Atos 18

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tè̤htwǒhtya htuô̌ phúyě rò, Paulu o bí vǐ̤ Athenia nuô rò a htecuố dố vǐ̤ Corinthia.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Rò a cuố myáhtye tǎ̤sû ná Judaphú tôprè̤ dố amwi̤ ná Aquila yě bínuô tôpho. Aquila yěnuô, a o pacè̤̌lya̤ dố vǐ̤ Pontus rò è ná amě Priscilla hyǎtuố̤thè̌ lahyǎ mópǎprè́ bínuô prè́. Khwídu Claudio hétǎ̤ angó̤ ná lò̌꤮ Judaphú tahenuô, bè htecuốkyǎ lò̌plǐ bí vǐ̤ Roma akǔyě. Dố khwí hétǎ̤ angó̤ phúyě akhu-akhyěrò Aquila yě ná amě Priscilla htecuốkyǎ dố Itali ké̤kǔ rò hyǎtuố̤ lahyǎ bíyě prè́. Rò Paulu cuố myáhtye tǎ̤sû ná èthǐ.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Rò Paulu okuô̌ ná èthǐ bínuô. Rò a me̤ró̤kuô̌ tè̤ ná èthǐ, me̤těhérò Paulu nuô a buôení̤ prè́ a thè́htwǒprè̤ ná a me̤ lé̤thûikè̤̌ thyáná mě ná vè̤ thè́nyě̤yě me̤yěnuô prè́.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Judaphú Mò̤́nyěduô pwǒ̤꤮ phuốphuố꤮ nuô, Paulu dônyǎkrékryá̤ ǔ bí tè̤cò́bè̌hǒ akǔnuô. Thyáphú Judaphú ná Greekphú nyě̤mṳlò̌ ki zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ Jesǔ agněnuô, Paulu yácû́ hébè cwiní̤htò́ní̤ èthǐ thè́plò.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Bí Sila ná Timothy o dố Macedoniaké̤ htecuố rò a hyǎtuố̤ dố Paulu o akhè̌nuô, Paulu dyélya̤ lò̌plǐ a tè̤shuốtè̤khè̌ dố a ki hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ. Rò a khyáathè́ rò a hésodônyǎ luô̌ pé̤ Judaphú tahe ná Jesǔ ma Krístu, è ma prè̤ dố Cò́marya nwóhtya lǔ ná dố a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ nuôtôprè̤ hò́, a hé phúnuô dố ǔ pwǒ̤꤮ tôprè̤ a mèthènyě.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Manárò Judaphú tahe htésû pacyé̤ishyé Paulu akhu-akhyě, Paulu htò́ruố tǎ̤kyǎ hemû dố a hyeca̤lo̤. A htò́ruố tǎ̤kyǎ hemû phúyěnuôma a dyéluô̌hò́ tè̤mátè̤dyǎ tôcô dố ǔ htésû èthǐ phúnuô. Htuô̌rò a hésû èthǐ, “Thǐ ki tuố̤dố tè̤pyétè̤kyǎ hénuôma thǐnáthǐ ní̤dûhò́. Tè̤thû́tè̤plá opǎ dố vǎlo̤ to hò́. Cáhtya khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ nuô, vǎ ki cuố hésodônyǎ pé̤dûhò́ dố Judaphú má̤to tahe aklè̌hò́.”
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Phúnuô akhu-akhyě, a htecuốkyǎ èthǐ khǎlé̤ rò a cuố okuô̌ dố Judaphú má̤to dố amwi̤ ná Titio Justo hé yěnuô tôprè̤ ahi, rò ahi o bí tè̤cò́bè̌hǒ khǎshyénuô. È ma kayǎ dố a cò́bucò́bè̌htya Cò́marya tôprè̤.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Crispu ma kayǎ htwǒ tè̤cò́bè̌hǒ akhuklò́ bínuô tôprè̤. È ná lò̌꤮ kayǎ dố a hyǎolǎ kuô̌ lǔ bí ahi nuôtahe zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ lò̌plǐ Byacè rò kayǎ aruô dố a o dố vǐ̤ Corinthia akǔ dố a ní̤huô̌ tè̤thè́krṳ̂̌mila tahenuô, a zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ rò a plwǒka̤ kuô̌ lahyǎ ané̤ ná htyě.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Tôthè̌nuô, Paulu myáhtye tè̤myálwó tôcô rò Byacè hébè lǔ, “Thè́isě tǎmé̤! Okuốkyǎ tǎ nè̤ tè̤hébè tǎmé̤! Othuôtakrû́ tǎmé̤!
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Me̤těhérò vǎ okuô̌dû ná nè̤, rò ǔ me̤pyá̤me̤sè̌ cyá̤ ná nè̤ tôprè̤꤮ to, me̤těhérò kayǎ obí vǐ̤yě tôvǐ̤ akǔ nuôtahema prè̤ dố a zṳ̂́enyá̤e vǎ nuôma a oró̤oè́ lǎhò́.”
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Phúnuôrò Paulu obí vǐ̤ Corinthia nuô tôna ná lè̌thuô̌thyó rò a ithyóithya pé̤ kayǎ bè́mṳ tahe ná Cò́marya alǎ̤angó̤.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Bí Gallio htwǒ Roma khwídu dố Akaia ké̤ akhè̌nuô, Judaphú tahe è́plò́ ní̤dyé lò̌ lǔ rò a cuốpṳ̂́ lahyǎ Paulu rò a thǔcuố lǔ dố lé̤cirya khǎlé̤.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Èthǐ hé, “Kayǎ yětôprè̤ma, kayǎ lě ilò̌ilyá lò̌ kayǎ bè́mṳ. Rò a nò̌cò́bè̌htya ǔ ná Cò́marya dố a khó ná tè̤thyótè̤thya nuôtahe.”
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Bí Paulu kíré̤ hébèhte akhè̌nuô, Khwídu Gallio hé Judaphú thǐtahe, “Judaphú thǐ꤮, tè̤ritè̤kyǎ yěnuô a ki má̤nyǎhò́ tè̤ dố a talwótalye̤ cò́ htyěké̤ a tè̤thyótè̤thya tahe cò́bèbè, vǎ tǒbè thè́plòhtǔ ní̤dǎ dû thǐ tè̤dyaluô̌htya yětahe.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Manárò tè̤ritè̤kyǎ yěnuôma a má̤prè́ tè̤hébè krékryá̤ lǔ ngó̤ tahe ná mwi̤ tahe, ná thǐ Judaphú tè̤thyótè̤thya ní̤dû tahe prè́ akhu-akhyě, thǐ tǒbè cirya ní̤dyédû thǐtè̤ prè́. Vǎ ma kayǎ dố a htwǒ pé̤ ǔ prè̤cirya tè̤ritè̤kyǎ phúyěnuô tahe agněnuô má̤to.”
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Rò a vè̤́htekyǎ Judaphú tahe dố lé̤cirya khǎlé̤ yěnuô aklò̌.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Htuô̌rò èthǐ pwǒ̤꤮ tôprè̤ pṳ̂́ma tè̤cò́bè̌hǒ khuklò́ Sostheno yě, rò a mṳ̂̌ lǔ dố lé̤cirya akhǎlé̤ yěnuô anyěhyǎ cò́ tadû́rò Khwídu Gallio hétǎ̤tṳ̂̌ me̤tǎ̤tṳ̂̌ èthǐ tôcô꤮ to.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Paulu oplehyǎ mò̤́nyěmò̤́thè̌ nyě̤kú꤮ lǎ pó̤ bí vǐ̤ Corinthia akǔnuô, htuô̌rò a htecuốkyǎ prè̤zṳ̂́etè̤phú bínuô tahe alé̤. A sidyání̤ thòklyědu rò a htecuố dố Syria ké̤. Rò a htecuố tố̤ná Priscilla ná Aquila. Bí a htya sidyá tyahí thòklyědu to nuô, a byǎ lya̤ní̤ ané̤ dố Cò́marya a mèthènyě bí vǐ̤ Cenchrea akǔnuô rò a icǐkyǎ akhuluô̤.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Èthǐ cuốtuố̤ dố vǐ̤ Epheso rò a bekyǎ Priscilla ná Aquila bínuô. A cuốnuô̌ dố tè̤cò́bè̌hǒkǔ rò a cuố hébèdônyǎ krékryá̤ ná Judaphú tahe.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Judaphú tahe kwǐthè́zò̤ lǔ ná a ki onyě̤ pé̤kuô̌pó̤ èthǐ bínuô tadû́rò a cṳ̌to.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Manárò bí a htecuố hò́ akhè̌nuô, a hékyǎ èthǐ, “A ki tǒ Cò́marya athè́plò hérò vǎ ka̤khyě kuô̌ khyěthyá dố thǐo pǎ.” A hé htuô̌rò a htya sidyá thòklyědu bí vǐ̤ Epheso akǔnuô rò a htecuốkyǎ.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Bí a cuốtuố̤ dố vǐ̤ Caesarea akhè̌nuô, a htya dố vǐ̤ Jerusalem rò a htya hémo̤héryákyǎ prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú bínuô tahe, rò a lya̤ dố vǐ̤ Antioko.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 A lya̤ o bínuô taplô̤taplyáphú rò a htecuốkyǎ khyě. A cuốlě bí Galasia ké̤ ná Phrygia ké̤kǔnuô tôpho htuô̌ tôpho. Htuô̌rò a cuố dyéshyodyésò̌htya pé̤ prè̤zṳ̂́etè̤phú o bínuô tahe ahè̌are.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Judaphú dố amwi̤ ná Apollo otôprè̤. A opacè̤̌lya̤ dố vǐ̤ Alexandria, rò a hyǎ dố vǐ̤ Epheso. È ma kayǎ hébècyá̤hébèdè lǎ tôprè̤. Htuô̌to lisǎsè̌ a tè̤rǎmárǎdyǎ tahe꤮ ma a thè́gněplǒplû́ lò̌ cò́.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ǔ ithyóithyanò́ htuô̌hò́ è ná Byacè aklyáaklǒ tahe hò́. Htuô̌rò a thè́plòshyo dônyǎpé̤ nyacò́ ǔ, htuô̌rò a ithyóithya tǎ̤te̤ pé̤ nyacò́ ǔ ná Jesǔ ari-akyǎ tahe. Manárò a thè́gně prè́tû́ Giovanni a tè̤plwǒhtyě ari-akyǎ tôcôtuô̌ prè́.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 A cáhtya hébèkhû̌hǎ dố tè̤cò́bè̌hǒ akǔ. Bí Priscilla ná Aquila ní̤huô̌ a tè̤hébè akhè̌nuô, a è́ka̤ lǔ dố ahi. Thyáphú è ki thè́gněhyǎ tǎ̤te̤ klò̌lốpó̤ ná a khǎlé̤lye̤ yěnuôrò, Priscilla ná Aquila héluô̌ pé̤ pó̤ lǔ ná Cò́marya aklyáaklǒ tahe.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Bí Apollo thè́zṳ̂́ cuố dố Akaia ké̤ akhè̌nuô, prè̤zṳ̂́etè̤phú bí vǐ̤ Epheso nuôtahe me̤cwó̤ pé̤ lǔ ná èthǐ atè̤rǎli dố a dyéshyodyésò̌htya prè̤zṳ̂́etè̤phú dố a o dố Akaia ké̤kǔ nuôtahe. A rǎcuốní̤ pé̤ èthǐ li phúyě me̤těhérò thyáphú ǔ ki è́mo̤sûryá Apollo agněnuô prè́. A cuốtuố̤ bínuô rò a htwǒbwíhtwǒtaryě pé̤nyacò́ kayǎ dố a htwǒka̤hò́ prè̤zṳ̂́etè̤phú dố Cò́marya abwíataryě akhu-akhyě prè́ nuôtahe agně cò́.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Me̤těhérò, a tè̤hébèdônyǎ krékryá̤ ǔ tahenuô a oná tè̤pro̤prya̤shyosò̌, htuô̌to a zṳ̌luô̌bè́ pé̤ ǔ lisǎsè̌ khyáathè́ tahe ná Jesǔ ma Krístu, htuô̌to Jesǔ ma prè̤ dố Cò́marya nwóhtya lǔ ná a ki me̤lwóhteka̤ prè̤lukayǎ akhu-akhyě, a kré pé̤kyǎ lò̌ Judaphú tahe dố kayǎ tôplutôphè a mèthènyě.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.