Hebreus 4

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Cò́marya ò́lya̤ tadûpǎ pè̤ tuố̤khǒnyá̤ ná pè̤ ki nuô̌ní̤ dố lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yěnuô pǎ. Thyáphú thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki nuô̌ní̤ kuô̌ dố lé̤okuố tabè́thè́prá dố Cò́marya ò́lya̤ yě agněnuô, pè̤ bèrò̤ní̤ lahyǎ pè̤né̤.
1 Portanto, temamos, a fim de que, uma promessa nos foi deixada de entrar em seu descanso, qualquer um de vocês deve parecer estar aquém disso.
2 Me̤těhérò pè̤ ní̤huô̌nò́ kuô̌hò́ tè̤thè́krṳ̂̌mila phú pè̤phyěpè̤phuô̌ tahe ní̤huô̌nò́ htuô̌hò́ nuôhò́. Me̤tě hénuô èthǐ ní̤huô̌nò́ tadû́rò, a yǒ phyésû kuô̌ lahyǎ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila yě ná tè̤zṳ̂́ to akhu-akhyě, a htwǒbwíhtwǒtaryě dố èthǐgně to.
2 Porque para nós o evangelho foi pregado, assim também como a eles, mas a palavra pregada não lhes serviu, não estando esta misturada com a fé daqueles que a ouviram.
3 Manárò pè̤ dố a zṳ̂́e yětahenuô, lé̤okuố tabè́thè́prá dố Cò́marya ò́lya̤ yěnuô pè̤ nuô̌ní̤bè́ hò́. Kayǎ dố a zṳ̂́e kuô̌ǔ Cò́marya to yětahe agněnuô, Cò́marya hé èthǐ,
3 Porque nós, que temos crido, entramos no repouso, tal como ele disse: Assim como jurei na minha ira eles não entrarão no meu repouso; embora as obras estivessem consumadas desde a fundação do mundo.
4 Me̤těhérò thuô̌thyótônyě nuôtônyě ari-akyǎ nuôma lisǎsè̌kǔ héo tôtó̤, “Nyěthuô̌thyó akǔnuô Cò́marya me̤htuô̌ lò̌ atè̤me̤ rò bí thuô̌thyótônyě nuôtônyěnuô a okuố,” a hé phúnuô.
4 Porque ele falou em um determinado lugar do sétimo dia: E Deus repousou no sétimo dia de todas as suas obras.
5 A hé thyákhyělǔ a o tôtó̤, “Htyěké̤ dố vǎ ki dyé èthǐ lé̤okuố tabè́thè́prá agněnuô, èthǐ nuô̌nò́ pǎtohò́” a hé khyěthyápó̤ phúnuô.
5 E neste lugar novamente: Não entrarão no meu repouso.
6 Kayǎ dố a nuô̌ní̤pǎ dố Cò́marya a lé̤okuố tabè́thè́prá yěnuô, a okyǎpǎ tahehe. Manárò kayǎ mú꤮ nukhè̌ tahe dố a ní̤huô̌ htuô̌hò́ tè̤thè́krṳ̂̌mila tahenuô, a yǒ ní̤dǎkuô̌ lahyǎ Cò́marya angó̤ to akhu-akhyě, a ní̤bè kuô̌pǎ ǔ lé̤okuố tabè́thè́prá yěnuô to hò́.
6 Vendo, portanto, que ainda há alguns que devem entrar, e que aqueles que primeiro receberam a pregação não entraram por causa da incredulidade,
7 Phúnuôrò mò̤́nyě shuốkhè̌ dố ǔ ki nuô̌ dố Cò́marya lé̤okuố tabè́thè́prá yěnuô, a dya okhòdû mò̤́nyě dố aruô tônyě. A dya okhòpǎ mò̤́nyě dố aruô tônyě nuôma yětônyě hò́. Dốkhyě nanyě̤lè̌nyě̤hò́ nuô, Cò́marya hésoluô̌ dǐtû́ pé̤ angó̤yě tômû̌ ná Davi phú vǎ rǎo htuô̌hò́ nuô rò a hé,
7 novamente, ele determina um certo dia, dizendo através de Davi: Hoje, depois de muito tempo, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Joshua thǔnuô̌ ǔ dố Canan ké̤kǔ yěnuô, a ki má̤lakǒ ké̤ dố Cò́marya ò́lya̤kyǎ lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yě tôké̤ kihérò, Cò́marya hékhó tó̤pǎ mò̤́nyě dố aruô tônyě takhyá꤮ to.
8 Porque, se Jesus lhes houvesse dado repouso, não teria falado depois disso a respeito de um outro dia.
9 Phúnuôrò, athyáná Cò́marya me̤htuô̌ atè̤me̤ nyěthuô̌thyó rò a okuố dố mò̤́nyě thuô̌thyótônyě nuôtônyě nuôhò́, Cò́marya akayǎ tahe ki kanuô̌ okuố tabè́thè́prá kuô̌ ná Cò́marya pǎ.
9 Portanto, ainda resta um repouso para o povo de Deus.
10 Me̤těhérò, phú Cò́marya okuố dố atè̤me̤ akǔnuô, kayǎ dố a nuô̌ní̤ dố lé̤okuố tabè́thè́prá dố Cò́marya ò́lya̤ yětahenuô, a ki okuố lahyǎ dố atè̤me̤ pǎ.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, também cessou as suas próprias obras, assim como Deus repousou das suas.
11 Pè̤ phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahenuô, a yǒ ní̤dǎkuô̌ Cò́marya angó̤ to akhu-akhyě, a nuô̌ní̤ kuô̌ǔ dố Cò́marya lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yěnuô to. Thyáphú pè̤ ki krwǒmyábû̌ kuô̌ tǎ pè̤phyěpè̤phuô̌ tôprè̤꤮ tǎmé̤, htuô̌to thyáphú pè̤ ki nuô̌ní̤ kuô̌ǔ dố lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yě agněnuô, pè̤ tôprè̤ ná tôprè̤ ki yácû́ ryá tadû ró̤lǔ pó꤮.
11 Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele repouso, a fim de que nenhum homem caia no mesmo exemplo de incredulidade.
12 Cò́marya alǎ̤angó̤ nuô, a htwǒprè̤ rò a me̤cyá̤ tè̤. A htyǎ klò̌pǎ cò́ ná nè́ dố a htyǎlò̌ nyě̤khónyě̤kyě tôbè. A nuô̌ iběphè́ tuố̤ cò́ dố thè́htwǒprè̤ ná thè́plò lé̤o tố̤lǔ akhǎlé̤ nuô, htuô̌rò a nuô̌ iběphè́ tuố̤dố htwo ná krwíkí̤kǔ lé̤o khǎlé̤ nuôtôpho cò́. A dyéhteluô̌ pé̤ kayǎ thè́plò a tè̤tane̤ tahe ná a tè̤thè́zṳ̂́ dố aryá ná a mǔmyá̤ tahe.
12 Porque a palavra de Deus é viva e poderosa, e mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Lò̌ tè̤bèbyá tahenuô, a owóuốbí cyá̤ ná Cò́marya to. Dố anyěhyǎnuô, athyáná pè̤ okhǎklo̤ lò̌plǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ prè́. Pè̤ me̤htuô̌hò́ tè̤tahenuô, ná pè̤ tane̤ htuô̌hò́ tè̤tahenuô, è myáhtye thè́gně lò̌꤮ plǐ cò́. Pè̤ bè hyǎ dyáso htyaluô̌ lò̌ è pwǒ̤꤮ tôcô pǎ.
13 E não há criatura alguma que não se manifeste à sua vista; porém todas as coisas estão nuas e abertas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Phúnuôrò, pè̤ pṳ̂́klò̤pṳ̂́ma ryá lahyǎ pè̤ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ dố pè̤ ò́lya̤ htuô̌dyéhò́ yěnuô pó꤮, me̤těhérò, pè̤ o ní̤dyé ná pè̤ bwídukhulố yětôprè̤, rò a cuốnuô̌ pé̤hò́ dố pè̤gně dố mò́khu hò́. È ma Cò́marya a phúprè̤khǔ Jesǔ yěnuôhò́.
14 Sabendo que temos um grande sumo sacerdote, que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, retenhamos firmemente a nossa fé.
15 Pè̤ bwídukhulố yětôprè̤nuô, a thè́gně pè̤ tè̤hè̌cè̤́recè̤́ tahe rò a thè́zò̤ ní̤dyé pè̤. Me̤těhérò a myáhtye sítôbè nò́hò́ ná tè̤ilo-ilyá pwǒ̤꤮ tôcô phú pè̤ myáhtye sítôbè yěnuô tadû́rò a me̤thû́kuô̌ tè̤ to.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa ser tocado com o sentimento de nossas fraquezas, porém um que em todos os pontos foi tentado, assim como nós, porém sem pecado.
16 Phúnuôrò, pè̤ lobè tè̤ bíkhè̌tě꤮ bèbènuô, pè̤ tǒ hyǎnuô̌ hǎhǎ dố pè̤ Cò́marya dố a thè́zò̤ní̤ ǔ yětôprè̤ a lé̤onyǎ anyěhyǎ nuô. Rò pè̤ ki ní̤bè a tè̤thè́zò̤ pǎ rò pè̤ ki myáhtyebè abwídu-ataryěhtǔ dố a ki me̤cwó̤ pè̤ yěnuô pǎ.
16 Portanto, acheguemo-nos confiantemente ao trono da graça, para que possamos obter misericórdia e achar graça e auxílio em tempo de necessidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.