Marcos 5
TAFO AYO (KXF) vs NAA
1 Yisu dœ ayambarœ nœ ye zu ga tshi Galilayi ɓa tœ ogo nœ Ageresaye.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kœjerœ kolœ ga atɨ lœ agba atake, anga yakoshe á tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye to ɓa pa udu akuzu, œ na para tshatshu ye.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Tshe sœ lima kœsœ sheko ɓa pa udu akuzu yé uzu bale pa ashɔ á tshe li tœ kœi she ga tœnœ gugu nene. Œdœ ndje dœ djingiri gbaa, œ mbœrœ œrœ bale tœ ye nene.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Mbœrœ kpala kpala endje i lima ada ye dœ uwu aza, œ i kane ye dœ djingiri, kashe tshe sœ kœsɔtshelœ nœ kɔ. Ayi gbɔgbɔ á tshe li tœ kœza she para adœke tshe kœmɔ too gugu bale nene.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Butshɔ dœ ɔlɔ kɔ, tshe sœ lima kœsœ waa ɓa pa udu akuzu œdœ pe ɓa pa kaga kœta rawa œdœ kœgbi kotœ ye dœ badja.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ɓata á tshe wu Yisu lœ ɨngɨrɨnœ, tshe kpa dœ ɔrɔ œ gote ga utshu ye.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Œ ve rawa dœ ɔgbɔ adœke: «Yisu Gbolo nœ Ndjaba ɓa lafo, ɓœ yindœ kœmbœrœ gaɗe tœ mœ a? Mœ kɨ fœ ɓœ dœ ɨ'ɨrɨ Ndjaba adœke ɓœ gágága kumu mœ nene!»
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Tshe kɨ lima ataa mbœrœ Yisu pa lima fœ she adœke: «Ekpe ɨshirɨ, wuta lœ uzunœ asœke!»
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Yé Yisu yu she adœke: «Ɨ'ɨrɨ zœ kœdœ ɗe?» Tshe gi fœ she adœke: «Ɨ'ɨrɨ mœ kœdœ Kœngba, gbambanœ nene 'a sœ azu ndjoro.»
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tshe kɨ dœ ɔgbɔ, œ pa fœ Yisu adœke tshe vwavwa œne ga lœ angbɨ ogo nene.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Egerœ ukpulu akɔso lœ lima kœzɨrœ tœ ada kaga.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Atamœ ekpe ɨshirɨnœ kɨ fœ Yisu adœke: «Vwa 'a dœ́ 'a na œ li ga lœ akɔso.»
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yisu za awa fœ endje yé endje wuta lœ uzunœ, œ kpa œ li ga lœ ukpulu akɔso. Endje lœ lima kutu bisha (2.000) á to ɓa pa kaga yeka á tara uru uru gu ga la ngu, á nduru kɔkɔ.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Aayi kœgbɔndœ akɔsonœ kpagu lima dœ ɔrɔ ndœ kœpandœ œsœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ azu lœ kɨndɨ wuta tœnœ kpaa ga lakpɨ, yé azu ndjoro na lima ndœ kœwu œrœnœ á wuta asœmœ.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Endje na ndoo dœ Yisu á wu yakoshenœ á tshe sœ lima dœ aekpe ɨshirɨ ndjoro pa ye asœmœ. Tshe sœ kpakparakpa dœ budu ye ga atɨ, œ verœ lœba ga tœ ye á sœ ko ko ko. Awa za azu kɔ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Azu á ndje wu lima œrœ á mbœrœ fœ uzunœ á ekpe ɨshirɨnœ sœ lima pa ye œdœ pe tœ upu nœ akɔsonœ asœmœ, mɨndœ œsœnœ fœ anga endje.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Endje kɨ ga tœ Yisu adœke tshe gitœ ye lœ ogo nœ œne ye.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Kœgu Yisu ndœ kœɔ ga lœ agba, uzu ekpe ɨshirɨ sœmœ kɨ ga tœ ye adœke œdœ tshe kœyindœ nœ œne gu dœ she awa bale.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Kashe Yisu yiyindœ nœ nene á pa fœ she adœke: «Gu ga ndœ ayo zœ, œ pandœ œneke á Gbozu Ndjaba wu oyo zœ á mbœrœ fœ ɓœ.»
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Yakoshenœ gu lima œ tetœ kœmɨndœ œneke kɔ á Yisu mbœrœ fœ she tara tœnœ ngbɔlɔɔ lœ ogo á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Tshalakpɨ Ndjokpa. Œ fa o'o gooo na tœnœ lœ ama azu kɔ yi kumu anda yi budu nœ.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Yisu kpa zu ungu dœ agba. Kœwuta she ɓa atshinœ ataa, azu ngbɔtœ endje ndjoro dji she ɓa tœ makaga ungunœ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Anga gbozu tshapa Sinagoga á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Jaeruse na, œ wu Yisu, œ gote ga utshu ye,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 á kɨ ga tœ ye adœke: «Yawuru nœ mœ ndo dœ kuzu. Wu oyo mœ dœ́ œ to kane zœ ga pa ye, tshe she œ sœ dœ soro.»
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Yisu yindœ nœ, œ gu tœ awa bale dœ she. Azu ndjoro te manda ye œ sœ kœgoro she na tœnœ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Anga yashe bale dœ koɓa indji sœ ndje lima ugurutœ azunœ. Tshe lo lima dœ koɓa indjinœ ungu ndjokpa dœ bisha,
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 tshe wu oyo kœkɔrɔ tœ awa azu kœshe she yé œ ndɨ ngendja nœ ye kɔkɔ gbambanœ. Koɓanœ kpa oma dœ ɔgbɔnœ, ga pa nœ dœmœ tshelœ akɔ ye kakara nene.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Tshe dji ndœ œsœ Yisu, œ na ga lœ oporo tœ azu. Œ gba dœ ɔgɔ ye œrrr á goro lœba nœ ye.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Mbœrœ tshe gbe lima adœke: «Œdœ mœ kœgoro kolœ lœba nœ ye, koɓa nœ mœ œ ka.»
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Petœ œsœnœ koɓa indji nœ ye voro kpa yé tshe wusœ nœ adœke œne she ye.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Trale Yisu wu lima adœke anga gbɔgbɔ wuta lœ œne. Á fatœ ye karrr á yu osho adœke: «Œɗe dá turutœ lœba mœ a?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ayambarœ nœ ye gi o'o fœ she adœke: «Ɓœ wuwu azu ndjoro á ndje sœ kœro dara ɓœ asœke nene yeka á yu 'a adœke œɗe dá turutœ lœba nœ zœ a?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ataa gbaa, Yisu para osho djitœ ye tshakpata kœwu uzu á tshe mbœrœ œrœ asœmœ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Yashe koɓanœ de gbara gbara gbara dœ awa mbœrœ á tshe wusœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ she. Tshe na œ te ga utshu Yisu œ pandœ adja o'o kɔ fœ she.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yisu pa fœ she adœke: «Gbolo nœ mœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye; gu dœ ɔtshɔnœ. Koɓa nœ zœ ka ye.»
34 Então Jesus lhe disse:
35 Damba o'o sœpe lœma Yisu, azu to ɓa sœnda nœ gbozu Jaeruse, œ pa fœ she adœke: «Gbolo yawuru nœ zœ tshu ye. Ádá kœndanga ayi kœyisœrœ kœdœ gaɗe?»
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Kashe Yisu gbegbe dœ o'onœ asœmœ nene, œ pa fœ Jaeruse adœke: «Awa zaza ɓœ nene, sœ kolœ dœ kœyindœrœ.»
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Tshe pakata udu azu kɔ kœna dœ she, œ za awa kolœ fœ Petro, dœ Jake œdœ pe ayanœ dœ Yowane.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Kœwuta endje ɓa sœnda nœ Jaeruse, Yisu wu ɨgbɨ, œ dji tshama azu ndjoro kœkɨ dœ rawa dœ ɔgbɔnœ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Tshe li ga sœndanœ, œ yu endje adœke: «Ádá ɨkɨ dœ rawa nœ 'e kœdœ gaɗe? Gbolonœ tshutshu nene, tshe sœ tœ olo.»
39 Ao entrar, disse:
40 Endje tetœ kœmɔ she. Tshe gɔrɔ endje kɔ ga ushu, œ sœpe kolœ dœ aba gbolo, dœ ayinœ œdœ pe dœ ayambarœ nœ ye votɔ. Endje li ɓa tœ osho á oko gbolonœ sœ tœnœ.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Tshe to kane ye ga pa gbolonœ, œ e she adœke: «Talita kumi!» (Ádánœ adœke: «Yawuru, mœ pa fœ ɓœ adœke ɓœ áalafo!»)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Trale gbolo áafo œ tetœ ana (gbolo nœ ungu ndjokpa dœ bisha). Azu wu atamœ, œ te o'o gooo lœ ama endje natœnœ djezœ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Kashe Yisu kɔ endje dœ ɔgbɔ adœke endje papandœ nœ fœ uzu bale nene. Tshe pa fœ endje adœke endje para kœzɨrœ fœ she.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.