Marcos 5

TAFO AYO (KXF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yisu dœ ayambarœ nœ ye zu ga tshi Galilayi ɓa tœ ogo nœ Ageresaye.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kœjerœ kolœ ga atɨ lœ agba atake, anga yakoshe á tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye to ɓa pa udu akuzu, œ na para tshatshu ye.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tshe sœ lima kœsœ sheko ɓa pa udu akuzu yé uzu bale pa ashɔ á tshe li tœ kœi she ga tœnœ gugu nene. Œdœ ndje dœ djingiri gbaa, œ mbœrœ œrœ bale tœ ye nene.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Mbœrœ kpala kpala endje i lima ada ye dœ uwu aza, œ i kane ye dœ djingiri, kashe tshe sœ kœsɔtshelœ nœ kɔ. Ayi gbɔgbɔ á tshe li tœ kœza she para adœke tshe kœmɔ too gugu bale nene.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Butshɔ dœ ɔlɔ kɔ, tshe sœ lima kœsœ waa ɓa pa udu akuzu œdœ pe ɓa pa kaga kœta rawa œdœ kœgbi kotœ ye dœ badja.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ɓata á tshe wu Yisu lœ ɨngɨrɨnœ, tshe kpa dœ ɔrɔ œ gote ga utshu ye.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Œ ve rawa dœ ɔgbɔ adœke: «Yisu Gbolo nœ Ndjaba ɓa lafo, ɓœ yindœ kœmbœrœ gaɗe tœ mœ a? Mœ kɨ fœ ɓœ dœ ɨ'ɨrɨ Ndjaba adœke ɓœ gágága kumu mœ nene!»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tshe kɨ lima ataa mbœrœ Yisu pa lima fœ she adœke: «Ekpe ɨshirɨ, wuta lœ uzunœ asœke!»
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yé Yisu yu she adœke: «Ɨ'ɨrɨ zœ kœdœ ɗe?» Tshe gi fœ she adœke: «Ɨ'ɨrɨ mœ kœdœ Kœngba, gbambanœ nene 'a sœ azu ndjoro.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tshe kɨ dœ ɔgbɔ, œ pa fœ Yisu adœke tshe vwavwa œne ga lœ angbɨ ogo nene.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Egerœ ukpulu akɔso lœ lima kœzɨrœ tœ ada kaga.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Atamœ ekpe ɨshirɨnœ kɨ fœ Yisu adœke: «Vwa 'a dœ́ 'a na œ li ga lœ akɔso.»
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yisu za awa fœ endje yé endje wuta lœ uzunœ, œ kpa œ li ga lœ ukpulu akɔso. Endje lœ lima kutu bisha (2.000) á to ɓa pa kaga yeka á tara uru uru gu ga la ngu, á nduru kɔkɔ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Aayi kœgbɔndœ akɔsonœ kpagu lima dœ ɔrɔ ndœ kœpandœ œsœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ azu lœ kɨndɨ wuta tœnœ kpaa ga lakpɨ, yé azu ndjoro na lima ndœ kœwu œrœnœ á wuta asœmœ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Endje na ndoo dœ Yisu á wu yakoshenœ á tshe sœ lima dœ aekpe ɨshirɨ ndjoro pa ye asœmœ. Tshe sœ kpakparakpa dœ budu ye ga atɨ, œ verœ lœba ga tœ ye á sœ ko ko ko. Awa za azu kɔ.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Azu á ndje wu lima œrœ á mbœrœ fœ uzunœ á ekpe ɨshirɨnœ sœ lima pa ye œdœ pe tœ upu nœ akɔsonœ asœmœ, mɨndœ œsœnœ fœ anga endje.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Endje kɨ ga tœ Yisu adœke tshe gitœ ye lœ ogo nœ œne ye.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kœgu Yisu ndœ kœɔ ga lœ agba, uzu ekpe ɨshirɨ sœmœ kɨ ga tœ ye adœke œdœ tshe kœyindœ nœ œne gu dœ she awa bale.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kashe Yisu yiyindœ nœ nene á pa fœ she adœke: «Gu ga ndœ ayo zœ, œ pandœ œneke á Gbozu Ndjaba wu oyo zœ á mbœrœ fœ ɓœ.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Yakoshenœ gu lima œ tetœ kœmɨndœ œneke kɔ á Yisu mbœrœ fœ she tara tœnœ ngbɔlɔɔ lœ ogo á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Tshalakpɨ Ndjokpa. Œ fa o'o gooo na tœnœ lœ ama azu kɔ yi kumu anda yi budu nœ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yisu kpa zu ungu dœ agba. Kœwuta she ɓa atshinœ ataa, azu ngbɔtœ endje ndjoro dji she ɓa tœ makaga ungunœ.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Anga gbozu tshapa Sinagoga á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Jaeruse na, œ wu Yisu, œ gote ga utshu ye,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 á kɨ ga tœ ye adœke: «Yawuru nœ mœ ndo dœ kuzu. Wu oyo mœ dœ́ œ to kane zœ ga pa ye, tshe she œ sœ dœ soro.»
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Yisu yindœ nœ, œ gu tœ awa bale dœ she. Azu ndjoro te manda ye œ sœ kœgoro she na tœnœ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Anga yashe bale dœ koɓa indji sœ ndje lima ugurutœ azunœ. Tshe lo lima dœ koɓa indjinœ ungu ndjokpa dœ bisha,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 tshe wu oyo kœkɔrɔ tœ awa azu kœshe she yé œ ndɨ ngendja nœ ye kɔkɔ gbambanœ. Koɓanœ kpa oma dœ ɔgbɔnœ, ga pa nœ dœmœ tshelœ akɔ ye kakara nene.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Tshe dji ndœ œsœ Yisu, œ na ga lœ oporo tœ azu. Œ gba dœ ɔgɔ ye œrrr á goro lœba nœ ye.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Mbœrœ tshe gbe lima adœke: «Œdœ mœ kœgoro kolœ lœba nœ ye, koɓa nœ mœ œ ka.»
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Petœ œsœnœ koɓa indji nœ ye voro kpa yé tshe wusœ nœ adœke œne she ye.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Trale Yisu wu lima adœke anga gbɔgbɔ wuta lœ œne. Á fatœ ye karrr á yu osho adœke: «Œɗe dá turutœ lœba mœ a?»
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ayambarœ nœ ye gi o'o fœ she adœke: «Ɓœ wuwu azu ndjoro á ndje sœ kœro dara ɓœ asœke nene yeka á yu 'a adœke œɗe dá turutœ lœba nœ zœ a?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ataa gbaa, Yisu para osho djitœ ye tshakpata kœwu uzu á tshe mbœrœ œrœ asœmœ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Yashe koɓanœ de gbara gbara gbara dœ awa mbœrœ á tshe wusœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ she. Tshe na œ te ga utshu Yisu œ pandœ adja o'o kɔ fœ she.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yisu pa fœ she adœke: «Gbolo nœ mœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye; gu dœ ɔtshɔnœ. Koɓa nœ zœ ka ye.»
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Damba o'o sœpe lœma Yisu, azu to ɓa sœnda nœ gbozu Jaeruse, œ pa fœ she adœke: «Gbolo yawuru nœ zœ tshu ye. Ádá kœndanga ayi kœyisœrœ kœdœ gaɗe?»
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Kashe Yisu gbegbe dœ o'onœ asœmœ nene, œ pa fœ Jaeruse adœke: «Awa zaza ɓœ nene, sœ kolœ dœ kœyindœrœ.»
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tshe pakata udu azu kɔ kœna dœ she, œ za awa kolœ fœ Petro, dœ Jake œdœ pe ayanœ dœ Yowane.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kœwuta endje ɓa sœnda nœ Jaeruse, Yisu wu ɨgbɨ, œ dji tshama azu ndjoro kœkɨ dœ rawa dœ ɔgbɔnœ.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Tshe li ga sœndanœ, œ yu endje adœke: «Ádá ɨkɨ dœ rawa nœ 'e kœdœ gaɗe? Gbolonœ tshutshu nene, tshe sœ tœ olo.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Endje tetœ kœmɔ she. Tshe gɔrɔ endje kɔ ga ushu, œ sœpe kolœ dœ aba gbolo, dœ ayinœ œdœ pe dœ ayambarœ nœ ye votɔ. Endje li ɓa tœ osho á oko gbolonœ sœ tœnœ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Tshe to kane ye ga pa gbolonœ, œ e she adœke: «Talita kumi!» (Ádánœ adœke: «Yawuru, mœ pa fœ ɓœ adœke ɓœ áalafo!»)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Trale gbolo áafo œ tetœ ana (gbolo nœ ungu ndjokpa dœ bisha). Azu wu atamœ, œ te o'o gooo lœ ama endje natœnœ djezœ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Kashe Yisu kɔ endje dœ ɔgbɔ adœke endje papandœ nœ fœ uzu bale nene. Tshe pa fœ endje adœke endje para kœzɨrœ fœ she.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.