Marcos 6

TAFO AYO (KXF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisu katœ oshonœ asœmœ tɨ œ gu ga lakpɨ á tshe gerœ lœnœ yé ayambarœ nœ ye na manda ye.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Dœ lɔkɔ sabata, tshe tetœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga. Œ za awa fœ azu ndjoro á ndje sœ kœdji she, yé endje yu osho adœke: «Asœke kpa to kpœta a? Tshe kpa gbɔ kœwusœrœ œneke ɓa ndœ ɗe? Tshe gbɔ awa afá neke ɓata ma a?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Œ dœ́dœ́ she kœdœ ayi kœguma maɓaya nene a, gbolo nœ Mareya, aya Jake, dœ Joze, dœ Shimu œdœ ndje Yuda nene a? Ayingɔnœ lœlœ kpœ ndœ azœ kpœke nene a?» Mbœrœ tœnœ ataa, endje vwara lima tœ endje tœ kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yeka á Yisu gi o'o fœ endje adœke: «Endje lɨsœ́ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ. Kolœ ɓa sœnda nœ ye, ugurutœ ayanœ dœ ayingɔnœ, lœ mara ye dá endje lɨlɨsœ́ ye nene.»
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Yisu lili lima kœmbœrœ afá lœ Nazarete nene. Kolœ gbadjagara anga azu á ndje sœ dœ koɓa dá tshe to kane ye ga pa endje á endje she kɔ lœ koɓa nœ endje.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Yé ɔgbɔ lɔsu nœ endje za lima awa fœ Yisu waa.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Tshe e ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha, œ tetœ kœvwa endje bisha dœ bisha, œ za gbɔgbɔ kœropa ekpe ɨshirɨ fœ endje.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Œ za o'o fœ endje adœke: «'E zaza œrœ potœ 'e lœ ananœ nene, 'e za kolœ tshɔngbɔlɔ bale. Œdœ rœgo, œdœ ngbade too ngendja, 'e zaza œrœ bale ga lœ uwu tœ 'e nene.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 'E verœ œrada nœ 'e ga tœ ada 'e kashe 'e koko lœba bisha nene.»
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Tshe kpa pa fœ endje adœke: «Œ kœsœ adœke 'e wuta ɓa lakpɨ ogo bale, 'e lo kolœ lœ anda á ndje yisœ nœ fœ 'e œrrr ga tœ ɔlɔ á 'e katœ tshakpœtœmœ tɨ.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Á œ kœsœ ndje adœke anga azu tshalakpɨ bale kœvwaratœ endje tœ kœza osho kœsœ fœ 'e too tœ kœdji o'o ama 'e; 'e katœ tshalakpɨnœ tɨ. Tœ kœma fœ endje adœke endje mbœrœ ekperœ, 'e gɔrɔ trusha tshada 'e tɨ kpœtœmœ.»
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ayambarœ nœ ye na kœyisœrœ fœ azu adœke: «'E fatshalɔsu 'e.»
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Endje gɔrɔ lima ekpe ɨshirɨ ndjoro pa azu, yé œ tá kada ga tœ aayi koɓa ndjoro á she endje.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode dji o'o dœ ɨ'ɨrɨ Yisu mbœrœ ɨ'ɨrɨ ye za osho kɔ. Endje gbe lima tœ ye adœke: «Yowane ayi kœza batisimu dá wuta lœ akuzu, ádánœ á tshe sœ dœ gbɔgbɔ tœ kœfa œrœ dœmœ.»
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Anga endje adœke: «Eliya dœmœ.» Yé ɨlɨ udu endje pa œnœ endje adœke: «Tshe kœdœ ayi kœgbara o'o ama Ndjaba ɓata ongboro anga endje á ndje gbara lima utshunœ.»
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Erode dji o'onœ ataa œ pa ngbewo adœke: «Adja Yowane ayi kœza batisimu á mœ wa lima ɨgɨ ye dá wuta lœ akuzu asœmœ.»
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Erode vwa lima aturugu nœ ye adœke endje za she œ i she dœ djingiri, yé œ vwi she ga lœ kánga mbœrœ upu nœ Erodiade, awo ayanœ dœ Filipo á tshe to lima she.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Gbambanœ nene, Yowane pa lima fœ Erode adœke: «Œ lili dœ ɓœ adœke ɓœ ka ga tœ awo aya zœ nene.»
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Mbœrœ o'onœ asœke, Erodiade za lima ókó Yowane ga lœ ye, œ yi lima ndœ kœwo she kashe awa gugu damba lima tœ ye nene.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Gbambanœ nene, Erode sœ lima kœlɨsœ Yowane mbœrœ tshe wu lima sœnœ adœke tshe kœdœ uzu á tshe sœ ndjii œdœ yerœ, yé tshe sœ lima kœgbɔndœ ye. Dœ lɔndɔ á Erode kœsœ lima kœdji Yowane, tshe wuwu lima sœ œrœ kœmbœrœ tœnœ nene. Ataa atamœ ndje gbaa, tshe sœ lima dœ ogo kœdji she.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Andaa anga olo bale, awa kɔrɔ fœ Erodiade dœ lɔkɔ angbo kœzu Erode. Erode e angbo kœgbe dœ olo kœzu she. Tshe e agbozu kumu akwa nœ ye dœ pe endje nœ tshapa aturugu œdœ ndje pe agbozu tshapa ogo Galilayi á kœkurutshelœ yanga nœ ye dœ endje.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Yawuru nœ Erodiade li ɓa sœnda, œ vitœ ye yé œ ga tœ Erode dœ azu á tshe e endje ndœ angbonœ tɔpanœ kpuru. Á gbozugo Erode pa fœ yawuru sœmœ adœke: «Yɔndœ œrœ kɔ á ɓœ yindœ nœ, dœ mœ za fœ ɓœ.»
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Erode wa ɨgɨ ye dœ ɔshɔ adœke: «Œrœ neke kɔ á ɓœ e osho ndœ nœ, mœ ko fœ ɓœ. Œdœ ɓœ kœgbe ndje dœ tshakala ogo á mœ sœ pa nœ, mœ wa fœ ɓœ.»
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Yawuru wuta œ yu ayinœ adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ kœ'e osho ndœ nœ a?» Ayinœ gi fœ she adœke: «E osho ndœ kumu Yowane, ayi kœza batisimu.»
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Yawuru gbɔgbɔtœ ye wuta tœnœ ga tshatshu gbozugo Erode, œ pa fœ she adœke: «Mœ yindœ nœ adœke ɓœ za kumu Yowane, ayi kœza batisimu ga lœ kalango ngɔngɔ asœke fœ mœ.»
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Œ za lima oyo tœ lɔsu Erode tœ kœdji ata. Yé awa kœfa o'o gugu lima nene mbœrœ á tshe wa lima ɨgɨ ye utshu azu kɔ á tshe e lima endje ndœ angbo nœ ye.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Pe kpœtœmœ, tshe vwa anga turugu adœke tshe na œ gu dœ kumu Yowane fœ œne. Turugunœ na ɓa lœ kánga, œ wa ɨgɨ Yowane,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 œ za kumu ye ga lœ kalango, œ gu dœ tœnœ fœ yawurunœ á tshe za fœ ayinœ.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ayambarœ nœ Yowane dji o'onœ atamœ, œ na œ za oko ye á shi ɓa lœ udu.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Aayi avwanœ fatœ endje gu ga ndœ Yisu, œ pandœ œneke kɔ á ndje mbœrœ lœ ana kœyisœrœ nœ endje kɔ fœ she.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Yisu pa fœ endje adœke: «'E nɔtœ 'e ngerrr ga mabunœ œ yatœ 'e teasho kane.» Mbœrœ azu lœ lima kœdaratœ endje tɔpanœ kpuru, anga ndje kœna anga ndje kœgu á awa adœke Yisu dœ ayambarœ nœ ye yi anga œrœ hiaru ga lœ ama endje gugu nene.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Endje ɔ ga lœ agba, œ gitœ endje ga tœ osho á azu gugu lima tœnœ nene.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Azu ndjoro wu endje kœna tœnœ atamœ, œ vwanga endje dœ ada endje yé á wuta ɓa tœ oshonœ á endje sœ kœna ga tœnœ.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Kœjerœ Yisu lœ agba atake, tshe wu azu ndjoro, œ za oyo fœ she tœ lɔsu ye mbœrœ endje sœ ɓata apata neke á ayengɔ endje gugu nene, á tshe tetœ kœyisœ œrœ ndjoro fœ endje.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ɓata ɔlɔ ro ye, ayambarœ nœ ye gitœ endje ndoo dœ she, œ pa fœ she adœke: «Orosho, asœ kœdœ tshelœ kpagagasho, ɔlɔ ro yé a lœpe kpœke.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Pandœ nœ fœ azunœ ndjoro asœke adœke endje wuta ga lakpɨ too ga lœ kɨndɨ ɨndɨrɨ tœ azœ œ para kœzɨrœ.»
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Yé Yisu gi fœ endje adœke: «'E para rœgo dœ tœ 'e á kœto fœ endje.»
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Á Yisu kœyu endje adœke: «'E sœ dœ mapa kotoo? 'E na dœ́ wu kane.» Endje na œ dɨ, œ pa fœ she adœke: «A sœ dœ mapa mindu dœ ageatshalangu bisha.»
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «'E pa fœ endje adœke endje kputœ endje ga atɨ ga pa gusu.»
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Endje lœ ga atɨ œ kputœ endje ga tœnœ kama bale (100), anga endje zazu bisha dœ ndjokpa (50).
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Yisu ko mapa sœmœ mindu dœ pe ageatshalangu bisha asœmœ, œ me sho ga lafo œ kɨ fœ Ndjaba. Tshe kavwa tshelœ mapanœ, œ ko fœ ayambarœ nœ ye adœke endje kurutshelœnœ tœ azunœ. Tshe kuru ndje tshelœ ageatshalangunœ bisha asœmœ tœ azu kɔkɔ.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Azu kɔkɔ zɨ yé uvu endje sú.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ayambarœnœ ngbɔɓa udu rœgonœ á sœpe lima manda endje ga lœ kingi ndjokpa dœ bisha.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ayakoshe á ndje zɨ lima œrœnœ lœ kutu mindu (5.000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Hara manda nœ, Yisu vwa ayambarœ nœ ye kpa kœɔ ga lœ agba kœzu utshunœ á kœkate she ɓa ɨtshi ungu ɓa tœ awa tshalakpɨ Betesayida; œ gi udu azu kɔ ga tœ ogo endje.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Manda kœkatœ endje tɨ, tshe ɔ ga pa kaga ndœ kœkɨ fœ Ndjaba.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Kœwuta ga tœ adɨla, agba lœ lima ɓa uguru ungu, yé Yisu sœ kutɨ ye ɓa tœ ama ɔshɔ.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Tshe wu lima adœke kœi kayi li lima tœ ayambarœ nœ ye mbœrœ yugu to ɓa utshu endje á sœ kœgi endje ga manda nœ. Lœ gurutsha, Yisu na pa ungu dœ ada ye gu tœnœ ga ndœ endje, yé á yindœ kœro endje voro.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Kœwu she kœna pa ungunœ ataa, endje gbe adœke anga ngandoro azu dœmœ á yi ama endje lœ rawa.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Manda nœ, endje wu she kporo yé awa litœ endje. Trale, Yisu vwa o'o fœ endje adœke: «Lɔsu 'e sœ zɨtɨ; awa mbœmbœrœ 'e nene. Œmœ kœsœ!»
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Tshe gitœ ye ndo dœ endje, œ ɔ ga lœ agbanœ yé yugu ka ngbewo. Œ za lima awa fœ endje tɔpanœ kpuru,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 mbœrœ adœke endje wuwusœ tshelœ kata œrœ á tshe mbœrœ adœke mapa gu kpɔɔ nene, mbœrœ ɔgbɔ lɔsu nœ endje.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Manda kœzu ungunœ, endje du agba ga tœ mangu, œ wuta ga lakpɨ ogo Genazarete.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Kœjerœ endje kolœ lœ agba ataa, azu gbɔ Yisu kpɔ,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 œ za ɔrɔ kpatœnœ ndœ kœrɔ ayi koɓa lakpɨ para, œ ko endje dœ kelekpa kpagu tœnœ ga tœ osho á Yisu sœ lima tœnœ.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Osho kɔ á Yisu sœ lima kœna tœnœ, œdœ lœ aya ogo too lœ egerœ ogo too ndje ga ɨndɨrɨnœ; endje sœ lima kœko ayi koɓa ga tœ ala awa, kœkɨ fœ Yisu adœke tshe za awa fœ endje adœke ndje goro amba ama lœba ye. Yé, endje para kɔkɔ á ndje goro lima lœba ye, endje she.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.