Marcos 5
TAFO AYO (KXF) vs BKJ
1 Yisu dœ ayambarœ nœ ye zu ga tshi Galilayi ɓa tœ ogo nœ Ageresaye.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Kœjerœ kolœ ga atɨ lœ agba atake, anga yakoshe á tshe sœ dœ ekpe ɨshirɨ pa ye to ɓa pa udu akuzu, œ na para tshatshu ye.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tshe sœ lima kœsœ sheko ɓa pa udu akuzu yé uzu bale pa ashɔ á tshe li tœ kœi she ga tœnœ gugu nene. Œdœ ndje dœ djingiri gbaa, œ mbœrœ œrœ bale tœ ye nene.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Mbœrœ kpala kpala endje i lima ada ye dœ uwu aza, œ i kane ye dœ djingiri, kashe tshe sœ kœsɔtshelœ nœ kɔ. Ayi gbɔgbɔ á tshe li tœ kœza she para adœke tshe kœmɔ too gugu bale nene.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Butshɔ dœ ɔlɔ kɔ, tshe sœ lima kœsœ waa ɓa pa udu akuzu œdœ pe ɓa pa kaga kœta rawa œdœ kœgbi kotœ ye dœ badja.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ɓata á tshe wu Yisu lœ ɨngɨrɨnœ, tshe kpa dœ ɔrɔ œ gote ga utshu ye.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Œ ve rawa dœ ɔgbɔ adœke: «Yisu Gbolo nœ Ndjaba ɓa lafo, ɓœ yindœ kœmbœrœ gaɗe tœ mœ a? Mœ kɨ fœ ɓœ dœ ɨ'ɨrɨ Ndjaba adœke ɓœ gágága kumu mœ nene!»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tshe kɨ lima ataa mbœrœ Yisu pa lima fœ she adœke: «Ekpe ɨshirɨ, wuta lœ uzunœ asœke!»
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yé Yisu yu she adœke: «Ɨ'ɨrɨ zœ kœdœ ɗe?» Tshe gi fœ she adœke: «Ɨ'ɨrɨ mœ kœdœ Kœngba, gbambanœ nene 'a sœ azu ndjoro.»
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Tshe kɨ dœ ɔgbɔ, œ pa fœ Yisu adœke tshe vwavwa œne ga lœ angbɨ ogo nene.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Egerœ ukpulu akɔso lœ lima kœzɨrœ tœ ada kaga.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Atamœ ekpe ɨshirɨnœ kɨ fœ Yisu adœke: «Vwa 'a dœ́ 'a na œ li ga lœ akɔso.»
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yisu za awa fœ endje yé endje wuta lœ uzunœ, œ kpa œ li ga lœ ukpulu akɔso. Endje lœ lima kutu bisha (2.000) á to ɓa pa kaga yeka á tara uru uru gu ga la ngu, á nduru kɔkɔ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Aayi kœgbɔndœ akɔsonœ kpagu lima dœ ɔrɔ ndœ kœpandœ œsœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ azu lœ kɨndɨ wuta tœnœ kpaa ga lakpɨ, yé azu ndjoro na lima ndœ kœwu œrœnœ á wuta asœmœ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Endje na ndoo dœ Yisu á wu yakoshenœ á tshe sœ lima dœ aekpe ɨshirɨ ndjoro pa ye asœmœ. Tshe sœ kpakparakpa dœ budu ye ga atɨ, œ verœ lœba ga tœ ye á sœ ko ko ko. Awa za azu kɔ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Azu á ndje wu lima œrœ á mbœrœ fœ uzunœ á ekpe ɨshirɨnœ sœ lima pa ye œdœ pe tœ upu nœ akɔsonœ asœmœ, mɨndœ œsœnœ fœ anga endje.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Endje kɨ ga tœ Yisu adœke tshe gitœ ye lœ ogo nœ œne ye.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kœgu Yisu ndœ kœɔ ga lœ agba, uzu ekpe ɨshirɨ sœmœ kɨ ga tœ ye adœke œdœ tshe kœyindœ nœ œne gu dœ she awa bale.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Kashe Yisu yiyindœ nœ nene á pa fœ she adœke: «Gu ga ndœ ayo zœ, œ pandœ œneke á Gbozu Ndjaba wu oyo zœ á mbœrœ fœ ɓœ.»
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Yakoshenœ gu lima œ tetœ kœmɨndœ œneke kɔ á Yisu mbœrœ fœ she tara tœnœ ngbɔlɔɔ lœ ogo á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Tshalakpɨ Ndjokpa. Œ fa o'o gooo na tœnœ lœ ama azu kɔ yi kumu anda yi budu nœ.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yisu kpa zu ungu dœ agba. Kœwuta she ɓa atshinœ ataa, azu ngbɔtœ endje ndjoro dji she ɓa tœ makaga ungunœ.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Anga gbozu tshapa Sinagoga á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Jaeruse na, œ wu Yisu, œ gote ga utshu ye,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 á kɨ ga tœ ye adœke: «Yawuru nœ mœ ndo dœ kuzu. Wu oyo mœ dœ́ œ to kane zœ ga pa ye, tshe she œ sœ dœ soro.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yisu yindœ nœ, œ gu tœ awa bale dœ she. Azu ndjoro te manda ye œ sœ kœgoro she na tœnœ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Anga yashe bale dœ koɓa indji sœ ndje lima ugurutœ azunœ. Tshe lo lima dœ koɓa indjinœ ungu ndjokpa dœ bisha,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 tshe wu oyo kœkɔrɔ tœ awa azu kœshe she yé œ ndɨ ngendja nœ ye kɔkɔ gbambanœ. Koɓanœ kpa oma dœ ɔgbɔnœ, ga pa nœ dœmœ tshelœ akɔ ye kakara nene.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Tshe dji ndœ œsœ Yisu, œ na ga lœ oporo tœ azu. Œ gba dœ ɔgɔ ye œrrr á goro lœba nœ ye.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Mbœrœ tshe gbe lima adœke: «Œdœ mœ kœgoro kolœ lœba nœ ye, koɓa nœ mœ œ ka.»
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Petœ œsœnœ koɓa indji nœ ye voro kpa yé tshe wusœ nœ adœke œne she ye.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Trale Yisu wu lima adœke anga gbɔgbɔ wuta lœ œne. Á fatœ ye karrr á yu osho adœke: «Œɗe dá turutœ lœba mœ a?»
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ayambarœ nœ ye gi o'o fœ she adœke: «Ɓœ wuwu azu ndjoro á ndje sœ kœro dara ɓœ asœke nene yeka á yu 'a adœke œɗe dá turutœ lœba nœ zœ a?»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ataa gbaa, Yisu para osho djitœ ye tshakpata kœwu uzu á tshe mbœrœ œrœ asœmœ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Yashe koɓanœ de gbara gbara gbara dœ awa mbœrœ á tshe wusœ œrœ á mbœrœtœ endje fœ she. Tshe na œ te ga utshu Yisu œ pandœ adja o'o kɔ fœ she.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yisu pa fœ she adœke: «Gbolo nœ mœ, kœyindœrœ nœ zœ she ɓœ ye; gu dœ ɔtshɔnœ. Koɓa nœ zœ ka ye.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Damba o'o sœpe lœma Yisu, azu to ɓa sœnda nœ gbozu Jaeruse, œ pa fœ she adœke: «Gbolo yawuru nœ zœ tshu ye. Ádá kœndanga ayi kœyisœrœ kœdœ gaɗe?»
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Kashe Yisu gbegbe dœ o'onœ asœmœ nene, œ pa fœ Jaeruse adœke: «Awa zaza ɓœ nene, sœ kolœ dœ kœyindœrœ.»
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tshe pakata udu azu kɔ kœna dœ she, œ za awa kolœ fœ Petro, dœ Jake œdœ pe ayanœ dœ Yowane.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kœwuta endje ɓa sœnda nœ Jaeruse, Yisu wu ɨgbɨ, œ dji tshama azu ndjoro kœkɨ dœ rawa dœ ɔgbɔnœ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Tshe li ga sœndanœ, œ yu endje adœke: «Ádá ɨkɨ dœ rawa nœ 'e kœdœ gaɗe? Gbolonœ tshutshu nene, tshe sœ tœ olo.»
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Endje tetœ kœmɔ she. Tshe gɔrɔ endje kɔ ga ushu, œ sœpe kolœ dœ aba gbolo, dœ ayinœ œdœ pe dœ ayambarœ nœ ye votɔ. Endje li ɓa tœ osho á oko gbolonœ sœ tœnœ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tshe to kane ye ga pa gbolonœ, œ e she adœke: «Talita kumi!» (Ádánœ adœke: «Yawuru, mœ pa fœ ɓœ adœke ɓœ áalafo!»)
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Trale gbolo áafo œ tetœ ana (gbolo nœ ungu ndjokpa dœ bisha). Azu wu atamœ, œ te o'o gooo lœ ama endje natœnœ djezœ.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Kashe Yisu kɔ endje dœ ɔgbɔ adœke endje papandœ nœ fœ uzu bale nene. Tshe pa fœ endje adœke endje para kœzɨrœ fœ she.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.