1 Reis 2

BUKU BAEPOLE (KYC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Dapiti baa oo repeta kumara ingiyamo dokopa banya ikinyingi Solomone epena lapala mana pii lumwa pyuo dopa lamaiya.
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi; e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Nambana kumarono yuu gii doko repeta epelyamo. Dokona emba kando porayapala akali ingyuo karape.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 Karo dokopa embena Kamongo Anatumi aki mende pii lao laramuli pyuo pyuo karape. Banya mawa pii dupwa Mosesena lowa pii dokona pyasi palamo dupwa warombo soo minyuo pyuo karape. Dopa pirinyi dokopa emba anja panda anja dupwana yulu pirinyi dupwana kapa palyuo para.
3 E guarda a ordenança do Senhor teu Deus, para andares nos seus caminhos, e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés; para que prosperes em tudo quanto fizeres, e para onde quer que fores.
4 Nakamame banya pii warombo serami ramo doko Kamongome namba langyuo lalu lao lao langiya doko yaki nyuo kame soo kaeya nara. Dopa lao lalu lao langyuo, Nambana para pyasi dupwame nakamana suu pingi monape peparaeme banya mawa pii dupwa kandokondali pyuo warombo soo kararami ramo doko Isaraele dupwa rapu pyuo iso kararami, leya.
4 Para que o Senhor confirme a palavra, que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Pii mende palamoko. Akali Joapeme Isaraele wambunya yanda singi mupwa lama Apena Nuana ikinyingi dokopa Amasa Jetana ikinyingi dokopa namba keta pyao peyo piya kande doko suu pyape. Akali dokome namwa manda rao kareyamano dokopa yanda dokona akali lapo pyao kumakayami kande doko yano nyuo piya. Akali dolapome koo mende pii nayambinyipa mee piyamosa banya yulu doko namba keta ipyamosa randa nyilyu.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois capitães do exército de Israel, a Abner filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no cinto que tinha nos lombos, e nos sapatos que trazia nos pés.
6 Dokona emba mende piri doko silini. Doko embame baa mee wambu kumungi dopa pyuo kumunya lao yaki nyii napipi.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 Namba embena yangone Epesalomeme pyalana piyamo pakao ralo peyono dokopa nakamame namba anjiki pyuo nyisiyamiŋi. Dokona yuu Giliate range akali Basilainya ikinyingi dupwa embame kando anjiki pyuo nyiso karape.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 Dokona akali mende opetae Simai lenge akali Gerana ikinyingi akali Benjamenena yuu dokona yuu taone Barumi lenge singi dokona range dokome namba yuu Makanaime dokona pena peyono yuu gii dokopa baame namba koo keta paliri, leya. Dopa piyamopape ipwa Jotane mare dokona baame namba kando nyiyamo dokopa nambame baa kando Kamongo dokona kingi lao lalu lao lao nambame baa nyuo pyao kumaka naro, leyo.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu pelo Senhor lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Dopa leyonopape embame baa randa mai napala mee karena kaeya napipi. Emba apa piru lao doko silini dokona angi kandapala baa pyao kumakape, leya.
9 Mas agora não o tenhas por inculpável, pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Dapiti baa kumuyamo dokopa banya yuu taone dokona malu piyami.
10 E Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Baa ee kana akalisa kisima Isaraele wambunya kiŋi ingyuo kareya. Karapala ee kana yanda ipingi nyepo yuu Eperone dokona kiŋi yulu pyuo kareya dee yuu Jerusaleme dokona ee kana akalisa rema dee ipisu remako nembo kiŋi yulu pyuo karo piya.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Dokopa enakana Solomoneme banya rakange Dapitinya panda nyuo baa kiŋi kareya. Karapala banya kiŋi yulu piyamo doko kandokondali pyuo minyaro karo piyamosa yulu doko ando peya.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 — ausente —
13 Então veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 — ausente —
14 Então disse ele: Uma palavra tenho que dizer-te. E ela disse: Fala.
15 — ausente —
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, contudo o reino foi transferido e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 — ausente —
16 Assim que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 — ausente —
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (porque ele não te rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 — ausente —
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 — ausente —
19 Assim foi Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então se assentou no seu trono, e fez pôr uma cadeira para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 — ausente —
20 Então disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque não ta negarei.
21 — ausente —
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 — ausente —
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 — ausente —
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 — ausente —
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha falado, que hoje morrerá Adonias.
25 — ausente —
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele de modo que morreu.
26 — ausente —
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor DEUS diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 — ausente —
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, para cumprir a palavra do Senhor, que tinha falado sobre a casa de Eli em Siló.
28 — ausente —
28 E chegou a notícia até Joabe (porque Joabe tinha se desviado seguindo a Adonias, ainda que não tinha se desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se às pontas do altar.
29 — ausente —
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar; então Salomão enviou Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete sobre ele.
30 — ausente —
30 E foi Benaia ao tabernáculo do Senhor, e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 — ausente —
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e arremete contra ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 — ausente —
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, capitão do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, capitão do exército de Judá.
33 — ausente —
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 — ausente —
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 — ausente —
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército, e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 — ausente —
36 Depois mandou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 — ausente —
37 Porque há de ser que no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo que sem dúvida morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 — ausente —
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem falado o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 — ausente —
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 — ausente —
40 Então Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, ter com Aquis, em busca de seus servos; assim foi Simei, e trouxe os seus servos de Gate.
41 — ausente —
41 E disseram a Salomão como Simei fora de Jerusalém a Gate, e já tinha voltado.
42 — ausente —
42 Então o rei mandou chamar a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor, e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe de certo que, sem dúvida, morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 — ausente —
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor, nem a ordem que te dei?
44 — ausente —
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece, que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 — ausente —
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre.
46 — ausente —
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.