. Phúnuôrò Judaphú khuklò́du khusuhtǔ tahenuô, bí Mò̤́nyěduô akhè̌yě, èthǐ thè́zṳ̂́ dya-o luô̤̌to̤ yětahenuô dố krusu díkè hihtûlo̤ to. Thyáphú èthǐ ki thyěpryǎnuô rò, èthǐ cuố kwǐ Khwí Pilato dố a ki nò̌dòkè̤́kyǎ ǔ ná èthǐ nuôtahe akhapyǎ̤ rò ki phyétǎ̤kyǎ èthǐ dố krusu díkè hihtûlo̤.
31 Esse era o Dia da Preparação, e o dia seguinte seria um sábado especialmente sagrado. Por não quererem que os corpos permanecessem na cruz durante o sábado, os judeus pediram a Pilatos que ordenasse que lhes quebrassem as pernas e os corpos fossem retirados.
32 Phúnuôrò klyěphú tahe hyǎdòkè̤́ ré̤lố ǔ mṳ̂̌thyěhtya tố̤ná Jesǔ yěthè́nyě̤ aklè̌ tôprè̤. Htuô̌rò a cuố dòkè̤́ kuô̌pó̤ke a okyǎ nuôtôprè̤.
32 Vieram, então, os soldados e quebraram as pernas do primeiro homem que fora crucificado com Jesus e em seguida as do outro.
33 Manárò bí èthǐ cuốtuố̤ dố Jesǔ o akhè̌nuô, èthǐ myáhtye ná a thyě htuô̌hò́ akhu-akhyě a dòkè̤́ lǔ khapyǎ̤ tôkhó꤮ to.
33 Mas quando chegaram a Jesus, percebendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Manárò klyěphú yětahe aklè̌ tôprè̤nuô, a sû̌ Jesǔ rò̤̌klè̌ ná tabyǎ rò tôphuốtuô̌ thwi ná htyě sátǎ̤hte.
34 Em vez disso, um dos soldados perfurou o lado de Jesus com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Kayǎ dố a myáhtye a htwǒhtya phúyě tôprè̤nuô a hésoluô̌ pé̤ ǔ. Rò a héso luô̌tǒ pé̤ ǔ prè́. A thè́gně tǎ̤te̤ ní̤dyé ná a hé yěnuôma acò́ate̤ prè́. Thyáphú thǐ ki zṳ̂́e kuô̌ǔ nuô, a hésoluô̌ pé̤ thǐ prè́.
35 Aquele que o viu, disso deu testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro. Ele sabe que está dizendo a verdade, e dela testemunha para que vocês também creiam.
36 Thyáphú lisǎsè̌ ki lốbǎhtya agněnuô, tè̤yětahe htwǒhtya hò́. Lisǎsè̌kǔ hé, “Akrwí ki lakè̤́ní̤ tôbǒ꤮ to,” a hé phúnuô.
36 Estas coisas aconteceram para que se cumprisse a Escritura: "Nenhum dos seus ossos será quebrado",
37 Lisǎsè̌ dố aruôtôpho hé pó̤, “Èthǐ sû̌ ní̤dyélǔ ná tabyǎ yětôprè̤nuô, èthǐ ki myá lǔ pǎ.”
37 e, como diz a Escritura noutro lugar: "Olharão para aquele que traspassaram".
38 Htuô̌rò vǐ̤ Arimatheaphú Joseph cuốkwǐ Jesǔ aluô̤̌to̤ yě dố Khwí Pilato a o. Joseph ma Byacè Jesǔ a khǒpacè̤̌ tôprè̤, manárò a yǒ thè́isě Judaphú tahe alé̤ akhu-akhyě a htwǒhuôhtwǒthwè́ prè́ lǔ khǒpacè̤̌ prè́. A cuốkwǐ Khwí Pilato yěnuô, a cṳ̌ lǔ rò a hyǎ phyédwó cuốkyǎ Byacè aluô̤̌to̤ yě.
38 Depois disso José de Arimatéia pediu a Pilatos o corpo de Jesus. José era discípulo de Jesus, mas o era secretamente, porque tinha medo dos judeus. Com a permissão de Pilatos, veio e levou embora o corpo.
39 Nicodemo krwǒcuốkuô̌ ná è. Kayǎ dố a hyǎ olě kuô̌ Byacè Jesǔ dố mò̤́khíkhè̌ dố aré̤khè̌ nuôtôprè̤ ma Nicodemo hò́. A phyéhyǎní̤ lé̤plò̤́ nuô̤mû́ nyě̤cô dố ǔ è́, myrra ná alósa. A lya̤htuônuô, a phû꤮ o cò́ nyě̤shyě ná nyǎ̤cwè̤́ cò́.
39 Ele estava acompanhado de Nicodemos, aquele que antes tinha visitado Jesus à noite. Nicodemos levou cerca de trinta e quatro quilos de uma mistura de mirra e aloés.
40 Èthǐ yěthè́nyě̤ phyé Jesǔ a luô̤̌to̤yě rò a bo talǔ ná ikè̤̌ báplǐ tôba rò a bobí talǔ tố̤ lǔ ná tè̤nuô̤mû́ nuôtahe. Judaphú alé̤klǒ iluố luô̤̌ nuôma a me̤ lahyǎ phúnuô.
40 Tomando o corpo de Jesus, os dois o envolveram em faixas de linho, juntamente com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Bí ǔ lé̤mṳ̂̌thyěhtya Jesǔ dố krusu díkè hihtûlo̤ akhǎshyénuô, prè́ o tôlé̤. Dố prè́ nuôtôlé̤ akǔnuô, ǔ ikhûkǔnuô̌ othè̌ luô̤̌kǔ tôkǔ dố lò̤́kǔ, rò ǔ iluốnò́ hí ná luô̤̌tôprè̤꤮ híto.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; e no jardim, um sepulcro novo, onde ninguém jamais fora colocado.
42 Bínuô tônyěnuô atǒ ná mò̤́nyě dố ǔ taritaryǎ one shyéparǒ Judaphú a Mò̤́nyěduô nuôtônyě, htuô̌to luô̤̌kǔ yǒ ophû bínuô tôkǔ akhu-akhyě, èthǐ cuố iluốnuô̌kyǎ lǔ bínuô.
42 Por ser o Dia da Preparação para os judeus e visto que o sepulcro ficava perto, colocaram Jesus ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.