Apocalipse 21

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Htuô̌rò vǎ myáhtye mò́khuthè̌ ná hekhuthè̌. Rò mò́khulye̤yě ná hekhulye̤ yětôba lamé̤kyǎ lò̌. Htuô̌rò htyědutava̤ yěnuôma a opǎ toto.
1 E vi um novo céu, e uma nova terra. Porque já o primeiro céu e a primeira terra passaram, e o mar já não existe.
2 Vǎ myáhtye vǐ̤sǎsè̌ má̤dûhò́ Jerusalem vǐ̤thè̌ yětôvǐ̤ nuô, rò a o dố mò́khu dố Cò́marya a o rò a hyǎlya̤. Ǔ taritaryǎ kû̌thyá one pé̤ lǔ phú prè̤khǒmè̤̌ mòmuố̤ tôprè̤ dố a opò̤́sû avè̤ nuô.
2 E eu, João, vi a santa cidade, a nova Jerusalém, que de Deus descia do céu, adereçada como uma esposa ataviada para o seu marido.
3 Vǎ ní̤huô̌ ngó̤pra̤shyo tômû̌ dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌ a onuô, rò a hé, “Khǒnyá̤yě Byacè Cò́marya hyǎotố̤kuô̌ hò́ ná prè̤lukayǎ hò́. A ki otố̤kuô̌ ná èthǐ rò èthǐ ki htwǒhtya Cò́marya akayǎ pǎ. Byacè Cò́marya ané̤byacè ní̤dû ki otố̤kuô̌ ná èthǐ rò a ki htwǒ pé̤ èthǐ Byacè pǎ.
3 E ouvi uma grande voz do céu, que dizia: Eis aqui o tabernáculo de Deus com os homens, pois com eles habitará, e eles serão o seu povo, e o mesmo Deus estará com eles, e será o seu Deus.
4 Cò́marya ki htû́thǔkyǎ lò̌ èthǐ amèthèhtyě pǎ. Tè̤thyě o pǎ to. Tè̤thè́plè̤̌ bèbè, tè̤nguố̤tè̤hè bèbè, tè̤sè̌né̤sè̌bya bèbè a o pǎ to. Tè̤ dố a htwǒhtyanò́ dố hekhu alye̤ yětôba tahenuô, a o pǎ to hò́.”
4 E Deus limpará de seus olhos toda a lágrima; e não haverá mais morte, nem pranto, nem clamor, nem dor; porque já as primeiras coisas são passadas.
5 Htuô̌rò prè̤ onyǎo dố khwí khuklyáhtè̌ htyalô̌khu nuôtôprè̤ hé, “Khǒnyá̤yě vǎ me̤thè̌ lò̌hò́ tè̤pwǒ̤tôcô.” Rò a hé kuô̌ ke vǎ, “Rǎmákyǎ tè̤ yětahenuô, me̤těhérò ngó̤yě tahe nuôma acò́ate̤ rò lé̤thè́lè̤ zṳ̂́ení̤ è.”
5 E o que estava assentado sobre o trono disse: Eis que faço novas todas as coisas. E disse-me: Escreve; porque estas palavras são verdadeiras e fiéis.
6 Rò a hé, “A htuô̌hò́, vǎ ma aré̤lố ná anolố ǔ hò́. Vǎ ma akhǎshyé ná atadû hò́. Htyěhtekhu dố a dyé thè́htwǒprè̤htyě tacṳ́prè̤ nuô a o tôò. Kayǎ dố a thè́ǒ tôprè̤prè̤ nuô, vǎ ki dyéǒkrǎ è pǎ.
6 E disse-me mais: Está cumprido. Eu sou o Alfa e o Ômega, o princípio e o fim. A quem quer que tiver sede, de graça lhe darei da fonte da água da vida.
7 Kayǎ tôprè̤prè̤ dố a me̤pé̤ tè̤nuô, a ki ní̤bè lò̌lò̌꤮ tè̤yě tahe dố vǎo pǎ. Vǎ ki htwǒ èthǐ Byacè Cò́marya pǎ rò èthǐ ki htwǒ vǎphú tahe pǎ.
7 Quem vencer, herdará todas as coisas; e eu serei seu Deus, e ele será meu filho.
8 Manárò kayǎ dố a taruô tahe, kayǎ dố acò́ ná a tè̤zṳ̂́tè̤nyá̤ to tahe, kayǎ dố athè́plò mǔmyá̤ tahe, kayǎ dố a me̤thyě kayǎ tahe, kayǎ dố a cuốthû́ prè̤mòprè̤khǔ tahe, kayǎ dố a htwǒ khǐnékhǐnò̌ Thárá e ǔzo̤ tahe, kayǎ dố a cò́bè̌ prè̤zo̤ tahe, rò kayǎ dố a lahǒ ǔ tahenuô akhǎlé̤khǎbya mamá̤hò́ miò dố a má̤ tè̤thyě nyě̤phuốtôphuố dố ǔ isû́û̌ è ná yathúbyǎ yětôò nuô hò́.”
8 Mas, quanto aos tímidos, e aos incrédulos, e aos abomináveis, e aos homicidas, e aos que se prostituem, e aos feiticeiros, e aos idólatras e a todos os mentirosos, a sua parte será no lago que arde com fogo e enxofre; o que é a segunda morte.
9 Tanéphú thuô̌thyótôprè̤ dố a pṳ̂́ma ní̤dyé bělò̤́du thuô̌thyótôbè dố a bǎ ná tè̤cyě̤tè̤cṳ̂ dốkhyělố thuô̌thyótôcô yě aklè̌ tôprè̤nuô, a hyǎ dố vǎ o rò a hé vǎ, “Hyǎmò̌ rò vǎ ki zṳ̌luô̌ nè̤ ná thímíphú amě prè̤khǒmè̤̌ mòmuố̤ yětôprè̤.”
9 E veio a mim um dos sete anjos que tinham as sete taças cheias das últimas sete pragas, e falou comigo, dizendo: Vem, mostrar-te-ei a esposa, a mulher do Cordeiro.
10 Cò́marya a thè́htwǒprè̤ okuô̌ ná vǎ rò tanéphú tôprè̤ cò̤̌cuố vǎ dố sodusohtǔ tômě akhyě. Rò a zṳ̌luô̌ vǎ ná vǐ̤ Jerusalem sǎsè̌ yětôvǐ̤. Vǐ̤yěnuô a o dố mò́khu dố Byacè Cò́marya a o rò a hyǎlya̤.
10 E levou-me em espírito a um grande e alto monte, e mostrou-me a grande cidade, a santa Jerusalém, que de Deus descia do céu.
11 Rò vǐ̤yěnuô, a lốbǎ cò́ ná Cò́marya alǐatakhè̌ cò́. Vǐ̤yěnuô, a takhè̌ thyácò́ná lò̤́ thuô̌li̤thuô̌lè̌plya dố angṳdupri̤du tôměnuô cò́, htuô̌to a thyácò́ná lò̤́thúbǔ plyarashyǐ tômě nuô cò́.
11 E tinha a glória de Deus; e a sua luz era semelhante a uma pedra preciosíssima, como a pedra de jaspe, como o cristal resplandecente.
12 Vǐ̤yěnuô ǔ té htyalô̌ tava̤ bí lǔ ná ǔduǔhtyalô̌. Htuô̌rò kadǎdu o shyényě̤kǔ rò tanéphú opò̤́ ní̤dyé è shyéthè́nyě̤. Dố kadǎduyě alo̤ nuô ǔ rǎoní̤ Israelphú shyényě̤muố̤ yě amwi̤.
12 E tinha um grande e alto muro com doze portas, e nas portas doze anjos, e nomes escritos sobre elas, que são os nomes das doze tribos dos filhos de Israel.
13 Dố vǐ̤ǔ tôkyě ná tôkyě nuô kadǎdu othuô̌kǔ. Dố cíhte thuô̌kǔ, cínuô̌ thuô̌kǔ, cíhtǒ thuô̌kǔ, cílya̤ rò thuô̌kǔ.
13 Do lado do levante tinha três portas, do lado do norte, três portas, do lado do sul, três portas, do lado do poente, três portas.
14 Vǐ̤ǔ akhǎshyé nuô ǔ byáhtya lǔ ná lò̤́du shyěnyě̤mě. Rò dố lò̤́ yětahe alo̤ nuô ǔ rǎo è ná thímíphú a Prè̤dônyǎphú shyéthè́nyě̤ tahe amwi̤.
14 E o muro da cidade tinha doze fundamentos, e neles os nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
15 Tanéphú dố a hébè ná vǎ yětôprè̤nuô, a pṳ̂́ma ní̤dyé ná alé̤tě iplíhtè̌ tôbǒ rò a ki těmyá vǐ̤ ná vǐ̤kadǎdu tahe ná vǐ̤ǔ tahe.
15 E aquele que falava comigo tinha uma cana de ouro, para medir a cidade, e as suas portas, e o seu muro.
16 Vǐ̤nuô aná̤ o lwǐ̤ná̤ rò ahtǔ ná alyá̤nuô a krṳ̂nya̤ lǔ prè́. Tanéphú těmyá vǐ̤yě ná alé̤tě iplíhtè̌ nuôtôbǒ rò ahtǔnuô a o mile tôrí nyǎ̤zè̤, rò alyá̤nuô, a krṳ̂nya̤ thyáná ahtǔ nuôprè́.
16 E a cidade estava situada em quadrado; e o seu comprimento era tanto como a sua largura. E mediu a cidade com a cana até doze mil estádios; e o seu comprimento, largura e altura eram iguais.
17 Tanéphú těmyá pó̤ vǐ̤ǔ yěnuô ná lé̤tě iplíhtè̌ nuôtôbǒ phú prè̤lukayǎ lé̤klǒ těnuô. A tě htuô̌hò́ rò aduô̌nuô a o tôzè̤ ná lwǐ̤shyě ná lwǐ̤plè̤́.
17 E mediu o seu muro, de cento e quarenta e quatro côvados, conforme à medida de homem, que é a de um anjo.
18 Vǐ̤ǔ nuô ǔ byá è ná lò̤́thuô̌li̤thuô̌lè̌ tahe htuô̌rò vǐ̤nuô ǔ byá è ná htè̌ má̤lakǒ cò́ rò a plyarashyǐ myáhtye luplú nuô̌ cò́ phú lò̤́thúbǔ nuô cò́.
18 E a construção do seu muro era de jaspe, e a cidade de ouro puro, semelhante a vidro puro.
19 Vǐ̤ǔ akhǎshyé nuô ǔ tari o è ná lò̤́thélò̤́pro̤ amyěmyě acôcô cò́. Lò̤́ dố ǔ byá lǔ dố vǐ̤ǔ akhǎshyé aré̤lố tômě nuôma lò̤́li̤thuô̌lè̌ rò ǔ è́ ná jaspô, nyě̤mětômě ma lò̤́taphè rò ǔ è́ ná saphíra, thuô̌mětômě ma lò̤́taphèlò̤ rò ǔ è́ ná chacéda, lwǐ̤mětômě ma lò̤́thuô̌lè̌ rò ǔ è́ ná èmerô.
19 E os fundamentos do muro da cidade estavam adornados de toda a pedra preciosa. O primeiro fundamento era jaspe; o segundo, safira; o terceiro, calcedônia; o quarto, esmeralda;
20 Nyǎ̤mětômě ma lò̤́kyelyǎ rò ǔ è́ ná sardoni, amě thuô̌thyó yětômě ma ali̤ rò ǔ è́ ná carnila, thuô̌thyótômě nuôtômě ma lò̤́byǎ, rò ǔ è́ lǔ ná khrísolito, amě lwǐ̤thyó yětômě nuô lò̤́thuô̌ rò ǔ è́ ná bèrila, lwǐ̤thyótômě nuôtômě rò lò̤́byǎ rò ǔ è́ ná topaza, amě shyé nuôtômě ma lò̤́thuô̌lè̌ rò ǔ è́ ná khrísoprasa, shyétômě nuôtômě ma lò̤́li̤byǎ rò ǔ è́ ná jacíta, shyényě̤mě nuôtômě ma a taphèlò́thò̌ rò ǔ è́ ná amethísata.
20 O quinto, sardônica; o sexto, sárdio; o sétimo, crisólito; o oitavo, berilo; o nono, topázio; o décimo, crisópraso; o undécimo, jacinto; o duodécimo, ametista.
21 Kadǎdu shyényě̤bè nuô tôbè ná pra̤thè ngṳdupri̤du tôplò, tôbè ná pra̤thè ngṳdupri̤du tôplò ǔ me̤ o è phúnuô. Ǔ me̤ è phúnuô akhu-akhyě alò̌ pra̤thè ngṳdu shyényě̤plò. Vǐ̤ aklyá nuô htè̌ má̤lakǒ cò́, rò a oluô̌ sè́kalǐ myáhtye luplú cò́ phú lò̤́thúbǔ nuô cò́.
21 E as doze portas eram doze pérolas; cada uma das portas era uma pérola; e a praça da cidade de ouro puro, como vidro transparente.
22 Dố vǐ̤kǔnuô vǎ myáhtye tè̤lǔhǒdu o tômě꤮ to, me̤těhérò Byacè Cò́marya dố a cyá̤tè̤ lò̌꤮ plǐ yětôprè̤ ná thímíphú nuôtôduô̌ a o lahyǎ hò́ bínuô rò ǔ cò́bè̌htya hò́ èthǐ akhu-akhyě, tè̤lǔhǒdu lo pǎto.
22 E nela não vi templo, porque o seu templo é o Senhor Deus Todo-Poderoso, e o Cordeiro.
23 Cò́marya a tè̤lǐtè̤takhè̌ nuô a lǐtǎ̤ dố vǐ̤kǔ, rò thímíphú nuôtôduô̌ lǐ pé̤ èthǐ thyáná mikò̌nuô akhu-akhyě, dố vǐ̤kǔ nuô tamò̤́ atè̤lǐ bèbè, lè̌ atè̤lǐ bèbè a lo pǎ to.
23 E a cidade não necessita de sol nem de lua, para que nela resplandeçam, porque a glória de Deus a tem iluminado, e o Cordeiro é a sua lâmpada.
24 Prè̤lu hekhuphú yětahenuô, a ki cuố ná Cò́marya ná Jesǔ atè̤lǐ yě pǎ rò hekhu khwícò́phya tahenuô a ki phyéhyǎnuô̌ní̤ lahyǎ a tè̤duzá̤htyathè̌ dố vǐ̤kǔ yěnuô pǎ.
24 E as nações dos salvos andarão à sua luz; e os reis da terra trarão para ela a sua glória e honra.
25 Vǐ̤ kadǎdu tahenuô ǔ bámǒo lǔ pwǒ̤꤮ tônyě pǎ. Mò̤́khí o pǎ to akhu-akhyě, ǔ me̤bí lǔ tôphuố꤮ to.
25 E as suas portas não se fecharão de dia, porque ali não haverá noite.
26 Htyěké̤ a tè̤twó̤tè̤ryá tahe ná a tè̤duzá̤htyathè̌ tahenuô, ǔ ki phyéhyǎnuô̌ è bínuô pǎ.
26 E a ela trarão a glória e honra das nações.
27 Manárò dố vǐ̤kǔ nuô tè̤ dố a sǎsè̌ to nuôtahe nuô̌ní̤ tôcô꤮ to. Kayǎ dố a me̤ tè̤mǔmyá̤ricyá̤ bèbè, a lahǒlahya tahe bèbè, nuô̌ní̤ tôprè̤꤮ to. Nuô̌ní̤ prè́tû́ kayǎ dố amwi̤ o dố thímí a lihtwǒprè̤ yětôba akǔ nuôtahe prè́.
27 E não entrará nela coisa alguma que contamine, e cometa abominação e mentira; mas só os que estão inscritos no livro da vida do Cordeiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.