João 13
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NAA
1 Bí tè̤cuốtalwópwè̌ bètya híto akhè̌nuô, Byacè Jesǔ thè́gněhò́ ná shuốkhè̌ dố a ki bè vǐkyǎ hekhu rò a bè ka̤ dố aphè̌o nuô a hyǎtuố̤hò́. Rò a mo̤ní̤ a khǒpacè̤̌ dố a o dố hekhu yětahe pwǒ̤꤮ tôphuố cò́. A mo̤ tuố̤ cò́ èthǐ dố a tadû cò́.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Bínuôkhè̌ Byacè Jesǔ ná a khǒpacè̤̌ tahe e lahyǎ pǎ dǐ mò̤́hé. Rò Simonè Iscariot aphúkhǔ Juda Iscariot yětôprè̤nuô, thyáphú a ki isè̌tǎ̤kyǎ Byacè Jesǔ agněnuô, khǐnéricyá̤ khuklò́ Satan hébènuô̌ htuô̌hò́ angó̤ dố lǔ thè́plòkǔ hò́.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Byacè Jesǔ thè́gnědûhò́ ná aphè̌ dyétǎ̤ htuô̌lò̌hò́ lǔ tè̤pro̤prya̤ shyosò̌ dố tè̤lò̌꤮ plǐ akhu hò́. A thè́gně ná a o dố Cò́marya ohyǎ rò a ki ka̤khyě khyěthyá dố Cò́marya a o pǎ.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Phúnuôrò a kahtò dố èthǐ lé̤e dǐrè̤́ khǎshyé rò a plwókyǎ a ca̤klò̌htǔ htuô̌rò a cò̌ma anyá̤tǎ̤ ná khuhtǒ lé̤htû́thǔ tôba.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 A me̤htuô̌ phúnuôrò, a zṳ̂nuô̌ htyě dố bělò̤́ taè̌du kǔzǎ̤ tôbè akǔ rò a cáhtya sǐplǐ pé̤ a khǒpacè̤̌ tahe akhǎduô. Rò a htû́thǔkyǎ pé̤ èthǐ ná khuhtǒ dố a cò̌ dố a nyá̤tǎ̤kǔ nuôtôba.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 A cuốtǒ dố Simonè Petru a o rò a hésû lǔ, “Byacè nè̤ kíré̤ sǐplǐ vǎ khǎduô è̌?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Rò Byacè Jesǔ héka̤khyěsû lǔ, “Vǎ cuốme̤ tuố̤ phúyě mame̤těhérò khǒnyá̤yě nè̤ thè́gně híto tadû́rò tônyěnyě pǎnuô, nè̤ thè́gněplǒdû pǎ.”
7 Jesus respondeu:
8 “To꤮, nè̤ bè sǐplǐní̤ vǎ khǎduô taki꤮ to,” Petru hésû lǔ rò Byacè Jesǔ hé lǔ, “Vǎ ki sǐplǐní̤ nè̤ to hérò, nè̤ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ má̤to.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Rò Simonè Petru hé khyě, “Ki me̤phúnuôrò, Byacè, sǐplǐ tû́ tǎ vǎ khǎduô tǎmé̤. Sǐplǐ tuố̤ pé̤kuô̌ lò̌dû vǎ takhu ná vǎ khuklò́ yěnuô.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Rò Byacè Jesǔ hésû ka̤khyě lǔ, “Kayǎ dố a iluố̤ htuô̌hò́ htyě tôprè̤nuô, ané̤ tôprè̤lò̌ a plǐlò̌hò́, a lo sǐplǐ prè́tû́ akhǎduô prè́. Thǐ thè́plò mwǒ̤plǐthǐplo lò̌hò́ vǎ, manárò a mwǒ̤plǐthǐplo lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ to.”
10 Jesus respondeu:
11 Me̤těhérò a thè́gně ná ǔ kíré̤ isè̌tǎ̤kyǎ lǔ tôprè̤ pǎ, tû́rò a hé ná thǐ mwǒ̤plǐthǐplo lò̌ pwǒ̤꤮ tôprè̤ to, a hé phúnuô prè́.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Bí a sǐplǐ htuô̌hò́ èthǐ khǎduô akhè̌nuô, a thyáhtya khyěthyá aca̤klò̌ rò a ka̤khyě onyǎ khyěthyá dố akhǎlé̤. Rò a sudyǎ èthǐ, “Vǎ me̤ pé̤ thǐ phúyě nuôma thǐ thè́gněplǒ lahyǎ è̌?” A hé phúnuô.
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 “‘Thárá,’ tomaná, ‘Byacè,’ thǐ è́ lahyǎ vǎ phúnuôma atǒ prè́, me̤těhérò vǎ htwǒ má̤lakǒ phú thǐ è́ vǎ nuônuô̌꤮.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Phúnuôrò khǒnyá̤yě vǎ htwǒ thǐ Byacè thǐ Thárá cò́ rò vǎ ki sǐplǐ pé̤ thǐ khǎduô kihérò thǐ tǒ sǐplǐ pé̤kuô̌ lǔ khǎduô tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Vǎ me̤kyǎ pé̤ thǐ lé̤krwǒ me̤byábû̌ yětôcô hò́. Thǐ tǒ krwǒme̤kuô̌ lahyǎ phú vǎ me̤ pé̤ thǐ yěnuô.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Vǎ hécò́cò́ thǐ, lulénuô aduklò̌ ná abyacè tôprè̤꤮ to. Kayǎ dố ǔ nò̌ lǔ yětôprè̤nuô aduklò̌lố ná a nò̌ lǔ nuôtôprè̤nuô a o tôprè̤꤮ to.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Khǒnyá̤rò thǐ thè́gně lahyǎ hò́ tè̤yětahe hò́. Thǐ ki ohtwǒprè̤ krwǒme̤ tè̤yětahe hénuô, thǐ ki ní̤bè tè̤sò̌ri.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Vǎ thè́ hé lò̌plǐ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ phúnuô má̤to. Lò̌꤮ thǐ dố vǎ nwóhtya yětahe nuôma vǎ thè́gně ní̤dyé lò̌ thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤. Manárò thyáphú lisǎsè̌kǔ héone ki lốbǎhtya agněnuô, ‘Kayǎ dố a etố̤ǒtố̤kuô̌ tè̤ ná vǎ yětôprè̤ thè́hte vǎ rò a tapè̤̌ ka̤khyěkyǎ hò́ vǎ ná akhǎnuôkyǎ hò́.’
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 “Shyé꤮ a htwǒhtyahò́ pǎnuô, thyáphú thǐ ki zṳ̂́e ná vǎ ma Messia nuô tôprè̤hò́ nuôrò, vǎ hésoluô̌kyǎ pé̤ hò́ thǐ khǒnyá̤ hò́.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Vǎ hécò́cò́ thǐ, kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́mo̤sû kayǎ dố vǎ nò̌hyǎ è yětôprè̤ nuôma, a è́mo̤sû hò́ vǎ hò́. Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a è́mo̤sû vǎ nuôma a è́mo̤sû hò́ prè̤ dố a nò̌hyǎ vǎyě nuôtôprè̤ hò́.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 A héhtuô̌ phúnuôrò, a sǒrya̤ nyacò́ lǔthè́plò rò a héhte luô̌lǐkyǎ pé̤ èthǐ, “Vǎ hécò́cò́ thǐ, dố thǐklè̌ yěnuô kayǎ dố a ki isè̌tǎ̤kyǎ vǎ pǎnuô a o tôprè̤,” a hélǐkyǎ èthǐ phúnuô.
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 A khǒpacè̤̌ tahe myáotyá̤ ní̤dyé lò̌ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ rò a thè́zṳ̂́ hé bítě tôprè̤ nuô, a tane̤plǒ lahyǎ to, a hte tapa̤ lò̌plǐ cò́ èthǐ.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Dố a khǒpacè̤̌ aklè̌ dố a mo̤ ní̤dyé nyacò́ lǔ yětôprè̤nuô, a onyǎphû dố Byacè Jesǔ khǎshyé tôkyě.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Simonè Petru nuôcuố akhuklò́ dố a onyǎphû lǔ khǎshyé nuôtôprè̤ rò a hé lǔ, “Sudyǎ è nuô, a thè́zṳ̂́ hé maǔpě?” A héhuô cuố lǔ phúnuô.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 A taterè̤̌ Byacè Jesǔ rò a hé lǔ, “Byacè, nè̤ hé nuôtôprè̤ ma ǔpě?” A sudyǎ lǔ phúnuô.
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Byacè Jesǔ hé lǔ, “Vǎ tônuô̌ khò́mǔ tôkyě dố ithwíběkǔ rò vǎ dyérè̤̌ ná lǔ nuôtôprè̤ ma èhò́.” A héhtuô̌ phúnuô rò a phyé khò́mǔ tôkyě rò a tônuô̌ dố ithwíběkǔ rò a dyécuố ná Simonè aphúkhǔ Juda Iscariot.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Juda phyéhtuô̌htuô̌ khò́mǔ, khǐnéricyá̤ khuklò́ hyǎnuô̌ dố lǔkǔ.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mame̤těhérò Byacè Jesǔ cuố hétuố̤ lǔ phúyě me̤tě꤮ nuô, èthǐ o bí dǐrè̤́ khǎshyé nuôtahe thè́gně tôprè̤꤮ to.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Juda yǒ pṳ̂́ pé̤ èthǐrû̌ khukhyě, èthǐ tahehe nuô, a tane̤ lahyǎ prè́ ná Byacè Jesǔ nò̌cuố ipri̤ lǔ ná tè̤ dố a lo ná pwè̌duyě agně tomaná a nò̌cuố dyé lǔ ná kayǎ sǒrya̤sǒpháphú tahe tè̤tôcôcô prè́, a tane̤ lahyǎ phúnuô.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Juda phyéhtuô̌htuô̌ khò́mǔ, a htecuố cò́. Bínuôkhè̌ ma mò̤́khí hò́.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Juda htecuố htuô̌hò́ akhè̌nuô, Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Khǒnyá̤yě shuốkhè̌ hyǎtuố̤hò́ dố prè̤lukayǎ aphúkhǔ má̤hò́ vǎyě ki ní̤bèhò́ tè̤taryědu taryěhtǔ hò́. Cò́marya ki ní̤bè dǐtû́ tè̤taryědu taryěhtǔ dố prè̤lu kayǎ aphúkhǔyě a o hò́.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Cò́marya ki ní̤bè dǐtû́ a tè̤taryědu taryěhtǔ dố è o kihérò Cò́marya ki me̤lǐme̤takhè̌ aphúkhǔyě ná ané̤ ní̤dû pǎ. A ki me̤lǐme̤takhè̌ cò́ lǔ khǒnyá̤cò́.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 “Vǎphúvǎlye̤ thǐ, vǎ otố̤ nyě̤kuô̌pǎ ná thǐ tohò́. Thǐ ki myápṳ̌thû́ vǎ pǎ. Phú vǎ héhtuô̌hò́ Judaphú khuklò́khuklyǎ tahenuô, vǎ ki hé pé̤ pó̤ thǐ khǒnyá̤yě ná khǎlé̤ dố vǎ kíré̤ cuố yěnuô, thǐ cuốcyá̤to.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 “Phúnuôrò khǒnyá̤yě vǎ ki mekyǎ thǐ ngó̤ athè̌ tômû̌. Mo̤ ní̤dyé lahyǎ lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ ní꤮. Phú vǎ mo̤ ní̤dyé thǐnuô, thǐ bè mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Thǐ ki mo̤ ní̤dyé lǔ tôprè̤ ná tôprè̤ hénuô, ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki thè́gně ná thǐ htwǒ vǎ khǒpacè̤̌ pǎ.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 “Byacè, nè̤ kíré̤ cuố bítě tôphotě pǎ?” Simonè Petru sudyǎ lǔ phúnuô.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 “Byacè, vǎ ki krwǒcuốkuô̌ nè̤ khǒnyá̤rò a cuố cyá̤tuố̤torò me̤tě? Vǎ o taritaryǎ onehò́ vǎné̤ ná vǎ ki thyě dố nè̤gněhò́ yě.” A sudyǎ lǔ phúnuô.
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Yětôphuốrò Byacè Jesǔ hésû lǔ, “Nè̤ o taritaryǎ one hò́ nè̤né̤ ná nè̤ ki thyě dố vǎgně má̤lakǒ hò́ è̌? Vǎ hécò́cò́ nè̤, bí shyěphè̌ i-uhtya tyahíto nuô, nè̤ ki htébíkyǎsû ǔ ná vǎ thè́gněnò́ è to thuô̌phuố cò́ pǎ,” a hé lǔ phúnuô.
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.