Hebreus 4
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARC
1 Cò́marya ò́lya̤ tadûpǎ pè̤ tuố̤khǒnyá̤ ná pè̤ ki nuô̌ní̤ dố lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yěnuô pǎ. Thyáphú thǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ ki nuô̌ní̤ kuô̌ dố lé̤okuố tabè́thè́prá dố Cò́marya ò́lya̤ yě agněnuô, pè̤ bèrò̤ní̤ lahyǎ pè̤né̤.
1 Temamos, pois, que, porventura, deixada a promessa de entrar no seu repouso, pareça que algum de vós fique para trás.
2 Me̤těhérò pè̤ ní̤huô̌nò́ kuô̌hò́ tè̤thè́krṳ̂̌mila phú pè̤phyěpè̤phuô̌ tahe ní̤huô̌nò́ htuô̌hò́ nuôhò́. Me̤tě hénuô èthǐ ní̤huô̌nò́ tadû́rò, a yǒ phyésû kuô̌ lahyǎ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila yě ná tè̤zṳ̂́ to akhu-akhyě, a htwǒbwíhtwǒtaryě dố èthǐgně to.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas-novas, como a eles, mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não estava misturada com a fé naqueles que a ouviram.
3 Manárò pè̤ dố a zṳ̂́e yětahenuô, lé̤okuố tabè́thè́prá dố Cò́marya ò́lya̤ yěnuô pè̤ nuô̌ní̤bè́ hò́. Kayǎ dố a zṳ̂́e kuô̌ǔ Cò́marya to yětahe agněnuô, Cò́marya hé èthǐ,
3 Porque nós, os que temos crido, entramos no repouso, tal como disse: Assim, jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo.
4 Me̤těhérò thuô̌thyótônyě nuôtônyě ari-akyǎ nuôma lisǎsè̌kǔ héo tôtó̤, “Nyěthuô̌thyó akǔnuô Cò́marya me̤htuô̌ lò̌ atè̤me̤ rò bí thuô̌thyótônyě nuôtônyěnuô a okuố,” a hé phúnuô.
4 Porque, em certo lugar, disse assim do dia sétimo: E repousou Deus de todas as suas obras no sétimo dia.
5 A hé thyákhyělǔ a o tôtó̤, “Htyěké̤ dố vǎ ki dyé èthǐ lé̤okuố tabè́thè́prá agněnuô, èthǐ nuô̌nò́ pǎtohò́” a hé khyěthyápó̤ phúnuô.
5 E outra vez neste lugar: Não entrarão no meu repouso.
6 Kayǎ dố a nuô̌ní̤pǎ dố Cò́marya a lé̤okuố tabè́thè́prá yěnuô, a okyǎpǎ tahehe. Manárò kayǎ mú꤮ nukhè̌ tahe dố a ní̤huô̌ htuô̌hò́ tè̤thè́krṳ̂̌mila tahenuô, a yǒ ní̤dǎkuô̌ lahyǎ Cò́marya angó̤ to akhu-akhyě, a ní̤bè kuô̌pǎ ǔ lé̤okuố tabè́thè́prá yěnuô to hò́.
6 Visto, pois, que resta que alguns entrem nele e que aqueles a quem primeiro foram pregadas as boas-novas não entraram por causa da desobediência,
7 Phúnuôrò mò̤́nyě shuốkhè̌ dố ǔ ki nuô̌ dố Cò́marya lé̤okuố tabè́thè́prá yěnuô, a dya okhòdû mò̤́nyě dố aruô tônyě. A dya okhòpǎ mò̤́nyě dố aruô tônyě nuôma yětônyě hò́. Dốkhyě nanyě̤lè̌nyě̤hò́ nuô, Cò́marya hésoluô̌ dǐtû́ pé̤ angó̤yě tômû̌ ná Davi phú vǎ rǎo htuô̌hò́ nuô rò a hé,
7 determina, outra vez, um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, muito tempo depois, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Joshua thǔnuô̌ ǔ dố Canan ké̤kǔ yěnuô, a ki má̤lakǒ ké̤ dố Cò́marya ò́lya̤kyǎ lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yě tôké̤ kihérò, Cò́marya hékhó tó̤pǎ mò̤́nyě dố aruô tônyě takhyá꤮ to.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado repouso, não falaria, depois disso, de outro dia.
9 Phúnuôrò, athyáná Cò́marya me̤htuô̌ atè̤me̤ nyěthuô̌thyó rò a okuố dố mò̤́nyě thuô̌thyótônyě nuôtônyě nuôhò́, Cò́marya akayǎ tahe ki kanuô̌ okuố tabè́thè́prá kuô̌ ná Cò́marya pǎ.
9 Portanto, resta ainda um repouso para o povo de Deus.
10 Me̤těhérò, phú Cò́marya okuố dố atè̤me̤ akǔnuô, kayǎ dố a nuô̌ní̤ dố lé̤okuố tabè́thè́prá dố Cò́marya ò́lya̤ yětahenuô, a ki okuố lahyǎ dố atè̤me̤ pǎ.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, ele próprio repousou de suas obras, como Deus das suas.
11 Pè̤ phyěphuô̌ dố꤮ nyénu tahenuô, a yǒ ní̤dǎkuô̌ Cò́marya angó̤ to akhu-akhyě, a nuô̌ní̤ kuô̌ǔ dố Cò́marya lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yěnuô to. Thyáphú pè̤ ki krwǒmyábû̌ kuô̌ tǎ pè̤phyěpè̤phuô̌ tôprè̤꤮ tǎmé̤, htuô̌to thyáphú pè̤ ki nuô̌ní̤ kuô̌ǔ dố lé̤okuố tabè́thè́prá akhǎlé̤ yě agněnuô, pè̤ tôprè̤ ná tôprè̤ ki yácû́ ryá tadû ró̤lǔ pó꤮.
11 Procuremos, pois, entrar naquele repouso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Cò́marya alǎ̤angó̤ nuô, a htwǒprè̤ rò a me̤cyá̤ tè̤. A htyǎ klò̌pǎ cò́ ná nè́ dố a htyǎlò̌ nyě̤khónyě̤kyě tôbè. A nuô̌ iběphè́ tuố̤ cò́ dố thè́htwǒprè̤ ná thè́plò lé̤o tố̤lǔ akhǎlé̤ nuô, htuô̌rò a nuô̌ iběphè́ tuố̤dố htwo ná krwíkí̤kǔ lé̤o khǎlé̤ nuôtôpho cò́. A dyéhteluô̌ pé̤ kayǎ thè́plò a tè̤tane̤ tahe ná a tè̤thè́zṳ̂́ dố aryá ná a mǔmyá̤ tahe.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais penetrante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até à divisão da alma, e do espírito, e das juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Lò̌ tè̤bèbyá tahenuô, a owóuốbí cyá̤ ná Cò́marya to. Dố anyěhyǎnuô, athyáná pè̤ okhǎklo̤ lò̌plǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ prè́. Pè̤ me̤htuô̌hò́ tè̤tahenuô, ná pè̤ tane̤ htuô̌hò́ tè̤tahenuô, è myáhtye thè́gně lò̌꤮ plǐ cò́. Pè̤ bè hyǎ dyáso htyaluô̌ lò̌ è pwǒ̤꤮ tôcô pǎ.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes, todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele com quem temos de tratar.
14 Phúnuôrò, pè̤ pṳ̂́klò̤pṳ̂́ma ryá lahyǎ pè̤ tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ dố pè̤ ò́lya̤ htuô̌dyéhò́ yěnuô pó꤮, me̤těhérò, pè̤ o ní̤dyé ná pè̤ bwídukhulố yětôprè̤, rò a cuốnuô̌ pé̤hò́ dố pè̤gně dố mò́khu hò́. È ma Cò́marya a phúprè̤khǔ Jesǔ yěnuôhò́.
14 Visto que temos um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou nos céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Pè̤ bwídukhulố yětôprè̤nuô, a thè́gně pè̤ tè̤hè̌cè̤́recè̤́ tahe rò a thè́zò̤ ní̤dyé pè̤. Me̤těhérò a myáhtye sítôbè nò́hò́ ná tè̤ilo-ilyá pwǒ̤꤮ tôcô phú pè̤ myáhtye sítôbè yěnuô tadû́rò a me̤thû́kuô̌ tè̤ to.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Phúnuôrò, pè̤ lobè tè̤ bíkhè̌tě꤮ bèbènuô, pè̤ tǒ hyǎnuô̌ hǎhǎ dố pè̤ Cò́marya dố a thè́zò̤ní̤ ǔ yětôprè̤ a lé̤onyǎ anyěhyǎ nuô. Rò pè̤ ki ní̤bè a tè̤thè́zò̤ pǎ rò pè̤ ki myáhtyebè abwídu-ataryěhtǔ dố a ki me̤cwó̤ pè̤ yěnuô pǎ.
16 Cheguemos, pois, com confiança ao trono da graça, para que possamos alcançar misericórdia e achar graça, a fim de sermos ajudados em tempo oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.