João 18
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC
1 A kwǐcò́bè̌ htuô̌rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe htecuốbè́ Kidro lyǎ̤zǎ̤krǎ nuôtôbǒ. Dố lyǎ̤ bè́rè̤̌ nuô, olivaphè prè́lé̤ otôlé̤. Rò è ná a khǒpacè̤̌ tahe cuốnuô̌ lahyǎ bínuô.
1 Tendo Jesus dito isso, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um horto, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe cuố myáhtye tǎ̤sû tamǒmǒ ní̤dyé lǔ bí khǎlé̤ nuôtôpho akhu-akhyě, Juda dố a isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ yětôprè̤nuô, khǎlé̤ nuôtôpho ma a thè́gně prè́.
2 E Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se ajuntava ali com os seus discípulos.
3 Phúnuôrò, Juda cuố dố prè́nuô tôlé̤khu. Rò bwídukhu tahe ná Pharisěophú tahe nò̌hyǎ tố̤kuô̌ Roma klyěphú tahe ná klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu nuôtahe ná Juda. Èthǐ phyéhyǎní̤ mikò̌ thǐtahe, mikyǎ̤ tarè́bǒ tahe ná takuô̤tabè̌ tahe.
3 Tendo, pois, Judas recebido a coorte e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e archotes, e armas.
4 Tè̤ kíré̤ htwǒhtya ané̤ ná Jesǔ phútě nuô, a thè́gně lò̌plǐ akhu-akhyě a hyǎtǒ èthǐ rò a sudyǎ èthǐ, “Thǐ myápṳ̌ ǔpě?”
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e disse-lhes: A quem buscais?
5 Èthǐ hésû lǔ, “Pè̤ myápṳ̌ vǐ̤ Nazarèphú Jesǔ,”
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Bí Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Vǎ ma èhò́,” akhè̌nuô, èthǐ thyéka̤khyě rò a lakhû́tǎ̤ lò̌ dố hekhu.
6 Quando, pois, lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Yětôphuốrò Byacè Jesǔ sudyǎ khyěthyá èthǐ, “Thǐ myápṳ̌ ǔpě?”
7 Tornou-lhes, pois, a perguntar: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus, o Nazareno.
8 “Vǎ héhtuô̌hò́ thǐ ná vǎ ma èhò́. Thǐ ki myápṳ̌ má̤ vǎ hérò plwǒka̤kyǎ kayǎ dố aruô nuôtahe,” a hésû èthǐ phúnuô.
8 Jesus respondeu:
9 Tè̤hébè yětômû̌nuô, a me̤ lốbǎhtya ngó̤ dố a héhtuô̌hò́, “Kayǎ dố nè̤ dyé vǎ tahenuô, a lamé̤kyǎnò́ tôprè̤꤮ to,” yěnuôhò́.
9 para se cumprir a palavra que tinha dito: Dos que me deste nenhum deles perdi.
10 Yětôphuốrò Simonè Petru dố a phyéhyǎní̤ nè́ tôbè yětôprè̤ báhte anè́ rò a pǎ̤tṳ̂̌kyǎ bwídukhulố a prè̤me̤tè̤phú tôprè̤ a khǎlèkuố̤ dố cò́htwó tôkyě. Kayǎ yětôprè̤nuô amwi̤ ná Malko.
10 Então, Simão Pedro, que tinha espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Rò Byacè Jesǔ hé Petru, “Ryǎ̤nuô̌ dwókyǎ nè̤ nè́ dố aklokǔ nuô. Tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ abělò̤́ dố vǎphè̌ nò̌ǒ vǎyě nuôma, vǎ tǒ ǒ nyǎ to è̌?”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a tua espada na bainha; não beberei eu o cálice que o Pai me deu?
12 Htuô̌rò Roma klyěphú ná èthǐ klyěkhuklò́ tôprè̤ ná Juda klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu tahe pṳ̂́ cò̌klò̤ma lò̌ Jesǔ.
12 Então, a coorte, e o tribuno, e os servos dos judeus prenderam a Jesus, e o manietaram,
13 Rò a è́ cuố ré̤lố lǔ dố Anna ahi. È ma Caipha aprè̤́. Caipha ma bínuô tônakǔ a htwǒ bwídukhulố hò́.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Caipha ma kayǎ tôprè̤ dố a dyé thè́gněcwó̤ pé̤ Judaphú khuklò́khuklyǎ tahe, “Phû꤮ ná kayǎ lò̌꤮ plǐ ki thyělò̌ nuô, kayǎ yětôprè̤ ki thyěkyǎ nuôma aryáklò̌” a hé phúnuô.
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Simonè Petru ná Jesǔ a khǒpacè̤̌ dố aruô tôprè̤nuô, a krwǒcuốkuô̌ Byacè akhyě. A khǒpacè̤̌ dố aruô yětôprè̤nuô, bwídukhulố yětôprè̤ thè́gně tǎ̤te̤ lǔ akhu-akhyě a cuốnuô̌kuô̌ ná Byacè Jesǔ dố bwídukhulố yětôprè̤ ahi vǐ̤kǔ.
15 E Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. E este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus na sala do sumo sacerdote.
16 Manárò Petru ihtò okyǎ dố lo̤kadǎklò̌ prè́. A khǒpacè̤̌ dố aruô dố bwídukhulố thè́gně lǔ yětôprè̤nuô, a htekhyě rò a htehé prè̤opò̤́ lo̤kadǎ prè̤mòphú yětôprè̤ rò a è́nuô̌ Petru yě dố hivǐ̤kǔ.
16 E Pedro estava da parte de fora, à porta. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote e falou à porteira, levando Pedro para dentro.
17 Prè̤mòphú opò̤́ kadǎ yětôprè̤ hé Petru, “Nè̤ ma nè̤ otố̤kuô̌ dố Jesǔ hénuô tôprè̤ a khǒpacè̤̌ nuôtahe aklè̌ tôprè̤ hò́, vǎhéto?” Rò a hésû lǔ, “Vǎ má̤to.”
17 Então, a porteira disse a Pedro: Não és tu também dos discípulos deste homem? Disse ele: Não sou.
18 Yǒ ké̤ró̤ rò prè̤me̤tè̤phú tahe ná klyěphú dố a opò̤́ tè̤lǔhǒdu tahe ihtòswí tava̤ lò̌plǐ mi. Rò Petru ihtòswí tố̤kuô̌ mi ná èthǐ.
18 Ora, estavam ali os servos e os criados, que tinham feito brasas, e se aquentavam, porque fazia frio; e com eles estava Pedro, aquentando-se também.
19 Bwídukhulố nuôtôprè̤ sudyǎmyá Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe ari-akyǎ ná a tè̤ithyóithya tahe ari-akyǎ.
19 E o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ithyóhuô ithyóthwè́nò́ ná ǔ to, vǎ ithyólá̤ithyólǐ ǔ dố kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤ anyěhyǎ prè́. Lò̌꤮ Judaphú tahe lé̤hyǎ myáhtye tǎ̤sû ní̤ lǔ akhǎlé̤ dố tè̤cò́bè̌ hǒkǔ nuô bèbè, dố tè̤lǔtyǎ hǒkǔnuô bèbè vǎ ithyó ǔ pwǒ̤꤮ tôphuố cò́.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde todos os judeus se ajuntam, e nada disse em oculto.
21 Phúnuôrò nè̤ cuố sudyǎtuố̤ vǎ me̤tě? Sudyǎkuô̌ kayǎ dố a ní̤huô̌ vǎ tè̤dônyǎ nuôtahe kǒkǒ. Vǎ dônyǎ pé̤ èthǐ kryá꤮ me̤tě nuô, a thè́gně lò̌plǐ prè́,” Byacè Jesǔ héka̤khyěsû èthǐ phúnuô.
21 Para que me perguntas a mim? Pergunta aos que ouviram o que é que lhes ensinei; eis que eles sabem o que eu lhes tenho dito.
22 Bí Byacè Jesǔ hé phúyě akhè̌nuô, klyěphú opò̤́ tè̤lǔhǒdu dố a ophû bí lǔkhǎshyé nuôtôprè̤ plyá̤ lǔ khǎlí̤shyé rò a hé lǔ, “Nè̤ cuố hésûtuố̤ bwídukhulố yětôprè̤ phúnuô me̤tě?” A hé lǔ phúnuô.
22 E, tendo dito isso, um dos criados que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: Assim respondes ao sumo sacerdote?
23 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎ ki hé thû́ hérò a thû́kryá꤮ ǐtěnuô, zṳ̌luô̌ pé̤myá vǎ, a ki tǒ hérò mame̤těrò nè̤ cuố plyá̤tuố̤ vǎ khǎlí̤shyé me̤tě?” A hésû lǔ phúnuô.
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; e, se bem, porque me feres?
24 Htuô̌rò Anna cò̌klò̤ma pǎprè́ lǔ rò a nò̌thǔcuố ǔ ná Jesǔ dố bwídukhulố Caipha hé yětôprè̤ a o.
24 Anás mandou-o, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Simonè Petru iswílè̤ tadûpǎ mi bínuô. Rò kayǎ dố aruô tôprè̤ hé lǔ, “Nè̤ ma èkhǒpacè̤̌ vǎhéto?” A sudyǎ lǔ.
25 E Simão Pedro estava ali e aquentava-se. Disseram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou.
26 Bwídukhulố a prè̤me̤tè̤phú dố apuố̤vyá̤ ná Petru pǎ̤tṳ̂̌ lǔ khǎlèkuố̤ nuôtôprè̤ sudyǎ lǔ, “Vǎ myáhtyenò́ nè̤ dố olivaphè tarè́kǔ nuôrò nè̤ otố̤kuô̌ ná Jesǔ vǎhéto?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no horto com ele?
27 Petru htésû bíkyǎ khyěthyá ná vǎ má̤to a héhtuô̌htuô̌ ná shyěphè̌ i-uhtya.
27 E Pedro negou outra vez, e logo o galo cantou.
28 Yětôphuốrò Judaphú tahe o dố Caipha hi rò a è́cuố lahyǎ Byacè Jesǔ dố Roma Khwí Pilato hǒkǔ. Èthǐ è́cuố lǔ bí mò̤́lǐ ro̤mû́ akhè̌nuô. Judaphú tahe thè́zṳ̂́ o mwǒ̤plǐthǐplo lahyǎ ané̤ phú èthǐ tè̤cò́bè̌ lé̤klǒlé̤khya o nuô. Phúnuôrò èthǐ nuô̌ lahyǎ dố Khwí Pilato hǒkǔ to, me̤těhérò èthǐ ki nuô̌ hénuô, ǔ dyée èthǐ tè̤cuốtalwópwè̌ asèe mò̤́hé yěnuô to.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para a audiência. E era pela manhã cedo. E não entraram na audiência, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Phúnuô akhu-akhyě, Khwí Pilato hte dố hǒklò̌ rò a myáhtye hébèsû ná èthǐ rò a sudyǎ èthǐ, “Thǐ cuố dyatè̤thû́ lǔ ná ǐtě akhu-akhyě tě?”
29 Então, Pilatos saiu e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Èthǐ hésû, “A ki me̤thû́ tè̤ to rò pè̤ è́hyǎ lǔ dố nè̤o takhyá꤮ to,” a hésû lǔ phúnuô.
30 Responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Khwí Pilato hésû èthǐ, “È́ cuố ní̤dyédû lahyǎ rò cirya ní̤dyédû lahyǎ phú thǐ tè̤thyótè̤thya onuô.”
31 Disse-lhes, pois, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: A nós não nos é lícito matar pessoa alguma.
32 A hé lahyǎ phúyě ma thyáphú a ki lốbǎhtya phú Byacè Jesǔ héone hékhokyǎ ná a kíré̤ thyě phútě tôcô pǎ nuôhò́.
32 (Para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.)
33 Phúnuôrò Khwí Pilato nuô̌ dố ahǒkǔ rò a nò̌è́nuô̌ ǔ ná Byacè Jesǔ rò a sudyǎ lǔ, “Nè̤ ma Judaphú akhwí tôprè̤ má̤lakǒ è̌?” phúnuô.
33 Tornou, pois, a entrar Pilatos na audiência, e chamou a Jesus, e disse-lhe: Tu és o rei dos judeus?
34 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Yěma nè̤ tè̤tane̤ héhte ní̤dyédû è̌? Má̤torò kayǎ tôprè̤prè̤ hyǎdyá pé̤ nè̤ ná vǎrikyǎ è̌?” A sudyǎ ka̤khyěsû lǔ phúnuô.
34 Respondeu-lhe Jesus: Tu dizes isso de ti mesmo ou disseram-to outros de mim?
35 Rò Khwí Pilato hé lǔ, “Nè̤ tane̤ vǎ ná Judaphú ò? Prè̤ dố a thǔhyǎ nè̤ dố vǎo tahe nuôma nè̤ myěcôphú ní̤dû ná nè̤ bwídukhu ní̤dû nuôtahe prè́. Nè̤ cuốme̤thû́ kryá꤮ ǐtětě?” Khwí Pilato sudyǎ lǔ phúnuô.
35 Pilatos respondeu: Porventura, sou eu judeu? A tua nação e os principais dos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Vǎhtyěvǎké̤ ma bí hekhuyě má̤to. Ki a má̤ bí hekhuyě hénuô, thyáphú vǎ ki tuố̤dố Judaphú a khuklò́khuklyǎ yětahe a takhukǔ tǎmé̤ nuô, vǎkhǒ dố a krwǒkuô̌ vǎ tahe ki vû́sû htuô̌hò́ èthǐ kǒ. Phúnuôrò vǎhtyěvǎké̤ ma bí hekhuyěnuô má̤to.” A hé phúnuô.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo; se o meu Reino fosse deste mundo, lutariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas, agora, o meu Reino não é daqui.
37 Khwí Pilato hé lǔ, “Ki héphúnuô hérò nè̤ htwǒ khwí tôprè̤ hò́ nuô̌?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
37 Disse-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Khwí Pilato sudyǎ lǔ, “Tè̤má̤tè̤cò́ ma ǐtětě?” phúnuô. Rò Khwí Pilato htetǒ khyěthyá dố Judaphú yětahe a o rò a hé èthǐ, “Vǎ kíré̤ cirya è agněnuô vǎ myáhtye atè̤thû́ tôcô꤮ to.” A hé èthǐ phúnuô.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade? E, dizendo isso, voltou até os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 “Manárò phú thǐ tè̤cò́bè̌ alé̤klǒ o ná bí thǐ me̤hò́ tè̤cuốtalwópwè̌ akhè̌nuô, vǎ plwǒhte pé̤ thǐ kayǎ tǎ̤ dố htò̌kǔ tôprè̤ pwǒ̤꤮ tôphuố. Phúnuôrò ma thǐ thè́zṳ̂́ plwǒhtekyǎ ‘Judaphú akhwídu yětôprè̤’ è̌?” A sudyǎ èthǐ phúnuô.
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Rò èthǐ è́htǒhtya lahyǎ, “Plwǒhte to. Plwǒhte dố Barabba nuô,” a hé lahyǎ phúnuô. Barabba ma prè̤pṳ̂́phe zè́plè́e ǔtè̤ tôprè̤.
40 Então, todos voltaram a gritar, dizendo: Este não, mas Barrabás! E Barrabás era um salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.