Apocalipse 21
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Htuô̌rò vǎ myáhtye mò́khuthè̌ ná hekhuthè̌. Rò mò́khulye̤yě ná hekhulye̤ yětôba lamé̤kyǎ lò̌. Htuô̌rò htyědutava̤ yěnuôma a opǎ toto.
1 Vi novo céu e nova terra, pois o primeiro céu e a primeira terra passaram, e o mar já não existe.
2 Vǎ myáhtye vǐ̤sǎsè̌ má̤dûhò́ Jerusalem vǐ̤thè̌ yětôvǐ̤ nuô, rò a o dố mò́khu dố Cò́marya a o rò a hyǎlya̤. Ǔ taritaryǎ kû̌thyá one pé̤ lǔ phú prè̤khǒmè̤̌ mòmuố̤ tôprè̤ dố a opò̤́sû avè̤ nuô.
2 Vi também a cidade santa, a nova Jerusalém, que descia do céu, da parte de Deus, ataviada como noiva adornada para o seu esposo.
3 Vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤shyo tômû̌ dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ a onuô, rò a hé, “Khǒnyá̤yě Byacè Cò́marya hyǎotố̤kuô̌ hò́ ná prè̤lukayǎ hò́. A ki otố̤kuô̌ ná èthǐ rò èthǐ ki htwǒhtya Cò́marya akayǎ pǎ. Byacè Cò́marya ané̤byacè ní̤dû ki otố̤kuô̌ ná èthǐ rò a ki htwǒ pé̤ èthǐ Byacè pǎ.
3 Então, ouvi grande voz vinda do trono, dizendo: Eis o tabernáculo de Deus com os homens. Deus habitará com eles. Eles serão povos de Deus, e Deus mesmo estará com eles.
4 Cò́marya ki htû́thǔkyǎ lò̌ èthǐ amèthèhtyě pǎ. Tè̤thyě o pǎ to. Tè̤thè́plè̤̌ bèbè, tè̤nguố̤tè̤hè bèbè, tè̤sè̌né̤sè̌bya bèbè a o pǎ to. Tè̤ dố a htwǒhtyanò́ dố hekhu alye̤ yětôba tahenuô, a o pǎ to hò́.”
4 E lhes enxugará dos olhos toda lágrima, e a morte já não existirá, já não haverá luto, nem pranto, nem dor, porque as primeiras coisas passaram.
5 Htuô̌rò prè̤ onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ hé, “Khǒnyá̤yě vǎ me̤thè̌ lò̌hò́ tè̤pwǒ̤tôcô.” Rò a hé kuô̌ ke vǎ, “Rǎmákyǎ tè̤ yětahenuô, me̤těhérò ngó̤yě tahe nuôma acò́ate̤ rò lé̤thè́lè̤ zṳ̂́ení̤ è.”
5 E aquele que está assentado no trono disse: Eis que faço novas todas as coisas. E acrescentou: Escreve, porque estas palavras são fiéis e verdadeiras.
6 Rò a hé, “A htuô̌hò́, vǎ ma aré̤lố ná anolố ǔ hò́. Vǎ ma akhǎshyé ná atadû hò́. Htyěhtekhu dố a dyé thè́htwǒprè̤htyě tacṳ́prè̤ nuô a o tôò. Kayǎ dố a thè́ǒ tôprè̤prè̤ nuô, vǎ ki dyéǒkrǎ è pǎ.
6 Disse-me ainda: Tudo está feito. Eu sou o Alfa e o Ômega, o Princípio e o Fim. Eu, a quem tem sede, darei de graça da fonte da água da vida.
7 Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a me̤pé̤ tè̤nuô, a ki ní̤bè lò̌lò̌꤮ tè̤yě tahe dố vǎo pǎ. Vǎ ki htwǒ èthǐ Byacè Cò́marya pǎ rò èthǐ ki htwǒ vǎphú tahe pǎ.
7 O vencedor herdará estas coisas, e eu lhe serei Deus, e ele me será filho.
8 Manárò kayǎ dố a taruô tahe, kayǎ dố acò́ ná a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ to tahe, kayǎ dố athè́plò mǔmyá̤ tahe, kayǎ dố a me̤thyě kayǎ tahe, kayǎ dố a cuốthû́ prè̤mòprè̤khǔ tahe, kayǎ dố a htwǒ khǐnékhǐnò̌ Thárá e ǔzo̤ tahe, kayǎ dố a cò́bè̌ prè̤zo̤ tahe, rò kayǎ dố a lahǒ ǔ tahenuô akhǎlé̤khǎbya mamá̤hò́ miò dố a má̤ tè̤thyě nyě̤phuốtôphuố dố ǔ isû́û̌ è ná yathúbyǎ yětôò nuô hò́.”
8 Quanto, porém, aos covardes, aos incrédulos, aos abomináveis, aos assassinos, aos impuros, aos feiticeiros, aos idólatras e a todos os mentirosos, a parte que lhes cabe será no lago que arde com fogo e enxofre, a saber, a segunda morte.
9 Tanéphú thuô̌thyótôprè̤ dố a pṳ̂́ma ní̤dyé bělò̤́du thuô̌thyótôbè dố a bǎ ná tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ dốkhyělố thuô̌thyótôcô yě aklè̌ tôprè̤nuô, a hyǎ dố vǎ o rò a hé vǎ, “Hyǎmò̌ rò vǎ ki zṳ̌luô̌ nè̤ ná thímíphú amě prè̤khǒmè̤̌ mòmuố̤ yětôprè̤.”
9 Então, veio um dos sete anjos que têm as sete taças cheias dos últimos sete flagelos e falou comigo, dizendo: Vem, mostrar-te-ei a noiva, a esposa do Cordeiro;
10 Cò́marya a thè́htwǒprè̤ okuô̌ ná vǎ rò tanéphú tôprè̤ cò̤̌cuố vǎ dố sodusohtǔ tômě akhyě. Rò a zṳ̌luô̌ vǎ ná vǐ̤ Jerusalem sǎsè̌ yětôvǐ̤. Vǐ̤yěnuô a o dố mò́khu dố Byacè Cò́marya a o rò a hyǎlya̤.
10 e me transportou, em espírito, até a uma grande e elevada montanha e me mostrou a santa cidade, Jerusalém, que descia do céu, da parte de Deus,
11 Rò vǐ̤yěnuô, a lốbǎ cò́ ná Cò́marya alǐatakhè̌ cò́. Vǐ̤yěnuô, a takhè̌ thyácò́ná lò̤́ thuô̌li̤thuô̌lè̌plya dố angṳdupri̤du tôměnuô cò́, htuô̌to a thyácò́ná lò̤́thúbǔ plyarashyǐ tômě nuô cò́.
11 a qual tem a glória de Deus. O seu fulgor era semelhante a uma pedra preciosíssima, como pedra de jaspe cristalina.
12 Vǐ̤yěnuô ǔ té htyalô̌ tava̤ bí lǔ ná ǔduǔhtyalô̌. Htuô̌rò kadǎdu o shyényě̤kǔ rò tanéphú opò̤́ ní̤dyé è shyéthè́nyě̤. Dố kadǎduyě alo̤ nuô ǔ rǎoní̤ Israelphú shyényě̤muố̤ yě amwi̤.
12 Tinha grande e alta muralha, doze portas, e, junto às portas, doze anjos, e, sobre elas, nomes inscritos, que são os nomes das doze tribos dos filhos de Israel.
13 Dố vǐ̤ǔ tôkyě ná tôkyě nuô kadǎdu othuô̌kǔ. Dố cíhte thuô̌kǔ, cínuô̌ thuô̌kǔ, cíhtǒ thuô̌kǔ, cílya̤ rò thuô̌kǔ.
13 Três portas se achavam a leste, três, ao norte, três, ao sul, e três, a oeste.
14 Vǐ̤ǔ akhǎshyé nuô ǔ byáhtya lǔ ná lò̤́du shyěnyě̤mě. Rò dố lò̤́ yětahe alo̤ nuô ǔ rǎo è ná thímíphú a Prè̤dônyǎphú shyéthè́nyě̤ tahe amwi̤.
14 A muralha da cidade tinha doze fundamentos, e estavam sobre estes os doze nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
15 Tanéphú dố a hébè ná vǎ yětôprè̤nuô, a pṳ̂́ma ní̤dyé ná alé̤tě iplíhtè̌ tôbǒ rò a ki těmyá vǐ̤ ná vǐ̤kadǎdu tahe ná vǐ̤ǔ tahe.
15 Aquele que falava comigo tinha por medida uma vara de ouro para medir a cidade, as suas portas e a sua muralha.
16 Vǐ̤nuô aná̤ o lwǐ̤ná̤ rò ahtǔ ná alyá̤nuô a krṳ̂nya̤ lǔ prè́. Tanéphú těmyá vǐ̤yě ná alé̤tě iplíhtè̌ nuôtôbǒ rò ahtǔnuô a o mile tôrí nyǎ̤zè̤, rò alyá̤nuô, a krṳ̂nya̤ thyáná ahtǔ nuôprè́.
16 A cidade é quadrangular, de comprimento e largura iguais. E mediu a cidade com a vara até doze mil estádios. O seu comprimento, largura e altura são iguais.
17 Tanéphú těmyá pó̤ vǐ̤ǔ yěnuô ná lé̤tě iplíhtè̌ nuôtôbǒ phú prè̤lukayǎ lé̤klǒ těnuô. A tě htuô̌hò́ rò aduô̌nuô a o tôzè̤ ná lwǐ̤shyě ná lwǐ̤plè̤́.
17 Mediu também a sua muralha, cento e quarenta e quatro côvados, medida de homem, isto é, de anjo.
18 Vǐ̤ǔ nuô ǔ byá è ná lò̤́thuô̌li̤thuô̌lè̌ tahe htuô̌rò vǐ̤nuô ǔ byá è ná htè̌ má̤lakǒ cò́ rò a plyarashyǐ myáhtye luplú nuô̌ cò́ phú lò̤́thúbǔ nuô cò́.
18 A estrutura da muralha é de jaspe; também a cidade é de ouro puro, semelhante a vidro límpido.
19 Vǐ̤ǔ akhǎshyé nuô ǔ tari o è ná lò̤́thélò̤́pro̤ amyěmyě acôcô cò́. Lò̤́ dố ǔ byá lǔ dố vǐ̤ǔ akhǎshyé aré̤lố tômě nuôma lò̤́li̤thuô̌lè̌ rò ǔ è́ ná jaspô, nyě̤mětômě ma lò̤́taphè rò ǔ è́ ná saphíra, thuô̌mětômě ma lò̤́taphèlò̤ rò ǔ è́ ná chacéda, lwǐ̤mětômě ma lò̤́thuô̌lè̌ rò ǔ è́ ná èmerô.
19 Os fundamentos da muralha da cidade estão adornados de toda espécie de pedras preciosas. O primeiro fundamento é de jaspe; o segundo, de safira; o terceiro, de calcedônia; o quarto, de esmeralda;
20 Nyǎ̤mětômě ma lò̤́kyelyǎ rò ǔ è́ ná sardoni, amě thuô̌thyó yětômě ma ali̤ rò ǔ è́ ná carnila, thuô̌thyótômě nuôtômě ma lò̤́byǎ, rò ǔ è́ lǔ ná khrísolito, amě lwǐ̤thyó yětômě nuô lò̤́thuô̌ rò ǔ è́ ná bèrila, lwǐ̤thyótômě nuôtômě rò lò̤́byǎ rò ǔ è́ ná topaza, amě shyé nuôtômě ma lò̤́thuô̌lè̌ rò ǔ è́ ná khrísoprasa, shyétômě nuôtômě ma lò̤́li̤byǎ rò ǔ è́ ná jacíta, shyényě̤mě nuôtômě ma a taphèlò́thò̌ rò ǔ è́ ná amethísata.
20 o quinto, de sardônio; o sexto, de sárdio; o sétimo, de crisólito; o oitavo, de berilo; o nono, de topázio; o décimo, de crisópraso; o undécimo, de jacinto; e o duodécimo, de ametista.
21 Kadǎdu shyényě̤bè nuô tôbè ná pra̤thè ngṳdupri̤du tôplò, tôbè ná pra̤thè ngṳdupri̤du tôplò ǔ me̤ o è phúnuô. Ǔ me̤ è phúnuô akhu-akhyě alò̌ pra̤thè ngṳdu shyényě̤plò. Vǐ̤ aklyá nuô htè̌ má̤lakǒ cò́, rò a oluô̌ sè́kalǐ myáhtye luplú cò́ phú lò̤́thúbǔ nuô cò́.
21 As doze portas são doze pérolas, e cada uma dessas portas, de uma só pérola. A praça da cidade é de ouro puro, como vidro transparente.
22 Dố vǐ̤kǔnuô vǎ myáhtye tè̤lǔhǒdu o tômě꤮ to, me̤těhérò Byacè Cò́marya dố a cyá̤tè̤ lò̌꤮ plǐ yětôprè̤ ná thímíphú nuôtôduô̌ a o lahyǎ hò́ bínuô rò ǔ cò́bè̌htya hò́ èthǐ akhu-akhyě, tè̤lǔhǒdu lo pǎto.
22 Nela, não vi santuário, porque o seu santuário é o Senhor, o Deus Todo-Poderoso, e o Cordeiro.
23 Cò́marya a tè̤lǐtè̤takhè̌ nuô a lǐtǎ̤ dố vǐ̤kǔ, rò thímíphú nuôtôduô̌ lǐ pé̤ èthǐ thyáná mikò̌nuô akhu-akhyě, dố vǐ̤kǔ nuô tamò̤́ atè̤lǐ bèbè, lè̌ atè̤lǐ bèbè a lo pǎ to.
23 A cidade não precisa nem do sol, nem da lua, para lhe darem claridade, pois a glória de Deus a iluminou, e o Cordeiro é a sua lâmpada.
24 Prè̤lu hekhuphú yětahenuô, a ki cuố ná Cò́marya ná Jesǔ atè̤lǐ yě pǎ rò hekhu khwícò́phya tahenuô a ki phyéhyǎnuô̌ní̤ lahyǎ a tè̤duzá̤htyathè̌ dố vǐ̤kǔ yěnuô pǎ.
24 As nações andarão mediante a sua luz, e os reis da terra lhe trazem a sua glória.
25 Vǐ̤ kadǎdu tahenuô ǔ bámǒo lǔ pwǒ̤꤮ tônyě pǎ. Mò̤́khí o pǎ to akhu-akhyě, ǔ me̤bí lǔ tôphuố꤮ to.
25 As suas portas nunca jamais se fecharão de dia, porque, nela, não haverá noite.
26 Htyěké̤ a tè̤twó̤tè̤ryá tahe ná a tè̤duzá̤htyathè̌ tahenuô, ǔ ki phyéhyǎnuô̌ è bínuô pǎ.
26 E lhe trarão a glória e a honra das nações.
27 Manárò dố vǐ̤kǔ nuô tè̤ dố a sǎsè̌ to nuôtahe nuô̌ní̤ tôcô꤮ to. Kayǎ dố a me̤ tè̤mǔmyá̤ricyá̤ bèbè, a lahǒlahya tahe bèbè, nuô̌ní̤ tôprè̤꤮ to. Nuô̌ní̤ prè́tû́ kayǎ dố amwi̤ o dố thímí a lihtwǒprè̤ yětôba akǔ nuôtahe prè́.
27 Nela, nunca jamais penetrará coisa alguma contaminada, nem o que pratica abominação e mentira, mas somente os inscritos no Livro da Vida do Cordeiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.