João 10
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm ɛnd tɔrɗn baatge tu jaay aal te taa ɗoob eyo, gaaŋ aal gɔt kuuy se, naan̰ se debm ɓoogo ɔɔ debm tujn̰ jeege.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Num gaŋ debm aal te taa ɗoobo se, naan̰ se ɓo debm gaam baatge.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Ɔɔ debm kɛn iŋg bɔɔb taa ɗoobo se, ɔɔɗin̰ kaam taara ɔɔ baatge se booy mindin̰a. Ɔɔ baatn naan̰ge mala se, naan̰ daŋɗe te roɗe ɔɔ ɔɔɗ teecn̰ɗe naatn.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Kɛn naan̰ jaay ɔɔɗ teecn̰ɗega naatn se, naan̰ lee naanɗe ki, ɔɔ naaɗe ɔk mɛtin̰a taa naaɗe booy jeel mindin̰a.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 Num naaɗe se kɔŋ kɔkŋ mɛtn nam kuuy eyo. Kɛn naaɗe booyga mindin̰ kic ɓo aan̰in̰ kaan̰a, taa deb kuuy se naaɗe booy jeel mindin̰ eyo.»
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Isa se taaɗɗen te kaal naagŋ taara, num gaŋ jee se booy ɔk mɛtn taar kɛn naan̰ taaɗɗen se eyo.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maam se ɓo aan gɔɔ mꞋtaa ɗoobm baatge.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Jeegen ɓaaɗo paac deet naanum ki se, naaɗe se jee ɓoogge ɔɔ jee tujn̰ jeege, naɓo baatge se took te taarɗe eyo.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Ɔɔ maam ɓo aan gɔɔ mꞋtaa ɗoobo. Kɛn debm jaay ɛnd te ɗoobm maam se, naan̰ Ꞌkɔŋ kaaja. Naan̰ kɔŋ kɛndɛ ɔɔ teecn̰ ɓaa gaam te maraadin̰a.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Debm ɓoogo ɓaaɗo se, gɛn ɓoogo, gɛn tɔɔlɔ, gɛn kutu. Num gaŋ maam mꞋɓaaɗo se, taa jeege Ꞌkɔŋ kaaja ɔɔ Ꞌkɔŋ kaajn̰ gɛn taaɗ eyo.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 «Maam se mꞋdebm gaam bɛɛ: debm gaam bɛɛ kɛn utu kutn kon̰a taa baatin̰ge.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Ɔɔ debm kɛn gaam gɛn gurs sum se, naan̰ se mɛl baatge eyo ɔɔ baatge se lɛ gɛn naan̰ eyo. Kɛn aakga k‑sogsogi utu ɓaaɗo se, naan̰ an̰ rɛsn te baatge. Ɔɔ k‑sogsogi se ɓaaɗo ooc baatge ɔɔ wɔɔkɗe naatn.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 Taa naan̰ lɛ tɛɗ naabm gɛn gurs sum, ɔlin̰ ɗim te baatge eyo.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 Num maam se mꞋdebm gaam bɛɛ, maam mꞋjeel baatumge ɔɔ baatumge kic ɓo jeelum maama
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 aan gɔɔ Bubum jeeluma ɔɔ maam jeelin̰ naan̰ se, maam mꞋutu kutn koma taa baatumge.
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Ɔɔ maam mꞋɔk baatgen kuuy kɛn te naatn kici. Naaɗe se kic ɓo mꞋutu mꞋaɗeno kɔgŋ ɓaao. Naaɗe se kic utu Ꞌbooy jeel minduma. Bin se naaɗe utu tum tɛɗn dɔɔl baatgen kalaŋ ɔɔ debm gaamɗe kic ɓo Ꞌtɛɗn kalaŋ.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 Bu se jema taa maam mꞋutu mꞋkɛɗn koma ɔɔ tɛɗga num maam mꞋutu mꞋduru.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 Nam nam jaay am kɔɔɗn kɔmb taa tɔɔgɔ se gɔtɔ. Maam mala ɓo mꞋkɛɗn koma taa maam se mꞋɔk tɔɔgɔ kɛn mꞋje lɛ mꞋkɛɗn koma ɔɔ mꞋɔk tɔɔgɔ kɛn mꞋutu mꞋduru. Kɛse ɓo nakŋ kɛn Bubum taaɗumo ɔɔ mꞋtɛɗa.»
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Gɔtn se Yaudge jaay booy taar Isa taaɗ bin se, taarɗe ɓaa ɔk mɛtn naap ey daala.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Maakɗe ki se, jee dɛn taaɗ ɔɔ: «Naan̰ lɛ debm sitan ɔɔ do lɛ tɛɗga gɛn naan̰ eyo. Num iŋg Ꞌbooyki taarin̰ se gɛn ɗi?»
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Gaŋ jee mɛtin̰ge ɗeek ɔɔ: «Debm sitan Ꞌkɔŋ taaɗn taargen bin eyo; ɔɔ sitan se Ꞌkɔŋ tɔɔɗn kaam jee kaam‑tɔɔkge la?»
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Kaaɗ kɛn se kaaɗn kuul ki, ɔɔ ɓii kɛn se Jeruzalɛm ki Yaudge tɛɗ tɛɗ maak‑raapɗe gɛn ɓii kɛn naaɗe ɗaapo *Ɓee Raa tɛɗo salal.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Gɔtn se daan bɔɔr Ɓee Raa ki mɛtn daabm kɛn kꞋdaŋin̰ daabm Salomon se, Isa lee ɓaa kaam ara kaam ara.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Yaudge ɓaaɗo ɔl gurugin̰a ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje tap ɓo jꞋai booy bini nuŋ ki jaay naai ajesin̰ taaɗn tal se? Kɛn naai ɓo al‑Masi lɛ, Ꞌtaaɗjesin̰a!»
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ey num maam mꞋtaaɗsenga, naɓo naase Ꞌbaate Ꞌtookki taaruma. Nakgen maam mꞋtɛɗ te ro Bubum paac se kic ɓo, taaɗ saaɗn maama.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 Gaŋ naase Ꞌbaate tookki taarum se, taa naase se baatn maamge eyo.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Baatn maamge se booy jeel minduma, maam jeelɗe ɔɔ naaɗe se ɔk mɛtuma.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Ɔɔ maam mꞋaɗen kɛɗn *kaajn̰ gɛn daayum. Ɔɔ naaɗe se Ꞌkɔŋ kut eyo ɔɔ nam kuuy aɗen kɔŋ kujn̰ jim ki eyo.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Bubum kɛn ɛɗumɗeno se naan̰ magal do nakge tu paac, nam Ꞌkɔŋ kujn̰ ne ɗim jin̰ ki eyo.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Maam te Bubum se, naaje kꞋkalaŋ.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Kɛn Yaudge jaay booy taar se, naaɗe tɔso ko daala gɛn tund tɔɔlin̰a.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Gaŋ tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Nakgen jiga sum se, maam mꞋtɛɗga dɛna te ro Bubuma ɔɔ naase aakkiga te kaamse. Num taa nakŋ kɛn gay jaay naase je amki tund tɔɔl se?»
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Yaudge tɛrlin̰ ɔɔ: «Taa nakŋ jigan naai tɛɗ se ɓo, naaje kꞋje jꞋai tund tɔɔl eyo. Num gaŋ naai ɓo naaj *Raa, taa naai debkilimi sum ɓo Ꞌtɛɗ roi aan gɔɔ Raa.»
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maakŋ *Ko Taar Raa naase ki se, taar se kꞋraaŋin̰ga raaŋa jꞋɔɔ: Naase se raage.»
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 «ꞋBooyki, Raa jaay daŋ raage, jeegen kɛn naan̰ taaɗɗen taarin̰ se. Bin se, kꞋjeelki taar Raa kꞋraaŋin̰ga raaŋ se nam an̰ kɔŋ tɔɔl eyo.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 Gaŋ maam kɛn Bu mala ɓo bɛɛr ɔɔɗumo ɔɔ ɔlumo do naaŋ ki, taa maam mꞋtaaɗga taaɗ mꞋɔɔ maam Goon Raa sum ɓo, naase ɔɔki maam mꞋnaaj naaj Raa.
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗn naabm gɛn Bubum ey num, ɔn̰te Ꞌkaalki maakse dom ki.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 Num kɛn naabm maam mꞋtɛɗ se jaay gɛn Bubum num, kɛn naase Ꞌbaate Ꞌkaalki maakse do maam ki kic num, naase aalki maakse do naab kɛn maam mꞋtɛɗ se. Ute naan̰ se naase aki kɔŋ jeel Bubum se, utu te maama, ɔɔ maam mꞋiŋg te naan̰a.»
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Gɔtn se magal Yaudge iin̰ daala, je an̰ kɔkɔ, gaŋ naan̰ iik uj jiɗe ki.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Naan̰ ɔk tɛrl ɓaa iŋg do ool gɛn Jordan kɛn kaam naane, gɔtn se ɓo kɛn Jan lee *batizno jeege.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Gɔtn se jeege dɛna ɓaaɗo ɔŋin̰a, naaɗe ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, Jan‑Batist ɔŋ tɛɗ te nakŋ‑kɔɔɓm gam eyo, num gaŋ taargen paacn̰ naan̰ taaɗ ro gaab kɛn se, kalaŋ kic ooc te naaŋ ki eyo.»
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 Gɔtn se jeege dɛna took aal maakɗe do Isa ki.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.