Atos 18

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tè̤htwǒhtya htuô̌ phúyě rò, Paulu o bí vǐ̤ Athenia nuô rò a htecuố dố vǐ̤ Corinthia.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Rò a cuố myáhtye tǎ̤sû ná Judaphú tôprè̤ dố amwi̤ ná Aquila yě bínuô tôpho. Aquila yěnuô, a o pacè̤̌lya̤ dố vǐ̤ Pontus rò è ná amě Priscilla hyǎtuố̤thè̌ lahyǎ mópǎprè́ bínuô prè́. Khwídu Claudio hétǎ̤ angó̤ ná lò̌꤮ Judaphú tahenuô, bè htecuốkyǎ lò̌plǐ bí vǐ̤ Roma akǔyě. Dố khwí hétǎ̤ angó̤ phúyě akhu-akhyěrò Aquila yě ná amě Priscilla htecuốkyǎ dố Itali ké̤kǔ rò hyǎtuố̤ lahyǎ bíyě prè́. Rò Paulu cuố myáhtye tǎ̤sû ná èthǐ.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 Rò Paulu okuô̌ ná èthǐ bínuô. Rò a me̤ró̤kuô̌ tè̤ ná èthǐ, me̤těhérò Paulu nuô a buôení̤ prè́ a thè́htwǒprè̤ ná a me̤ lé̤thûikè̤̌ thyáná mě ná vè̤ thè́nyě̤yě me̤yěnuô prè́.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Judaphú Mò̤́nyěduô pwǒ̤꤮ phuốphuố꤮ nuô, Paulu dônyǎkrékryá̤ ǔ bí tè̤cò́bè̌hǒ akǔnuô. Thyáphú Judaphú ná Greekphú nyě̤mṳlò̌ ki zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ Jesǔ agněnuô, Paulu yácû́ hébè cwiní̤htò́ní̤ èthǐ thè́plò.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Bí Sila ná Timothy o dố Macedoniaké̤ htecuố rò a hyǎtuố̤ dố Paulu o akhè̌nuô, Paulu dyélya̤ lò̌plǐ a tè̤shuốtè̤khè̌ dố a ki hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ. Rò a khyáathè́ rò a hésodônyǎ luô̌ pé̤ Judaphú tahe ná Jesǔ ma Krístu, è ma prè̤ dố Cò́marya nwóhtya lǔ ná dố a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ nuôtôprè̤ hò́, a hé phúnuô dố ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ a mèthènyě.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Manárò Judaphú tahe htésû pacyé̤ishyé Paulu akhu-akhyě, Paulu htò́ruố tǎ̤kyǎ hemû dố a hyeca̤lo̤. A htò́ruố tǎ̤kyǎ hemû phúyěnuôma a dyéluô̌hò́ tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố ǔ htésû èthǐ phúnuô. Htuô̌rò a hésû èthǐ, “Thǐ ki tuố̤dố tè̤pyétè̤kyǎ hénuôma thǐnáthǐ ní̤dûhò́. Tè̤thû́tè̤plá opǎ dố vǎlo̤ to hò́. Cáhtya khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ nuô, vǎ ki cuố hésodônyǎ pé̤dûhò́ dố Judaphú má̤to tahe aklè̌hò́.”
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Phúnuô akhu-akhyě, a htecuốkyǎ èthǐ khǎlé̤ rò a cuố okuô̌ dố Judaphú má̤to dố amwi̤ ná Titio Justo hé yěnuô tôprè̤ ahi, rò ahi o bí tè̤cò́bè̌hǒ khǎshyénuô. È ma kayǎ dố a cò́bucò́bè̌htya Cò́marya tôprè̤.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 Crispu ma kayǎ htwǒ tè̤cò́bè̌hǒ akhuklò́ bínuô tôprè̤. È ná lò̌꤮ kayǎ dố a hyǎolǎ kuô̌ lǔ bí ahi nuôtahe zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ lò̌plǐ Byacè rò kayǎ aruô dố a o dố vǐ̤ Corinthia akǔ dố a ní̤huô̌ tè̤thè́krṳ̂̌mila tahenuô, a zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ rò a plwǒka̤ kuô̌ lahyǎ ané̤ ná htyě.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Tôthè̌nuô, Paulu myáhtye tè̤myálwó tôcô rò Byacè hébè lǔ, “Thè́isě tǎmé̤! Okuốkyǎ tǎ nè̤ tè̤hébè tǎmé̤! Othuôtakrû́ tǎmé̤!
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 Me̤těhérò vǎ okuô̌dû ná nè̤, rò ǔ me̤pyá̤me̤sè̌ cyá̤ ná nè̤ tôprè̤꤮ to, me̤těhérò kayǎ obí vǐ̤yě tôvǐ̤ akǔ nuôtahema prè̤ dố a zṳ̂́enyá̤e vǎ nuôma a oró̤oè́ lǎhò́.”
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Phúnuôrò Paulu obí vǐ̤ Corinthia nuô tôna ná lè̌thuô̌thyó rò a ithyóithya pé̤ kayǎ bè́mṳ tahe ná Cò́marya alǎ̤angó̤.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Bí Gallio htwǒ Roma khwídu dố Akaia ké̤ akhè̌nuô, Judaphú tahe è́plò́ ní̤dyé lò̌ lǔ rò a cuốpṳ̂́ lahyǎ Paulu rò a thǔcuố lǔ dố lé̤cirya khǎlé̤.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 Èthǐ hé, “Kayǎ yětôprè̤ma, kayǎ lě ilò̌ilyá lò̌ kayǎ bè́mṳ. Rò a nò̌cò́bè̌htya ǔ ná Cò́marya dố a khó ná tè̤thyótè̤thya nuôtahe.”
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 Bí Paulu kíré̤ hébèhte akhè̌nuô, Khwídu Gallio hé Judaphú thǐtahe, “Judaphú thǐ꤮, tè̤ritè̤kyǎ yěnuô a ki má̤nyǎhò́ tè̤ dố a talwótalye̤ cò́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya tahe cò́bèbè, vǎ tǒbè thè́plòhtǔ ní̤dǎ dû thǐ tè̤dyaluô̌htya yětahe.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Manárò tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a má̤prè́ tè̤hébè krékryá̤ lǔ ngó̤ tahe ná mwi̤ tahe, ná thǐ Judaphú tè̤thyótè̤thya ní̤dû tahe prè́ akhu-akhyě, thǐ tǒbè cirya ní̤dyédû thǐtè̤ prè́. Vǎ ma kayǎ dố a htwǒ pé̤ ǔ prè̤cirya tè̤ritè̤kyǎ phúyěnuô tahe agněnuô má̤to.”
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Rò a vè̤́htekyǎ Judaphú tahe dố lé̤cirya khǎlé̤ yěnuô aklò̌.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Htuô̌rò èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ pṳ̂́ma tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́ Sostheno yě, rò a mṳ̂̌ lǔ dố lé̤cirya akhǎlé̤ yěnuô anyěhyǎ cò́ tadû́rò Khwídu Gallio hétǎ̤tṳ̂̌ me̤tǎ̤tṳ̂̌ èthǐ tôcô꤮ to.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 Paulu oplehyǎ mò̤́nyěmò̤́thè̌ nyě̤kú꤮ lǎ pó̤ bí vǐ̤ Corinthia akǔnuô, htuô̌rò a htecuốkyǎ prè̤zṳ̂́etè̤phú bínuô tahe alé̤. A sidyání̤ thòklyědu rò a htecuố dố Syria ké̤. Rò a htecuố tố̤ná Priscilla ná Aquila. Bí a htya sidyá tyahí thòklyědu to nuô, a byǎ lya̤ní̤ ané̤ dố Cò́marya a mèthènyě bí vǐ̤ Cenchrea akǔnuô rò a icǐkyǎ akhuluô̤.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Èthǐ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Epheso rò a bekyǎ Priscilla ná Aquila bínuô. A cuốnuô̌ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ rò a cuố hébèdônyǎ krékryá̤ ná Judaphú tahe.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Judaphú tahe kwǐthè́zò̤ lǔ ná a ki onyě̤ pé̤kuô̌pó̤ èthǐ bínuô tadû́rò a cṳ̌to.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 Manárò bí a htecuố hò́ akhè̌nuô, a hékyǎ èthǐ, “A ki tǒ Cò́marya athè́plò hérò vǎ ka̤khyě kuô̌ khyěthyá dố thǐo pǎ.” A hé htuô̌rò a htya sidyá thòklyědu bí vǐ̤ Epheso akǔnuô rò a htecuốkyǎ.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Bí a cuốtuố̤ dố vǐ̤ Caesarea akhè̌nuô, a htya dố vǐ̤ Jerusalem rò a htya hémo̤héryákyǎ prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú bínuô tahe, rò a lya̤ dố vǐ̤ Antioko.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 A lya̤ o bínuô taplô̤taplyáphú rò a htecuốkyǎ khyě. A cuốlě bí Galasia ké̤ ná Phrygia ké̤kǔnuô tôpho htuô̌ tôpho. Htuô̌rò a cuố dyéshyodyésò̌htya pé̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú o bínuô tahe ahè̌are.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Judaphú dố amwi̤ ná Apollo otôprè̤. A opacè̤̌lya̤ dố vǐ̤ Alexandria, rò a hyǎ dố vǐ̤ Epheso. È ma kayǎ hébècyá̤hébèdè lǎ tôprè̤. Htuô̌to lisǎsè̌ a tè̤rǎmárǎdyǎ tahe꤮ ma a thè́gněplǒplû́ lò̌ cò́.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 Ǔ ithyóithyanò́ htuô̌hò́ è ná Byacè aklyáaklǒ tahe hò́. Htuô̌rò a thè́plòshyo dônyǎpé̤ nyacò́ ǔ, htuô̌rò a ithyóithya tǎ̤te̤ pé̤ nyacò́ ǔ ná Jesǔ ari-akyǎ tahe. Manárò a thè́gně prè́tû́ Giovanni a tè̤plwǒhtyě ari-akyǎ tôcôtuô̌ prè́.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 A cáhtya hébèkhû̌hǎ dố tè̤cò́bè̌hǒ akǔ. Bí Priscilla ná Aquila ní̤huô̌ a tè̤hébè akhè̌nuô, a è́ka̤ lǔ dố ahi. Thyáphú è ki thè́gněhyǎ tǎ̤te̤ klò̌lốpó̤ ná a khǎlé̤lye̤ yěnuôrò, Priscilla ná Aquila héluô̌ pé̤ pó̤ lǔ ná Cò́marya aklyáaklǒ tahe.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Bí Apollo thè́zṳ̂́ cuố dố Akaia ké̤ akhè̌nuô, prè̤zṳ̂́etè̤phú bí vǐ̤ Epheso nuôtahe me̤cwó̤ pé̤ lǔ ná èthǐ atè̤rǎli dố a dyéshyodyésò̌htya prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a o dố Akaia ké̤kǔ nuôtahe. A rǎcuốní̤ pé̤ èthǐ li phúyě me̤těhérò thyáphú ǔ ki è́mo̤sûryá Apollo agněnuô prè́. A cuốtuố̤ bínuô rò a htwǒbwíhtwǒtaryě pé̤nyacò́ kayǎ dố a htwǒka̤hò́ prè̤zṳ̂́etè̤phú dố Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě prè́ nuôtahe agně cò́.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 Me̤těhérò, a tè̤hébèdônyǎ krékryá̤ ǔ tahenuô a oná tè̤pro̤prya̤shyosò̌, htuô̌to a zṳ̌luô̌bè́ pé̤ ǔ lisǎsè̌ khyáathè́ tahe ná Jesǔ ma Krístu, htuô̌to Jesǔ ma prè̤ dố Cò́marya nwóhtya lǔ ná a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ akhu-akhyě, a kré pé̤kyǎ lò̌ Judaphú tahe dố kayǎ tôplutôphè a mèthènyě.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.