João 15
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ
1 “Vǎ ma thòbǐthèmò̤́ dố a má̤lakǒ tômò̤́, vǎphè̌ ma prè́byacè.
1 Eu sou a videira verdadeira, e o meu Pai é o lavrador.
2 Thòbǐthèphyǎ dố a ícû̌ ná vǎ rò athèaphǒ hteto tahenuô, è ki pǎ̤kyǎ lò̌ pǎ. Aphyǎ dố athèaphǒhte tahenuô bèbè, thyáphú a ki thèhte è́htyapó̤ agněnuô a me̤lá̤kyǎ lò̌ke aphyǎ tahe.
2 Todo ramo em mim que não dá fruto, ele tira, e todo ramo que carrega fruto, ele limpa, para que possa trazer mais fruto.
3 Thǐ mwǒ̤plǐbǔphuố hò́ ná vǎlǎ̤vǎngó̤ dố vǎ hé pé̤ thǐ yě akhu-akhyě prè́.
3 Agora vós estais limpos pela palavra que eu vos disse.
4 Oklò̤sò́ma lahyǎ dố vǎkǔ rò vǎ ki oklò̤sò́ma dố thǐkǔ pǎ. Thòbǐthèphyǎ tôphyǎphyǎ dố a osò́ícû̌ma ná vǎ to nuô, a thèhtya cyá̤ ní̤dyédû ané̤ tôphyǎ꤮ to. Phúnuôhò́ thǐ ki oklò̤sò́ma dố vǎkǔ to hénuô, thǐ thèhtebè́ cyá̤ thòthè dố a má̤dû me̤tè̤ryá yěnuô tôprè̤꤮ to.
4 Permanecei em mim, e eu em vós. Como o ramo não pode dar fruto por si mesmo, a não ser que permaneça na videira, assim também vós não podeis, a não ser que permaneçais em mim.
5 “Vǎ ma thòbǐthèmò̤́, thǐ ma aphyǎ tahe. Kayǎ dố a ki-o kisò́ dố vǎkǔ rò vǎ ki-o kisò́ dố èthǐ akǔ tahenuô, èthǐ ki thèhtyaphǒhtya è́nyacò́ pǎ. Me̤těhérò thǐ ki o ícû̌ ná vǎ to hénuô, thǐ me̤cyá̤ tè̤ tôcô꤮ to.
5 Eu sou a videira, vós sois os ramos; quem permanece em mim, e eu nele, esse dá muito fruto; porque sem mim nada podeis fazer.
6 Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a oklò̤sò́ma dố vǎkǔ to nuô, athyáná thòphyǎ dố ǔ vǐhtekyǎ è dố aklò̌, rò a nókyǎkrǎkyǎ tahe nuôprè́. Thòphyǎ phúnuô tahenuô, ǔ ihtuôplò́ è rò ǔ vǐnuô̌kyǎ lǔ dố mikǔ rò ǔ isû́û̌kyǎ è prè́.
6 Se alguém não permanece em mim, ele é lançado fora como um ramo, e murcha; e homens os recolhem, e os lançam no fogo, e eles são queimados.
7 Thǐ ki oklò̤sò́ma dố vǎkǔ, rò vǎlǎ̤vǎngó̤ ki osò́klò̤ma dố thǐkǔ kihérò thǐ thè́zṳ̂́kwǐ ǐtětě꤮ bèbè nuô, vǎ ki dyé thǐ pǎ.
7 Se vós permanecerdes em mim, e as minhas palavras permanecerem em vós, pedireis o que quiserdes, e vos será feito.
8 Dố thǐ thèhtyaphǒhtya è́ thòthè dố a má̤hò́ me̤tè̤ryá yětahe akhu-akhyě, ǔ ki me̤lǐme̤takhè̌htya vǎphè̌ pǎ. Dố thǐ thèhtyaè́ phúnuô akhu-akhyě thǐ dyéluô̌hò́ ná thǐ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ tahe hò́.
8 Nisto é glorificado o meu Pai, que deis muito fruto; e assim sereis meus discípulos.
9 “Vǎ mo̤kuô̌ thǐ phú vǎphè̌ mo̤ vǎ nuô, khǒnyá̤rò oklò̤sò́ma lahyǎ dố vǎ tè̤mo̤ akǔ yěnuô ní꤮.
9 Como o Pai me amou, assim também eu vos amei; permanecei no meu amor.
10 Thǐ ki ní̤dǎ cṳ̌e vǎ tè̤mekyǎngó̤ yětahe hénuôma thǐ oklò̤sò́ma hò́ dố vǎ tè̤mo̤ akǔ hò́. Thǐ ki me̤ phúyě hénuôma a thyáhò́ ná vǎ ní̤dǎ vǎphè̌ angó̤ rò vǎ oklò̤sò́ma dố a tè̤mo̤kǔ yěnuô hò́.
10 Se vós guardardes os meus mandamentos, permanecereis no meu amor, do mesmo modo como eu tenho guardado os mandamentos de meu Pai, e permaneço no seu amor.
11 Thyáphú thǐ ki thè́luố̤phòphû̌ thyákuô̌ phú vǎ thè́luố̤phòphû̌ yě agněnuô, vǎ hésoluô̌ pé̤ hò́ thǐ hò́.
11 Estas coisas vos tenho dito para que a minha alegria permaneça em vós, e para que a vossa alegria seja completa.
12 Mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ phú vǎ mo̤ ní̤dyé thǐ yěnuô ní꤮, yěma má̤hò́ vǎ tè̤mekyǎngó̤ hò́.
12 Este é meu mandamento: Que vos ameis uns aos outros, assim como eu vos amei.
13 Tè̤mo̤ dố aduklò̌lố ná kayǎ tôprè̤prè̤ dố a khyáthyěkyǎ cò́ athè́ dố a khǒbò́thyó tahe agněnuô a o pǎ to hò́.
13 Ninguém tem maior amor do que este, de algum homem entregar a sua vida pelos seus amigos.
14 Thǐ ki me̤ phú vǎ mekyǎ thǐ ngó̤ yě hénuôma, thǐ htwǒhò́ vǎ khǒbò́thyó hò́.
14 Vós sois meus amigos, se fizerdes o que eu vos mando.
15 Vǎ è́ pǎ thǐ ná lulé to hò́, me̤těhérò lulé hénuôma a thè́gně ní̤dyé kuô̌ abyacè atè̤me̤ ari-akyǎ to. Vǎ ki è́khó hò́ thǐ ná thǐ ma vǎ khǒbò́thyó tahe hò́, me̤těhérò lò̌꤮ vǎ ní̤huô̌ tè̤ dố vǎphè̌ a o tahenuô, vǎ hésoluô̌ pé̤lò̌hò́ thǐ hò́.
15 Já não vos chamo servos, porque o servo não sabe o que faz o seu senhor; mas eu tenho-vos chamado amigos, porque todas as coisas que eu ouvi de meu Pai vos tenho feito conhecer.
16 Thǐ nwóhtya vǎ má̤to. Vǎ nwóhtya thǐ rò vǎ dyahtyahò́ thǐ dố thǐ ki htecuố lahyǎ rò cuố thèhtyaphǒhtya è́ lahyǎ. Vǎ dyahtyahò́ thǐ ná thǐ ki thèícû̌matuố̤ lahyǎ dố atadû. Thǐ ki me̤phúnuô tû́ma thǐ kwǐ ǐtětě꤮ bèbè, thǐ ki kwǐ ná vǎmwi̤ hénuô, phè̌ ki dyé thǐ pǎ.
16 Não fostes vós que me escolhestes, mas eu escolhi a vós, e vos designei, para que vades e deis fruto, e para que o vosso fruto permaneça; para que tudo quanto pedirdes ao Pai em meu nome, ele vos dê.
17 Vǎ tè̤mekyǎngó̤ yěnuôma má̤hò́ mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ yěnuôhò́.”
17 Estas coisas vos mando, que vos ameis uns aos outros.
18 “Prè̤lu hekhuphú tahe ki thè́hte thǐ hérò tane̤htya tuố̤bè lahyǎ ná a thè́hte ré̤htuô̌hò́ vǎ nuô ní꤮.
18 Se o mundo vos odeia, sabei que me odiou antes de odiar a vós.
19 Thǐ ki thyáná prè̤lu hekhuphú yětahe hénuô, a ki mo̤ ní̤dyé thǐ phú èthǐ kayǎ ní̤dû nuôtahe pǎ. Manárò thǐ rò, thǐ khódû ná èthǐ hò́. Vǎ nwóhtekhókyǎ hò́ thǐ dố prè̤lu hekhuphú tahe aklè̌ hò́. Èthǐ thè́hte thǐ akhǎshyékhǎrya̤ ma má̤hò́ dố thǐ yǒ khódû ná èthǐ hò́, htuô̌to vǎ yǒ nwóhtekhókyǎ hò́ thǐ ná èthǐ yě akhu-akhyěrò èthǐ thè́htethè́hǎ hò́ thǐ hò́.
19 Se fôsseis do mundo, o mundo amaria o que era seu, mas, porque não sois do mundo, antes eu vos escolhi do mundo, por isso é que o mundo vos odeia.
20 Thè́né̤htyabè lahyǎ ngó̤ dố vǎ hé pé̤ thǐ, ‘Lulé duklò̌lố ná abyacè nuô a o tôprè̤꤮ to,’ yěnuô ní꤮. Èthǐ me̤cyě̤me̤cṳ̂ htuô̌hò́ vǎ akhu-akhyě, a ki me̤cyě̤me̤cṳ̂ kuô̌ ke thǐ pǎ. Èthǐ ki cṳ̌e ní̤dǎ htuô̌hò́ vǎngó̤ hénuô, a ki cṳ̌e ní̤dǎ kuô̌dû thǐngó̤ pǎ.
20 Lembrai-vos da palavra que eu vos disse: O servo não é maior do que o seu senhor. Se eles perseguiram a mim, também perseguirão a vós; se guardaram a minha palavra, também guardarão a vossa.
21 Thǐ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ akhu-akhyě prè̤lu hekhuphú tahe ki me̤cyě̤ thǐ pǎ, me̤těhérò èthǐ thè́gně lahyǎ phè̌ dố a nò̌hyǎ vǎ yěnuô tôprè̤ to.
21 Mas todas essas coisas vos farão por causa do meu nome, porque eles não conhecem aquele que me enviou.
22 Vǎ ki hyǎ hésodônyǎ pé̤ èthǐ to kihénuô, Cò́marya dya ná èthǐ tè̤thû́ to. Manárò khǒnyá̤yě vǎ hyǎ hésodônyǎ luô̌ pé̤ èthǐ akhu-akhyě, alé̤hé siplè́ ní̤dyé angó̤ ná atè̤thû́ agněnuô a opǎ tômû̌꤮ to hò́.
22 Se eu não viera e nem lhes houvera falado, eles não teriam pecado; mas agora não têm capa para o seu pecado.
23 Kayǎ dố a thè́hte vǎ nuô a thè́hte tuố̤kuô̌hò́ vǎphè̌ hò́.
23 Aquele que me odeia, também odeia ao meu Pai.
24 Tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ dố ǔ me̤cyá̤ tôprè̤꤮ to yětahenuô, vǎ ki dyéluô̌ dố èthǐ aklè̌ to hénuô, èthǐ tè̤thû́ o takhyá꤮ to. Manárò, khǒnyá̤yě, èthǐ myáhtye tè̤me̤ tè̤pro̤tè̤prya̤ yětahe rò a thè́hte lò̌plǐ hò́ vǎ ná vǎphè̌ hò́.
24 Se entre eles eu não tivesse feito tais obras, as quais nenhum outro homem fez, eles não teriam pecado. Mas agora, tanto viram quanto odiaram, tanto a mim como ao meu Pai.
25 Manárò yěnuôma, èthǐ me̤lốme̤bǎhtya pé̤hò́ phú lisǎsè̌ héo htuô̌hò́, ‘Vǎ me̤ thè́htethè́hǎnò́ èthǐ ná vǎné̤ tôcô꤮ to tadû́rò èthǐ thè́hte vǎ.’
25 Mas isso aconteceu para que se cumpra a palavra que está escrita na sua lei: Eles me odiaram sem motivo.
26 “Vǎ ki nò̌hyǎ prè̤me̤cwó̤tè̤ dố a o dố phè̌o yěnuô tôprè̤ dố thǐ o pǎ. È ma tè̤má̤tè̤cò́ a Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố a o dố phè̌ a o hyǎ. Shyé꤮ a hyǎtuố̤ pǎnuô, a ki hésoluô̌ pé̤ thǐ ná vǎrivǎkyǎ pǎ.
26 Mas, quando vier o Consolador, que eu vos enviarei da parte do Pai, o Espírito da verdade, que procede do Pai, ele dará testemunho de mim;
27 Thǐ otố̤kuô̌ ná vǎ dố akhǎshyékhè̌ pǎ cò́ akhu-akhyě thǐ bè héso pé̤ kuô̌ǔ ná vǎrivǎkyǎ ní꤮.”
27 e vós também dareis testemunho, porque estais comigo desde o princípio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.