1 Reis 2

BUKU BAEPOLE (KYC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dapiti baa oo repeta kumara ingiyamo dokopa banya ikinyingi Solomone epena lapala mana pii lumwa pyuo dopa lamaiya.
1 Ora, aproximando-se o dia da morte de Davi, deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Nambana kumarono yuu gii doko repeta epelyamo. Dokona emba kando porayapala akali ingyuo karape.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê forte, pois, e porta-te como homem.
3 Karo dokopa embena Kamongo Anatumi aki mende pii lao laramuli pyuo pyuo karape. Banya mawa pii dupwa Mosesena lowa pii dokona pyasi palamo dupwa warombo soo minyuo pyuo karape. Dopa pirinyi dokopa emba anja panda anja dupwana yulu pirinyi dupwana kapa palyuo para.
3 Guarda as ordenanças do Senhor teu Deus, andando nos seus caminhos, e observando os seus estatutos, os seus mandamentos, os seus preceitos e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores,
4 Nakamame banya pii warombo serami ramo doko Kamongome namba langyuo lalu lao lao langiya doko yaki nyuo kame soo kaeya nara. Dopa lao lalu lao langyuo, Nambana para pyasi dupwame nakamana suu pingi monape peparaeme banya mawa pii dupwa kandokondali pyuo warombo soo kararami ramo doko Isaraele dupwa rapu pyuo iso kararami, leya.
4 e para que o Senhor confirme a palavra que falou acerca de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem os seus caminhos, andando perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Pii mende palamoko. Akali Joapeme Isaraele wambunya yanda singi mupwa lama Apena Nuana ikinyingi dokopa Amasa Jetana ikinyingi dokopa namba keta pyao peyo piya kande doko suu pyape. Akali dokome namwa manda rao kareyamano dokopa yanda dokona akali lapo pyao kumakayami kande doko yano nyuo piya. Akali dolapome koo mende pii nayambinyipa mee piyamosa banya yulu doko namba keta ipyamosa randa nyilyu.
5 Tu sabes também o que me fez Joabe, filho de Zeruia, a saber, o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais ele matou, e em tempo de paz derramou o sangue de guerra, manchando com ele o cinto que tinha nos lombos, e os sapatos que trazia nos pés.
6 Dokona emba mende piri doko silini. Doko embame baa mee wambu kumungi dopa pyuo kumunya lao yaki nyii napipi.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 Namba embena yangone Epesalomeme pyalana piyamo pakao ralo peyono dokopa nakamame namba anjiki pyuo nyisiyamiŋi. Dokona yuu Giliate range akali Basilainya ikinyingi dupwa embame kando anjiki pyuo nyiso karape.
7 Mas para com os filhos de Barzilai, o gileadita, usa de benevolência, e estejam eles entre os que comem à tua mesa; porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 Dokona akali mende opetae Simai lenge akali Gerana ikinyingi akali Benjamenena yuu dokona yuu taone Barumi lenge singi dokona range dokome namba yuu Makanaime dokona pena peyono yuu gii dokopa baame namba koo keta paliri, leya. Dopa piyamopape ipwa Jotane mare dokona baame namba kando nyiyamo dokopa nambame baa kando Kamongo dokona kingi lao lalu lao lao nambame baa nyuo pyao kumaka naro, leyo.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gêra, benjamita, de Baurim, que me lançou atroz maldição, no dia em que eu ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu lhe jurei pelo Senhor, dizendo: Não te matarei à espada.
9 Dopa leyonopape embame baa randa mai napala mee karena kaeya napipi. Emba apa piru lao doko silini dokona angi kandapala baa pyao kumakape, leya.
9 Agora, porém, não o tenhas por inocente; pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer; farás com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Dapiti baa kumuyamo dokopa banya yuu taone dokona malu piyami.
10 Depois Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Baa ee kana akalisa kisima Isaraele wambunya kiŋi ingyuo kareya. Karapala ee kana yanda ipingi nyepo yuu Eperone dokona kiŋi yulu pyuo kareya dee yuu Jerusaleme dokona ee kana akalisa rema dee ipisu remako nembo kiŋi yulu pyuo karo piya.
11 E foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Dokopa enakana Solomoneme banya rakange Dapitinya panda nyuo baa kiŋi kareya. Karapala banya kiŋi yulu piyamo doko kandokondali pyuo minyaro karo piyamosa yulu doko ando peya.
12 Salomão, pois, assentou-se no trono de Davi, seu pai; e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 — ausente —
13 Então Adonias, filho de Hagite, veio a Bate-Seba, mãe de Salomão; e perguntou ela: De paz é a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 — ausente —
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Respondeu ela: Fala.
15 — ausente —
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e que todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar; contudo o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 — ausente —
16 Agora uma só coisa te peço; não ma recuses. Ela lhe disse: Fala.
17 — ausente —
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão {porque ele não to recusará} , que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 — ausente —
18 Respondeu Bate-Seba: Pois bem; eu falarei por ti ao rei.
19 — ausente —
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. E o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então, assentando-se no seu trono, mandou que pusessem um trono para a rainha-mãe; e ela se assentou à sua direita.
20 — ausente —
20 Então disse ela: Só uma pequena coisa te peço; não ma recuses. Respondeu-lhe o rei: Pede, minha mãe, porque não te recusarei.
21 — ausente —
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, por mulher a teu irmão Adonias.
22 — ausente —
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino {porque é meu irmão mais velho}; sim, para ele, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 — ausente —
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 — ausente —
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me estabeleceu casa, como tinha dito, que hoje será morto Adonias.
25 — ausente —
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual feriu a Adonias, de modo que morreu.
26 — ausente —
26 Também a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porquanto participaste de todas as aflições de meu pai.
27 — ausente —
27 Salomão, pois, expulsou Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, assim cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito acerca da casa de Eli em Siló.
28 — ausente —
28 Ora, veio esta notícia a Joabe {pois Joabe se desviara após Adonias, ainda que não se tinha desviado após Absalão} ; pelo que Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se as pontas do altar.
29 — ausente —
29 E disseram ao rei Salomão: Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar. Então Salomão enviou Benaías, filho de Jeoiada, dizendo: Vai, mata-o.
30 — ausente —
30 Foi, pois, Benaías ao tabernáculo do Senhor, e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Respondeu Joabe: Não! porém aqui morrerei. E Benaías tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 — ausente —
31 Ao que lhe disse o rei: Faze como ele disse; mata-o, e sepulta-o, para que tires de sobre mim e de sobre a casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 — ausente —
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, chefe do exército de Judá.
33 — ausente —
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, o Senhor dará paz para sempre.
34 — ausente —
34 Então Benaías, filho de Jeoiada, subiu e, arremetendo contra Joabe, o matou. E foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 — ausente —
35 Em lugar dele o rei pôs a Benaías, filho de Jeoiada, sobre o exército; e a Zadoque, o sacerdote, pôs em lugar de Abiatar.
36 — ausente —
36 Depois o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 — ausente —
37 E fica sabendo que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo hás de morrer. O teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 — ausente —
38 Respondeu Simei ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 — ausente —
39 Sucedeu porém que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maacá, rei de Gate. E deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 — ausente —
40 Então Simei se levantou, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis, em busca dos seus servos; assim foi Simei, e os trouxe de Gate.
41 — ausente —
41 Disseram a Salomão que Simei fora de Jerusalém a Gate, e já havia voltado.
42 — ausente —
42 Então o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Não te conjurei pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para qualquer parte, sabe de certo que hás de morrer? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 — ausente —
43 Por que, então, não guardaste o juramento do Senhor, e a ordem que te dei?
44 — ausente —
44 Disse-lhe mais: Bem sabes tu, e o teu coração reconhece toda a maldade que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fará recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 — ausente —
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre:
46 — ausente —
46 E o rei deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual saiu, e feriu a Simei, de modo que morreu. Assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.