Marcos 5
TAFO AYO (KXF) vs VC
1 Yisu dœ ayambarœ nœ ye zu ga tshi Galilayi ɓa tœ ogo nœ Ageresaye.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Kœjerœ kolœ ga atɨ lœ agba atake, anga yakoshe á tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye to ɓa pa udu akuzu, œ na para tshatshu ye.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Tshe sœ lima kœsœ sheko ɓa pa udu akuzu yé uzu bale pa ashɔ á tshe li tœ kœi she ga tœnœ gugu nene. Œdœ ndje dœ djingiri gbaa, œ mbœrœ œrœ bale tœ ye nene.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Mbœrœ kpala kpala endje i lima ada ye dœ uwu aza, œ i kane ye dœ djingiri, kashe tshe sœ kœsɔtshelœ nœ kɔ. Ayi gbɔgbɔ á tshe li tœ kœza she para adœke tshe kœmɔ too gugu bale nene.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Butshɔ dœ ɔlɔ kɔ, tshe sœ lima kœsœ waa ɓa pa udu akuzu œdœ pe ɓa pa kaga kœta rawa œdœ kœgbi kotœ ye dœ badja.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ɓata á tshe wu Yisu lœ ɨngɨrɨnœ, tshe kpa dœ ɔrɔ œ gote ga utshu ye.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Œ ve rawa dœ ɔgbɔ adœke: «Yisu Gbolo nœ Ndjaba ɓa lafo, ɓœ yindœ kœmbœrœ gaɗe tœ mœ a? Mœ kɨ fœ ɓœ dœ ɨ'ɨrɨ Ndjaba adœke ɓœ gágága kumu mœ nene!»
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Tshe kɨ lima ataa mbœrœ Yisu pa lima fœ she adœke: «Ekpe ɨshirɨ, wuta lœ uzunœ asœke!»
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Yé Yisu yu she adœke: «Ɨ'ɨrɨ zœ kœdœ ɗe?» Tshe gi fœ she adœke: «Ɨ'ɨrɨ mœ kœdœ Kœngba, gbambanœ nene 'a sœ azu ndjoro.»
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tshe kɨ dœ ɔgbɔ, œ pa fœ Yisu adœke tshe vwavwa œne ga lœ angbɨ ogo nene.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Egerœ ukpulu akɔso lœ lima kœzɨrœ tœ ada kaga.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Atamœ ekpe ɨshirɨnœ kɨ fœ Yisu adœke: «Vwa 'a dœ́ 'a na œ li ga lœ akɔso.»
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yisu za awa fœ endje yé endje wuta lœ uzunœ, œ kpa œ li ga lœ ukpulu akɔso. Endje lœ lima kutu bisha (2.000) á to ɓa pa kaga yeka á tara uru uru gu ga la ngu, á nduru kɔkɔ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Aayi kœgbɔndœ akɔsonœ kpagu lima dœ ɔrɔ ndœ kœpandœ œsœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ azu lœ kɨndɨ wuta tœnœ kpaa ga lakpɨ, yé azu ndjoro na lima ndœ kœwu œrœnœ á wuta asœmœ.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Endje na ndoo dœ Yisu á wu yakoshenœ á tshe sœ lima dœ aekpe ɨshirɨ ndjoro pa ye asœmœ. Tshe sœ kpakparakpa dœ budu ye ga atɨ, œ verœ lœba ga tœ ye á sœ ko ko ko. Awa za azu kɔ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Azu á ndje wu lima œrœ á mbœrœ fœ uzunœ á ekpe ɨshirɨnœ sœ lima pa ye œdœ pe tœ upu nœ akɔsonœ asœmœ, mɨndœ œsœnœ fœ anga endje.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Endje kɨ ga tœ Yisu adœke tshe gitœ ye lœ ogo nœ œne ye.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Kœgu Yisu ndœ kœɔ ga lœ agba, uzu ekpe ɨshirɨ sœmœ kɨ ga tœ ye adœke œdœ tshe kœyindœ nœ œne gu dœ she awa bale.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Kashe Yisu yiyindœ nœ nene á pa fœ she adœke: «Gu ga ndœ ayo zœ, œ pandœ œneke á Gbozu Ndjaba wu oyo zœ á mbœrœ fœ ɓœ.»
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Yakoshenœ gu lima œ tetœ kœmɨndœ œneke kɔ á Yisu mbœrœ fœ she tara tœnœ ngbɔlɔɔ lœ ogo á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Tshalakpɨ Ndjokpa. Œ fa o'o gooo na tœnœ lœ ama azu kɔ yi kumu anda yi budu nœ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Yisu kpa zu ungu dœ agba. Kœwuta she ɓa atshinœ ataa, azu ngbɔtœ endje ndjoro dji she ɓa tœ makaga ungunœ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Anga gbozu tshapa Sinagoga á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Jaeruse na, œ wu Yisu, œ gote ga utshu ye,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 á kɨ ga tœ ye adœke: «Yawuru nœ mœ ndo dœ kuzu. Wu oyo mœ dœ́ œ to kane zœ ga pa ye, tshe she œ sœ dœ soro.»
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Yisu yindœ nœ, œ gu tœ awa bale dœ she. Azu ndjoro te manda ye œ sœ kœgoro she na tœnœ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Anga yashe bale dœ koɓa indji sœ ndje lima ugurutœ azunœ. Tshe lo lima dœ koɓa indjinœ ungu ndjokpa dœ bisha,
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 tshe wu oyo kœkɔrɔ tœ awa azu kœshe she yé œ ndɨ ngendja nœ ye kɔkɔ gbambanœ. Koɓanœ kpa oma dœ ɔgbɔnœ, ga pa nœ dœmœ tshelœ akɔ ye kakara nene.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Tshe dji ndœ œsœ Yisu, œ na ga lœ oporo tœ azu. Œ gba dœ ɔgɔ ye œrrr á goro lœba nœ ye.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Mbœrœ tshe gbe lima adœke: «Œdœ mœ kœgoro kolœ lœba nœ ye, koɓa nœ mœ œ ka.»
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Petœ œsœnœ koɓa indji nœ ye voro kpa yé tshe wusœ nœ adœke œne she ye.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Trale Yisu wu lima adœke anga gbɔgbɔ wuta lœ œne. Á fatœ ye karrr á yu osho adœke: «Œɗe dá turutœ lœba mœ a?»
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ayambarœ nœ ye gi o'o fœ she adœke: «Ɓœ wuwu azu ndjoro á ndje sœ kœro dara ɓœ asœke nene yeka á yu 'a adœke œɗe dá turutœ lœba nœ zœ a?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ataa gbaa, Yisu para osho djitœ ye tshakpata kœwu uzu á tshe mbœrœ œrœ asœmœ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Yashe koɓanœ de gbara gbara gbara dœ awa mbœrœ á tshe wusœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ she. Tshe na œ te ga utshu Yisu œ pandœ adja o'o kɔ fœ she.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Yisu pa fœ she adœke: «Gbolo nœ mœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye; gu dœ ɔtshɔnœ. Koɓa nœ zœ ka ye.»
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Damba o'o sœpe lœma Yisu, azu to ɓa sœnda nœ gbozu Jaeruse, œ pa fœ she adœke: «Gbolo yawuru nœ zœ tshu ye. Ádá kœndanga ayi kœyisœrœ kœdœ gaɗe?»
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Kashe Yisu gbegbe dœ o'onœ asœmœ nene, œ pa fœ Jaeruse adœke: «Awa zaza ɓœ nene, sœ kolœ dœ kœyindœrœ.»
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Tshe pakata udu azu kɔ kœna dœ she, œ za awa kolœ fœ Petro, dœ Jake œdœ pe ayanœ dœ Yowane.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kœwuta endje ɓa sœnda nœ Jaeruse, Yisu wu ɨgbɨ, œ dji tshama azu ndjoro kœkɨ dœ rawa dœ ɔgbɔnœ.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Tshe li ga sœndanœ, œ yu endje adœke: «Ádá ɨkɨ dœ rawa nœ 'e kœdœ gaɗe? Gbolonœ tshutshu nene, tshe sœ tœ olo.»
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Endje tetœ kœmɔ she. Tshe gɔrɔ endje kɔ ga ushu, œ sœpe kolœ dœ aba gbolo, dœ ayinœ œdœ pe dœ ayambarœ nœ ye votɔ. Endje li ɓa tœ osho á oko gbolonœ sœ tœnœ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tshe to kane ye ga pa gbolonœ, œ e she adœke: «Talita kumi!» (Ádánœ adœke: «Yawuru, mœ pa fœ ɓœ adœke ɓœ áalafo!»)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Trale gbolo áafo œ tetœ ana (gbolo nœ ungu ndjokpa dœ bisha). Azu wu atamœ, œ te o'o gooo lœ ama endje natœnœ djezœ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Kashe Yisu kɔ endje dœ ɔgbɔ adœke endje papandœ nœ fœ uzu bale nene. Tshe pa fœ endje adœke endje para kœzɨrœ fœ she.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.