Mateus 22

TAFO AYO (KXF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yisu tetœ kœpa 'o fœ endje dœ ndœma toro adœke:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 «Ogo gbozu nœ tshalafo sœ ɓata anga gbozugo á tshe guma kœzɨrœ angbo totœ nœ gbolo yakoshe nœ ye.
2 — O
3 Tshe vwa aayi akwa nœ ye fœ azu á tshe e má endje ndœ angbonœ, kashe endje yiyindœ kœna tœnœ nene.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Tshe kpa vwa anga angbɨ aayi akwa ndœ kœmɨndœ nœ fœ azu á tshe e endje adœke: “'E na ga mœ ngɔngɔ asœ, mœ guma kœzɨrœnœ ye; mœ wo angombe nœ mœ dœ pe agea ojoro. 'E na ga mœ ndœ angbo totœnœ, œrœ kɔ gumatœ endje ye.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Kashe azunœ gbegbe dœ angbonœ nene, yé œ na ndœ akwa nœ endje: Anga na ga lœ kɨndɨ, anga na kœpara ngendja nœ ye;
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 anga endje tepa aayi akwanœ, á mbœrœ œrœ kanga fœ endje yé á wo endje.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Gbozugo su dœ ókó, œ vwa aturugu nœ ye endje wo azu á endje wo aayi akwa nœ ye, yé œ sho ongbo nœ endje.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Manda nœ, tshe pa fœ aayi akwa nœ ye adœke: “Mœ guma kœzɨrœ angbo ye, kashe azu á mœ e endje, œ dœ́dœ́ azu á li má adœke mœ e endje dœmœ nene.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 'E ro ɓa lœ shangbeda awa, dœ́ œ e azu kɔ á 'e gbɔ endje gu tœnœ ndœ kœzɨrœ.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Aayi akwanœ asœmœ wuta ga lœ shangbeda awa, œ ngbɔɓa azu kɔ á endje gbɔ endje gu tœnœ: Œdœ aekpe azu, œdœ ɔtshɔ azu. Yé dœ tœnœ ataa, anda angbonœ su kperœ dœ azu.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 «Lɔkɔ á gbozugo li ndœ kœwu azu á endje sœ pa ndaba nœ kœzɨrœ, tshe wu anga uzu bale, tshe veverœ lœba angbonœ nene.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Tshe yu she adœke: “Yanga mœ, ɓœ sœsœ dœ lœba angbo nene, ɓœ li ga mœ koto o?” Tshe gigi o'o nene.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Yé á gbozugo kœpandœ nœ fœ aayi akwa nœ ye adœke: “'E i ada ye dœ kane ye ga tœnœ, œ vwi she ga ushu ɓa lœ ubu osho, osho á azu sœ kœkɨ tœnœ dœ kœzɨ tshelœ daji endje gbagbara gbagbara.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Adjapu, endje e azu ndjoro, kashe endjeneke á endje ke endje ngbangba nene.»
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Yé Afarisayi ngbɔtœ endje ga tœnœ ndœ kœvwarandœ Yisu adœke œne gbɔ she tœ o'o ama ye.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Endje vwa anga ayambarœ nœ endje dœ pe azu nœ Erode mbœrœ kœpa fœ Yisu adœke: «Ayi kœyisœrœ, 'a wusœ nœ adœke ɓœ sœ kœpa okporo o'o, ɓœ sœ kœyisœ adja awa Ndjaba, ɓœ sœ ndje kœkatœ zœ tɨ fœ uzu adœke tshe li ga lœ zœ dœ ekpe o'o nene. Ɓœ kpakpa awa uzu nene, œ wuwu ndje tshatshu uzu nene.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ataa, pandœ gbetshelœ nœ zœ fœ a'a kane: œ li adœke azu yɔ lapo nœ Sezare a, too nene?»
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Kashe Yisu wu lima sœ ekpe gbetshelœ nœ endje ye, yé œ pa fœ endje adœke: «Awulapatshɔ, mbœrœ gaɗe á 'e sœ kœyu tshelœma mœ a?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 'E ma anga ngendja bale nœ kœyɔ dœ laponœ gamœ mœ wu kane.» Endje ma anga denarinœ bale fœ she.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Yisu yu endje adœke: «Tshatshu uzu asœke dœ pe ɨ'ɨrɨ á endje sú asœke kœdœ œnœ ɗe?»
20 e ele perguntou:
21 Endje gi adœke: «Œnœ Sezare». Yé Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E gi œrœ nœ Sezare fœ Sezare, œnœ Ndjaba fœ Ndjaba.»
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Kœdji o'onœ asœmœ ataa, endje katœ ama endje tɨ ɔsɔ, œ katœ ye yé œ ro da ye.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, anga Asadukayi na ga ndœ Yisu. Endje dá sœ kœpa adœke kœshe lœ akuzu gugu nene. Á endje yu Yisu adœke:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 «Ayi kœyisœrœ, Moyize pa adœke, œdœ uzu kœtshu á kœzuzu gbolo nene, ayanœ œ to koyanœ manda ye mbœrœ á tshe kœmbœrœ angwa fœ ayanœ á tshe tshu asœmœ.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Andaa ɓa ndœ 'a, 'a sœ dœ anga ayazu mindu dœ bisha (7). Alinœ to yashe, œ zuzu gbolo dœ she nene, œ tshu ye; ɓata á endje zuzu lima dœ yashenœ asœmœ nene, tshe katœ ye tɨ fœ ayanœ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Œ mbœrœtœ endje awa bale ataa ga tœ bisha ayanœ, ga tœ votɔ ayanœ œrrr ga tœ tshenœ mindu dœ bisha.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Manda endje para, yashenœ kœtshu ye.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Atamœ, dœ olo kœshe lœ akuzu yashenœ asœmœ œdœ awo ɗe? Mbœrœ endje mindu dœ bisha (7) kɔ to lima she tœ awo endje yema a!»
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Yisu gi fœ endje adœke: «'E sœ lœ djingili, mbœrœ 'e wuwusœ buku nœ Ndjaba dœ pe gbɔgbɔ nœ ye nene.
29 Jesus respondeu:
30 Ɔlɔ kœshe lœ akuzu, ayakoshe dœ ayashe œ totœ endje nene kashe endje lœ ɓata aandjelu ɓa lafo.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Œ kœdœ tœ o'o nœ kœshe lœ akuzu, 'e dɨdɨ o'o á Ndjaba pa fœ 'e ala buku nœ ye nene a? Tshe pa adœke:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Œmœ kœdœ Ndjaba nœ Abrayamo, Ndjaba nœ Izaka œdœ Ndjaba nœ Yakobo.” Yisu kpa pa adœke, Ndjaba kœdœ Ndjaba nœ asoro kashe tshenœ akuzu nene.»
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Kœdji o'onœ ataa, ukpulu azu za lima ama endje tɨ ɔsɔ tœ kœyisœrœ nœ ye.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Lɔkɔ á Afarisayi dji adœke Yisu ngbɔ ama Asadukayi ga tœnœ, endje ngbɔtœ endje ga tœnœ.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Yé anga ayi kœyisœ awa akwa yu she ndœ kœdji gbetshelœ nœ ye adœke:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 «Ayi kœyisœrœ, awa o'o gaɗe dá ropa anganœ lœ awa akwa a?»
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Yisu gi fœ she adœke: «Œ li adœke ɓœ yindœ Gbozu Ndjaba nœ zœ dœ lɔsu zœ bale, dœ ɨshirɨ zœ kɔ, dœ pe gbetshelœ nœ zœ kɔ.
37 Jesus respondeu:
38 Asœmœ kœdœ awa o'o á ropa anganœ yé œ sœ ndje dœ ádá waa.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Bisha awa o'onœ á sœ ndje dœ ádá waa awa bale dœke: “Ɓœ yindœ yanga zœ ɓata á ɓœ yindœtœ zœ dœ tœ zœ.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Awa akwa kɔ œdœ pe aayi kœgbara o'o kɔ to lœ awa o'onœ bisha asœke.»
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Afarisayi ngbɔɓa lima tœ endje ga tœnœ yé Yisu yu endje dœ o'o atake:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 «'E gbe má œnœ 'e kotoo tœ upu nœ Masiya a? Œshe kœdœ ata ɗe?» Endje gi fœ she adœke: «Ata Davidi.»
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Yisu pa fœ endje adœke: «Koto yeka á ɨshirɨ pa lima fœ Davidi adœke tshe e she “Gbozu” a? Gbambanœ nene, Davidi pa adœke:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “Gbozu pa fœ Gbozu nœ mœ adœke:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 «Œdœ Davidi kœ'e she lima Gbozu ataa, koto á tshe pkpa dœ ata nœ a?»
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Uzu bale lili lima kœgi o'o fœ she nene. Yé kœto kpœtœ olonœ asœmœ, uzu bale kpa yuyu she dœ o'o nene.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.