João 13
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs VC
1 Bí tè̤cuốtalwópwè̌ bètya híto akhè̌nuô, Byacè Jesǔ thè́gněhò́ ná shuốkhè̌ dố a ki bè vǐkyǎ hekhu rò a bè ka̤ dố aphè̌o nuô a hyǎtuố̤hò́. Rò a mo̤ní̤ a khǒpacè̤̌ dố a o dố hekhu yětahe pwǒ̤꤮ tôphuố cò́. A mo̤ tuố̤ cò́ èthǐ dố a tadû cò́.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Bínuôkhè̌ Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe e lahyǎ pǎ dǐ mò̤́hé. Rò Simonè Iscariot aphúkhǔ Juda Iscariot yětôprè̤nuô, thyáphú a ki isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ agněnuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ Satan hébènuô̌ htuô̌hò́ angó̤ dố lǔ thè́plòkǔ hò́.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Byacè Jesǔ thè́gnědûhò́ ná aphè̌ dyétǎ̤ htuô̌lò̌hò́ lǔ tè̤pro̤prya̤ shyosò̌ dố tè̤lò̌꤮ plǐ akhu hò́. A thè́gně ná a o dố Cò́marya ohyǎ rò a ki ka̤khyě khyěthyá dố Cò́marya a o pǎ.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Phúnuôrò a kahtò dố èthǐ lé̤e dǐrè̤́ khǎshyé rò a plwókyǎ a ca̤klò̌htǔ htuô̌rò a cò̌ma anyá̤tǎ̤ ná khuhtǒ lé̤htû́thǔ tôba.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 A me̤htuô̌ phúnuôrò, a zṳ̂nuô̌ htyě dố bělò̤́ taè̌du kǔzǎ̤ tôbè akǔ rò a cáhtya sǐplǐ pé̤ a khǒpacè̤̌ tahe akhǎduô. Rò a htû́thǔkyǎ pé̤ èthǐ ná khuhtǒ dố a cò̌ dố a nyá̤tǎ̤kǔ nuôtôba.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 A cuốtǒ dố Simonè Petru a o rò a hésû lǔ, “Byacè nè̤ kíré̤ sǐplǐ vǎ khǎduô è̌?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Rò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû lǔ, “Vǎ cuốme̤ tuố̤ phúyě mame̤těhérò khǒnyá̤yě nè̤ thè́gně híto tadû́rò tônyěnyě pǎnuô, nè̤ thè́gněplǒdû pǎ.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 “To꤮, nè̤ bè sǐplǐní̤ vǎ khǎduô taki꤮ to,” Petru hésû lǔ rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Vǎ ki sǐplǐní̤ nè̤ to hérò, nè̤ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ má̤to.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Rò Simonè Petru hé khyě, “Ki me̤phúnuôrò, Byacè, sǐplǐ tû́ tǎ vǎ khǎduô tǎmé̤. Sǐplǐ tuố̤ pé̤kuô̌ lò̌dû vǎ takhu ná vǎ khuklò́ yěnuô.”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Rò Byacè Jesǔ hésû ka̤khyě lǔ, “Kayǎ dố a iluố̤ htuô̌hò́ htyě tôprè̤nuô, ané̤ tôprè̤lò̌ a plǐlò̌hò́, a lo sǐplǐ prè́tû́ akhǎduô prè́. Thǐ thè́plò mwǒ̤plǐthǐplo lò̌hò́ vǎ, manárò a mwǒ̤plǐthǐplo lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ to.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Me̤těhérò a thè́gně ná ǔ kíré̤ isè̌tǎ̤kyǎ lǔ tôprè̤ pǎ, tû́rò a hé ná thǐ mwǒ̤plǐthǐplo lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ to, a hé phúnuô prè́.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Bí a sǐplǐ htuô̌hò́ èthǐ khǎduô akhè̌nuô, a thyáhtya khyěthyá aca̤klò̌ rò a ka̤khyě onyǎ khyěthyá dố akhǎlé̤. Rò a sudyǎ èthǐ, “Vǎ me̤ pé̤ thǐ phúyě nuôma thǐ thè́gněplǒ lahyǎ è̌?” A hé phúnuô.
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 “‘Thárá,’ tomaná, ‘Byacè,’ thǐ è́ lahyǎ vǎ phúnuôma atǒ prè́, me̤těhérò vǎ htwǒ má̤lakǒ phú thǐ è́ vǎ nuônuô̌꤮.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Phúnuôrò khǒnyá̤yě vǎ htwǒ thǐ Byacè thǐ Thárá cò́ rò vǎ ki sǐplǐ pé̤ thǐ khǎduô kihérò thǐ tǒ sǐplǐ pé̤kuô̌ lǔ khǎduô tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Vǎ me̤kyǎ pé̤ thǐ lé̤krwǒ me̤byábû̌ yětôcô hò́. Thǐ tǒ krwǒme̤kuô̌ lahyǎ phú vǎ me̤ pé̤ thǐ yěnuô.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Vǎ hécò́cò́ thǐ, lulénuô aduklò̌ ná abyacè tôprè̤꤮ to. Kayǎ dố ǔ nò̌ lǔ yětôprè̤nuô aduklò̌lố ná a nò̌ lǔ nuôtôprè̤nuô a o tôprè̤꤮ to.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Khǒnyá̤rò thǐ thè́gně lahyǎ hò́ tè̤yětahe hò́. Thǐ ki ohtwǒprè̤ krwǒme̤ tè̤yětahe hénuô, thǐ ki ní̤bè tè̤sò̌ri.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “Vǎ thè́ hé lò̌plǐ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ phúnuô má̤to. Lò̌꤮ thǐ dố vǎ nwóhtya yětahe nuôma vǎ thè́gně ní̤dyé lò̌ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤. Manárò thyáphú lisǎsè̌kǔ héone ki lốbǎhtya agněnuô, ‘Kayǎ dố a etố̤ǒtố̤kuô̌ tè̤ ná vǎ yětôprè̤ thè́hte vǎ rò a tapè̤̌ ka̤khyěkyǎ hò́ vǎ ná akhǎnuôkyǎ hò́.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 “Shyé꤮ a htwǒhtyahò́ pǎnuô, thyáphú thǐ ki zṳ̂́e ná vǎ ma Messia nuô tôprè̤hò́ nuôrò, vǎ hésoluô̌kyǎ pé̤ hò́ thǐ khǒnyá̤ hò́.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́mo̤sû kayǎ dố vǎ nò̌hyǎ è yětôprè̤ nuôma, a è́mo̤sû hò́ vǎ hò́. Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́mo̤sû vǎ nuôma a è́mo̤sû hò́ prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎyě nuôtôprè̤ hò́.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 A héhtuô̌ phúnuôrò, a sǒrya̤ nyacò́ lǔthè́plò rò a héhte luô̌lǐkyǎ pé̤ èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, dố thǐklè̌ yěnuô kayǎ dố a ki isè̌tǎ̤kyǎ vǎ pǎnuô a o tôprè̤,” a hélǐkyǎ èthǐ phúnuô.
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 A khǒpacè̤̌ tahe myáotyá̤ ní̤dyé lò̌ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ rò a thè́zṳ̂́ hé bítě tôprè̤ nuô, a tane̤plǒ lahyǎ to, a hte tapa̤ lò̌plǐ cò́ èthǐ.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Dố a khǒpacè̤̌ aklè̌ dố a mo̤ ní̤dyé nyacò́ lǔ yětôprè̤nuô, a onyǎphû dố Byacè Jesǔ khǎshyé tôkyě.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Simonè Petru nuôcuố akhuklò́ dố a onyǎphû lǔ khǎshyé nuôtôprè̤ rò a hé lǔ, “Sudyǎ è nuô, a thè́zṳ̂́ hé maǔpě?” A héhuô cuố lǔ phúnuô.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 A taterè̤̌ Byacè Jesǔ rò a hé lǔ, “Byacè, nè̤ hé nuôtôprè̤ ma ǔpě?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Byacè Jesǔ hé lǔ, “Vǎ tônuô̌ khò́mǔ tôkyě dố ithwíběkǔ rò vǎ dyérè̤̌ ná lǔ nuôtôprè̤ ma èhò́.” A héhtuô̌ phúnuô rò a phyé khò́mǔ tôkyě rò a tônuô̌ dố ithwíběkǔ rò a dyécuố ná Simonè aphúkhǔ Juda Iscariot.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Juda phyéhtuô̌htuô̌ khò́mǔ, khǐnéricyá̤ khuklò́ hyǎnuô̌ dố lǔkǔ.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Mame̤těhérò Byacè Jesǔ cuố hétuố̤ lǔ phúyě me̤tě꤮ nuô, èthǐ o bí dǐrè̤́ khǎshyé nuôtahe thè́gně tôprè̤꤮ to.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Juda yǒ pṳ̂́ pé̤ èthǐrû̌ khukhyě, èthǐ tahehe nuô, a tane̤ lahyǎ prè́ ná Byacè Jesǔ nò̌cuố ipri̤ lǔ ná tè̤ dố a lo ná pwè̌duyě agně tomaná a nò̌cuố dyé lǔ ná kayǎ sǒrya̤sǒpháphú tahe tè̤tôcôcô prè́, a tane̤ lahyǎ phúnuô.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Juda phyéhtuô̌htuô̌ khò́mǔ, a htecuố cò́. Bínuôkhè̌ ma mò̤́khí hò́.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Juda htecuố htuô̌hò́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Khǒnyá̤yě shuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́ dố prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki ní̤bèhò́ tè̤taryědu taryěhtǔ hò́. Cò́marya ki ní̤bè dǐtû́ tè̤taryědu taryěhtǔ dố prè̤lu kayǎ aphúkhǔyě a o hò́.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Cò́marya ki ní̤bè dǐtû́ a tè̤taryědu taryěhtǔ dố è o kihérò Cò́marya ki me̤lǐme̤takhè̌ aphúkhǔyě ná ané̤ ní̤dû pǎ. A ki me̤lǐme̤takhè̌ cò́ lǔ khǒnyá̤cò́.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 “Vǎphúvǎlye̤ thǐ, vǎ otố̤ nyě̤kuô̌pǎ ná thǐ tohò́. Thǐ ki myápṳ̌thû́ vǎ pǎ. Phú vǎ héhtuô̌hò́ Judaphú khuklò́khuklyǎ tahenuô, vǎ ki hé pé̤ pó̤ thǐ khǒnyá̤yě ná khǎlé̤ dố vǎ kíré̤ cuố yěnuô, thǐ cuốcyá̤to.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 “Phúnuôrò khǒnyá̤yě vǎ ki mekyǎ thǐ ngó̤ athè̌ tômû̌. Mo̤ ní̤dyé lahyǎ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮. Phú vǎ mo̤ ní̤dyé thǐnuô, thǐ bè mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Thǐ ki mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ hénuô, ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki thè́gně ná thǐ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ pǎ.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 “Byacè, nè̤ kíré̤ cuố bítě tôphotě pǎ?” Simonè Petru sudyǎ lǔ phúnuô.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 “Byacè, vǎ ki krwǒcuốkuô̌ nè̤ khǒnyá̤rò a cuố cyá̤tuố̤torò me̤tě? Vǎ o taritaryǎ onehò́ vǎné̤ ná vǎ ki thyě dố nè̤gněhò́ yě.” A sudyǎ lǔ phúnuô.
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Yětôphuốrò Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Nè̤ o taritaryǎ one hò́ nè̤né̤ ná nè̤ ki thyě dố vǎgně má̤lakǒ hò́ è̌? Vǎ hécò́cò́ nè̤, bí shyěphè̌ i-uhtya tyahíto nuô, nè̤ ki htébíkyǎsû ǔ ná vǎ thè́gněnò́ è to thuô̌phuố cò́ pǎ,” a hé lǔ phúnuô.
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.