Mateus 21
TAFO AYO (KXF) vs NVT
1 Lɔkɔ á endje ndo dœ ongbo Yerusaleme œdœ dœ tshalakpɨ Betefaje, ɓa pa gaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, Yisu vwa anga ayambarœ nœ ye bisha utshunœ
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 dœ kœpa fœ endje adœke: «'E na ɓa lakpɨ á sœ utshu 'e ɓa e. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ dœ ayinœ, 'e vwara she œ gu dœ she fœ mœ. Agea á endje e ɨ'ɨrɨ ye ane|src="hk00033c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mat 21.2"
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Yé œdœ uzu kœpa o'o fœ 'e; 'e gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.” Yé ataa, tshe gi kane ye tœ ye katsha fœ 'e ye.»
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Œ wuta ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o pa lima kœmbœrœtœ endje. Tshe pa lima adœke:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «'E pandœ nœ fœ yawuru nœ Siyona adœke:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ayambarœ ro œ mbœrœ œneke á Yisu pa tœnœ fœ endje.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Endje gu dœ ayi ane œdœ ayanœ, yé endje ko lœba nœ endje œ guma ga pa endje, á Yisu ɔ á sœ ga pa nœ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ukpulu azu ndjoro saka lœba nœ endje ga tœ ala awa; anga endje de lima ganea ɔyɔ, yé œ guma ga tœ awa.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Azu á endje sœ lima kœna ɓa utshu ye dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœna manda ye, sœ lima kœta rawa adœke: «Ozana nœ ata Davidi! Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu! Ozana fœ Ndjaba á tshe sœ ɓa lafo!»
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Ɔlɔ á Yisu li ga lœ Yerusaleme, tshelœ ongbo djigi turu, azu tetœ kœyu osho adœke: «Uzu ɗe dá a?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Azu á endje na lima dœ Yisu gi adœke: «Ayi kœgbara o'o Yisu dœmœ, uzu Nazarete, lœ ogo Galilayi.»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, yé œ gɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœyɔ œrœ kɔ ga ushu. Tshe ɨvwɨ ndaba nœ azu kœyapa ngendja, œ geta ngande nœ aayi kœka ambepa.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Yé tshe pa fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba!”»
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Aayibula dœ pe agbangevweta na ga ndœ Yisu ɓa lœ Tepelo yeka á tshe she endje.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ pe aayi kœyisœ awa akwa so ókó ndœ kœwu mara œrœ kœza uvuru osho á tshe sœ lima kœmbœrœ tœnœ dœ pe agbolo á endje sœ lima kœta rawa ɓa lœ Tepelo adœke: «Ozana nœ ata Davidi!»
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Yé endje pa fœ Yisu adœke: «Ɓœ sœ kœdji œneke á endje pa asœ zœ a?» Kashe Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ dji ye, ataa 'e dɨdɨ lima mbetinœ asœmœ nene a? Mbetinœ á pa adœke: “Ɓœ mbœrœ dœ mara adœke œdœ agbolo dœ pe aayi mangɔ donga ɓœ.”»
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Manda nœ, tshe katœ endje lœ ongbonœ asœmœ, œ gu kœlo ɓa lœ Betani.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Osho kɔrɔ panœ dœ amazɨ, lɔkɔ á tshe sœ kœkwatœ ye ga lœ ongbonœ, ogo mi she.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Tshe wu anga ɔyɔ fige ndoo dœ ama awa, œ na ndoo dœ tœnœ, kashe tshe gbɔgbɔ elenœ bale nene, kolœ kakonœ. Yé tshe pa fœ ɔyɔ figenœ adœke: «Ɓœ kpa le bale nene!» Trale, ɔyɔ figenœ asœmœ ɔrɔ ye.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Kœwu œrœnœ ataa, ayambarœ katœ ama endje tɨ ɔsɔ, yé œ yu Yisu adœke: «Kotoo trale á ɔyɔ fige asœke ɔrɔ ata a?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e dœ adjapu, œdœ anga ɔlɔ bale á 'e kœsœ dœ kœyindœrœ yé á sœsœ dœ sharapu nene, 'e mbœrœ kolœ œrœ á mœ mbœrœ tœ ɔyɔ fige asœ nene, kashe œdœ 'e kœpa fœ kaga asœ adœke: “Gitœ zœ kpœke dœ́ œ na œ te ga la egerœ ungu adanga”, œ mbœrœ ndje tœ endje liaka nœ.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Œrœ kɔ á 'e yɔndœ nœ lœ avwala dœ kœyindœrœ, 'e gbɔ ye.»
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Ɔlɔ á tshe li ga lœ Tepelo, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia na ga ndœ ye ɔlɔ á tshe sœ kœyisœ œrœ, á yu she adœke: «Ɓœ gbɔ awa kœmbœrœ akwa nœ zœ asœke kpœta a? Œɗe dá za awa kœmbœrœ akwa ata fœ ɓœ a?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ yindœ kœyu 'e dœ o'o bale, œ kœsœ adœke 'e gi o'o fœ mœ gbá yekane á mœ kœyisœ osho á mœ gbɔ awa kœmbœrœ dœ œrœnœ asœ kɔ fœ 'e.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Œɗe dá vwa lima Yowane kœza batisimu fœ azu a? Œ dœ lima Ndjaba too azu?» Yé endje tetœ kœmirœtshelœ endje ugurutœ endje yé œ pa adœke: «Œdœ a kœgi fœ she adœke: “Ndjaba dá vwa lima she”, tshe yu azœ adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e yiyi lima ndœ o'o ama ye nene a?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Yé a kpa pa adœke: “Azu dá vwa lima she”, œ li adœke a kpa awa ukpulu azu, mbœrœ azu para wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Yé á endje gi fœ Yisu adœke: «'A wuwusœ nœ nene.» A Yisu gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje awa bale, mœ pa ndje ndœ uzu á tshe za awa nœ kœmbœrœ œrœnœ asœke kɔ fœ 'e nene.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 «'E gbe œneke adœ gaɗe tœ o'o asœ a? Anga yakoshe sœ dœ agbolo yakoshe bisha. Tshe na ga ndœ ali gbolonœ, œ pa fœ she adœke: “Na kpesheke ga lœ kɨndɨ vinu œ mbœrœ akwa ɓa zœ.”
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Alinœ gi fœ she adœke: “Œ ngba mœ ye;” manda nœ tshe gbetshelœ ye œ na da ye.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Tshe kpa na ga ndœ bishanœ, œ pa kolœ nœ ata fœ she. Tsheneke asœ gi fœ she adœke: “Mœ na zœ Gbozu”, kashe tshe nana ga zœ nene.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Uzu ɗe ugurutœ endje bisha dá mbœrœ gbetshelœ nœ abanœ a?» Endje gi adœke: «Ali gbolonœ.» Á Yisu pa fœ endje adœke: «Dœ adjapu, mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e, ayi kœko ngendja lapo dœ pe ayi angba budu œ wuta utshu 'e ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Gbambanœ nene, Yowane na lima ndœ kœyisœ awa á sœ ndjii fœ 'e, 'e yiyindœ nœ nene. Kashe aayi kœko ngendja lapo dœ pe aayi angba budu dá yindœ ye. Yé ataa 'e wu gbaa, 'e fafatshalɔsu 'e ndœ kpa kœyindœ ye nene.»
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 «'E kpa dji anga ndœma toro. Anga uzu bale djo kɨndɨ vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu ele vinunœ ga lœnœ, yé œ mɔ anda kœgbɔndœ œrœ ga lœ nœ. Manda nœ, tshe za kɨndɨ nœ fœ aayi akwa kɨndɨ vinu, yé œ na ana.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga aayi akwa nœ ye fœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinu nœ fœ œne.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Kashe endje ko aayi akwa nœ ye asœmœ, œ ɓi anga bale, œ wo anga yé œ wo votɔnœ dœ badja.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Tshe kpa vwa anga aayi akwa ndjoro, kœropa endjeneke má utshunœ, endje mbœrœ kolœ nœ fœ endje awa bale.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Tœ ndɔngɔlɔ nœ, tshe vwa gbolo yakoshe nœ ye fœ endje dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa lɨ ndara œsœ ye yé.”
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Kashe lɔkɔ á endje wu gbolonœ kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ ugurutœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ œrœ manda abanœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Endje za she œ vwi she ga ushu lœ kɨndɨ vinunœ yeka á wo she.»
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 «Ataa, lɔkɔ á ayengɔ kɨndɨnœ kœna, tshe mbœrœ œrœ gaɗe tœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ a?»
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Endje gi fœ she adœke: «Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔ dœ oyo nene yé œ kpa za kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa á endje li kœko ele vinunœ fœ she liaka olo á tshe gbe dœ tœnœ.»
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E dɨdɨ damba o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a?
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 «Mœ kpa pa ndje fœ 'e adœke: Endje gi 'e lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé œ za fœ angbɨ azu á endje li kœmbœrœ akwa á œrœ tshangbanœ sœ dœ ɔtshɔnœ. [
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Uzu á tshe te pa badja asœmœ, tshe kɔ ngende ngende. Yé tsheneke á badja œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna.]»
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Manda kœdji o'o asœmœ, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi wusœ nœ adœke Yisu sœ kœpa o'o asœ tœ œne.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Endje para lima awa ndœ kœtepa ye, kashe endje kpa awa ukpulu azu, mbœrœ endje sœ lima kœza she ɓata ayi kœgbara o'o.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.