João 18
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 A kwǐcò́bè̌ htuô̌rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe htecuốbè́ Kidro lyǎ̤zǎ̤krǎ nuôtôbǒ. Dố lyǎ̤ bè́rè̤̌ nuô, olivaphè prè́lé̤ otôlé̤. Rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌ lahyǎ bínuô.
1 Tendo terminado de orar, Jesus saiu com os seus discípulos e atravessou o vale do Cedrom. Do outro lado havia um olival, onde entrou com eles.
2 Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuố myáhtye tǎ̤sû tamǒmǒ ní̤dyé lǔ bí khǎlé̤ nuôtôpho akhu-akhyě, Juda dố a isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ yětôprè̤nuô, khǎlé̤ nuôtôpho ma a thè́gně prè́.
2 Ora, Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se reunira ali com os seus discípulos.
3 Phúnuôrò, Juda cuố dố prè́nuô tôlé̤khu. Rò bwídukhu tahe ná Pharisěophú tahe nò̌hyǎ tố̤kuô̌ Roma klyěphú tahe ná klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu nuôtahe ná Juda. Èthǐ phyéhyǎní̤ mikò̌ thǐtahe, mikyǎ̤ tarè́bǒ tahe ná takuô̤tabè̌ tahe.
3 Então Judas foi para o olival, levando consigo um destacamento de soldados e alguns guardas enviados pelos chefes dos sacerdotes e fariseus, levando tochas, lanternas e armas.
4 Tè̤ kíré̤ htwǒhtya ané̤ ná Jesǔ phútě nuô, a thè́gně lò̌plǐ akhu-akhyě a hyǎtǒ èthǐ rò a sudyǎ èthǐ, “Thǐ myápṳ̌ ǔpě?”
4 Jesus, sabendo tudo o que lhe ia acontecer, saiu e lhes perguntou: "A quem vocês estão procurando? "
5 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤ myápṳ̌ vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ,”
5 "A Jesus de Nazaré", responderam eles. "Sou eu", disse Jesus. ( E Judas, o traidor, estava com eles. )
6 Bí Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎ ma èhò́,” akhè̌nuô, èthǐ thyéka̤khyě rò a lakhû́tǎ̤ lò̌ dố hekhu.
6 Quando Jesus disse: "Sou eu", eles recuaram e caíram por terra.
7 Yětôphuốrò Byacè Jesǔ sudyǎ khyěthyá èthǐ, “Thǐ myápṳ̌ ǔpě?”
7 Novamente lhes perguntou: "A quem procuram? " E eles disseram: "A Jesus de Nazaré".
8 “Vǎ héhtuô̌hò́ thǐ ná vǎ ma èhò́. Thǐ ki myápṳ̌ má̤ vǎ hérò plwǒka̤kyǎ kayǎ dố aruô nuôtahe,” a hésû èthǐ phúnuô.
8 Respondeu Jesus: "Já lhes disse que sou eu. Se vocês estão me procurando, deixem ir embora estes homens".
9 Tè̤hébè yětômû̌nuô, a me̤ lốbǎhtya ngó̤ dố a héhtuô̌hò́, “Kayǎ dố nè̤ dyé vǎ tahenuô, a lamé̤kyǎnò́ tôprè̤꤮ to,” yěnuôhò́.
9 Isso aconteceu para que se cumprissem as palavras que ele dissera: "Não perdi nenhum dos que me deste".
10 Yětôphuốrò Simonè Petru dố a phyéhyǎní̤ nè́ tôbè yětôprè̤ báhte anè́ rò a pǎ̤tṳ̂̌kyǎ bwídukhulố a prè̤me̤tè̤phú tôprè̤ a khǎlèkuố̤ dố cò́htwó tôkyě. Kayǎ yětôprè̤nuô amwi̤ ná Malko.
10 Simão Pedro, que trazia uma espada, tirou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. ( O nome daquele servo era Malco. )
11 Rò Byacè Jesǔ hé Petru, “Ryǎ̤nuô̌ dwókyǎ nè̤ nè́ dố aklokǔ nuô. Tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ abělò̤́ dố vǎphè̌ nò̌ǒ vǎyě nuôma, vǎ tǒ ǒ nyǎ to è̌?”
11 Jesus, porém, ordenou a Pedro: "Guarde a espada! Acaso não haverei de beber o cálice que o Pai me deu? "
12 Htuô̌rò Roma klyěphú ná èthǐ klyěkhuklò́ tôprè̤ ná Juda klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu tahe pṳ̂́ cò̌klò̤ma lò̌ Jesǔ.
12 Assim, o destacamento de soldados com o seu comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus. Amarraram-no
13 Rò a è́ cuố ré̤lố lǔ dố Anna ahi. È ma Caipha aprè̤́. Caipha ma bínuô tônakǔ a htwǒ bwídukhulố hò́.
13 e o levaram primeiramente a Anás, que era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Caipha ma kayǎ tôprè̤ dố a dyé thè́gněcwó̤ pé̤ Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe, “Phû꤮ ná kayǎ lò̌꤮ plǐ ki thyělò̌ nuô, kayǎ yětôprè̤ ki thyěkyǎ nuôma aryáklò̌” a hé phúnuô.
14 Caifás era quem tinha dito aos judeus que seria bom que um homem morresse pelo povo.
15 Simonè Petru ná Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố aruô tôprè̤nuô, a krwǒcuốkuô̌ Byacè akhyě. A khǒpacè̤̌ dố aruô yětôprè̤nuô, bwídukhulố yětôprè̤ thè́gně tǎ̤te̤ lǔ akhu-akhyě a cuốnuô̌kuô̌ ná Byacè Jesǔ dố bwídukhulố yětôprè̤ ahi vǐ̤kǔ.
15 Simão Pedro e outro discípulo estavam seguindo Jesus. Por ser conhecido do sumo sacerdote, este discípulo entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Manárò Petru ihtò okyǎ dố lo̤kadǎklò̌ prè́. A khǒpacè̤̌ dố aruô dố bwídukhulố thè́gně lǔ yětôprè̤nuô, a htekhyě rò a htehé prè̤opò̤́ lo̤kadǎ prè̤mòphú yětôprè̤ rò a è́nuô̌ Petru yě dố hivǐ̤kǔ.
16 mas Pedro teve que ficar esperando do lado de fora da porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, voltou, falou com a moça encarregada da porta e fez Pedro entrar.
17 Prè̤mòphú opò̤́ kadǎ yětôprè̤ hé Petru, “Nè̤ ma nè̤ otố̤kuô̌ dố Jesǔ hénuô tôprè̤ a khǒpacè̤̌ nuôtahe aklè̌ tôprè̤ hò́, vǎhéto?” Rò a hésû lǔ, “Vǎ má̤to.”
17 Ela então perguntou a Pedro: "Você não é um dos discípulos desse homem? " Ele respondeu: "Não sou".
18 Yǒ ké̤ró̤ rò prè̤me̤tè̤phú tahe ná klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu tahe ihtòswí tava̤ lò̌plǐ mi. Rò Petru ihtòswí tố̤kuô̌ mi ná èthǐ.
18 Fazia frio; os servos e os guardas estavam ao redor de uma fogueira que haviam feito para se aquecerem. Pedro também estava em pé com eles, aquecendo-se.
19 Bwídukhulố nuôtôprè̤ sudyǎmyá Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe ari-akyǎ ná a tè̤ithyóithya tahe ari-akyǎ.
19 Enquanto isso, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e dos seus ensinamentos.
20 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ithyóhuô ithyóthwè́nò́ ná ǔ to, vǎ ithyólá̤ithyólǐ ǔ dố kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ anyěhyǎ prè́. Lò̌꤮ Judaphú tahe lé̤hyǎ myáhtye tǎ̤sû ní̤ lǔ akhǎlé̤ dố tè̤cò́bè̌ hǒkǔ nuô bèbè, dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô bèbè vǎ ithyó ǔ pwǒ̤꤮ tôphuố cò́.
20 Respondeu-lhe Jesus: "Eu falei abertamente ao mundo; sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde todos os judeus se reúnem. Nada disse em segredo.
21 Phúnuôrò nè̤ cuố sudyǎtuố̤ vǎ me̤tě? Sudyǎkuô̌ kayǎ dố a ní̤huô̌ vǎ tè̤dônyǎ nuôtahe kǒkǒ. Vǎ dônyǎ pé̤ èthǐ kryá꤮ me̤tě nuô, a thè́gně lò̌plǐ prè́,” Byacè Jesǔ héka̤khyěsû èthǐ phúnuô.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram. Certamente eles sabem o que eu disse".
22 Bí Byacè Jesǔ hé phúyě akhè̌nuô, klyěphú opò̤́ tè̤lǔhǒdu dố a ophû bí lǔkhǎshyé nuôtôprè̤ plyá̤ lǔ khǎlí̤shyé rò a hé lǔ, “Nè̤ cuố hésûtuố̤ bwídukhulố yětôprè̤ phúnuô me̤tě?” A hé lǔ phúnuô.
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas que estava perto bateu-lhe no rosto. "Isso é jeito de responder ao sumo sacerdote? ", perguntou ele.
23 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ki hé thû́ hérò a thû́kryá꤮ ǐtěnuô, zṳ̌luô̌ pé̤myá vǎ, a ki tǒ hérò mame̤těrò nè̤ cuố plyá̤tuố̤ vǎ khǎlí̤shyé me̤tě?” A hésû lǔ phúnuô.
23 Respondeu Jesus: "Se eu disse algo de mal, denuncie o mal. Mas se falei a verdade, por que me bateu? "
24 Htuô̌rò Anna cò̌klò̤ma pǎprè́ lǔ rò a nò̌thǔcuố ǔ ná Jesǔ dố bwídukhulố Caipha hé yětôprè̤ a o.
24 Então, Anás enviou Jesus, de mãos amarradas, a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Simonè Petru iswílè̤ tadûpǎ mi bínuô. Rò kayǎ dố aruô tôprè̤ hé lǔ, “Nè̤ ma èkhǒpacè̤̌ vǎhéto?” A sudyǎ lǔ.
25 Enquanto Simão Pedro estava se aquecendo, perguntaram-lhe: "Você não é um dos discípulos dele? " Ele negou, dizendo: "Não sou".
26 Bwídukhulố a prè̤me̤tè̤phú dố apuố̤vyá̤ ná Petru pǎ̤tṳ̂̌ lǔ khǎlèkuố̤ nuôtôprè̤ sudyǎ lǔ, “Vǎ myáhtyenò́ nè̤ dố olivaphè tarè́kǔ nuôrò nè̤ otố̤kuô̌ ná Jesǔ vǎhéto?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente do homem cuja orelha Pedro decepara, insistiu: "Eu não o vi com ele no olival? "
27 Petru htésû bíkyǎ khyěthyá ná vǎ má̤to a héhtuô̌htuô̌ ná shyěphè̌ i-uhtya.
27 Mais uma vez Pedro negou, e no mesmo instante um galo cantou.
28 Yětôphuốrò Judaphú tahe o dố Caipha hi rò a è́cuố lahyǎ Byacè Jesǔ dố Roma Khwí Pilato hǒkǔ. Èthǐ è́cuố lǔ bí mò̤́lǐ ro̤mû́ akhè̌nuô. Judaphú tahe thè́zṳ̂́ o mwǒ̤plǐthǐplo lahyǎ ané̤ phú èthǐ tè̤cò́bè̌ lé̤klǒlé̤khya o nuô. Phúnuôrò èthǐ nuô̌ lahyǎ dố Khwí Pilato hǒkǔ to, me̤těhérò èthǐ ki nuô̌ hénuô, ǔ dyée èthǐ tè̤cuốtalwópwè̌ asèe mò̤́hé yěnuô to.
28 Em seguida, de Caifás os judeus levaram Jesus para o Pretório. Já estava amanhecendo e, para evitar contaminação cerimonial, os judeus não entraram no Pretório; pois queriam participar da Páscoa.
29 Phúnuô akhu-akhyě, Khwí Pilato hte dố hǒklò̌ rò a myáhtye hébèsû ná èthǐ rò a sudyǎ èthǐ, “Thǐ cuố dyatè̤thû́ lǔ ná ǐtě akhu-akhyě tě?”
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: "Que acusação vocês têm contra este homem? "
30 Èthǐ hésû, “A ki me̤thû́ tè̤ to rò pè̤ è́hyǎ lǔ dố nè̤o takhyá꤮ to,” a hésû lǔ phúnuô.
30 Responderam eles: "Se ele não fosse criminoso, não o teríamos entregado a ti".
31 Khwí Pilato hésû èthǐ, “È́ cuố ní̤dyédû lahyǎ rò cirya ní̤dyédû lahyǎ phú thǐ tè̤thyótè̤thya onuô.”
31 Pilatos disse: "Levem-no e julguem-no conforme a lei de vocês". "Mas nós não temos o direito de executar ninguém", protestaram os judeus.
32 A hé lahyǎ phúyě ma thyáphú a ki lốbǎhtya phú Byacè Jesǔ héone hékhokyǎ ná a kíré̤ thyě phútě tôcô pǎ nuôhò́.
32 Isso aconteceu para que se cumprissem as palavras que Jesus tinha dito, indicando a espécie de morte que ele estava para sofrer.
33 Phúnuôrò Khwí Pilato nuô̌ dố ahǒkǔ rò a nò̌è́nuô̌ ǔ ná Byacè Jesǔ rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma Judaphú akhwí tôprè̤ má̤lakǒ è̌?” phúnuô.
33 Pilatos então voltou para o Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: "Você é o rei dos judeus? "
34 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Yěma nè̤ tè̤tane̤ héhte ní̤dyédû è̌? Má̤torò kayǎ tôprè̤prè̤ hyǎdyá pé̤ nè̤ ná vǎrikyǎ è̌?” A sudyǎ ka̤khyěsû lǔ phúnuô.
34 Perguntou-lhe Jesus: "Essa pergunta é tua, ou outros te falaram a meu respeito? "
35 Rò Khwí Pilato hé lǔ, “Nè̤ tane̤ vǎ ná Judaphú ò? Prè̤ dố a thǔhyǎ nè̤ dố vǎo tahe nuôma nè̤ myěcôphú ní̤dû ná nè̤ bwídukhu ní̤dû nuôtahe prè́. Nè̤ cuốme̤thû́ kryá꤮ ǐtětě?” Khwí Pilato sudyǎ lǔ phúnuô.
35 Respondeu Pilatos: "Acaso sou judeu? Foram o seu povo e os chefes dos sacerdotes que entregaram você a mim. Que é que você fez? "
36 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎhtyěvǎké̤ ma bí hekhuyě má̤to. Ki a má̤ bí hekhuyě hénuô, thyáphú vǎ ki tuố̤dố Judaphú a khuklò́khuklyǎ yětahe a takhukǔ tǎmé̤ nuô, vǎkhǒ dố a krwǒkuô̌ vǎ tahe ki vû́sû htuô̌hò́ èthǐ kǒ. Phúnuôrò vǎhtyěvǎké̤ ma bí hekhuyěnuô má̤to.” A hé phúnuô.
36 Disse Jesus: "O meu Reino não é deste mundo. Se fosse, os meus servos lutariam para impedir que os judeus me prendessem. Mas agora o meu Reino não é daqui".
37 Khwí Pilato hé lǔ, “Ki héphúnuô hérò nè̤ htwǒ khwí tôprè̤ hò́ nuô̌?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
37 "Então, você é rei! ", disse Pilatos. Jesus respondeu: "Tu dizes que sou rei. De fato, por esta razão nasci e para isto vim ao mundo: para testemunhar da verdade. Todos os que são da verdade me ouvem".
38 Khwí Pilato sudyǎ lǔ, “Tè̤má̤tè̤cò́ ma ǐtětě?” phúnuô. Rò Khwí Pilato htetǒ khyěthyá dố Judaphú yětahe a o rò a hé èthǐ, “Vǎ kíré̤ cirya è agněnuô vǎ myáhtye atè̤thû́ tôcô꤮ to.” A hé èthǐ phúnuô.
38 "Que é a verdade? ", perguntou Pilatos. Ele disse isso e saiu novamente para onde estavam os judeus e disse: "Não acho nele motivo algum de acusação.
39 “Manárò phú thǐ tè̤cò́bè̌ alé̤klǒ o ná bí thǐ me̤hò́ tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô, vǎ plwǒhte pé̤ thǐ kayǎ tǎ̤ dố htò̌kǔ tôprè̤ pwǒ̤꤮ tôphuố. Phúnuôrò ma thǐ thè́zṳ̂́ plwǒhtekyǎ ‘Judaphú akhwídu yětôprè̤’ è̌?” A sudyǎ èthǐ phúnuô.
39 Contudo, segundo o costume de vocês, devo libertar um prisioneiro por ocasião da Páscoa. Querem que eu solte ‘o rei dos judeus’? "
40 Rò èthǐ è́htǒhtya lahyǎ, “Plwǒhte to. Plwǒhte dố Barabba nuô,” a hé lahyǎ phúnuô. Barabba ma prè̤pṳ̂́phe zè́plè́e ǔtè̤ tôprè̤.
40 Eles, em resposta, gritaram: "Não, ele não! Queremos Barrabás! " Ora, Barrabás era um bandido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.