Atos 7

Saufa Kotalake Gemae (KYG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hogote vekamo mono huꞌa neꞌapataya vayaꞌaiteꞌmo yagaino neꞌapateya vekamoꞌa Sitivenifeꞌmo loka hunoꞌaeꞌmo, Kagaefeꞌmo ina hosu gemo nehiye, huꞌa huꞌnaya gemo lama gemo nehafiye, huno afi geꞌnigenoꞌaeꞌmo
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Sitiveniꞌa, Naganaꞌnimogitapa afoꞌnimogitapamo afiyo, huno, Akeyaꞌvilaga laginago vekamo Emalehamuꞌa Mesopotemiya kotegamo maiꞌnenoꞌaeꞌmo Helani kotegamo oꞌuꞌnigenoꞌaeꞌmo aulagaleꞌmo ha le konali yaꞌaꞌe vekamo Gotiꞌa alino afole aitenoꞌaeꞌmo,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Konaga vayakamo apatalege kokamo atalege huteka aliꞌna kave lisuva kotegamo uka maiyo, huno ha paiꞌniye.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ha paiꞌnigenoꞌaeꞌmo Emalehamuꞌa Kalatiya kotegamo ataleno uno Helani kotegamo maiꞌniye. Emalehamuꞌa Helani kotegamo maiꞌnigenoꞌaeꞌmo afoꞌamoꞌmo falitegeno Gotiꞌa alino ateꞌnigeno eno lagaemo maiꞌnona koteꞌmo maiꞌniye.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Gotiꞌa mago hoya vaisiyafeꞌmo aise mopamo alino oꞌamiꞌniyaꞌmonanafa Emalehamuꞌa anamo vekamo maiꞌnigenoꞌaeꞌmo ani mopamo aliꞌna kamisugeꞌapaeꞌmo kaginago vayaꞌmogimo aligae, huno ha paiꞌniye.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Gotiꞌa ha painoꞌaeꞌmo, Kaginago vayaꞌmogimo ani mopamo atale uꞌa alu nofi vayaꞌai mopaleꞌmo maigae. Maiꞌnisageꞌapaeꞌmo ani alu nofi vayaꞌmogimo apavaleꞌa aliꞌa kalavusi aliꞌyateꞌmo apateteꞌa lusi kana yaꞌmo aliꞌa apamisageꞌa fo hataletiꞌa kafugamo kalavusi aliꞌyaꞌmo aliꞌa maigae.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Henagaꞌamo nagaemo kalavusi huꞌa apateꞌneꞌa apakaeteꞌmo yagaiꞌa neꞌapataya vayaꞌai kavaꞌapimo aliꞌna fako huꞌna apateteꞌna agoti huꞌna apatesugeꞌapaeꞌmo kaginago vayaꞌmo ani kotegamo ataleꞌeꞌa manileꞌmo maiꞌneꞌa nagaefeꞌmo mono huꞌa maigae.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Mago kotalake gemo huꞌna kateꞌnisugeno ani kotalake gemo alagena kavaꞌamo haneꞌnisigeka ve mafaꞌnekamo agufamo lagauka atalo, huno ha paiꞌnigeno Emalehamuꞌa Aisikiꞌmo alino atetegeno eitiꞌa afinaꞌmo utegenoꞌaeꞌmo agufamo lagauno ataleꞌniye. Aisikiꞌa Yekopuꞌmo alino atetenoꞌaeꞌmo agufamo lagauno ataleꞌnigeno ani kavaꞌmo huno Yekopuꞌa mafaꞌne anagaꞌamo tuolofuꞌa nofi vayaꞌmo aepa vayaꞌmo alino apateteno apakufamo lagauno atalete atalete huꞌniye.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Henagaꞌamo ani nofi vayaꞌai aepa vayaꞌmogimo Yosefefeꞌmo apaipa kafamo nehaeꞌapaeꞌmo avaleꞌa alu kotega vayaꞌmo apamiꞌnageꞌa miya faiꞌa avaleliꞌuꞌa Isipi kotegamo ateꞌnageno afa aliꞌyaꞌmo alino maiꞌniye.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Maiꞌniyaꞌmonanafa Gotiꞌa alagepa huno ha maeteno hosu kavategatiꞌmo hatu maeno ateꞌniye. Ha maeteno alagepa aipa agesamo alino amiꞌnigeno Feloꞌa Isipi kotega kini vekamoꞌa agetenoꞌaeꞌmo alagepa aipa agesa vekamo maiꞌniye, huno agetenoꞌaeꞌmo, Isipi koteꞌe muki yaꞌaꞌnileꞌeꞌmo yagaino apategaiye, huno huteno lekana paino ateꞌniye.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Henagaꞌamo neꞌyafeꞌmo lusi kafu huꞌnaya afinaꞌmo afole aiꞌnigeno muki Isipi kotega vayaꞌe Kenani kotega vayaꞌeꞌmo neꞌyafeꞌmo lusi kafu huteꞌapaeꞌmo laginago vayaꞌmogimo neꞌyafeꞌmo kahauya huꞌnayaꞌmonanafa oꞌageꞌnae.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Mago vayaꞌmogi, Neꞌyaꞌmo Isipi kotegamo haneꞌniye, huꞌa ha paiꞌnageno Yekopuꞌa afitenoꞌaeꞌmo mafaꞌne anagaꞌamo laginago vayaꞌmo alino apateꞌnigeꞌa hogote afinaꞌmo uꞌnae.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Uteꞌa aiꞌa atagi neꞌeꞌa maiteꞌa halate lole afinaꞌmo uꞌnagenoꞌaeꞌmo Yosefeꞌa nepuꞌamogifeꞌmo, nagaemo Yosefeꞌnamo maiꞌnove, huno hapa paiꞌnigeno Feloꞌa Yosefe nepuꞌamogimo apakeꞌniye.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Yosefeꞌa nepuꞌamogifeꞌmo, utapa Afotimofeꞌmo, Kagaeꞌe vayakaꞌeꞌmo Isipi kotegamo nagaetegamo emiteyo, hutapa ha paiyo, huno hapa paiꞌniye. Yekopuꞌeꞌmo Isipi kotegamo eꞌnaya vayaꞌmo seveti faefuꞌa vayaꞌmo eꞌa maiꞌnae.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Ani kavaꞌmo huꞌa Yekopuꞌe laginago vayaꞌeꞌmo eꞌa Isipi kotegamo maiꞌneꞌa faliꞌnae.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Faliꞌnageꞌapaeꞌmo kefaꞌapimo aliniꞌuꞌa Sekemi kotegamo kiꞌa apateꞌnae. Emalehamuꞌa Hamo nofi vayaꞌai mopamo miya faiꞌniya mopafiꞌmo kiꞌa apateꞌnae.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Gotiꞌa Emalehamufeꞌmo, kaginago vayaꞌmo hatu maeꞌna apategauve, huno ha paiꞌniya afinaꞌmo ago eno hogo huꞌniye. Hogo nehigeꞌapaeꞌmo Isipi kotega maiꞌnaya laginago vayaꞌmogimo asole vayaꞌmo kaeꞌa aiꞌa atagu faeꞌa maiꞌnae.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Maiꞌnagenoꞌaeꞌmo alu vekamo Yosefeꞌmo oꞌageꞌniya vekamoꞌa Isipi kotegamo aepa faino yagaino apateꞌniye.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Agaemo laginago vayaꞌaifeꞌmo humi neꞌapateno ve mafaꞌneꞌapimo apatalesageꞌa falisayafeꞌmo aini huno apateꞌniye.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Aini huno neꞌapategenoꞌaeꞌmo anileꞌmo Moseseꞌa afole aiꞌniye. Gotiꞌa Mosesefeꞌmo, Alagi kanale mafaꞌnemo maiꞌniye, huno amuse huno ateꞌniye. Itaꞌafoꞌalaꞌmoganimo loleꞌe magoꞌe kaimo noꞌanifiꞌmo fala kiꞌana ateꞌneꞌana yagaiꞌana ateꞌana maiꞌneꞌana kumateꞌmo avaleliꞌuꞌana lamiꞌana ateꞌnaꞌae.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Ateꞌnaꞌageno Felo aꞌmafaꞌnemoꞌmo eno agetenoꞌaeꞌmo noꞌalegamo avalelinuno, nagaiꞌni mafaꞌnemo maigiye, huno huteno yagaino ateꞌniye.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Isipi vayaꞌmogimo muki nehaya kavaꞌapimo Moseseꞌmo aliꞌa aya maleꞌnageno ageteno himamuꞌaletiꞌmo ge huge lokiya kavaꞌmo huge huno maiꞌniye.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Moseseꞌa ko sino alopa vekamo fotiꞌa kafugamo maitenoꞌaeꞌmo, Nagaemo Isaleli vayaꞌnimo uꞌna haiya kava huꞌa maiꞌnafi huꞌna apaketeꞌna hapa maegauve, huno agesa afiꞌniye.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Felo notegatiꞌmo ataleno uno ageyana mago Isipi vekamoꞌa Isaleli vekamo neꞌamagigeno agetenoꞌaeꞌmo Isaleli vekamo ha maeno anonale Isipi vekamo amagiꞌnigeno faliꞌniye.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moseseꞌa, vayaꞌnimogimo nageteꞌapaeꞌmo Gotiꞌa Moseseꞌmo lekana paino ateꞌniyanageno laha maeno hatu maeno latesigeta afaꞌa ugune, huꞌa apakesa afigae, huno agesa afiꞌniyaꞌmonanafa ani kavaꞌmo huꞌa apakesa oꞌafiꞌnae.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Egaꞌamo Moseseꞌa uno anakeyana lole Isaleli vekalaꞌmo kaveta nehaꞌageno anaketenoꞌaeꞌmo alino kugu huteno alino nanu aeno anatesiyafeꞌmo hunoꞌaeꞌmo, Ma vekalana afiꞌao, Lanakaemo konagalaꞌmo maiꞌnaꞌana na kava higetanaeꞌmo kaveta nehaꞌae, huno anafi geꞌnigeno
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 konagaꞌamoꞌmo kaveta huꞌniya vekamoꞌa eno Moseseꞌa alino agoꞌya faino neꞌatalenoꞌaeꞌmo, Ina laꞌmo lagaeteꞌmo yagaiꞌneka agoti getimo afiteka alika fako huka latesana vekamo maigane, huno lekana paino kateꞌniye.
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Egamo Isipi vekamo ago kamiti amagiꞌnanageno faliꞌniya kava huka nagaemo namagigapiye, huno afi geꞌniye.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Moseseꞌa ani gemo afitenoꞌaeꞌmo Isipi kotegatiꞌmo aune hetaleno Mitiyani kotegamo uno noꞌmo kino maiꞌnenoꞌaeꞌmo lole mafaꞌnelaꞌmo alino anateꞌniye.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Fotiꞌa kafugamo utegeno Moseseꞌa mago avemo agiꞌamo Sainai aveleꞌmo kaꞌme kotega maiꞌnigeno aise yosafiꞌmo atamo nelegenoꞌaeꞌmo Ala kava neꞌmo enisole vekamoꞌa ani ata vaipatiꞌmo afole aiꞌniye.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moseseꞌa ani atamo ageno hau aitenoꞌaeꞌmo ageno alagepa huno agesiyafeꞌmo yosa aepamo haopaꞌaleꞌmo uno maiꞌnigeno Ala kava neꞌmoꞌa ha painoꞌaeꞌmo,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Kaginago vayaꞌmo Emalehamuꞌagi Aisikiꞌagi Yekopuꞌagi huꞌna Gotiꞌapimoꞌnamo maiꞌnove, huno ha paiꞌnigeno Moseseꞌa atete hauꞌnigeno magoꞌe huno agesiya yafeꞌmo koli huꞌniye
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ala kava neꞌmoꞌa, Manile maiꞌnovaꞌmofeꞌmo he tika maiꞌnana mopamo aote mopamo haneꞌnigi sukamo asagika ataleka maiyo.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ageꞌnovana Isipi vayaꞌmogimo vayaꞌnilegamo asole hosu kavaꞌmo nehageꞌna apakeꞌnove. Avovo nehageꞌna afiteꞌna apakufamo aliꞌna katiꞌna apatesuvafeꞌmo emiꞌneꞌnove. Eka afiyo, huno, Isipi kotegamo aliꞌna katesugeka ugane, huno ha paiꞌniye.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Ani gemo ha paiꞌniyaꞌmonanafa Isaleli vayaꞌmogimo Mosesefeꞌmo, Ina laꞌmo lagaeteꞌmo yagaika lateꞌneka agoti getimo afiteka alika fako huka latesana vekamo maigane, huno lekana paino kateꞌniye, huꞌa hapa paiteꞌa huꞌniya geleꞌmo ge nagalu huꞌnae. Huꞌnayaꞌmonanafa Gotiꞌa ata vaipatiꞌmo enisole vekamo avayafatiꞌmo, yagaika apateteka hapau vaisana nene, huno lekana paino ateꞌniye.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Agaemo noꞌagaya agufa lokiya aune kavaꞌmo Isipi kotegagi Haesa anitenagi kaꞌme kotegagi huno fotiꞌa kafugamo nehunoꞌaeꞌmo Yu vayaꞌmo Isipi kotegatiꞌmo apavalelino uꞌniye.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ani vekamo Moseseꞌa Isaleli vayaꞌaifeꞌmo, Ala kava neꞌmo Gotitapimoꞌa mago vekamo agaetegati gemo alinineno aeno hakalo huno lapa paisiya vekamo nagaekana huno maisiya vekamo alino atesigeno lapakaetegamo egaiye. Lapakaemo muki hisiya geꞌamo afiyo, huno hapa paiꞌniye.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Ani vekamo Moseseꞌa Isaleli vayaꞌeꞌmo kaꞌme kotega alino anupa huno maiꞌniye. Moseseꞌa Sainai avefiꞌmo haino maiꞌnigeno mago enisole vekamoꞌmo apauneꞌapameꞌmo alino neꞌapamiya gemo ha paiꞌnigeno afiteno emineno laginago vayaꞌaifeꞌmo hapa paiꞌnigeꞌa lagaefeꞌmo laha paiꞌnae.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Huno hapa paiꞌniyaꞌmonanafa huꞌniya geleꞌmo ge nagalu huteꞌapaeꞌmo, halate atagi neta Isipi kotegamo ugune, huꞌa apakesa afiꞌnae.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Apakaemo mono huno neꞌapateya vekamo Elonifeꞌmo, Ani vekamo Moseseꞌa Isipi kotegatiꞌmo lavalelineꞌniya vekamo haiyategamo uno maiꞌnifi huta oꞌageꞌnone. Mago gotitimoꞌmo alo higetao laulagaleꞌmo uꞌa hogoteteꞌa lavaleliꞌa viyo, huꞌa ha paiteꞌa
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 aikeli pulumakamo auneꞌamo alo huteꞌa yuna afumo avaleli eꞌa haeꞌa amiteꞌa apayatetiꞌmo alo huꞌnaya yafekeꞌmo apamogaga aiꞌnae.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Gotiꞌa hunoꞌaeꞌmo, apatalesugeꞌa kanefitefenagi kailefenagi yegelefenagi huꞌa mono hugae, huno huꞌniye. Ani kavafeꞌmo Gotiꞌa akeyaꞌvilaga agaetegati gemo alinineno aeno hakalo huno hapa nepaiya vekaeꞌmo ha paiꞌnigeno avoꞌmo kae maleꞌniye. Avoꞌmo kae maleꞌniyana,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Mago aigofe gotiꞌa agiꞌamo Moloki seli noꞌamo alinitapa uge mago aigofe gotiꞌa kanefi auneꞌamo agiꞌamo Lefaniꞌa alinitapa uge hutetapa mono huꞌnae. Ani kava huꞌnayaꞌmofeꞌmo aliꞌna lapa faitalenagetapa afagi kotega Mamiloni kotegamo ugae,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Gotiꞌa Mosesefeꞌmo, Mago seli nofeꞌmo kaha paisugekaeꞌmo ina kavaꞌmo huka kiyo, huno ha paiꞌnigeꞌa ani gemo akame huꞌa kiꞌnae. Gotiꞌa apakaeꞌeꞌmo magokepi lokaeno maiꞌniya seli noꞌmo kaꞌme kotegamo ki maleꞌnae.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Henagaꞌamo Yosuvaꞌe laginago vayaꞌmogiꞌeꞌmo ani seli noꞌmo aliꞌniꞌuꞌa alu nofi vayaꞌmo aliꞌa hapa faitaleꞌa mopaꞌapimo aliteꞌa maiꞌnae. Ani seli noꞌmo haneme haneme neꞌegenoꞌaeꞌmo Neviniꞌa afole aiꞌniye.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Nevinifeꞌmo Gotiꞌa hao ke heꞌniya vekamoꞌa Gotifeꞌmo, Mago noꞌmo kiꞌna kategesugi kanalepiye, huno afi geꞌnigenoꞌaeꞌmo, Haꞌao, huno ha paiꞌnigenoꞌaeꞌmo
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Salomoniꞌa Nevini mafaꞌneꞌamoꞌmo kiꞌniye.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ki maleꞌniyaꞌmonanafa anaga hogote vekamoꞌa ma mopafi vayaꞌmogi nekiya nopiꞌmo noꞌmaiye. Mago vekamo Gotitegati gemo alinineno aeno hakalo huno hapa nepaiya vekamoꞌa ani kavafeꞌmo hunoꞌaeꞌmo,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Kokuꞌnapiꞌmo yagaiꞌna neꞌapatova siakana huno haneꞌnigeꞌna fai maiꞌneꞌna naiyamo mopafiꞌmo aeꞌna neꞌmauve. Na agufa noꞌmo kitapa nategae. Havaesuva kotegamo haiyategamo haneꞌniye.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Nagaiꞌnigeꞌmo muki yaꞌamo alo huꞌnove, huno huꞌniye,
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Lapaipa lapakesa akanifa vayaꞌmogitapae, huno, Goti geꞌamo noꞌafiya nofi vayakana hutapa maiꞌnageno Goti geꞌamo afisayafeꞌmo lapaipa lapakesa aino halo noꞌaiye. Lapakinago vayaꞌmogi huꞌnaya kava hutapa muki afinaꞌmo Goti Aunemeꞌamoꞌmo lapakaefeꞌmo ge nehiya gemo ataletapa maitapa halove nehae.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Lapakinago vayaꞌmogi Gotitegati gemo alini eꞌa aeꞌa hakalo huꞌa hapa nepaiya vayaꞌaifeꞌmo muki vayaꞌmogi apaini huꞌa apateꞌnae. Goti aliꞌyaꞌamo neꞌaliya vayaꞌmogi, Alagepa kavaꞌageꞌmo nehiya vekamo egaiye, huꞌa huꞌnageꞌapaeꞌmo lapakinago vayaꞌmogi apamagiꞌnageꞌa ago faliꞌnae. Hemenimo lapakaeꞌeꞌmo kutulu yaꞌmo alitetapa ava gemo huꞌnaya vekamo ago amagiꞌnageno faliꞌniye.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Enisole vayaꞌmogimo Goti keꞌaepa geꞌamo alini eꞌa lapamiꞌnayana akame nosae, huno hapa paiꞌniye.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Kanisole vayaꞌmogimo ani gemo afiꞌnagenoꞌaeꞌmo apaipafiꞌmo faiꞌnigeno lusi kava huno apaipamo leꞌnigeꞌapaeꞌmo apavepiꞌmo haniꞌnae.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Goti Aunemeꞌamoꞌmo Sitiveni aipafiꞌmo haino havai teꞌnigenoꞌaeꞌmo Sitiveniꞌa kokuꞌnapiꞌmo alino aulu heno ageyana Goti ha le konali yaꞌamoꞌa aeno ha leꞌnigeno Yesuꞌa Goti lamaga haopaleꞌmo he tino maiꞌnigeno ageꞌniye.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Agetenoꞌaeꞌmo, Ageyo, huno, Kokuꞌnaꞌmo halo aiꞌnigeꞌna agovana Vemo Mafaꞌnemo Goti lamaga haopaleꞌmo he tino maiꞌnigeꞌna ageꞌnove, huno hapa paiꞌniye.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Apakaemo alopa gefatiꞌmo huteꞌa apakesaleꞌmo aliꞌa akaniliꞌa Sitivenitegamo nagu nagu huꞌa uꞌa
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 taonifatiꞌmo heꞌa halauliꞌuꞌa yafa kayotetiꞌmo aliꞌa amagiꞌnae. Agoti huꞌa ateꞌnaya vayaꞌmogi kukenaꞌapimo asagiꞌa neya vekamo Solo yagaino maisiyafeꞌmo aiyafiꞌmo maleꞌnae.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Apakaemo yafa kayotetiꞌmo Sitiveniꞌa neꞌamagigenoꞌaeꞌmo Ala kava nefeꞌmo, Ala kava neꞌmo Yesuo, nauneꞌnameꞌaleꞌmo aliyo, huno ha paiꞌniye.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Neꞌamagigenoꞌaeꞌmo aleꞌya faiꞌneno alopa gefatiꞌmo hunoꞌaeꞌmo, Ala kava nene, mani hosu kavaꞌapimo anonaꞌapileꞌmo apamisanafeꞌmo kagesa oꞌafiyo, huno huteno au kaleꞌniye.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.