Atos 18

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tè̤htwǒhtya htuô̌ phúyě rò, Paulu o bí vǐ̤ Athenia nuô rò a htecuố dố vǐ̤ Corinthia.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Rò a cuố myáhtye tǎ̤sû ná Judaphú tôprè̤ dố amwi̤ ná Aquila yě bínuô tôpho. Aquila yěnuô, a o pacè̤̌lya̤ dố vǐ̤ Pontus rò è ná amě Priscilla hyǎtuố̤thè̌ lahyǎ mópǎprè́ bínuô prè́. Khwídu Claudio hétǎ̤ angó̤ ná lò̌꤮ Judaphú tahenuô, bè htecuốkyǎ lò̌plǐ bí vǐ̤ Roma akǔyě. Dố khwí hétǎ̤ angó̤ phúyě akhu-akhyěrò Aquila yě ná amě Priscilla htecuốkyǎ dố Itali ké̤kǔ rò hyǎtuố̤ lahyǎ bíyě prè́. Rò Paulu cuố myáhtye tǎ̤sû ná èthǐ.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Rò Paulu okuô̌ ná èthǐ bínuô. Rò a me̤ró̤kuô̌ tè̤ ná èthǐ, me̤těhérò Paulu nuô a buôení̤ prè́ a thè́htwǒprè̤ ná a me̤ lé̤thûikè̤̌ thyáná mě ná vè̤ thè́nyě̤yě me̤yěnuô prè́.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Judaphú Mò̤́nyěduô pwǒ̤꤮ phuốphuố꤮ nuô, Paulu dônyǎkrékryá̤ ǔ bí tè̤cò́bè̌hǒ akǔnuô. Thyáphú Judaphú ná Greekphú nyě̤mṳlò̌ ki zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ Jesǔ agněnuô, Paulu yácû́ hébè cwiní̤htò́ní̤ èthǐ thè́plò.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Bí Sila ná Timothy o dố Macedoniaké̤ htecuố rò a hyǎtuố̤ dố Paulu o akhè̌nuô, Paulu dyélya̤ lò̌plǐ a tè̤shuốtè̤khè̌ dố a ki hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ. Rò a khyáathè́ rò a hésodônyǎ luô̌ pé̤ Judaphú tahe ná Jesǔ ma Krístu, è ma prè̤ dố Cò́marya nwóhtya lǔ ná dố a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ nuôtôprè̤ hò́, a hé phúnuô dố ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ a mèthènyě.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Manárò Judaphú tahe htésû pacyé̤ishyé Paulu akhu-akhyě, Paulu htò́ruố tǎ̤kyǎ hemû dố a hyeca̤lo̤. A htò́ruố tǎ̤kyǎ hemû phúyěnuôma a dyéluô̌hò́ tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố ǔ htésû èthǐ phúnuô. Htuô̌rò a hésû èthǐ, “Thǐ ki tuố̤dố tè̤pyétè̤kyǎ hénuôma thǐnáthǐ ní̤dûhò́. Tè̤thû́tè̤plá opǎ dố vǎlo̤ to hò́. Cáhtya khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ nuô, vǎ ki cuố hésodônyǎ pé̤dûhò́ dố Judaphú má̤to tahe aklè̌hò́.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Phúnuô akhu-akhyě, a htecuốkyǎ èthǐ khǎlé̤ rò a cuố okuô̌ dố Judaphú má̤to dố amwi̤ ná Titio Justo hé yěnuô tôprè̤ ahi, rò ahi o bí tè̤cò́bè̌hǒ khǎshyénuô. È ma kayǎ dố a cò́bucò́bè̌htya Cò́marya tôprè̤.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Crispu ma kayǎ htwǒ tè̤cò́bè̌hǒ akhuklò́ bínuô tôprè̤. È ná lò̌꤮ kayǎ dố a hyǎolǎ kuô̌ lǔ bí ahi nuôtahe zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ lò̌plǐ Byacè rò kayǎ aruô dố a o dố vǐ̤ Corinthia akǔ dố a ní̤huô̌ tè̤thè́krṳ̂̌mila tahenuô, a zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ rò a plwǒka̤ kuô̌ lahyǎ ané̤ ná htyě.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Tôthè̌nuô, Paulu myáhtye tè̤myálwó tôcô rò Byacè hébè lǔ, “Thè́isě tǎmé̤! Okuốkyǎ tǎ nè̤ tè̤hébè tǎmé̤! Othuôtakrû́ tǎmé̤!
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Me̤těhérò vǎ okuô̌dû ná nè̤, rò ǔ me̤pyá̤me̤sè̌ cyá̤ ná nè̤ tôprè̤꤮ to, me̤těhérò kayǎ obí vǐ̤yě tôvǐ̤ akǔ nuôtahema prè̤ dố a zṳ̂́enyá̤e vǎ nuôma a oró̤oè́ lǎhò́.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Phúnuôrò Paulu obí vǐ̤ Corinthia nuô tôna ná lè̌thuô̌thyó rò a ithyóithya pé̤ kayǎ bè́mṳ tahe ná Cò́marya alǎ̤angó̤.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Bí Gallio htwǒ Roma khwídu dố Akaia ké̤ akhè̌nuô, Judaphú tahe è́plò́ ní̤dyé lò̌ lǔ rò a cuốpṳ̂́ lahyǎ Paulu rò a thǔcuố lǔ dố lé̤cirya khǎlé̤.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Èthǐ hé, “Kayǎ yětôprè̤ma, kayǎ lě ilò̌ilyá lò̌ kayǎ bè́mṳ. Rò a nò̌cò́bè̌htya ǔ ná Cò́marya dố a khó ná tè̤thyótè̤thya nuôtahe.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Bí Paulu kíré̤ hébèhte akhè̌nuô, Khwídu Gallio hé Judaphú thǐtahe, “Judaphú thǐ꤮, tè̤ritè̤kyǎ yěnuô a ki má̤nyǎhò́ tè̤ dố a talwótalye̤ cò́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya tahe cò́bèbè, vǎ tǒbè thè́plòhtǔ ní̤dǎ dû thǐ tè̤dyaluô̌htya yětahe.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Manárò tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a má̤prè́ tè̤hébè krékryá̤ lǔ ngó̤ tahe ná mwi̤ tahe, ná thǐ Judaphú tè̤thyótè̤thya ní̤dû tahe prè́ akhu-akhyě, thǐ tǒbè cirya ní̤dyédû thǐtè̤ prè́. Vǎ ma kayǎ dố a htwǒ pé̤ ǔ prè̤cirya tè̤ritè̤kyǎ phúyěnuô tahe agněnuô má̤to.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Rò a vè̤́htekyǎ Judaphú tahe dố lé̤cirya khǎlé̤ yěnuô aklò̌.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Htuô̌rò èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ pṳ̂́ma tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́ Sostheno yě, rò a mṳ̂̌ lǔ dố lé̤cirya akhǎlé̤ yěnuô anyěhyǎ cò́ tadû́rò Khwídu Gallio hétǎ̤tṳ̂̌ me̤tǎ̤tṳ̂̌ èthǐ tôcô꤮ to.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Paulu oplehyǎ mò̤́nyěmò̤́thè̌ nyě̤kú꤮ lǎ pó̤ bí vǐ̤ Corinthia akǔnuô, htuô̌rò a htecuốkyǎ prè̤zṳ̂́etè̤phú bínuô tahe alé̤. A sidyání̤ thòklyědu rò a htecuố dố Syria ké̤. Rò a htecuố tố̤ná Priscilla ná Aquila. Bí a htya sidyá tyahí thòklyědu to nuô, a byǎ lya̤ní̤ ané̤ dố Cò́marya a mèthènyě bí vǐ̤ Cenchrea akǔnuô rò a icǐkyǎ akhuluô̤.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Èthǐ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Epheso rò a bekyǎ Priscilla ná Aquila bínuô. A cuốnuô̌ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ rò a cuố hébèdônyǎ krékryá̤ ná Judaphú tahe.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Judaphú tahe kwǐthè́zò̤ lǔ ná a ki onyě̤ pé̤kuô̌pó̤ èthǐ bínuô tadû́rò a cṳ̌to.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Manárò bí a htecuố hò́ akhè̌nuô, a hékyǎ èthǐ, “A ki tǒ Cò́marya athè́plò hérò vǎ ka̤khyě kuô̌ khyěthyá dố thǐo pǎ.” A hé htuô̌rò a htya sidyá thòklyědu bí vǐ̤ Epheso akǔnuô rò a htecuốkyǎ.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Bí a cuốtuố̤ dố vǐ̤ Caesarea akhè̌nuô, a htya dố vǐ̤ Jerusalem rò a htya hémo̤héryákyǎ prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú bínuô tahe, rò a lya̤ dố vǐ̤ Antioko.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 A lya̤ o bínuô taplô̤taplyáphú rò a htecuốkyǎ khyě. A cuốlě bí Galasia ké̤ ná Phrygia ké̤kǔnuô tôpho htuô̌ tôpho. Htuô̌rò a cuố dyéshyodyésò̌htya pé̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú o bínuô tahe ahè̌are.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Judaphú dố amwi̤ ná Apollo otôprè̤. A opacè̤̌lya̤ dố vǐ̤ Alexandria, rò a hyǎ dố vǐ̤ Epheso. È ma kayǎ hébècyá̤hébèdè lǎ tôprè̤. Htuô̌to lisǎsè̌ a tè̤rǎmárǎdyǎ tahe꤮ ma a thè́gněplǒplû́ lò̌ cò́.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Ǔ ithyóithyanò́ htuô̌hò́ è ná Byacè aklyáaklǒ tahe hò́. Htuô̌rò a thè́plòshyo dônyǎpé̤ nyacò́ ǔ, htuô̌rò a ithyóithya tǎ̤te̤ pé̤ nyacò́ ǔ ná Jesǔ ari-akyǎ tahe. Manárò a thè́gně prè́tû́ Giovanni a tè̤plwǒhtyě ari-akyǎ tôcôtuô̌ prè́.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 A cáhtya hébèkhû̌hǎ dố tè̤cò́bè̌hǒ akǔ. Bí Priscilla ná Aquila ní̤huô̌ a tè̤hébè akhè̌nuô, a è́ka̤ lǔ dố ahi. Thyáphú è ki thè́gněhyǎ tǎ̤te̤ klò̌lốpó̤ ná a khǎlé̤lye̤ yěnuôrò, Priscilla ná Aquila héluô̌ pé̤ pó̤ lǔ ná Cò́marya aklyáaklǒ tahe.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Bí Apollo thè́zṳ̂́ cuố dố Akaia ké̤ akhè̌nuô, prè̤zṳ̂́etè̤phú bí vǐ̤ Epheso nuôtahe me̤cwó̤ pé̤ lǔ ná èthǐ atè̤rǎli dố a dyéshyodyésò̌htya prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a o dố Akaia ké̤kǔ nuôtahe. A rǎcuốní̤ pé̤ èthǐ li phúyě me̤těhérò thyáphú ǔ ki è́mo̤sûryá Apollo agněnuô prè́. A cuốtuố̤ bínuô rò a htwǒbwíhtwǒtaryě pé̤nyacò́ kayǎ dố a htwǒka̤hò́ prè̤zṳ̂́etè̤phú dố Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě prè́ nuôtahe agně cò́.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Me̤těhérò, a tè̤hébèdônyǎ krékryá̤ ǔ tahenuô a oná tè̤pro̤prya̤shyosò̌, htuô̌to a zṳ̌luô̌bè́ pé̤ ǔ lisǎsè̌ khyáathè́ tahe ná Jesǔ ma Krístu, htuô̌to Jesǔ ma prè̤ dố Cò́marya nwóhtya lǔ ná a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ akhu-akhyě, a kré pé̤kyǎ lò̌ Judaphú tahe dố kayǎ tôplutôphè a mèthènyě.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.