Marcos 6
TAFO AYO (KXF) vs ACF
1 Yisu katœ oshonœ asœmœ tɨ œ gu ga lakpɨ á tshe gerœ lœnœ yé ayambarœ nœ ye na manda ye.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Dœ lɔkɔ sabata, tshe tetœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga. Œ za awa fœ azu ndjoro á ndje sœ kœdji she, yé endje yu osho adœke: «Asœke kpa to kpœta a? Tshe kpa gbɔ kœwusœrœ œneke ɓa ndœ ɗe? Tshe gbɔ awa afá neke ɓata ma a?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Œ dœ́dœ́ she kœdœ ayi kœguma maɓaya nene a, gbolo nœ Mareya, aya Jake, dœ Joze, dœ Shimu œdœ ndje Yuda nene a? Ayingɔnœ lœlœ kpœ ndœ azœ kpœke nene a?» Mbœrœ tœnœ ataa, endje vwara lima tœ endje tœ kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yeka á Yisu gi o'o fœ endje adœke: «Endje lɨsœ́ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ. Kolœ ɓa sœnda nœ ye, ugurutœ ayanœ dœ ayingɔnœ, lœ mara ye dá endje lɨlɨsœ́ ye nene.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Yisu lili lima kœmbœrœ afá lœ Nazarete nene. Kolœ gbadjagara anga azu á ndje sœ dœ koɓa dá tshe to kane ye ga pa endje á endje she kɔ lœ koɓa nœ endje.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yé ɔgbɔ lɔsu nœ endje za lima awa fœ Yisu waa.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Tshe e ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha, œ tetœ kœvwa endje bisha dœ bisha, œ za gbɔgbɔ kœropa ekpe ɨshirɨ fœ endje.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Œ za o'o fœ endje adœke: «'E zaza œrœ potœ 'e lœ ananœ nene, 'e za kolœ tshɔngbɔlɔ bale. Œdœ rœgo, œdœ ngbade too ngendja, 'e zaza œrœ bale ga lœ uwu tœ 'e nene.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 'E verœ œrada nœ 'e ga tœ ada 'e kashe 'e koko lœba bisha nene.»
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Tshe kpa pa fœ endje adœke: «Œ kœsœ adœke 'e wuta ɓa lakpɨ ogo bale, 'e lo kolœ lœ anda á ndje yisœ nœ fœ 'e œrrr ga tœ ɔlɔ á 'e katœ tshakpœtœmœ tɨ.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Á œ kœsœ ndje adœke anga azu tshalakpɨ bale kœvwaratœ endje tœ kœza osho kœsœ fœ 'e too tœ kœdji o'o ama 'e; 'e katœ tshalakpɨnœ tɨ. Tœ kœma fœ endje adœke endje mbœrœ ekperœ, 'e gɔrɔ trusha tshada 'e tɨ kpœtœmœ.»
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Ayambarœ nœ ye na kœyisœrœ fœ azu adœke: «'E fatshalɔsu 'e.»
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Endje gɔrɔ lima ekpe ɨshirɨ ndjoro pa azu, yé œ tá kada ga tœ aayi koɓa ndjoro á she endje.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode dji o'o dœ ɨ'ɨrɨ Yisu mbœrœ ɨ'ɨrɨ ye za osho kɔ. Endje gbe lima tœ ye adœke: «Yowane ayi kœza batisimu dá wuta lœ akuzu, ádánœ á tshe sœ dœ gbɔgbɔ tœ kœfa œrœ dœmœ.»
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Anga endje adœke: «Eliya dœmœ.» Yé ɨlɨ udu endje pa œnœ endje adœke: «Tshe kœdœ ayi kœgbara o'o ama Ndjaba ɓata ongboro anga endje á ndje gbara lima utshunœ.»
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Erode dji o'onœ ataa œ pa ngbewo adœke: «Adja Yowane ayi kœza batisimu á mœ wa lima ɨgɨ ye dá wuta lœ akuzu asœmœ.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Erode vwa lima aturugu nœ ye adœke endje za she œ i she dœ djingiri, yé œ vwi she ga lœ kánga mbœrœ upu nœ Erodiade, awo ayanœ dœ Filipo á tshe to lima she.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Gbambanœ nene, Yowane pa lima fœ Erode adœke: «Œ lili dœ ɓœ adœke ɓœ ka ga tœ awo aya zœ nene.»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Mbœrœ o'onœ asœke, Erodiade za lima ókó Yowane ga lœ ye, œ yi lima ndœ kœwo she kashe awa gugu damba lima tœ ye nene.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Gbambanœ nene, Erode sœ lima kœlɨsœ Yowane mbœrœ tshe wu lima sœnœ adœke tshe kœdœ uzu á tshe sœ ndjii œdœ yerœ, yé tshe sœ lima kœgbɔndœ ye. Dœ lɔndɔ á Erode kœsœ lima kœdji Yowane, tshe wuwu lima sœ œrœ kœmbœrœ tœnœ nene. Ataa atamœ ndje gbaa, tshe sœ lima dœ ogo kœdji she.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Andaa anga olo bale, awa kɔrɔ fœ Erodiade dœ lɔkɔ angbo kœzu Erode. Erode e angbo kœgbe dœ olo kœzu she. Tshe e agbozu kumu akwa nœ ye dœ pe endje nœ tshapa aturugu œdœ ndje pe agbozu tshapa ogo Galilayi á kœkurutshelœ yanga nœ ye dœ endje.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Yawuru nœ Erodiade li ɓa sœnda, œ vitœ ye yé œ ga tœ Erode dœ azu á tshe e endje ndœ angbonœ tɔpanœ kpuru. Á gbozugo Erode pa fœ yawuru sœmœ adœke: «Yɔndœ œrœ kɔ á ɓœ yindœ nœ, dœ mœ za fœ ɓœ.»
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Erode wa ɨgɨ ye dœ ɔshɔ adœke: «Œrœ neke kɔ á ɓœ e osho ndœ nœ, mœ ko fœ ɓœ. Œdœ ɓœ kœgbe ndje dœ tshakala ogo á mœ sœ pa nœ, mœ wa fœ ɓœ.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Yawuru wuta œ yu ayinœ adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ kœ'e osho ndœ nœ a?» Ayinœ gi fœ she adœke: «E osho ndœ kumu Yowane, ayi kœza batisimu.»
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Yawuru gbɔgbɔtœ ye wuta tœnœ ga tshatshu gbozugo Erode, œ pa fœ she adœke: «Mœ yindœ nœ adœke ɓœ za kumu Yowane, ayi kœza batisimu ga lœ kalango ngɔngɔ asœke fœ mœ.»
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Œ za lima oyo tœ lɔsu Erode tœ kœdji ata. Yé awa kœfa o'o gugu lima nene mbœrœ á tshe wa lima ɨgɨ ye utshu azu kɔ á tshe e lima endje ndœ angbo nœ ye.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Pe kpœtœmœ, tshe vwa anga turugu adœke tshe na œ gu dœ kumu Yowane fœ œne. Turugunœ na ɓa lœ kánga, œ wa ɨgɨ Yowane,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 œ za kumu ye ga lœ kalango, œ gu dœ tœnœ fœ yawurunœ á tshe za fœ ayinœ.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Ayambarœ nœ Yowane dji o'onœ atamœ, œ na œ za oko ye á shi ɓa lœ udu.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Aayi avwanœ fatœ endje gu ga ndœ Yisu, œ pandœ œneke kɔ á ndje mbœrœ lœ ana kœyisœrœ nœ endje kɔ fœ she.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Yisu pa fœ endje adœke: «'E nɔtœ 'e ngerrr ga mabunœ œ yatœ 'e teasho kane.» Mbœrœ azu lœ lima kœdaratœ endje tɔpanœ kpuru, anga ndje kœna anga ndje kœgu á awa adœke Yisu dœ ayambarœ nœ ye yi anga œrœ hiaru ga lœ ama endje gugu nene.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Endje ɔ ga lœ agba, œ gitœ endje ga tœ osho á azu gugu lima tœnœ nene.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Azu ndjoro wu endje kœna tœnœ atamœ, œ vwanga endje dœ ada endje yé á wuta ɓa tœ oshonœ á endje sœ kœna ga tœnœ.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Kœjerœ Yisu lœ agba atake, tshe wu azu ndjoro, œ za oyo fœ she tœ lɔsu ye mbœrœ endje sœ ɓata apata neke á ayengɔ endje gugu nene, á tshe tetœ kœyisœ œrœ ndjoro fœ endje.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɓata ɔlɔ ro ye, ayambarœ nœ ye gitœ endje ndoo dœ she, œ pa fœ she adœke: «Orosho, asœ kœdœ tshelœ kpagagasho, ɔlɔ ro yé a lœpe kpœke.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Pandœ nœ fœ azunœ ndjoro asœke adœke endje wuta ga lakpɨ too ga lœ kɨndɨ ɨndɨrɨ tœ azœ œ para kœzɨrœ.»
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Yé Yisu gi fœ endje adœke: «'E para rœgo dœ tœ 'e á kœto fœ endje.»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Á Yisu kœyu endje adœke: «'E sœ dœ mapa kotoo? 'E na dœ́ wu kane.» Endje na œ dɨ, œ pa fœ she adœke: «A sœ dœ mapa mindu dœ ageatshalangu bisha.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «'E pa fœ endje adœke endje kputœ endje ga atɨ ga pa gusu.»
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Endje lœ ga atɨ œ kputœ endje ga tœnœ kama bale (100), anga endje zazu bisha dœ ndjokpa (50).
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Yisu ko mapa sœmœ mindu dœ pe ageatshalangu bisha asœmœ, œ me sho ga lafo œ kɨ fœ Ndjaba. Tshe kavwa tshelœ mapanœ, œ ko fœ ayambarœ nœ ye adœke endje kurutshelœnœ tœ azunœ. Tshe kuru ndje tshelœ ageatshalangunœ bisha asœmœ tœ azu kɔkɔ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Azu kɔkɔ zɨ yé uvu endje sú.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ayambarœnœ ngbɔɓa udu rœgonœ á sœpe lima manda endje ga lœ kingi ndjokpa dœ bisha.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ayakoshe á ndje zɨ lima œrœnœ lœ kutu mindu (5.000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Hara manda nœ, Yisu vwa ayambarœ nœ ye kpa kœɔ ga lœ agba kœzu utshunœ á kœkate she ɓa ɨtshi ungu ɓa tœ awa tshalakpɨ Betesayida; œ gi udu azu kɔ ga tœ ogo endje.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Manda kœkatœ endje tɨ, tshe ɔ ga pa kaga ndœ kœkɨ fœ Ndjaba.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Kœwuta ga tœ adɨla, agba lœ lima ɓa uguru ungu, yé Yisu sœ kutɨ ye ɓa tœ ama ɔshɔ.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Tshe wu lima adœke kœi kayi li lima tœ ayambarœ nœ ye mbœrœ yugu to ɓa utshu endje á sœ kœgi endje ga manda nœ. Lœ gurutsha, Yisu na pa ungu dœ ada ye gu tœnœ ga ndœ endje, yé á yindœ kœro endje voro.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Kœwu she kœna pa ungunœ ataa, endje gbe adœke anga ngandoro azu dœmœ á yi ama endje lœ rawa.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Manda nœ, endje wu she kporo yé awa litœ endje. Trale, Yisu vwa o'o fœ endje adœke: «Lɔsu 'e sœ zɨtɨ; awa mbœmbœrœ 'e nene. Œmœ kœsœ!»
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Tshe gitœ ye ndo dœ endje, œ ɔ ga lœ agbanœ yé yugu ka ngbewo. Œ za lima awa fœ endje tɔpanœ kpuru,
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 mbœrœ adœke endje wuwusœ tshelœ kata œrœ á tshe mbœrœ adœke mapa gu kpɔɔ nene, mbœrœ ɔgbɔ lɔsu nœ endje.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Manda kœzu ungunœ, endje du agba ga tœ mangu, œ wuta ga lakpɨ ogo Genazarete.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Kœjerœ endje kolœ lœ agba ataa, azu gbɔ Yisu kpɔ,
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 œ za ɔrɔ kpatœnœ ndœ kœrɔ ayi koɓa lakpɨ para, œ ko endje dœ kelekpa kpagu tœnœ ga tœ osho á Yisu sœ lima tœnœ.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Osho kɔ á Yisu sœ lima kœna tœnœ, œdœ lœ aya ogo too lœ egerœ ogo too ndje ga ɨndɨrɨnœ; endje sœ lima kœko ayi koɓa ga tœ ala awa, kœkɨ fœ Yisu adœke tshe za awa fœ endje adœke ndje goro amba ama lœba ye. Yé, endje para kɔkɔ á ndje goro lima lœba ye, endje she.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.