Atos 14
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs NVI
1 Phú èthǐ me̤htuô̌hò́ dố vǐ̤ Antioko akǔnuô, Paulu ná Barnaba cuốnuô̌ dố Judaphú tahe tè̤cò́bè̌hǒkǔ dố a o dố vǐ̤ Iconio akǔ nuôtômě. Rò èthǐ hébèplǒphè́ pé̤ ryányacò́ ǔ ná Byacè Jesǔ ari-akyǎ akhu-akhyě Judaphú ná Judaphú má̤to tahe zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ è́kuô̌ èthǐ kanó̤꤮ to.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Manárò Judaphú dố a zṳ̂́e kuô̌ǔ to tahenuô, a ryǎ̤ Judaphú má̤to tahe mikuố dố a ki htésûkyǎ kayǎ dố a zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ nuôtahe.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Prè̤dônyǎphú yěthè́nyě̤ onyě̤ kúlǎ bínuô. Rò èthǐ thè́lè̤htyaní̤ Byacè Jesǔ dố a ki me̤cwó̤ èthǐ akhu-akhyě, a hésodônyǎ khû̌hǎ pé̤ cò́ ǔ. Byacè dyé èthǐ tè̤me̤cyá̤ tè̤tapa̤ khyéthukhyéthè́ thǐtahe ná tè̤pro̤tè̤prya̤ a tè̤mátè̤dyǎ yětahe nuôma má̤hò́ Byacè khyáluô̌ athè́ ná tè̤bwítè̤taryě ari-akyǎ dố Prè̤dônyǎphú héso pé̤ ǔ tahe nuôma a má̤lakǒhò́ nuôprè́.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Vǐ̤kǔphú bínuô tahe lṳpruốkyǎ nyě̤mṳ, tômṳ rò apó̤ní̤dyé Judaphú, tômṳ rò apó̤ní̤dyé Prè̤dônyǎphú tahe.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Judaphú má̤to tahe ná Judaphú tahe cuốotố̤kuô̌ ná èthǐ khuklò́dukhusuhtǔ rò hébè plû́htuô̌kyǎ ró̤lǔ ngó̤ ná ki me̤cyě̤me̤cṳ̂ Prè̤dônyǎphú tahe rò ki tá̤ èthǐ ná lò̤́ pǎ.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Bí Prè̤dônyǎphú tahe thè́gněhò́ ná ǔ tane̤ kreme̤mǔmyá̤ hò́ èthǐ akhè̌nuô, èthǐ hteklya cuốkyǎ dố vǐ̤ Lystra ná vǐ̤ Derbe dố a o dố Lycaonia ké̤ a tè̤pốalè̤̌ nuôtahe, ná khǎlé̤ otavǐtava̤ bínuôtahe.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Rò èthǐ cuốlě hésodônyǎ plehyǎ pé̤ pó̤ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila tavǐtava̤ bínuôtôpho.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Bí vǐ̤ Lystra akǔnuô kayǎ khǎduôdá pǎ dố a muố̤hò́kǔ rò a cuốcyá̤to o tôprè̤.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 — ausente —
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 — ausente —
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Bí kayǎ bè́mṳ myáhtye Paulu me̤tè̤phúyě akhè̌nuô, èthǐ è́htǒ hébè lǔ ná Lycaoniaphú angó̤ rò a hé, “cò́marya tahe klwohyǎlya̤ ané̤ phú prè̤lukayǎ dố pè̤o hò́.”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Èthǐ è́ Barnaba amwi̤ ná Byacè “Zeo” htuô̌rò a è́ kuô̌ke Paulu mwi̤ ná Byacè “hema”. Me̤těhérò Paulu yǒ hébè è́klò̌ ná ǔ akhu-akhyěrò a è́ lǔ phúnuô.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Byacè Zeo a tè̤lǔhǒdu nuô, a o dố vǐ̤klò̌ rò Byacè Zeo a bwídu yětôprè̤nuô, è ná kayǎ bè́mṳ tahe thè́zṳ̂́ hyǎ lǔtyǎhtya Prè̤dônyǎphú tahe akhu-akhyě a cwihyǎní̤ pṳ́phè̌ tahe rò a phyéhyǎní̤ tè̤phǒ tahe dố tè̤lǔhǒdu kadǎhtû̌.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Bí Barnaba ná Paulu ní̤huô̌ dố ǔ kíré̤ lǔtyǎhtya èthǐ akhè̌nuô, èthǐ htò́zè̤̌ ahyeca̤ rò, èthǐ klyahyǎnuô̌ dố kayǎ bè́mṳ tahe aklè̌ rò èthǐ è́htǒ hé kayǎ nuôtahe,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Thǐ cuốme̤phúyě me̤tě? Pè̤ ma kayǎ thyáná thǐ prè́. Pè̤ hyǎhéso pé̤ thǐ tè̤thè́krṳ̂̌mila ari-akyǎ prè́. Pè̤ thè́zṳ̂́ hésoluô̌ pé̤ thǐ ná cò́bè̌pǎ tǎ lahyǎ tè̤ dố angó̤lasá oto nuôtahe tǎmé̤. Pè̤ thè́zṳ̂́ nò̌cò́bè̌ thǐ ná Cò́marya dố a htwǒprè̤ yětôprè̤. È ma Cò́marya dố a byálya̤ mò́khu, hekhu, htyědutava̤ ná tè̤o dố akǔ nuôtahe lò̌꤮ plǐ tôprè̤.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Dố nuôkhè̌ ma Cò́marya plwǒ lò̌ǔ pwǒ̤myěpwǒ̤cô ná cṳ́ ǔ thè́zṳ̂́ me̤dû ǔtè̤ phúnuô.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Manárò Cò́marya dyéluô̌htuô̌hò́ ǔ ná a tè̤khyáthè́ pwǒ̤꤮ tôphuố hò́. A tè̤khyáthè́ yětahe ma ǐtě hérò a me̤tè̤ryá tahe dố thǐgně akhu-akhyě, yěma má̤hò́ a dyéluô̌ ná è o má̤lakǒ nuôhò́. A nò̌cṳ̂tǎ̤ pé̤ thǐ ké̤, a nò̌thèhte tǒshuốtǒkhè̌ pé̤ thǐ buốhuô̌dǐ ná thòthèvèphǒ tahe, a dyétǎ̤ lốbǎ pé̤ thǐ sèesèǒ rò a me̤ thè́luố̤phòphû̌ pé̤ thǐ thè́plò.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Prè̤dônyǎphú tahe hésû cò́ èthǐ báyě tadû́rò èthǐ kíré̤ me̤tǎ̤tṳ̂̌sûbè́ kayǎ bè́mṳ dố a kíré̤ lǔtyǎhtya tè̤ dố èthǐ o yětahe nuô azǔ to.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Htuô̌rò Judaphú tahehenuô, a o dố vǐ̤ Antioko ná dố vǐ̤ Iconio rò a hyǎ. Thyáphú kayǎ bè́mṳ yětahe ki thè́htekyǎ Paulu ná Barnaba, rò a ki thè́plò okuô̌ èthǐ tôkyě agněnuô, a cuốilo kayǎ bè́mṳ tahe. Htuô̌rò èthǐ tá̤htuô̌ Paulu ná lò̤́ rò a tane̤ lahyǎ ná a thyěhò́ rò èthǐ cwihte vǐkyǎ kyǎ lǔ dố vǐ̤klò̌.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Manárò bí prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe hyǎopò̤́tava̤ myá è akhè̌nuô, a kahtò khyěthyá rò a ka̤kanuô̌ khyěthyá dố vǐ̤kǔ. Dốkhyě tônyěnuô, è ná Barnaba htecuố dố vǐ̤ Derbe.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Paulu ná Barnaba hésodônyǎ pé̤ ǔ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila bí vǐ̤ Derbe akǔ nuô, rò ǔ htwǒhtya è́lǎ a khǒpacè̤̌. Htuô̌rò dốkhyěnuô, èthǐ ka̤khyě khyěthyá dố vǐ̤ Lystra ná vǐ̤ Iconio ná vǐ̤ Antioko dố a o dố Pisidia ké̤kǔnuô tahe.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Thyáphú prè̤zṳ̂́etè̤phú tahe ki oklò̤sò́ma dố a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ akǔ agněnuô, Paulu ná Barnaba dyéhè̌dyére htyaní̤ èthǐ, htuô̌to shyakrwǒní̤ èthǐkhyě. Èthǐ ithyóithya pé̤ ǔ, “Pè̤ kíré̤ cuốnuô̌ luplúbè́ tuố̤dố Cò́marya ahtyěaké̤kǔ yěnuôma pè̤ bè cuốtalwó è́lǎ ná tè̤pyá̤tè̤sè̌ thǐtahe cò́.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Dố prè̤zṳ̂́etè̤plò́mṳ tômṳ ná tômṳ akǔnuô, Paulu ná Barnaba nwóhtya pé̤ èthǐ muố̤prû̌muố̤prè̤́ dố a bè htwǒ khuklò́khuklyǎ tahe. Rò a kwǐcò́bè̌ pé̤ èthǐ, htuô̌rò a duôe sèesèǒ, a me̤htuô̌ phúnuôrò a dyétǎ̤kyǎ kayǎ yětahe dố Byacè dố èthǐ zṳ̂́e ní̤dyé yětôprè̤ a takhukǔ.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Èthǐ cuốplú talwókyǎ Pisidia ké̤ rò èthǐ cuốtuố̤ dố Pamphylia ké̤kǔ.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Èthǐ hésodônyǎ pé̤htuô̌hò́ ǔ tè̤thè́krṳ̂̌mila bí vǐ̤ Perga akǔnuô rò èthǐ cuố dǐtû́ pó̤ dố vǐ̤ Attalia.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Èthǐ sidyání̤ thòklyědu bí vǐ̤ Attalia nuô rò ka̤khyě khyěthyá lahyǎ dố vǐ̤ Antioko. Vǐ̤ Antioko ma vǐ̤ dố a dyétǎ̤ Paulu ná Barnaba dố Cò́marya a takhukǔ dố a kimyákikhwèní̤ èthǐ dố a tè̤cuốlě dônyǎ ná Cò́marya alǎ̤angó̤ yěnuô hò́. Rò èthǐ me̤htuô̌hò́ tè̤phyétè̤me̤ yětahe hò́.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Bí èthǐ ka̤tuố̤ dố vǐ̤ Antioko akhè̌nuô, èthǐ è́plò́ prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú tahe rò a hésodônyǎ pé̤lò̌ èthǐ ná lò̌꤮ Cò́marya me̤tố̤kuô̌tè̤ ná èthǐ nuôtahe rò Judaphú má̤to tahe ki zṳ̂́ka̤nyá̤ka̤ kuô̌ agně nuô, Cò́marya bámǒhtya pé̤ èthǐ kadǎ.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Èthǐ onyě̤kuô̌ nyacò́ ná prè̤zṳ̂́enyá̤ephú thǐtahe bínuô.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.