Marcos 6
TAFO AYO (KXF) vs NTLH
1 Yisu katœ oshonœ asœmœ tɨ œ gu ga lakpɨ á tshe gerœ lœnœ yé ayambarœ nœ ye na manda ye.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Dœ lɔkɔ sabata, tshe tetœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga. Œ za awa fœ azu ndjoro á ndje sœ kœdji she, yé endje yu osho adœke: «Asœke kpa to kpœta a? Tshe kpa gbɔ kœwusœrœ œneke ɓa ndœ ɗe? Tshe gbɔ awa afá neke ɓata ma a?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Œ dœ́dœ́ she kœdœ ayi kœguma maɓaya nene a, gbolo nœ Mareya, aya Jake, dœ Joze, dœ Shimu œdœ ndje Yuda nene a? Ayingɔnœ lœlœ kpœ ndœ azœ kpœke nene a?» Mbœrœ tœnœ ataa, endje vwara lima tœ endje tœ kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Yeka á Yisu gi o'o fœ endje adœke: «Endje lɨsœ́ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ. Kolœ ɓa sœnda nœ ye, ugurutœ ayanœ dœ ayingɔnœ, lœ mara ye dá endje lɨlɨsœ́ ye nene.»
4 Mas Jesus disse:
5 Yisu lili lima kœmbœrœ afá lœ Nazarete nene. Kolœ gbadjagara anga azu á ndje sœ dœ koɓa dá tshe to kane ye ga pa endje á endje she kɔ lœ koɓa nœ endje.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Yé ɔgbɔ lɔsu nœ endje za lima awa fœ Yisu waa.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Tshe e ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha, œ tetœ kœvwa endje bisha dœ bisha, œ za gbɔgbɔ kœropa ekpe ɨshirɨ fœ endje.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Œ za o'o fœ endje adœke: «'E zaza œrœ potœ 'e lœ ananœ nene, 'e za kolœ tshɔngbɔlɔ bale. Œdœ rœgo, œdœ ngbade too ngendja, 'e zaza œrœ bale ga lœ uwu tœ 'e nene.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 'E verœ œrada nœ 'e ga tœ ada 'e kashe 'e koko lœba bisha nene.»
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Tshe kpa pa fœ endje adœke: «Œ kœsœ adœke 'e wuta ɓa lakpɨ ogo bale, 'e lo kolœ lœ anda á ndje yisœ nœ fœ 'e œrrr ga tœ ɔlɔ á 'e katœ tshakpœtœmœ tɨ.
10 Disse ainda:
11 Á œ kœsœ ndje adœke anga azu tshalakpɨ bale kœvwaratœ endje tœ kœza osho kœsœ fœ 'e too tœ kœdji o'o ama 'e; 'e katœ tshalakpɨnœ tɨ. Tœ kœma fœ endje adœke endje mbœrœ ekperœ, 'e gɔrɔ trusha tshada 'e tɨ kpœtœmœ.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ayambarœ nœ ye na kœyisœrœ fœ azu adœke: «'E fatshalɔsu 'e.»
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Endje gɔrɔ lima ekpe ɨshirɨ ndjoro pa azu, yé œ tá kada ga tœ aayi koɓa ndjoro á she endje.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode dji o'o dœ ɨ'ɨrɨ Yisu mbœrœ ɨ'ɨrɨ ye za osho kɔ. Endje gbe lima tœ ye adœke: «Yowane ayi kœza batisimu dá wuta lœ akuzu, ádánœ á tshe sœ dœ gbɔgbɔ tœ kœfa œrœ dœmœ.»
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Anga endje adœke: «Eliya dœmœ.» Yé ɨlɨ udu endje pa œnœ endje adœke: «Tshe kœdœ ayi kœgbara o'o ama Ndjaba ɓata ongboro anga endje á ndje gbara lima utshunœ.»
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Erode dji o'onœ ataa œ pa ngbewo adœke: «Adja Yowane ayi kœza batisimu á mœ wa lima ɨgɨ ye dá wuta lœ akuzu asœmœ.»
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Erode vwa lima aturugu nœ ye adœke endje za she œ i she dœ djingiri, yé œ vwi she ga lœ kánga mbœrœ upu nœ Erodiade, awo ayanœ dœ Filipo á tshe to lima she.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Gbambanœ nene, Yowane pa lima fœ Erode adœke: «Œ lili dœ ɓœ adœke ɓœ ka ga tœ awo aya zœ nene.»
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Mbœrœ o'onœ asœke, Erodiade za lima ókó Yowane ga lœ ye, œ yi lima ndœ kœwo she kashe awa gugu damba lima tœ ye nene.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Gbambanœ nene, Erode sœ lima kœlɨsœ Yowane mbœrœ tshe wu lima sœnœ adœke tshe kœdœ uzu á tshe sœ ndjii œdœ yerœ, yé tshe sœ lima kœgbɔndœ ye. Dœ lɔndɔ á Erode kœsœ lima kœdji Yowane, tshe wuwu lima sœ œrœ kœmbœrœ tœnœ nene. Ataa atamœ ndje gbaa, tshe sœ lima dœ ogo kœdji she.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Andaa anga olo bale, awa kɔrɔ fœ Erodiade dœ lɔkɔ angbo kœzu Erode. Erode e angbo kœgbe dœ olo kœzu she. Tshe e agbozu kumu akwa nœ ye dœ pe endje nœ tshapa aturugu œdœ ndje pe agbozu tshapa ogo Galilayi á kœkurutshelœ yanga nœ ye dœ endje.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Yawuru nœ Erodiade li ɓa sœnda, œ vitœ ye yé œ ga tœ Erode dœ azu á tshe e endje ndœ angbonœ tɔpanœ kpuru. Á gbozugo Erode pa fœ yawuru sœmœ adœke: «Yɔndœ œrœ kɔ á ɓœ yindœ nœ, dœ mœ za fœ ɓœ.»
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Erode wa ɨgɨ ye dœ ɔshɔ adœke: «Œrœ neke kɔ á ɓœ e osho ndœ nœ, mœ ko fœ ɓœ. Œdœ ɓœ kœgbe ndje dœ tshakala ogo á mœ sœ pa nœ, mœ wa fœ ɓœ.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Yawuru wuta œ yu ayinœ adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ kœ'e osho ndœ nœ a?» Ayinœ gi fœ she adœke: «E osho ndœ kumu Yowane, ayi kœza batisimu.»
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Yawuru gbɔgbɔtœ ye wuta tœnœ ga tshatshu gbozugo Erode, œ pa fœ she adœke: «Mœ yindœ nœ adœke ɓœ za kumu Yowane, ayi kœza batisimu ga lœ kalango ngɔngɔ asœke fœ mœ.»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Œ za lima oyo tœ lɔsu Erode tœ kœdji ata. Yé awa kœfa o'o gugu lima nene mbœrœ á tshe wa lima ɨgɨ ye utshu azu kɔ á tshe e lima endje ndœ angbo nœ ye.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Pe kpœtœmœ, tshe vwa anga turugu adœke tshe na œ gu dœ kumu Yowane fœ œne. Turugunœ na ɓa lœ kánga, œ wa ɨgɨ Yowane,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 œ za kumu ye ga lœ kalango, œ gu dœ tœnœ fœ yawurunœ á tshe za fœ ayinœ.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ayambarœ nœ Yowane dji o'onœ atamœ, œ na œ za oko ye á shi ɓa lœ udu.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Aayi avwanœ fatœ endje gu ga ndœ Yisu, œ pandœ œneke kɔ á ndje mbœrœ lœ ana kœyisœrœ nœ endje kɔ fœ she.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yisu pa fœ endje adœke: «'E nɔtœ 'e ngerrr ga mabunœ œ yatœ 'e teasho kane.» Mbœrœ azu lœ lima kœdaratœ endje tɔpanœ kpuru, anga ndje kœna anga ndje kœgu á awa adœke Yisu dœ ayambarœ nœ ye yi anga œrœ hiaru ga lœ ama endje gugu nene.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Endje ɔ ga lœ agba, œ gitœ endje ga tœ osho á azu gugu lima tœnœ nene.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Azu ndjoro wu endje kœna tœnœ atamœ, œ vwanga endje dœ ada endje yé á wuta ɓa tœ oshonœ á endje sœ kœna ga tœnœ.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Kœjerœ Yisu lœ agba atake, tshe wu azu ndjoro, œ za oyo fœ she tœ lɔsu ye mbœrœ endje sœ ɓata apata neke á ayengɔ endje gugu nene, á tshe tetœ kœyisœ œrœ ndjoro fœ endje.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ɓata ɔlɔ ro ye, ayambarœ nœ ye gitœ endje ndoo dœ she, œ pa fœ she adœke: «Orosho, asœ kœdœ tshelœ kpagagasho, ɔlɔ ro yé a lœpe kpœke.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Pandœ nœ fœ azunœ ndjoro asœke adœke endje wuta ga lakpɨ too ga lœ kɨndɨ ɨndɨrɨ tœ azœ œ para kœzɨrœ.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Yé Yisu gi fœ endje adœke: «'E para rœgo dœ tœ 'e á kœto fœ endje.»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Á Yisu kœyu endje adœke: «'E sœ dœ mapa kotoo? 'E na dœ́ wu kane.» Endje na œ dɨ, œ pa fœ she adœke: «A sœ dœ mapa mindu dœ ageatshalangu bisha.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «'E pa fœ endje adœke endje kputœ endje ga atɨ ga pa gusu.»
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Endje lœ ga atɨ œ kputœ endje ga tœnœ kama bale (100), anga endje zazu bisha dœ ndjokpa (50).
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yisu ko mapa sœmœ mindu dœ pe ageatshalangu bisha asœmœ, œ me sho ga lafo œ kɨ fœ Ndjaba. Tshe kavwa tshelœ mapanœ, œ ko fœ ayambarœ nœ ye adœke endje kurutshelœnœ tœ azunœ. Tshe kuru ndje tshelœ ageatshalangunœ bisha asœmœ tœ azu kɔkɔ.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Azu kɔkɔ zɨ yé uvu endje sú.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ayambarœnœ ngbɔɓa udu rœgonœ á sœpe lima manda endje ga lœ kingi ndjokpa dœ bisha.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ayakoshe á ndje zɨ lima œrœnœ lœ kutu mindu (5.000).
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Hara manda nœ, Yisu vwa ayambarœ nœ ye kpa kœɔ ga lœ agba kœzu utshunœ á kœkate she ɓa ɨtshi ungu ɓa tœ awa tshalakpɨ Betesayida; œ gi udu azu kɔ ga tœ ogo endje.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Manda kœkatœ endje tɨ, tshe ɔ ga pa kaga ndœ kœkɨ fœ Ndjaba.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Kœwuta ga tœ adɨla, agba lœ lima ɓa uguru ungu, yé Yisu sœ kutɨ ye ɓa tœ ama ɔshɔ.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Tshe wu lima adœke kœi kayi li lima tœ ayambarœ nœ ye mbœrœ yugu to ɓa utshu endje á sœ kœgi endje ga manda nœ. Lœ gurutsha, Yisu na pa ungu dœ ada ye gu tœnœ ga ndœ endje, yé á yindœ kœro endje voro.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Kœwu she kœna pa ungunœ ataa, endje gbe adœke anga ngandoro azu dœmœ á yi ama endje lœ rawa.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Manda nœ, endje wu she kporo yé awa litœ endje. Trale, Yisu vwa o'o fœ endje adœke: «Lɔsu 'e sœ zɨtɨ; awa mbœmbœrœ 'e nene. Œmœ kœsœ!»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Tshe gitœ ye ndo dœ endje, œ ɔ ga lœ agbanœ yé yugu ka ngbewo. Œ za lima awa fœ endje tɔpanœ kpuru,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 mbœrœ adœke endje wuwusœ tshelœ kata œrœ á tshe mbœrœ adœke mapa gu kpɔɔ nene, mbœrœ ɔgbɔ lɔsu nœ endje.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Manda kœzu ungunœ, endje du agba ga tœ mangu, œ wuta ga lakpɨ ogo Genazarete.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Kœjerœ endje kolœ lœ agba ataa, azu gbɔ Yisu kpɔ,
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 œ za ɔrɔ kpatœnœ ndœ kœrɔ ayi koɓa lakpɨ para, œ ko endje dœ kelekpa kpagu tœnœ ga tœ osho á Yisu sœ lima tœnœ.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Osho kɔ á Yisu sœ lima kœna tœnœ, œdœ lœ aya ogo too lœ egerœ ogo too ndje ga ɨndɨrɨnœ; endje sœ lima kœko ayi koɓa ga tœ ala awa, kœkɨ fœ Yisu adœke tshe za awa fœ endje adœke ndje goro amba ama lœba ye. Yé, endje para kɔkɔ á ndje goro lima lœba ye, endje she.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.