João 13
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT
1 Bí tè̤cuốtalwópwè̌ bètya híto akhè̌nuô, Byacè Jesǔ thè́gněhò́ ná shuốkhè̌ dố a ki bè vǐkyǎ hekhu rò a bè ka̤ dố aphè̌o nuô a hyǎtuố̤hò́. Rò a mo̤ní̤ a khǒpacè̤̌ dố a o dố hekhu yětahe pwǒ̤꤮ tôphuố cò́. A mo̤ tuố̤ cò́ èthǐ dố a tadû cò́.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Bínuôkhè̌ Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe e lahyǎ pǎ dǐ mò̤́hé. Rò Simonè Iscariot aphúkhǔ Juda Iscariot yětôprè̤nuô, thyáphú a ki isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ agněnuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ Satan hébènuô̌ htuô̌hò́ angó̤ dố lǔ thè́plòkǔ hò́.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Byacè Jesǔ thè́gnědûhò́ ná aphè̌ dyétǎ̤ htuô̌lò̌hò́ lǔ tè̤pro̤prya̤ shyosò̌ dố tè̤lò̌꤮ plǐ akhu hò́. A thè́gně ná a o dố Cò́marya ohyǎ rò a ki ka̤khyě khyěthyá dố Cò́marya a o pǎ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Phúnuôrò a kahtò dố èthǐ lé̤e dǐrè̤́ khǎshyé rò a plwókyǎ a ca̤klò̌htǔ htuô̌rò a cò̌ma anyá̤tǎ̤ ná khuhtǒ lé̤htû́thǔ tôba.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 A me̤htuô̌ phúnuôrò, a zṳ̂nuô̌ htyě dố bělò̤́ taè̌du kǔzǎ̤ tôbè akǔ rò a cáhtya sǐplǐ pé̤ a khǒpacè̤̌ tahe akhǎduô. Rò a htû́thǔkyǎ pé̤ èthǐ ná khuhtǒ dố a cò̌ dố a nyá̤tǎ̤kǔ nuôtôba.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 A cuốtǒ dố Simonè Petru a o rò a hésû lǔ, “Byacè nè̤ kíré̤ sǐplǐ vǎ khǎduô è̌?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Rò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû lǔ, “Vǎ cuốme̤ tuố̤ phúyě mame̤těhérò khǒnyá̤yě nè̤ thè́gně híto tadû́rò tônyěnyě pǎnuô, nè̤ thè́gněplǒdû pǎ.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 “To꤮, nè̤ bè sǐplǐní̤ vǎ khǎduô taki꤮ to,” Petru hésû lǔ rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Vǎ ki sǐplǐní̤ nè̤ to hérò, nè̤ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ má̤to.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Rò Simonè Petru hé khyě, “Ki me̤phúnuôrò, Byacè, sǐplǐ tû́ tǎ vǎ khǎduô tǎmé̤. Sǐplǐ tuố̤ pé̤kuô̌ lò̌dû vǎ takhu ná vǎ khuklò́ yěnuô.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Rò Byacè Jesǔ hésû ka̤khyě lǔ, “Kayǎ dố a iluố̤ htuô̌hò́ htyě tôprè̤nuô, ané̤ tôprè̤lò̌ a plǐlò̌hò́, a lo sǐplǐ prè́tû́ akhǎduô prè́. Thǐ thè́plò mwǒ̤plǐthǐplo lò̌hò́ vǎ, manárò a mwǒ̤plǐthǐplo lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ to.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Me̤těhérò a thè́gně ná ǔ kíré̤ isè̌tǎ̤kyǎ lǔ tôprè̤ pǎ, tû́rò a hé ná thǐ mwǒ̤plǐthǐplo lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ to, a hé phúnuô prè́.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Bí a sǐplǐ htuô̌hò́ èthǐ khǎduô akhè̌nuô, a thyáhtya khyěthyá aca̤klò̌ rò a ka̤khyě onyǎ khyěthyá dố akhǎlé̤. Rò a sudyǎ èthǐ, “Vǎ me̤ pé̤ thǐ phúyě nuôma thǐ thè́gněplǒ lahyǎ è̌?” A hé phúnuô.
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 “‘Thárá,’ tomaná, ‘Byacè,’ thǐ è́ lahyǎ vǎ phúnuôma atǒ prè́, me̤těhérò vǎ htwǒ má̤lakǒ phú thǐ è́ vǎ nuônuô̌꤮.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Phúnuôrò khǒnyá̤yě vǎ htwǒ thǐ Byacè thǐ Thárá cò́ rò vǎ ki sǐplǐ pé̤ thǐ khǎduô kihérò thǐ tǒ sǐplǐ pé̤kuô̌ lǔ khǎduô tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Vǎ me̤kyǎ pé̤ thǐ lé̤krwǒ me̤byábû̌ yětôcô hò́. Thǐ tǒ krwǒme̤kuô̌ lahyǎ phú vǎ me̤ pé̤ thǐ yěnuô.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Vǎ hécò́cò́ thǐ, lulénuô aduklò̌ ná abyacè tôprè̤꤮ to. Kayǎ dố ǔ nò̌ lǔ yětôprè̤nuô aduklò̌lố ná a nò̌ lǔ nuôtôprè̤nuô a o tôprè̤꤮ to.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Khǒnyá̤rò thǐ thè́gně lahyǎ hò́ tè̤yětahe hò́. Thǐ ki ohtwǒprè̤ krwǒme̤ tè̤yětahe hénuô, thǐ ki ní̤bè tè̤sò̌ri.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Vǎ thè́ hé lò̌plǐ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ phúnuô má̤to. Lò̌꤮ thǐ dố vǎ nwóhtya yětahe nuôma vǎ thè́gně ní̤dyé lò̌ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤. Manárò thyáphú lisǎsè̌kǔ héone ki lốbǎhtya agněnuô, ‘Kayǎ dố a etố̤ǒtố̤kuô̌ tè̤ ná vǎ yětôprè̤ thè́hte vǎ rò a tapè̤̌ ka̤khyěkyǎ hò́ vǎ ná akhǎnuôkyǎ hò́.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 “Shyé꤮ a htwǒhtyahò́ pǎnuô, thyáphú thǐ ki zṳ̂́e ná vǎ ma Messia nuô tôprè̤hò́ nuôrò, vǎ hésoluô̌kyǎ pé̤ hò́ thǐ khǒnyá̤ hò́.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́mo̤sû kayǎ dố vǎ nò̌hyǎ è yětôprè̤ nuôma, a è́mo̤sû hò́ vǎ hò́. Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́mo̤sû vǎ nuôma a è́mo̤sû hò́ prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎyě nuôtôprè̤ hò́.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 A héhtuô̌ phúnuôrò, a sǒrya̤ nyacò́ lǔthè́plò rò a héhte luô̌lǐkyǎ pé̤ èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, dố thǐklè̌ yěnuô kayǎ dố a ki isè̌tǎ̤kyǎ vǎ pǎnuô a o tôprè̤,” a hélǐkyǎ èthǐ phúnuô.
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 A khǒpacè̤̌ tahe myáotyá̤ ní̤dyé lò̌ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ rò a thè́zṳ̂́ hé bítě tôprè̤ nuô, a tane̤plǒ lahyǎ to, a hte tapa̤ lò̌plǐ cò́ èthǐ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Dố a khǒpacè̤̌ aklè̌ dố a mo̤ ní̤dyé nyacò́ lǔ yětôprè̤nuô, a onyǎphû dố Byacè Jesǔ khǎshyé tôkyě.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Simonè Petru nuôcuố akhuklò́ dố a onyǎphû lǔ khǎshyé nuôtôprè̤ rò a hé lǔ, “Sudyǎ è nuô, a thè́zṳ̂́ hé maǔpě?” A héhuô cuố lǔ phúnuô.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 A taterè̤̌ Byacè Jesǔ rò a hé lǔ, “Byacè, nè̤ hé nuôtôprè̤ ma ǔpě?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Byacè Jesǔ hé lǔ, “Vǎ tônuô̌ khò́mǔ tôkyě dố ithwíběkǔ rò vǎ dyérè̤̌ ná lǔ nuôtôprè̤ ma èhò́.” A héhtuô̌ phúnuô rò a phyé khò́mǔ tôkyě rò a tônuô̌ dố ithwíběkǔ rò a dyécuố ná Simonè aphúkhǔ Juda Iscariot.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Juda phyéhtuô̌htuô̌ khò́mǔ, khǐnéricyá̤ khuklò́ hyǎnuô̌ dố lǔkǔ.
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Mame̤těhérò Byacè Jesǔ cuố hétuố̤ lǔ phúyě me̤tě꤮ nuô, èthǐ o bí dǐrè̤́ khǎshyé nuôtahe thè́gně tôprè̤꤮ to.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Juda yǒ pṳ̂́ pé̤ èthǐrû̌ khukhyě, èthǐ tahehe nuô, a tane̤ lahyǎ prè́ ná Byacè Jesǔ nò̌cuố ipri̤ lǔ ná tè̤ dố a lo ná pwè̌duyě agně tomaná a nò̌cuố dyé lǔ ná kayǎ sǒrya̤sǒpháphú tahe tè̤tôcôcô prè́, a tane̤ lahyǎ phúnuô.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Juda phyéhtuô̌htuô̌ khò́mǔ, a htecuố cò́. Bínuôkhè̌ ma mò̤́khí hò́.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Juda htecuố htuô̌hò́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Khǒnyá̤yě shuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́ dố prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki ní̤bèhò́ tè̤taryědu taryěhtǔ hò́. Cò́marya ki ní̤bè dǐtû́ tè̤taryědu taryěhtǔ dố prè̤lu kayǎ aphúkhǔyě a o hò́.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Cò́marya ki ní̤bè dǐtû́ a tè̤taryědu taryěhtǔ dố è o kihérò Cò́marya ki me̤lǐme̤takhè̌ aphúkhǔyě ná ané̤ ní̤dû pǎ. A ki me̤lǐme̤takhè̌ cò́ lǔ khǒnyá̤cò́.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 “Vǎphúvǎlye̤ thǐ, vǎ otố̤ nyě̤kuô̌pǎ ná thǐ tohò́. Thǐ ki myápṳ̌thû́ vǎ pǎ. Phú vǎ héhtuô̌hò́ Judaphú khuklò́khuklyǎ tahenuô, vǎ ki hé pé̤ pó̤ thǐ khǒnyá̤yě ná khǎlé̤ dố vǎ kíré̤ cuố yěnuô, thǐ cuốcyá̤to.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 “Phúnuôrò khǒnyá̤yě vǎ ki mekyǎ thǐ ngó̤ athè̌ tômû̌. Mo̤ ní̤dyé lahyǎ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮. Phú vǎ mo̤ ní̤dyé thǐnuô, thǐ bè mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Thǐ ki mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ hénuô, ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki thè́gně ná thǐ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ pǎ.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 “Byacè, nè̤ kíré̤ cuố bítě tôphotě pǎ?” Simonè Petru sudyǎ lǔ phúnuô.
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 “Byacè, vǎ ki krwǒcuốkuô̌ nè̤ khǒnyá̤rò a cuố cyá̤tuố̤torò me̤tě? Vǎ o taritaryǎ onehò́ vǎné̤ ná vǎ ki thyě dố nè̤gněhò́ yě.” A sudyǎ lǔ phúnuô.
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Yětôphuốrò Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Nè̤ o taritaryǎ one hò́ nè̤né̤ ná nè̤ ki thyě dố vǎgně má̤lakǒ hò́ è̌? Vǎ hécò́cò́ nè̤, bí shyěphè̌ i-uhtya tyahíto nuô, nè̤ ki htébíkyǎsû ǔ ná vǎ thè́gněnò́ è to thuô̌phuố cò́ pǎ,” a hé lǔ phúnuô.
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.