2 Samuel 14

BUKU BAEPOLE (KYC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Joab, filho de Sarvia, percebendo que o coração do rei {se voltava de novo} para Absalão,
2 — ausente —
2 mandou vir de Técua uma mulher habilidosa e disse-lhe: Põe-te de luto; toma vestes de luto e não te unjas, para pareceres uma mulher que chora um morto há muito tempo.
3 — ausente —
3 Virás então ter com o rei e lhe falarás assim e assim. E Joab sugeriu-lhe o que ela devia dizer.
4 — ausente —
4 A mulher veio, pois, de Técua, e apresentou-se ao rei; lançou-se por terra e prostrou-se, dizendo: Salva-me, ó rei, salva-me!
5 — ausente —
5 O rei disse-lhe: Que tens? Ai de mim, disse ela, sou uma viúva. Meu marido morreu.
6 — ausente —
6 Tua serva tinha dois filhos. Brigaram no campo, e não havendo quem os separasse, um deles feriu o outro e matou-o.
7 — ausente —
7 E eis que agora se levanta contra a tua serva toda a família, dizendo-lhe: dá-nos o fratricida, para o matarmos em castigo do sangue do irmão que ele matou, e exterminaremos o herdeiro. Querem assim apagar a última brasa que me resta, de modo que não se conserve de meu marido nem nome, nem posteridade na terra.
8 — ausente —
8 O rei disse à mulher: Volta para a tua casa; tomarei providências a teu respeito.
9 — ausente —
9 Mas a mulher de Técua disse ao rei: Sobre mim, e não sobre a casa de meu pai recaia a culpa; o rei e o seu trono serão inocentes.
10 — ausente —
10 O rei disse-lhe: Se alguém te ameaçar, traze-o à minha presença, e ele não te incomodará mais.
11 — ausente —
11 Ela ajuntou: Queira o rei lembrar-se do Senhor, seu Deus, para que o vingador do sangue não agrave a desgraça, matando o meu filho! Pela vida de Deus, disse ele, não cairá um só cabelo da cabeça de teu filho!
12 — ausente —
12 A mulher então disse: Permite que a tua serva diga uma palavra ao rei, meu senhor? Fala.
13 — ausente —
13 Por que, pois, pensas fazer o mesmo contra o povo do Senhor? Pronunciando essa sentença, o rei se confessa culpado, pelo fato de não se lembrar daquele que desterrou.
14 — ausente —
14 Quando morremos, somos como a água que não mais se pode recolher, uma vez derramada por terra. Deus não faz voltar uma alma. Cuide, pois, o rei, que o banido não fique mais exilado longe dele.
15 — ausente —
15 Se eu vim falar desse assunto ao rei, foi porque o povo me aterrou. A tua serva disse: falarei ao rei: talvez o rei faça o que eu lhe pedir;
16 — ausente —
16 sim, o rei me ouvirá e livrar-me-á da mão do homem que procura excluir-nos, a mim o meu filho, da herança do Senhor.
17 — ausente —
17 Que o rei, ajuntou ela, se digne pronunciar uma palavra de paz, porque o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus para discernir o bem do mal. Que o senhor, teu Deus, seja contigo!
18 — ausente —
18 O rei disse à mulher: Não me escondas nada do que te vou perguntar. A mulher respondeu: Que o rei, meu senhor, fale.
19 — ausente —
19 Não anda a mão de Joab contigo em tudo isso? Por tua vida, respondeu-lhe ela, não se pode desviar para nenhum lado o que o rei acaba de dizer! Sim, foi o teu servo Joab quem me deu instruções e sugeriu à tua serva tudo o que ela disse.
20 — ausente —
20 Foi para dar a esse assunto uma nova feição que Joab fez isso. Porém tu, ó rei, meu senhor, és tão sábio como um anjo de Deus, para saber tudo o que se passa na terra!
21 Enakana kiŋi dokome Joape lamaiyuo lao, Embame piso sipinyi dokona nambame piru lao suu pyapu. Emba papala akali parange Epesalome doko nyepala minyuo dae ipupi, leya.
21 O rei disse a Joab: A coisa está decidida. Vai, traze o jovem Absalão!
22 Dokopa Dapiti peteyamo lenge kambusa Joapeme yuu dokona pangu sepala lao, Emba kiŋi andake doko Anatumi emba elyape keta pisinya. Embame nambana piso sipunu dokona kapa lao sakapi dokona epapu embame namba rae mailini doko namba silyu, leya.
22 Joab prostrou-se com o rosto por terra, e abençoou o rei, dizendo: Agora o teu servo reconhece que ganhou o teu favor, ó rei, meu senhor, pois que o rei cumpriu o desejo de seu servo!
23 Lapala Joape baa sipurapala yuu Gesa papala Epesalome nyuo minyuo Jerusaleme epeya.
23 Joab foi a Gessur e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Dokopa kiŋi dokome Epesalome baa kiŋinya anda dokona pali nara lao lalu lao leya. Lapala lao, Baame Epesalome kanda naro daa, leya. Dokona Epesalome baa rangena anda palu karapala kiŋi peteya dokona epo maro laope pii naya.
24 Mas o rei disse: Que ele vá para a sua casa, pois não será admitido à minha presença! Absalão retirou-se para a sua casa, e não se apresentou diante do rei.
25 Epesalome baa akali ama keyange Isaraele wambu dupwame baa kando lakanda minya minya pingi. Banya yongo peparae kombe palyuope pii nange.
25 Não havia em todo o Israel homem mais belo que Absalão, e que fosse tão admirado como ele. Da cabeça aos pés, não havia nele defeito algum.
26 Banya kyawa dokona kyawasi ama malu karo dee ama londe wakasa kenda pingi. Dokome ee kana yaka lao yuu mendaki larapu pyakepo rokonge. Kyawasi romende doko kiŋinya sikyali pingi dokona sikyali kilokerame lama ingiya.
26 Quando cortava o cabelo - o que fazia a cada ano, porque sua cabeleira se tornava por demais pesada -, o peso deste era de duzentos siclos, pelo peso real.
27 Epesalome baa wane rema mandenge. Dee wanake mendaki baa ama elyape keyange wakasa kingi Tama lenge manjo pingi.
27 Nasceram-lhe três filhos e uma filha, chamada Tamar, que era de grande beleza.
28 Epesalome baa kiŋi doko kanda nao ee kana lama Jerusaleme palyuo kareya.
28 Absalão permaneceu em Jerusalém dois anos antes de ser admitido à presença do rei.
29 Karapala enakana baame Joape baa kiŋi doko petamo dokona pena lao piso serowaleŋe nyela pena lao akali lapo nembeya. Dopa piyamopape Joape baa epa naya. Epesalomeme kambako nyela pena leya. Dee kambako Joape simbi simbi pyuo epa naya.
29 Mandou chamar Joab para mandá-lo ao rei, mas ele não quis vir. Chamou-o uma segunda vez, e ele recusou-se de novo.
30 Dokopa Epesalomeme banya kendemande akali dupwa lamaiyuo lao, Kandalapa, Joapena ee yuu doko nambana repeta silyamo dokona bali jingi ando karamo. Dokona papala isare palyinya leya. Dokona lao nakama papala ee yuu dokona isare palyiyami.
30 Disse então Absalão aos seus servos: Vedes o campo de Joab ao lado do meu, semeado de cevada? Ide e lançai-lhe fogo. Os servos de Absalão incendiaram o campo. Os servos de Joab foram ter com ele, rasgadas as suas vestes, e disseram-lhe: Os homens de Absalão incendiaram o teu campo.
31 Doko sepala Joape baa Epesalomena anda papala lamaiyuo lao, Akipamo embena kendemande akali dupwame nambana ee yuu dokona isare palyalamisi? leya.
31 Joab foi então à casa de Absalão, e disse: Por que incendiaram os teus homens o meu campo?
32 Epesalome isingi lao, Doo pimi renge doko nambame emba nyela pena lapu doko emba epa napi dokona pimi, leya. Lapala lao, Nambame emba kiŋi doko petamo dokona papala piso sakao, Namba akipamo yuu Gesa doko yaki nyuo dae epeyose? Namba doo kareyoli doko keyange ingyapyali lapya lakapili lao suu piyu. Lapala deeko lao, Namba kiŋi doko kandala pare lao embame kiŋi dokome yuu gii mende jinya lao piso sakape. Dokopa namba keta koo mende palira ramo doko kiŋi dokome namba pyao kumakana, leya.
32 Absalão respondeu: Eu te mandara chamar, dizendo: vem, pois quero enviar-te ao rei para dizer-lhe: por que vim eu de Gessur? Seria melhor ter ficado lá. Quero ser admitido à presença do rei; se sou culpado, que me matem!
33 Dokopa Joape baa kiŋi Dapiti peteyamo dokona papala Epesalomeme leyamo dupwa baa lamaiya. Dopa pyuo lamaiyasa kiŋi dokome Epesalome banya anda epena nyela pena leya. Leyasa Epesalome nyela peyaminyipa kiŋi peteyamo dokona lenge kambusa epapala yuu dokona pangu siya. Dokopa kiŋi dokome baa nyinyi pyuo yako lao nyiya.
33 Joab foi ter com o rei e contou-lhe tudo. Absalão foi chamado, entrou à presença do rei e prostrou-se diante dele com o rosto por terra. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.