João 10
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm ɛnd tɔrɗn baatge tu jaay aal te taa ɗoob eyo, gaaŋ aal gɔt kuuy se, naan̰ se debm ɓoogo ɔɔ debm tujn̰ jeege.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Num gaŋ debm aal te taa ɗoobo se, naan̰ se ɓo debm gaam baatge.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ɔɔ debm kɛn iŋg bɔɔb taa ɗoobo se, ɔɔɗin̰ kaam taara ɔɔ baatge se booy mindin̰a. Ɔɔ baatn naan̰ge mala se, naan̰ daŋɗe te roɗe ɔɔ ɔɔɗ teecn̰ɗe naatn.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 Kɛn naan̰ jaay ɔɔɗ teecn̰ɗega naatn se, naan̰ lee naanɗe ki, ɔɔ naaɗe ɔk mɛtin̰a taa naaɗe booy jeel mindin̰a.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Num naaɗe se kɔŋ kɔkŋ mɛtn nam kuuy eyo. Kɛn naaɗe booyga mindin̰ kic ɓo aan̰in̰ kaan̰a, taa deb kuuy se naaɗe booy jeel mindin̰ eyo.»
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Isa se taaɗɗen te kaal naagŋ taara, num gaŋ jee se booy ɔk mɛtn taar kɛn naan̰ taaɗɗen se eyo.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maam se ɓo aan gɔɔ mꞋtaa ɗoobm baatge.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Jeegen ɓaaɗo paac deet naanum ki se, naaɗe se jee ɓoogge ɔɔ jee tujn̰ jeege, naɓo baatge se took te taarɗe eyo.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ɔɔ maam ɓo aan gɔɔ mꞋtaa ɗoobo. Kɛn debm jaay ɛnd te ɗoobm maam se, naan̰ Ꞌkɔŋ kaaja. Naan̰ kɔŋ kɛndɛ ɔɔ teecn̰ ɓaa gaam te maraadin̰a.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Debm ɓoogo ɓaaɗo se, gɛn ɓoogo, gɛn tɔɔlɔ, gɛn kutu. Num gaŋ maam mꞋɓaaɗo se, taa jeege Ꞌkɔŋ kaaja ɔɔ Ꞌkɔŋ kaajn̰ gɛn taaɗ eyo.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 «Maam se mꞋdebm gaam bɛɛ: debm gaam bɛɛ kɛn utu kutn kon̰a taa baatin̰ge.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Ɔɔ debm kɛn gaam gɛn gurs sum se, naan̰ se mɛl baatge eyo ɔɔ baatge se lɛ gɛn naan̰ eyo. Kɛn aakga k‑sogsogi utu ɓaaɗo se, naan̰ an̰ rɛsn te baatge. Ɔɔ k‑sogsogi se ɓaaɗo ooc baatge ɔɔ wɔɔkɗe naatn.
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Taa naan̰ lɛ tɛɗ naabm gɛn gurs sum, ɔlin̰ ɗim te baatge eyo.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 Num maam se mꞋdebm gaam bɛɛ, maam mꞋjeel baatumge ɔɔ baatumge kic ɓo jeelum maama
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 aan gɔɔ Bubum jeeluma ɔɔ maam jeelin̰ naan̰ se, maam mꞋutu kutn koma taa baatumge.
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Ɔɔ maam mꞋɔk baatgen kuuy kɛn te naatn kici. Naaɗe se kic ɓo mꞋutu mꞋaɗeno kɔgŋ ɓaao. Naaɗe se kic utu Ꞌbooy jeel minduma. Bin se naaɗe utu tum tɛɗn dɔɔl baatgen kalaŋ ɔɔ debm gaamɗe kic ɓo Ꞌtɛɗn kalaŋ.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 Bu se jema taa maam mꞋutu mꞋkɛɗn koma ɔɔ tɛɗga num maam mꞋutu mꞋduru.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Nam nam jaay am kɔɔɗn kɔmb taa tɔɔgɔ se gɔtɔ. Maam mala ɓo mꞋkɛɗn koma taa maam se mꞋɔk tɔɔgɔ kɛn mꞋje lɛ mꞋkɛɗn koma ɔɔ mꞋɔk tɔɔgɔ kɛn mꞋutu mꞋduru. Kɛse ɓo nakŋ kɛn Bubum taaɗumo ɔɔ mꞋtɛɗa.»
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Gɔtn se Yaudge jaay booy taar Isa taaɗ bin se, taarɗe ɓaa ɔk mɛtn naap ey daala.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Maakɗe ki se, jee dɛn taaɗ ɔɔ: «Naan̰ lɛ debm sitan ɔɔ do lɛ tɛɗga gɛn naan̰ eyo. Num iŋg Ꞌbooyki taarin̰ se gɛn ɗi?»
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 Gaŋ jee mɛtin̰ge ɗeek ɔɔ: «Debm sitan Ꞌkɔŋ taaɗn taargen bin eyo; ɔɔ sitan se Ꞌkɔŋ tɔɔɗn kaam jee kaam‑tɔɔkge la?»
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Kaaɗ kɛn se kaaɗn kuul ki, ɔɔ ɓii kɛn se Jeruzalɛm ki Yaudge tɛɗ tɛɗ maak‑raapɗe gɛn ɓii kɛn naaɗe ɗaapo *Ɓee Raa tɛɗo salal.
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 Gɔtn se daan bɔɔr Ɓee Raa ki mɛtn daabm kɛn kꞋdaŋin̰ daabm Salomon se, Isa lee ɓaa kaam ara kaam ara.
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 Yaudge ɓaaɗo ɔl gurugin̰a ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje tap ɓo jꞋai booy bini nuŋ ki jaay naai ajesin̰ taaɗn tal se? Kɛn naai ɓo al‑Masi lɛ, Ꞌtaaɗjesin̰a!»
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ey num maam mꞋtaaɗsenga, naɓo naase Ꞌbaate Ꞌtookki taaruma. Nakgen maam mꞋtɛɗ te ro Bubum paac se kic ɓo, taaɗ saaɗn maama.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Gaŋ naase Ꞌbaate tookki taarum se, taa naase se baatn maamge eyo.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 Baatn maamge se booy jeel minduma, maam jeelɗe ɔɔ naaɗe se ɔk mɛtuma.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Ɔɔ maam mꞋaɗen kɛɗn *kaajn̰ gɛn daayum. Ɔɔ naaɗe se Ꞌkɔŋ kut eyo ɔɔ nam kuuy aɗen kɔŋ kujn̰ jim ki eyo.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 Bubum kɛn ɛɗumɗeno se naan̰ magal do nakge tu paac, nam Ꞌkɔŋ kujn̰ ne ɗim jin̰ ki eyo.
29 Meu Pai, que
30 Maam te Bubum se, naaje kꞋkalaŋ.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Kɛn Yaudge jaay booy taar se, naaɗe tɔso ko daala gɛn tund tɔɔlin̰a.
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 Gaŋ tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Nakgen jiga sum se, maam mꞋtɛɗga dɛna te ro Bubuma ɔɔ naase aakkiga te kaamse. Num taa nakŋ kɛn gay jaay naase je amki tund tɔɔl se?»
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Yaudge tɛrlin̰ ɔɔ: «Taa nakŋ jigan naai tɛɗ se ɓo, naaje kꞋje jꞋai tund tɔɔl eyo. Num gaŋ naai ɓo naaj *Raa, taa naai debkilimi sum ɓo Ꞌtɛɗ roi aan gɔɔ Raa.»
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maakŋ *Ko Taar Raa naase ki se, taar se kꞋraaŋin̰ga raaŋa jꞋɔɔ: Naase se raage.»
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 «ꞋBooyki, Raa jaay daŋ raage, jeegen kɛn naan̰ taaɗɗen taarin̰ se. Bin se, kꞋjeelki taar Raa kꞋraaŋin̰ga raaŋ se nam an̰ kɔŋ tɔɔl eyo.
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 Gaŋ maam kɛn Bu mala ɓo bɛɛr ɔɔɗumo ɔɔ ɔlumo do naaŋ ki, taa maam mꞋtaaɗga taaɗ mꞋɔɔ maam Goon Raa sum ɓo, naase ɔɔki maam mꞋnaaj naaj Raa.
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗn naabm gɛn Bubum ey num, ɔn̰te Ꞌkaalki maakse dom ki.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Num kɛn naabm maam mꞋtɛɗ se jaay gɛn Bubum num, kɛn naase Ꞌbaate Ꞌkaalki maakse do maam ki kic num, naase aalki maakse do naab kɛn maam mꞋtɛɗ se. Ute naan̰ se naase aki kɔŋ jeel Bubum se, utu te maama, ɔɔ maam mꞋiŋg te naan̰a.»
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Gɔtn se magal Yaudge iin̰ daala, je an̰ kɔkɔ, gaŋ naan̰ iik uj jiɗe ki.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 Naan̰ ɔk tɛrl ɓaa iŋg do ool gɛn Jordan kɛn kaam naane, gɔtn se ɓo kɛn Jan lee *batizno jeege.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Gɔtn se jeege dɛna ɓaaɗo ɔŋin̰a, naaɗe ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, Jan‑Batist ɔŋ tɛɗ te nakŋ‑kɔɔɓm gam eyo, num gaŋ taargen paacn̰ naan̰ taaɗ ro gaab kɛn se, kalaŋ kic ooc te naaŋ ki eyo.»
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Gɔtn se jeege dɛna took aal maakɗe do Isa ki.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.