Marcos 6

TAFO AYO (KXF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisu katœ oshonœ asœmœ tɨ œ gu ga lakpɨ á tshe gerœ lœnœ yé ayambarœ nœ ye na manda ye.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Dœ lɔkɔ sabata, tshe tetœ kœyisœ œrœ ɓa lœ Sinagoga. Œ za awa fœ azu ndjoro á ndje sœ kœdji she, yé endje yu osho adœke: «Asœke kpa to kpœta a? Tshe kpa gbɔ kœwusœrœ œneke ɓa ndœ ɗe? Tshe gbɔ awa afá neke ɓata ma a?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Œ dœ́dœ́ she kœdœ ayi kœguma maɓaya nene a, gbolo nœ Mareya, aya Jake, dœ Joze, dœ Shimu œdœ ndje Yuda nene a? Ayingɔnœ lœlœ kpœ ndœ azœ kpœke nene a?» Mbœrœ tœnœ ataa, endje vwara lima tœ endje tœ kœsœ dœ kœyindœrœ ga ndœ ye.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yeka á Yisu gi o'o fœ endje adœke: «Endje lɨsœ́ ayi kœgbara o'o tœ osho kɔ. Kolœ ɓa sœnda nœ ye, ugurutœ ayanœ dœ ayingɔnœ, lœ mara ye dá endje lɨlɨsœ́ ye nene.»
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Yisu lili lima kœmbœrœ afá lœ Nazarete nene. Kolœ gbadjagara anga azu á ndje sœ dœ koɓa dá tshe to kane ye ga pa endje á endje she kɔ lœ koɓa nœ endje.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yé ɔgbɔ lɔsu nœ endje za lima awa fœ Yisu waa.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Tshe e ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha, œ tetœ kœvwa endje bisha dœ bisha, œ za gbɔgbɔ kœropa ekpe ɨshirɨ fœ endje.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Œ za o'o fœ endje adœke: «'E zaza œrœ potœ 'e lœ ananœ nene, 'e za kolœ tshɔngbɔlɔ bale. Œdœ rœgo, œdœ ngbade too ngendja, 'e zaza œrœ bale ga lœ uwu tœ 'e nene.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 'E verœ œrada nœ 'e ga tœ ada 'e kashe 'e koko lœba bisha nene.»
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Tshe kpa pa fœ endje adœke: «Œ kœsœ adœke 'e wuta ɓa lakpɨ ogo bale, 'e lo kolœ lœ anda á ndje yisœ nœ fœ 'e œrrr ga tœ ɔlɔ á 'e katœ tshakpœtœmœ tɨ.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Á œ kœsœ ndje adœke anga azu tshalakpɨ bale kœvwaratœ endje tœ kœza osho kœsœ fœ 'e too tœ kœdji o'o ama 'e; 'e katœ tshalakpɨnœ tɨ. Tœ kœma fœ endje adœke endje mbœrœ ekperœ, 'e gɔrɔ trusha tshada 'e tɨ kpœtœmœ.»
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ayambarœ nœ ye na kœyisœrœ fœ azu adœke: «'E fatshalɔsu 'e.»
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Endje gɔrɔ lima ekpe ɨshirɨ ndjoro pa azu, yé œ tá kada ga tœ aayi koɓa ndjoro á she endje.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Dœ lɔndɔnœ asœmœ, gbozugo Erode dji o'o dœ ɨ'ɨrɨ Yisu mbœrœ ɨ'ɨrɨ ye za osho kɔ. Endje gbe lima tœ ye adœke: «Yowane ayi kœza batisimu dá wuta lœ akuzu, ádánœ á tshe sœ dœ gbɔgbɔ tœ kœfa œrœ dœmœ.»
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Anga endje adœke: «Eliya dœmœ.» Yé ɨlɨ udu endje pa œnœ endje adœke: «Tshe kœdœ ayi kœgbara o'o ama Ndjaba ɓata ongboro anga endje á ndje gbara lima utshunœ.»
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Erode dji o'onœ ataa œ pa ngbewo adœke: «Adja Yowane ayi kœza batisimu á mœ wa lima ɨgɨ ye dá wuta lœ akuzu asœmœ.»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Erode vwa lima aturugu nœ ye adœke endje za she œ i she dœ djingiri, yé œ vwi she ga lœ kánga mbœrœ upu nœ Erodiade, awo ayanœ dœ Filipo á tshe to lima she.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Gbambanœ nene, Yowane pa lima fœ Erode adœke: «Œ lili dœ ɓœ adœke ɓœ ka ga tœ awo aya zœ nene.»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Mbœrœ o'onœ asœke, Erodiade za lima ókó Yowane ga lœ ye, œ yi lima ndœ kœwo she kashe awa gugu damba lima tœ ye nene.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Gbambanœ nene, Erode sœ lima kœlɨsœ Yowane mbœrœ tshe wu lima sœnœ adœke tshe kœdœ uzu á tshe sœ ndjii œdœ yerœ, yé tshe sœ lima kœgbɔndœ ye. Dœ lɔndɔ á Erode kœsœ lima kœdji Yowane, tshe wuwu lima sœ œrœ kœmbœrœ tœnœ nene. Ataa atamœ ndje gbaa, tshe sœ lima dœ ogo kœdji she.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Andaa anga olo bale, awa kɔrɔ fœ Erodiade dœ lɔkɔ angbo kœzu Erode. Erode e angbo kœgbe dœ olo kœzu she. Tshe e agbozu kumu akwa nœ ye dœ pe endje nœ tshapa aturugu œdœ ndje pe agbozu tshapa ogo Galilayi á kœkurutshelœ yanga nœ ye dœ endje.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Yawuru nœ Erodiade li ɓa sœnda, œ vitœ ye yé œ ga tœ Erode dœ azu á tshe e endje ndœ angbonœ tɔpanœ kpuru. Á gbozugo Erode pa fœ yawuru sœmœ adœke: «Yɔndœ œrœ kɔ á ɓœ yindœ nœ, dœ mœ za fœ ɓœ.»
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Erode wa ɨgɨ ye dœ ɔshɔ adœke: «Œrœ neke kɔ á ɓœ e osho ndœ nœ, mœ ko fœ ɓœ. Œdœ ɓœ kœgbe ndje dœ tshakala ogo á mœ sœ pa nœ, mœ wa fœ ɓœ.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Yawuru wuta œ yu ayinœ adœke: «Œrœ gaɗe dá mœ kœ'e osho ndœ nœ a?» Ayinœ gi fœ she adœke: «E osho ndœ kumu Yowane, ayi kœza batisimu.»
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Yawuru gbɔgbɔtœ ye wuta tœnœ ga tshatshu gbozugo Erode, œ pa fœ she adœke: «Mœ yindœ nœ adœke ɓœ za kumu Yowane, ayi kœza batisimu ga lœ kalango ngɔngɔ asœke fœ mœ.»
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Œ za lima oyo tœ lɔsu Erode tœ kœdji ata. Yé awa kœfa o'o gugu lima nene mbœrœ á tshe wa lima ɨgɨ ye utshu azu kɔ á tshe e lima endje ndœ angbo nœ ye.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Pe kpœtœmœ, tshe vwa anga turugu adœke tshe na œ gu dœ kumu Yowane fœ œne. Turugunœ na ɓa lœ kánga, œ wa ɨgɨ Yowane,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 œ za kumu ye ga lœ kalango, œ gu dœ tœnœ fœ yawurunœ á tshe za fœ ayinœ.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ayambarœ nœ Yowane dji o'onœ atamœ, œ na œ za oko ye á shi ɓa lœ udu.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Aayi avwanœ fatœ endje gu ga ndœ Yisu, œ pandœ œneke kɔ á ndje mbœrœ lœ ana kœyisœrœ nœ endje kɔ fœ she.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yisu pa fœ endje adœke: «'E nɔtœ 'e ngerrr ga mabunœ œ yatœ 'e teasho kane.» Mbœrœ azu lœ lima kœdaratœ endje tɔpanœ kpuru, anga ndje kœna anga ndje kœgu á awa adœke Yisu dœ ayambarœ nœ ye yi anga œrœ hiaru ga lœ ama endje gugu nene.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Endje ɔ ga lœ agba, œ gitœ endje ga tœ osho á azu gugu lima tœnœ nene.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Azu ndjoro wu endje kœna tœnœ atamœ, œ vwanga endje dœ ada endje yé á wuta ɓa tœ oshonœ á endje sœ kœna ga tœnœ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Kœjerœ Yisu lœ agba atake, tshe wu azu ndjoro, œ za oyo fœ she tœ lɔsu ye mbœrœ endje sœ ɓata apata neke á ayengɔ endje gugu nene, á tshe tetœ kœyisœ œrœ ndjoro fœ endje.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɓata ɔlɔ ro ye, ayambarœ nœ ye gitœ endje ndoo dœ she, œ pa fœ she adœke: «Orosho, asœ kœdœ tshelœ kpagagasho, ɔlɔ ro yé a lœpe kpœke.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Pandœ nœ fœ azunœ ndjoro asœke adœke endje wuta ga lakpɨ too ga lœ kɨndɨ ɨndɨrɨ tœ azœ œ para kœzɨrœ.»
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Yé Yisu gi fœ endje adœke: «'E para rœgo dœ tœ 'e á kœto fœ endje.»
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Á Yisu kœyu endje adœke: «'E sœ dœ mapa kotoo? 'E na dœ́ wu kane.» Endje na œ dɨ, œ pa fœ she adœke: «A sœ dœ mapa mindu dœ ageatshalangu bisha.»
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke: «'E pa fœ endje adœke endje kputœ endje ga atɨ ga pa gusu.»
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Endje lœ ga atɨ œ kputœ endje ga tœnœ kama bale (100), anga endje zazu bisha dœ ndjokpa (50).
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yisu ko mapa sœmœ mindu dœ pe ageatshalangu bisha asœmœ, œ me sho ga lafo œ kɨ fœ Ndjaba. Tshe kavwa tshelœ mapanœ, œ ko fœ ayambarœ nœ ye adœke endje kurutshelœnœ tœ azunœ. Tshe kuru ndje tshelœ ageatshalangunœ bisha asœmœ tœ azu kɔkɔ.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Azu kɔkɔ zɨ yé uvu endje sú.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ayambarœnœ ngbɔɓa udu rœgonœ á sœpe lima manda endje ga lœ kingi ndjokpa dœ bisha.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ayakoshe á ndje zɨ lima œrœnœ lœ kutu mindu (5.000).
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Hara manda nœ, Yisu vwa ayambarœ nœ ye kpa kœɔ ga lœ agba kœzu utshunœ á kœkate she ɓa ɨtshi ungu ɓa tœ awa tshalakpɨ Betesayida; œ gi udu azu kɔ ga tœ ogo endje.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Manda kœkatœ endje tɨ, tshe ɔ ga pa kaga ndœ kœkɨ fœ Ndjaba.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Kœwuta ga tœ adɨla, agba lœ lima ɓa uguru ungu, yé Yisu sœ kutɨ ye ɓa tœ ama ɔshɔ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Tshe wu lima adœke kœi kayi li lima tœ ayambarœ nœ ye mbœrœ yugu to ɓa utshu endje á sœ kœgi endje ga manda nœ. Lœ gurutsha, Yisu na pa ungu dœ ada ye gu tœnœ ga ndœ endje, yé á yindœ kœro endje voro.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Kœwu she kœna pa ungunœ ataa, endje gbe adœke anga ngandoro azu dœmœ á yi ama endje lœ rawa.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Manda nœ, endje wu she kporo yé awa litœ endje. Trale, Yisu vwa o'o fœ endje adœke: «Lɔsu 'e sœ zɨtɨ; awa mbœmbœrœ 'e nene. Œmœ kœsœ!»
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Tshe gitœ ye ndo dœ endje, œ ɔ ga lœ agbanœ yé yugu ka ngbewo. Œ za lima awa fœ endje tɔpanœ kpuru,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 mbœrœ adœke endje wuwusœ tshelœ kata œrœ á tshe mbœrœ adœke mapa gu kpɔɔ nene, mbœrœ ɔgbɔ lɔsu nœ endje.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Manda kœzu ungunœ, endje du agba ga tœ mangu, œ wuta ga lakpɨ ogo Genazarete.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Kœjerœ endje kolœ lœ agba ataa, azu gbɔ Yisu kpɔ,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 œ za ɔrɔ kpatœnœ ndœ kœrɔ ayi koɓa lakpɨ para, œ ko endje dœ kelekpa kpagu tœnœ ga tœ osho á Yisu sœ lima tœnœ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Osho kɔ á Yisu sœ lima kœna tœnœ, œdœ lœ aya ogo too lœ egerœ ogo too ndje ga ɨndɨrɨnœ; endje sœ lima kœko ayi koɓa ga tœ ala awa, kœkɨ fœ Yisu adœke tshe za awa fœ endje adœke ndje goro amba ama lœba ye. Yé, endje para kɔkɔ á ndje goro lima lœba ye, endje she.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.