João 13
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Aan gɔɔ ɔɔpga ɓii kalaŋ sum ɓo Yaudge Ꞌtɛɗn *laa Paak se, Isa jeelga kaaɗn kɛn naan̰ Ꞌkiin̰ kɔn̰ do naaŋa an ɓaa gɔtn Bubin̰ ki se aasga. Ɔɔ jeen̰gen do naaŋ ki se daayum naan̰ jeɗen aak eyo. Ɔɔ naan̰ jeɗen ute maakin̰ paac.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Kɛn aan kaaɗn kɔs ki jaay naaɗe baag kɔsɔ se, kaaɗ kɛn se *Ɓubm sitange ɛndga kɛnd maakŋ Judas goon Simon Iskariɔt ki, gɔtn se naan̰ saap je ɗoobm an kutn Isa.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Aan gɔɔ Isa se jeel Bu se ɛɗin̰ga nakge paac kaam jin̰a, taa naan̰ iin̰o gɔtn *Raa ki ɔɔ tɛɗga num utu Ꞌtɛrl ɓaa gɔtn Raa ki se,
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 kɛn naaɗe utu ɔs kɔs se Isa iin̰ ɔɔɗ aal kal magalin̰a ɔɔ uun dɔɔk maakin̰ ute kal kɛn kꞋlee kꞋjꞋɔtn jɛ jeege.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Tɛr naan̰ ɔmb maane maakŋ baay ki ɔɔ baag tugŋ jɛ jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɔtɗesin̰ te kal kɛn naan̰ uun dɔɔkŋ maakin̰ ki se.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Kɛn jaay aan do Simon Piɛr ki se, Simon Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naai ɓo am tugŋ jɛ maam ne?»
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Nakŋ maam tɛɗ se, ɓɔrse naai Ꞌkɔŋ jeel mɛtin̰ eyo, num gaŋ tɛɗga jaay sɔm naai utu Ꞌjeel kɔkŋ mɛtin̰ bɛɛ.»
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Gɔtn se Simon Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai ɓo am tugŋ jɛ maama! Gɔtɔ!» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛn maam jaay mꞋtugi te jɛi ey se, ɗim jaay ai tum te maam se gɔtɔ.»
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Gɔtn se Simon Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, jɛm sum eyo, num tugum jimge ute dom paac kici.»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm jaay roogga roog se, kɔŋ roogŋ kuuy ey sum kɛn ɔɔpin̰ se Ꞌtugŋ jɛn̰ sum taa debm roogga se ron̰ paac aacga walak ɔɔ naan̰ tɛɗga aak bɛɛ naan Raa ki. Ɓɔrse naase Ꞌtɛɗkiga jee aak bɛɛ naan Raa ki, naɓo Ꞌpaacki eyo.»
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Taa debm kɛn jaay utu an̰ kut se, Isa jeelin̰a. Taa ɗi naan̰ ɗeek ɔɔ: «Naan Raa ki se naase aakki bɛɛ Ꞌpaacki eyo.»
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Kɛn Isa jaay tug jɛ jeen̰ge aas se, naan̰ uun uus kal magalin̰a, ɔɔ ɓaaɗo iŋg gɔt kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs se. Gɔtn se naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Nakŋ maam mꞋtɛɗsen se, naase Ꞌjeel ɔkki mɛtin̰ ɗey la?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Kɛn naase jaay Ꞌdaŋumki ɔɔki: ‹Debm Dooyje› ɔɔ ‹Mɛlje› se, taarse se mɛt ki. Ɗeere, maam ɓo mꞋDebm Dooyse ɔɔ Mɛlse.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Kɛn maam Mɛlse ɔɔ mꞋDebm Dooyse jaay ɓo mꞋtugsen jɛsege se, bɛɛki se, naase kic Ꞌlee Ꞌtugki jɛ naapge bin kici.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗsen naan̰ se, taa naase kic ɓo aki kɔŋ tɛɗn aan gɔɔ gɛn maam mꞋtɛɗseno se kici.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm tɛɗn naaba gɔtn deb ki se, naan̰ se magal cir debm kɛn naan̰ lee tɛɗin̰ naaba eyo ɔɔ debm aan̰ naaba deb ki se, naan̰ magal cir debm kɛn lee ɔlin̰ naaba eyo.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nakgen se, ɓɔrse naase Ꞌjeel ɔkkiga mɛtin̰a kɛn naase jaay Ꞌtɛɗin̰kiga naan̰ se num, maakse Ꞌraapo.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 Taar kɛn maam mꞋtaaɗse, mꞋtaaɗ te naase paacki eyo, taa jeegen kɛn maam ɓo mꞋbɛɛr mꞋtɔɔɗɗe se, maam jeelɗe. Gaŋ taar kɛn kꞋraaŋin̰ do dɔkin̰ se, aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: Debm kɛn lee ɔs mappa te maam se, Ꞌtɛrlumga naaga.
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 «Kɔr nakŋ se jaay ute kaan se, maam mꞋtaaɗsesin̰ ɓɔrse. Bin se nakŋ se jaay aanga kic num, naase aki Ꞌjeele maam se debm kɛn tiŋg gɛn daayum.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm dɔɔɗ ɔk debm kaan̰ naabum jiga se, naan̰ se dɔɔɗ ɔkum maam mala, ɔɔ debm dɔɔɗ ɔkum maam se dɔɔɗ ɔk Debm kɛn ɔlumo.»
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, gɔtn se maakin̰ tuju. Ɔɔ naan̰ taaɗɗesin̰ tal ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakse ki se deb kalaŋ utu am kutu.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki baag tɛrl kaakŋ naapa ɔɔ saap maakɗe ki ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo taaɗ te naŋa?»
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Deb kalaŋ maakŋ jee mɛtin̰ ki se, naan̰ se ɓo debm kɛn Isa jen̰ se utu iŋg cɛɛn̰ ki.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Gɔtn se Simon Piɛr tɛɗin̰ nakŋ kɛn naan̰ an kaakŋ jeel ro ki ɔɔ: «N̰Ꞌtɔnd mɛtin̰ naan̰ tap ɓo n̰Ꞌtaaɗ te naŋa?»
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Gɔtn se debm kɛn mɛtn Isa kɛn ese se dɛj kaaɗn Isa ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛse tap ɓo naŋa?»
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse debm kɛn maam mꞋutu mꞋdupm mappa ɔɔ mꞋkɔl maakŋ baay ki jaay mꞋan̰ kɛɗ se.» Gɔtn se Isa dup mappa ɔl maakŋ baay ki ɔɔ ɛɗ Judas goon Simon Iskariɔt ki.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Kɛn Judas jaay ɔk mappan ji Isa ki se, gɔtn ese sum ɓo *Ɓubm sitange ɓaaɗo ɛnd maakin̰ ki. Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Nakŋ naai Ꞌje Ꞌtɛɗa se Ꞌnaar tɛɗin̰ yɔkɔɗɔ.»
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Gaŋ jee iŋg gɔtn ese se maakɗe ki se, mɛtn taar kɛn naan̰ taaɗ se, nam tap ɓo booy jeel te mɛtin̰ eyo.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Aan gɔɔ Judas ɓo debm bɔɔbm gursɗe ɗey se, jee mɛtin̰ge saap ɔɔ kaaɗn naane Isa jen̰ taaɗn ɔɔ n̰Ꞌɓaa n̰Ꞌdugo nakŋ tɛɗn laa, ey lɛ jen̰ taaɗn ɔɔ n̰Ꞌɓaa n̰Ꞌɛɗ naka jee daayge tu.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Gaŋ gɔtn se, Judas jaay ɔk mappan kꞋdup kꞋjꞋɛɗin̰sin̰ sum se, naan̰ naar teec naatn. Ɔɔ kaaɗ kɛn se gɔtɔ tɛɗga nɔɔrɔ.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Kɛn Judas jaay teec sum se, Isa ɗeek ɔɔ: «Ɓɔrse se *Goon Deba se *nookin̰ ute Ꞌkeeme ɔɔ ute ro Goon Deba se Raa kic nookin̰ ute keeme.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Aan gɔɔ Raa nookin̰a utu Ꞌkeem ute ɗoobm Goon Deba se, bin se Goon Deba kic ɔɔpga baata Raa utu an̰ nooko.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Gɛnumge maam se mꞋkɔŋ kiŋg dɛn ute naase ey sum. Naase utu amki jea naɓo aan gɔɔ kɛn mꞋtaaɗo Yaudge tu se, mꞋtaaɗsen naase ki kici, gɔtn maam mꞋan ɓaa se, naase aki kɔŋ ɓaa eyo.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Ɓɔrse maam mꞋtaaɗsen nakŋ naase utu aki tɛɗ se kɛn kiji: Ꞌjeki naapa. Aan gɔɔ kɛn maam mꞋjeseno se, bin se naase kic Ꞌjeki naapa.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Kɛn naase jaay Ꞌjeki naapa ɗeer num, ute naan̰ se jeege paac Ꞌjeele, naase se jee mɛtn maam ki.»
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Gɔtn se Simon Piɛr tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naai Ꞌɓaa gay?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɓɔrse gɔtn maam mꞋan ɓaa se, naai am kɔŋ daan eyo. Num kaaɗn naai am daan se, mɔɔtn kuuy jaayo.»
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, gɛn ɗi jaay naai ɔɔ ɓɔrse maam mꞋai kɔŋ daan ey se? Taa naai se, maam mꞋkooyo!»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai se ɓo Ꞌkooy taa maam ne? ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: kɔr kɔrɔn̰jɔ Ꞌkɔɔy ey sum ɓo, naai Ꞌnaajn̰ ɗɔɔl mɔtɔ ɔɔ naai Ꞌjeelum eyo.»
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.