Mateus 21
TAFO AYO (KXF) vs ARA
1 Lɔkɔ á endje ndo dœ ongbo Yerusaleme œdœ dœ tshalakpɨ Betefaje, ɓa pa gaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, Yisu vwa anga ayambarœ nœ ye bisha utshunœ
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 dœ kœpa fœ endje adœke: «'E na ɓa lakpɨ á sœ utshu 'e ɓa e. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ dœ ayinœ, 'e vwara she œ gu dœ she fœ mœ. Agea á endje e ɨ'ɨrɨ ye ane|src="hk00033c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mat 21.2"
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Yé œdœ uzu kœpa o'o fœ 'e; 'e gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.” Yé ataa, tshe gi kane ye tœ ye katsha fœ 'e ye.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Œ wuta ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o pa lima kœmbœrœtœ endje. Tshe pa lima adœke:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 «'E pandœ nœ fœ yawuru nœ Siyona adœke:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ayambarœ ro œ mbœrœ œneke á Yisu pa tœnœ fœ endje.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Endje gu dœ ayi ane œdœ ayanœ, yé endje ko lœba nœ endje œ guma ga pa endje, á Yisu ɔ á sœ ga pa nœ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Ukpulu azu ndjoro saka lœba nœ endje ga tœ ala awa; anga endje de lima ganea ɔyɔ, yé œ guma ga tœ awa.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Azu á endje sœ lima kœna ɓa utshu ye dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœna manda ye, sœ lima kœta rawa adœke: «Ozana nœ ata Davidi! Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu! Ozana fœ Ndjaba á tshe sœ ɓa lafo!»
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Ɔlɔ á Yisu li ga lœ Yerusaleme, tshelœ ongbo djigi turu, azu tetœ kœyu osho adœke: «Uzu ɗe dá a?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Azu á endje na lima dœ Yisu gi adœke: «Ayi kœgbara o'o Yisu dœmœ, uzu Nazarete, lœ ogo Galilayi.»
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, yé œ gɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœyɔ œrœ kɔ ga ushu. Tshe ɨvwɨ ndaba nœ azu kœyapa ngendja, œ geta ngande nœ aayi kœka ambepa.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Yé tshe pa fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba!”»
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Aayibula dœ pe agbangevweta na ga ndœ Yisu ɓa lœ Tepelo yeka á tshe she endje.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ pe aayi kœyisœ awa akwa so ókó ndœ kœwu mara œrœ kœza uvuru osho á tshe sœ lima kœmbœrœ tœnœ dœ pe agbolo á endje sœ lima kœta rawa ɓa lœ Tepelo adœke: «Ozana nœ ata Davidi!»
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Yé endje pa fœ Yisu adœke: «Ɓœ sœ kœdji œneke á endje pa asœ zœ a?» Kashe Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ dji ye, ataa 'e dɨdɨ lima mbetinœ asœmœ nene a? Mbetinœ á pa adœke: “Ɓœ mbœrœ dœ mara adœke œdœ agbolo dœ pe aayi mangɔ donga ɓœ.”»
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Manda nœ, tshe katœ endje lœ ongbonœ asœmœ, œ gu kœlo ɓa lœ Betani.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Osho kɔrɔ panœ dœ amazɨ, lɔkɔ á tshe sœ kœkwatœ ye ga lœ ongbonœ, ogo mi she.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Tshe wu anga ɔyɔ fige ndoo dœ ama awa, œ na ndoo dœ tœnœ, kashe tshe gbɔgbɔ elenœ bale nene, kolœ kakonœ. Yé tshe pa fœ ɔyɔ figenœ adœke: «Ɓœ kpa le bale nene!» Trale, ɔyɔ figenœ asœmœ ɔrɔ ye.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Kœwu œrœnœ ataa, ayambarœ katœ ama endje tɨ ɔsɔ, yé œ yu Yisu adœke: «Kotoo trale á ɔyɔ fige asœke ɔrɔ ata a?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e dœ adjapu, œdœ anga ɔlɔ bale á 'e kœsœ dœ kœyindœrœ yé á sœsœ dœ sharapu nene, 'e mbœrœ kolœ œrœ á mœ mbœrœ tœ ɔyɔ fige asœ nene, kashe œdœ 'e kœpa fœ kaga asœ adœke: “Gitœ zœ kpœke dœ́ œ na œ te ga la egerœ ungu adanga”, œ mbœrœ ndje tœ endje liaka nœ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Œrœ kɔ á 'e yɔndœ nœ lœ avwala dœ kœyindœrœ, 'e gbɔ ye.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Ɔlɔ á tshe li ga lœ Tepelo, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia na ga ndœ ye ɔlɔ á tshe sœ kœyisœ œrœ, á yu she adœke: «Ɓœ gbɔ awa kœmbœrœ akwa nœ zœ asœke kpœta a? Œɗe dá za awa kœmbœrœ akwa ata fœ ɓœ a?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ yindœ kœyu 'e dœ o'o bale, œ kœsœ adœke 'e gi o'o fœ mœ gbá yekane á mœ kœyisœ osho á mœ gbɔ awa kœmbœrœ dœ œrœnœ asœ kɔ fœ 'e.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Œɗe dá vwa lima Yowane kœza batisimu fœ azu a? Œ dœ lima Ndjaba too azu?» Yé endje tetœ kœmirœtshelœ endje ugurutœ endje yé œ pa adœke: «Œdœ a kœgi fœ she adœke: “Ndjaba dá vwa lima she”, tshe yu azœ adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e yiyi lima ndœ o'o ama ye nene a?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Yé a kpa pa adœke: “Azu dá vwa lima she”, œ li adœke a kpa awa ukpulu azu, mbœrœ azu para wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Yé á endje gi fœ Yisu adœke: «'A wuwusœ nœ nene.» A Yisu gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje awa bale, mœ pa ndje ndœ uzu á tshe za awa nœ kœmbœrœ œrœnœ asœke kɔ fœ 'e nene.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 «'E gbe œneke adœ gaɗe tœ o'o asœ a? Anga yakoshe sœ dœ agbolo yakoshe bisha. Tshe na ga ndœ ali gbolonœ, œ pa fœ she adœke: “Na kpesheke ga lœ kɨndɨ vinu œ mbœrœ akwa ɓa zœ.”
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Alinœ gi fœ she adœke: “Œ ngba mœ ye;” manda nœ tshe gbetshelœ ye œ na da ye.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Tshe kpa na ga ndœ bishanœ, œ pa kolœ nœ ata fœ she. Tsheneke asœ gi fœ she adœke: “Mœ na zœ Gbozu”, kashe tshe nana ga zœ nene.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Uzu ɗe ugurutœ endje bisha dá mbœrœ gbetshelœ nœ abanœ a?» Endje gi adœke: «Ali gbolonœ.» Á Yisu pa fœ endje adœke: «Dœ adjapu, mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e, ayi kœko ngendja lapo dœ pe ayi angba budu œ wuta utshu 'e ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Gbambanœ nene, Yowane na lima ndœ kœyisœ awa á sœ ndjii fœ 'e, 'e yiyindœ nœ nene. Kashe aayi kœko ngendja lapo dœ pe aayi angba budu dá yindœ ye. Yé ataa 'e wu gbaa, 'e fafatshalɔsu 'e ndœ kpa kœyindœ ye nene.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 «'E kpa dji anga ndœma toro. Anga uzu bale djo kɨndɨ vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu ele vinunœ ga lœnœ, yé œ mɔ anda kœgbɔndœ œrœ ga lœ nœ. Manda nœ, tshe za kɨndɨ nœ fœ aayi akwa kɨndɨ vinu, yé œ na ana.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga aayi akwa nœ ye fœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinu nœ fœ œne.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Kashe endje ko aayi akwa nœ ye asœmœ, œ ɓi anga bale, œ wo anga yé œ wo votɔnœ dœ badja.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Tshe kpa vwa anga aayi akwa ndjoro, kœropa endjeneke má utshunœ, endje mbœrœ kolœ nœ fœ endje awa bale.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Tœ ndɔngɔlɔ nœ, tshe vwa gbolo yakoshe nœ ye fœ endje dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa lɨ ndara œsœ ye yé.”
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Kashe lɔkɔ á endje wu gbolonœ kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ ugurutœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ œrœ manda abanœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Endje za she œ vwi she ga ushu lœ kɨndɨ vinunœ yeka á wo she.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 «Ataa, lɔkɔ á ayengɔ kɨndɨnœ kœna, tshe mbœrœ œrœ gaɗe tœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ a?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Endje gi fœ she adœke: «Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔ dœ oyo nene yé œ kpa za kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa á endje li kœko ele vinunœ fœ she liaka olo á tshe gbe dœ tœnœ.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E dɨdɨ damba o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 «Mœ kpa pa ndje fœ 'e adœke: Endje gi 'e lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé œ za fœ angbɨ azu á endje li kœmbœrœ akwa á œrœ tshangbanœ sœ dœ ɔtshɔnœ. [
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Uzu á tshe te pa badja asœmœ, tshe kɔ ngende ngende. Yé tsheneke á badja œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna.]»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Manda kœdji o'o asœmœ, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi wusœ nœ adœke Yisu sœ kœpa o'o asœ tœ œne.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Endje para lima awa ndœ kœtepa ye, kashe endje kpa awa ukpulu azu, mbœrœ endje sœ lima kœza she ɓata ayi kœgbara o'o.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.