Mateus 21
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Lɔkɔ á endje ndo dœ ongbo Yerusaleme œdœ dœ tshalakpɨ Betefaje, ɓa pa gaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, Yisu vwa anga ayambarœ nœ ye bisha utshunœ
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 dœ kœpa fœ endje adœke: «'E na ɓa lakpɨ á sœ utshu 'e ɓa e. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ dœ ayinœ, 'e vwara she œ gu dœ she fœ mœ. Agea á endje e ɨ'ɨrɨ ye ane|src="hk00033c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mat 21.2"
2 com a seguinte ordem:
3 Yé œdœ uzu kœpa o'o fœ 'e; 'e gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.” Yé ataa, tshe gi kane ye tœ ye katsha fœ 'e ye.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Œ wuta ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o pa lima kœmbœrœtœ endje. Tshe pa lima adœke:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «'E pandœ nœ fœ yawuru nœ Siyona adœke:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ayambarœ ro œ mbœrœ œneke á Yisu pa tœnœ fœ endje.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Endje gu dœ ayi ane œdœ ayanœ, yé endje ko lœba nœ endje œ guma ga pa endje, á Yisu ɔ á sœ ga pa nœ.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ukpulu azu ndjoro saka lœba nœ endje ga tœ ala awa; anga endje de lima ganea ɔyɔ, yé œ guma ga tœ awa.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Azu á endje sœ lima kœna ɓa utshu ye dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœna manda ye, sœ lima kœta rawa adœke: «Ozana nœ ata Davidi! Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu! Ozana fœ Ndjaba á tshe sœ ɓa lafo!»
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ɔlɔ á Yisu li ga lœ Yerusaleme, tshelœ ongbo djigi turu, azu tetœ kœyu osho adœke: «Uzu ɗe dá a?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Azu á endje na lima dœ Yisu gi adœke: «Ayi kœgbara o'o Yisu dœmœ, uzu Nazarete, lœ ogo Galilayi.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, yé œ gɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœyɔ œrœ kɔ ga ushu. Tshe ɨvwɨ ndaba nœ azu kœyapa ngendja, œ geta ngande nœ aayi kœka ambepa.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Yé tshe pa fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba!”»
13 Ele lhes disse:
14 Aayibula dœ pe agbangevweta na ga ndœ Yisu ɓa lœ Tepelo yeka á tshe she endje.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ pe aayi kœyisœ awa akwa so ókó ndœ kœwu mara œrœ kœza uvuru osho á tshe sœ lima kœmbœrœ tœnœ dœ pe agbolo á endje sœ lima kœta rawa ɓa lœ Tepelo adœke: «Ozana nœ ata Davidi!»
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Yé endje pa fœ Yisu adœke: «Ɓœ sœ kœdji œneke á endje pa asœ zœ a?» Kashe Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ dji ye, ataa 'e dɨdɨ lima mbetinœ asœmœ nene a? Mbetinœ á pa adœke: “Ɓœ mbœrœ dœ mara adœke œdœ agbolo dœ pe aayi mangɔ donga ɓœ.”»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Manda nœ, tshe katœ endje lœ ongbonœ asœmœ, œ gu kœlo ɓa lœ Betani.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Osho kɔrɔ panœ dœ amazɨ, lɔkɔ á tshe sœ kœkwatœ ye ga lœ ongbonœ, ogo mi she.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Tshe wu anga ɔyɔ fige ndoo dœ ama awa, œ na ndoo dœ tœnœ, kashe tshe gbɔgbɔ elenœ bale nene, kolœ kakonœ. Yé tshe pa fœ ɔyɔ figenœ adœke: «Ɓœ kpa le bale nene!» Trale, ɔyɔ figenœ asœmœ ɔrɔ ye.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Kœwu œrœnœ ataa, ayambarœ katœ ama endje tɨ ɔsɔ, yé œ yu Yisu adœke: «Kotoo trale á ɔyɔ fige asœke ɔrɔ ata a?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e dœ adjapu, œdœ anga ɔlɔ bale á 'e kœsœ dœ kœyindœrœ yé á sœsœ dœ sharapu nene, 'e mbœrœ kolœ œrœ á mœ mbœrœ tœ ɔyɔ fige asœ nene, kashe œdœ 'e kœpa fœ kaga asœ adœke: “Gitœ zœ kpœke dœ́ œ na œ te ga la egerœ ungu adanga”, œ mbœrœ ndje tœ endje liaka nœ.
21 Então Jesus disse:
22 Œrœ kɔ á 'e yɔndœ nœ lœ avwala dœ kœyindœrœ, 'e gbɔ ye.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ɔlɔ á tshe li ga lœ Tepelo, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia na ga ndœ ye ɔlɔ á tshe sœ kœyisœ œrœ, á yu she adœke: «Ɓœ gbɔ awa kœmbœrœ akwa nœ zœ asœke kpœta a? Œɗe dá za awa kœmbœrœ akwa ata fœ ɓœ a?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ yindœ kœyu 'e dœ o'o bale, œ kœsœ adœke 'e gi o'o fœ mœ gbá yekane á mœ kœyisœ osho á mœ gbɔ awa kœmbœrœ dœ œrœnœ asœ kɔ fœ 'e.
24 Jesus respondeu:
25 Œɗe dá vwa lima Yowane kœza batisimu fœ azu a? Œ dœ lima Ndjaba too azu?» Yé endje tetœ kœmirœtshelœ endje ugurutœ endje yé œ pa adœke: «Œdœ a kœgi fœ she adœke: “Ndjaba dá vwa lima she”, tshe yu azœ adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e yiyi lima ndœ o'o ama ye nene a?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Yé a kpa pa adœke: “Azu dá vwa lima she”, œ li adœke a kpa awa ukpulu azu, mbœrœ azu para wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Yé á endje gi fœ Yisu adœke: «'A wuwusœ nœ nene.» A Yisu gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje awa bale, mœ pa ndje ndœ uzu á tshe za awa nœ kœmbœrœ œrœnœ asœke kɔ fœ 'e nene.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 «'E gbe œneke adœ gaɗe tœ o'o asœ a? Anga yakoshe sœ dœ agbolo yakoshe bisha. Tshe na ga ndœ ali gbolonœ, œ pa fœ she adœke: “Na kpesheke ga lœ kɨndɨ vinu œ mbœrœ akwa ɓa zœ.”
28 Jesus continuou:
29 Alinœ gi fœ she adœke: “Œ ngba mœ ye;” manda nœ tshe gbetshelœ ye œ na da ye.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Tshe kpa na ga ndœ bishanœ, œ pa kolœ nœ ata fœ she. Tsheneke asœ gi fœ she adœke: “Mœ na zœ Gbozu”, kashe tshe nana ga zœ nene.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Uzu ɗe ugurutœ endje bisha dá mbœrœ gbetshelœ nœ abanœ a?» Endje gi adœke: «Ali gbolonœ.» Á Yisu pa fœ endje adœke: «Dœ adjapu, mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e, ayi kœko ngendja lapo dœ pe ayi angba budu œ wuta utshu 'e ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Gbambanœ nene, Yowane na lima ndœ kœyisœ awa á sœ ndjii fœ 'e, 'e yiyindœ nœ nene. Kashe aayi kœko ngendja lapo dœ pe aayi angba budu dá yindœ ye. Yé ataa 'e wu gbaa, 'e fafatshalɔsu 'e ndœ kpa kœyindœ ye nene.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 «'E kpa dji anga ndœma toro. Anga uzu bale djo kɨndɨ vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu ele vinunœ ga lœnœ, yé œ mɔ anda kœgbɔndœ œrœ ga lœ nœ. Manda nœ, tshe za kɨndɨ nœ fœ aayi akwa kɨndɨ vinu, yé œ na ana.
33 Jesus disse:
34 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga aayi akwa nœ ye fœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinu nœ fœ œne.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Kashe endje ko aayi akwa nœ ye asœmœ, œ ɓi anga bale, œ wo anga yé œ wo votɔnœ dœ badja.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Tshe kpa vwa anga aayi akwa ndjoro, kœropa endjeneke má utshunœ, endje mbœrœ kolœ nœ fœ endje awa bale.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Tœ ndɔngɔlɔ nœ, tshe vwa gbolo yakoshe nœ ye fœ endje dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa lɨ ndara œsœ ye yé.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Kashe lɔkɔ á endje wu gbolonœ kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ ugurutœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ œrœ manda abanœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Endje za she œ vwi she ga ushu lœ kɨndɨ vinunœ yeka á wo she.»
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 «Ataa, lɔkɔ á ayengɔ kɨndɨnœ kœna, tshe mbœrœ œrœ gaɗe tœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ a?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Endje gi fœ she adœke: «Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔ dœ oyo nene yé œ kpa za kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa á endje li kœko ele vinunœ fœ she liaka olo á tshe gbe dœ tœnœ.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E dɨdɨ damba o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a?
42 Jesus então perguntou:
43 «Mœ kpa pa ndje fœ 'e adœke: Endje gi 'e lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé œ za fœ angbɨ azu á endje li kœmbœrœ akwa á œrœ tshangbanœ sœ dœ ɔtshɔnœ. [
43 E Jesus terminou:
44 Uzu á tshe te pa badja asœmœ, tshe kɔ ngende ngende. Yé tsheneke á badja œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna.]»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Manda kœdji o'o asœmœ, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi wusœ nœ adœke Yisu sœ kœpa o'o asœ tœ œne.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Endje para lima awa ndœ kœtepa ye, kashe endje kpa awa ukpulu azu, mbœrœ endje sœ lima kœza she ɓata ayi kœgbara o'o.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.