Mateus 21

TAFO AYO (KXF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lɔkɔ á endje ndo dœ ongbo Yerusaleme œdœ dœ tshalakpɨ Betefaje, ɓa pa gaga á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ kaga ɔyɔ Olive, Yisu vwa anga ayambarœ nœ ye bisha utshunœ
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 dœ kœpa fœ endje adœke: «'E na ɓa lakpɨ á sœ utshu 'e ɓa e. Kœli 'e tshendja, 'e wu aya ane á endje du she kpœtœmœ dœ ayinœ, 'e vwara she œ gu dœ she fœ mœ. Agea á endje e ɨ'ɨrɨ ye ane|src="hk00033c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mat 21.2"
2 dizendo-lhes:
3 Yé œdœ uzu kœpa o'o fœ 'e; 'e gi fœ she adœke: “Gbozu dá gbe dœ she.” Yé ataa, tshe gi kane ye tœ ye katsha fœ 'e ye.»
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Œ wuta ataa mbœrœ á o'o á ayi kœgbara o'o pa lima kœmbœrœtœ endje. Tshe pa lima adœke:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «'E pandœ nœ fœ yawuru nœ Siyona adœke:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ayambarœ ro œ mbœrœ œneke á Yisu pa tœnœ fœ endje.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Endje gu dœ ayi ane œdœ ayanœ, yé endje ko lœba nœ endje œ guma ga pa endje, á Yisu ɔ á sœ ga pa nœ.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ukpulu azu ndjoro saka lœba nœ endje ga tœ ala awa; anga endje de lima ganea ɔyɔ, yé œ guma ga tœ awa.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Azu á endje sœ lima kœna ɓa utshu ye dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœna manda ye, sœ lima kœta rawa adœke: «Ozana nœ ata Davidi! Kaka Ndjaba to kane ye ga pa uzu á tshe na dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu! Ozana fœ Ndjaba á tshe sœ ɓa lafo!»
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Ɔlɔ á Yisu li ga lœ Yerusaleme, tshelœ ongbo djigi turu, azu tetœ kœyu osho adœke: «Uzu ɗe dá a?»
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Azu á endje na lima dœ Yisu gi adœke: «Ayi kœgbara o'o Yisu dœmœ, uzu Nazarete, lœ ogo Galilayi.»
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Manda nœ, Yisu li ga lœ Tepelo, yé œ gɔrɔ azu á endje sœ lima kœka œrœ dœ pe endjeneke á endje sœ lima kœyɔ œrœ kɔ ga ushu. Tshe ɨvwɨ ndaba nœ azu kœyapa ngendja, œ geta ngande nœ aayi kœka ambepa.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Yé tshe pa fœ endje adœke: «Endje sú ɓa la buku nœ Ndjaba adœke: “Anda nœ mœ œ dœ bala anda nœ kœza avwala, kashe 'e fa tœ wutu nœ aayi angba!”»
13 E disse-lhes:
14 Aayibula dœ pe agbangevweta na ga ndœ Yisu ɓa lœ Tepelo yeka á tshe she endje.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Agbozu tshapa anganga Ndjaba œdœ pe aayi kœyisœ awa akwa so ókó ndœ kœwu mara œrœ kœza uvuru osho á tshe sœ lima kœmbœrœ tœnœ dœ pe agbolo á endje sœ lima kœta rawa ɓa lœ Tepelo adœke: «Ozana nœ ata Davidi!»
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Yé endje pa fœ Yisu adœke: «Ɓœ sœ kœdji œneke á endje pa asœ zœ a?» Kashe Yisu pa fœ endje adœke: «Mœ dji ye, ataa 'e dɨdɨ lima mbetinœ asœmœ nene a? Mbetinœ á pa adœke: “Ɓœ mbœrœ dœ mara adœke œdœ agbolo dœ pe aayi mangɔ donga ɓœ.”»
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Manda nœ, tshe katœ endje lœ ongbonœ asœmœ, œ gu kœlo ɓa lœ Betani.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Osho kɔrɔ panœ dœ amazɨ, lɔkɔ á tshe sœ kœkwatœ ye ga lœ ongbonœ, ogo mi she.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Tshe wu anga ɔyɔ fige ndoo dœ ama awa, œ na ndoo dœ tœnœ, kashe tshe gbɔgbɔ elenœ bale nene, kolœ kakonœ. Yé tshe pa fœ ɔyɔ figenœ adœke: «Ɓœ kpa le bale nene!» Trale, ɔyɔ figenœ asœmœ ɔrɔ ye.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Kœwu œrœnœ ataa, ayambarœ katœ ama endje tɨ ɔsɔ, yé œ yu Yisu adœke: «Kotoo trale á ɔyɔ fige asœke ɔrɔ ata a?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e dœ adjapu, œdœ anga ɔlɔ bale á 'e kœsœ dœ kœyindœrœ yé á sœsœ dœ sharapu nene, 'e mbœrœ kolœ œrœ á mœ mbœrœ tœ ɔyɔ fige asœ nene, kashe œdœ 'e kœpa fœ kaga asœ adœke: “Gitœ zœ kpœke dœ́ œ na œ te ga la egerœ ungu adanga”, œ mbœrœ ndje tœ endje liaka nœ.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Œrœ kɔ á 'e yɔndœ nœ lœ avwala dœ kœyindœrœ, 'e gbɔ ye.»
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Ɔlɔ á tshe li ga lœ Tepelo, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe agbozu Ikrizia na ga ndœ ye ɔlɔ á tshe sœ kœyisœ œrœ, á yu she adœke: «Ɓœ gbɔ awa kœmbœrœ akwa nœ zœ asœke kpœta a? Œɗe dá za awa kœmbœrœ akwa ata fœ ɓœ a?»
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Yisu gi fœ endje adœke: «Mœ yindœ kœyu 'e dœ o'o bale, œ kœsœ adœke 'e gi o'o fœ mœ gbá yekane á mœ kœyisœ osho á mœ gbɔ awa kœmbœrœ dœ œrœnœ asœ kɔ fœ 'e.
24 Jesus respondeu:
25 Œɗe dá vwa lima Yowane kœza batisimu fœ azu a? Œ dœ lima Ndjaba too azu?» Yé endje tetœ kœmirœtshelœ endje ugurutœ endje yé œ pa adœke: «Œdœ a kœgi fœ she adœke: “Ndjaba dá vwa lima she”, tshe yu azœ adœke: “Mbœrœ gaɗe á 'e yiyi lima ndœ o'o ama ye nene a?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Yé a kpa pa adœke: “Azu dá vwa lima she”, œ li adœke a kpa awa ukpulu azu, mbœrœ azu para wusœ nœ adœke Yowane kœdœ lima ayi kœgbara o'o.»
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Yé á endje gi fœ Yisu adœke: «'A wuwusœ nœ nene.» A Yisu gi fœ endje adœke: «Œmœ ndje awa bale, mœ pa ndje ndœ uzu á tshe za awa nœ kœmbœrœ œrœnœ asœke kɔ fœ 'e nene.»
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 «'E gbe œneke adœ gaɗe tœ o'o asœ a? Anga yakoshe sœ dœ agbolo yakoshe bisha. Tshe na ga ndœ ali gbolonœ, œ pa fœ she adœke: “Na kpesheke ga lœ kɨndɨ vinu œ mbœrœ akwa ɓa zœ.”
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Alinœ gi fœ she adœke: “Œ ngba mœ ye;” manda nœ tshe gbetshelœ ye œ na da ye.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Tshe kpa na ga ndœ bishanœ, œ pa kolœ nœ ata fœ she. Tsheneke asœ gi fœ she adœke: “Mœ na zœ Gbozu”, kashe tshe nana ga zœ nene.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Uzu ɗe ugurutœ endje bisha dá mbœrœ gbetshelœ nœ abanœ a?» Endje gi adœke: «Ali gbolonœ.» Á Yisu pa fœ endje adœke: «Dœ adjapu, mœ sœ kœmɨndœ nœ fœ 'e, ayi kœko ngendja lapo dœ pe ayi angba budu œ wuta utshu 'e ga lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Gbambanœ nene, Yowane na lima ndœ kœyisœ awa á sœ ndjii fœ 'e, 'e yiyindœ nœ nene. Kashe aayi kœko ngendja lapo dœ pe aayi angba budu dá yindœ ye. Yé ataa 'e wu gbaa, 'e fafatshalɔsu 'e ndœ kpa kœyindœ ye nene.»
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 «'E kpa dji anga ndœma toro. Anga uzu bale djo kɨndɨ vinu. Tshe tɔ gbadjadja dji tœnœ tshakpata, œ dji kudu mbœrœ kœpu ele vinunœ ga lœnœ, yé œ mɔ anda kœgbɔndœ œrœ ga lœ nœ. Manda nœ, tshe za kɨndɨ nœ fœ aayi akwa kɨndɨ vinu, yé œ na ana.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Ɔlɔ kœkɔ ele vinunœ li, tshe vwa anga aayi akwa nœ ye fœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ adœke endje vwa œsœ œnœ œne ele vinu nœ fœ œne.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Kashe endje ko aayi akwa nœ ye asœmœ, œ ɓi anga bale, œ wo anga yé œ wo votɔnœ dœ badja.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Tshe kpa vwa anga aayi akwa ndjoro, kœropa endjeneke má utshunœ, endje mbœrœ kolœ nœ fœ endje awa bale.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Tœ ndɔngɔlɔ nœ, tshe vwa gbolo yakoshe nœ ye fœ endje dœ gbetshelœ adœke: “Endje kpa lɨ ndara œsœ ye yé.”
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Kashe lɔkɔ á endje wu gbolonœ kœna ga ndœ endje, endje guma o'o lœ ugurutœ endje adœke: “'E wu, gbolonœ á tshe sœpe dœ œrœ manda abanœ dœke. A wo she yeka á kɨndɨnœ kœte œnœ azœ.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Endje za she œ vwi she ga ushu lœ kɨndɨ vinunœ yeka á wo she.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 «Ataa, lɔkɔ á ayengɔ kɨndɨnœ kœna, tshe mbœrœ œrœ gaɗe tœ aayi akwa kɨndɨ vinunœ a?»
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Endje gi fœ she adœke: «Tshe na œ wo aayi akwa kɨndɨnœ kɔ dœ oyo nene yé œ kpa za kɨndɨnœ fœ anga angbɨ aayi akwa á endje li kœko ele vinunœ fœ she liaka olo á tshe gbe dœ tœnœ.»
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Yisu kœpa fœ endje adœke: «'E dɨdɨ damba o'onœ asœke ala buku nœ Ndjaba nene a?
42 Então Jesus perguntou:
43 «Mœ kpa pa ndje fœ 'e adœke: Endje gi 'e lœ Ogo gbozu nœ Ndjaba, yé œ za fœ angbɨ azu á endje li kœmbœrœ akwa á œrœ tshangbanœ sœ dœ ɔtshɔnœ. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Uzu á tshe te pa badja asœmœ, tshe kɔ ngende ngende. Yé tsheneke á badja œ te ga pa ye, œ ndɨ tshelœ ye krœna.]»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Manda kœdji o'o asœmœ, agbozu tshapa anganga Ndjaba dœ pe Afarisayi wusœ nœ adœke Yisu sœ kœpa o'o asœ tœ œne.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Endje para lima awa ndœ kœtepa ye, kashe endje kpa awa ukpulu azu, mbœrœ endje sœ lima kœza she ɓata ayi kœgbara o'o.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.