Marcos 4
TAFO AYO (KXF) vs BKJ
1 Yisu kpa kwatœ ye ndœ kœyisœ œrœ ɓa tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro ngbɔtœ endje tœ kœdji she. Mbœrœ tœnœ ataa, tshe na œ ɔ ga lœ agba á sœ ga atɨ yeka azu ka yaba yaba ga tœ ɔshɔ tœ makaga ungunœ á lœ tœ kœdji she.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Tshe yi lima sœ œrœ ndjoro fœ endje lœ ndœma toro. Lœ kœyisœrœ nœ ye, tshe pa adœke:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «E dji mœ dœ ɔshɔnœ! Anga uzu bale na lima ndœ kœlu ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Ɓata á tshe sœ kœlu ngwarœ natœnœ, anga indjinœ yo ga ɨndɨrɨ ama awa, ayanu wu œ de.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Anga indjinœ yo ga lœ oporo badja. Œ ko gbaa, kashe œ totoro kœgerœ tœnœ mbœrœ adœke ɔshɔ mimi tœ oshonœ nene.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Ɓata ɔlɔ tɔ vwege vwege, œ ɔrɔ mbœrœ awa adœke eshenœ li ɔshɔ gugu nene.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Anga indjinœ yo ga lœ ishi. Ishinœ gerœ œ ropa ɔtshɔ ngwarœnœ yé awa adœke œ le gugu nene.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Œ ko, œ gerœ dœ ɔtshɔnœ. Œ zu tshelœtœ endje, œ le zazu bale dœ ndjokpa (30), anganœ le zazu votɔ (60), anganœ kama bale (100).»
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu á tshe kœsœ dœ utu kœdji dœ o'o, kaka tshe dji.»
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ɔlɔnœ á Yisu gi lima tœ ye tœ azu á sœ kutɨ ye, endje á ndje sœ lima kœna manda ye dœ pe ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha gitœ endje ga ɨndɨrɨ ye tœ kœyu she tœ ádá ndœma toronœ á tshe pa má asœmœ.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Yé tshe gi o'o fœ endje adœke: «Mbœrœ e'e, Ndjaba yisœ ádá o'o Ogo gbozu nœ ye á zatœ endje yiwa tœnœ fœ 'e yé, kashe anga azu á ndje lœ ɓa shu, endje dji o'o kɔ kolœ ɓata ndœma toro gbambanœ,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 mbœrœ adœke endje li kœtondœ œrœ dœ ɔtshɔnœ kashe endje wu nene,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Manda nœ, tshe kpa kœyu endje adœke: «E djidji tshelœ kata ndœma toronœ asœke nene a? Atamœ 'e wu má sœ ádá anga udunœ koto o?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ayi kœlu ngwarœ nœ asœmœ kœdœ ayi kœyisœ O'o ama Ndjaba fœ azu.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Anga azu lœ ɓata ama awa. O'o ama Ndjaba na ga ndœ endje ɓata indji ngwarœ á yo ga tœ ala awa. Endje kœdji O'o ama Ndjaba, Satana na œ kakara tœ lɔsu endje.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Anga azu lœ ndje ɓata indji ngwarœ œneke á yo ga lœ djeere badja. Ɔlɔ á endje kœdji O'o ama Ndjaba, endje yindœ nœ katsha dœ yanga,
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 kashe œndœ kœyindœrœ nœ endje œ dɨ nene mbœrœ eshe endje lili ɔshɔ nene. Endje lili kœla banga mbœrœ O'o ama Ndjaba nene œdœ o'o kœna ga ndœ endje yeka á endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Anga azu lœ ɓata indji ngwarœ œneke á yo ga lœ ishi. Endje dji O'o ama Ndjaba dœ ɔtshɔnœ,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 kashe oyo tshapashɔnœ asœke, yanga kœgbɔrœ á sœ kœfara azu, dœ pe tshelœ áká gbetshelœ kɔkɔ á zuzu tœ lɔsu endje. Tœnœ kɔ dá ndɨ tshelœ O'o ama Ndjaba. Mbœrœ tœnœ ataa, awa adœke endje mbœrœ ɔtshɔrœ gugu nene.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Ɔtshɔ ɔshɔnœ kœdœ azu neke á ndje dji O'o ama Ndjaba á gbɔndœ nœ ga tœ lɔsu endje, á matœ endje dœ ɔtshɔ akwa manda kœdji o'onœ. Endje kœdœ ngwarœ neke á gerœ berea berea, œ le zazu bale dœ ndjokpa (30), anganœ zazu votɔ (60), yé anganœ ndje kama bale (100).»
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu kœta owo ga tœ miinda, tshe za ga tshakudu lɔsú too ɓa tshakudu kelekpa a? Endje za miinda ɓa pa gbarœ kœza miinda ga panœ, œ sœsœ atamœ nene a?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Kolœnœ ataa, o'o á zatœ endje yiwa tœnœ, œ matœ endje ngbɨɨ dœ eshenœ kɔkɔ.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Uzu á tshe kœsœ dœ utu nœ kœdji dœ o'o, kaka tshe dji!»
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yisu kpa mɨndœ nœ fœ endje adœke: «'E gbe dœ o'onœ á 'e dji asœke. Kolœ awa bale ɓata á 'e sœ kœzatœ 'e fœ azu, awa bale Ndjaba œ to ɔtshɔrœ fœ 'e tɔpanœ kpɔlirɔ.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Gbambanœ nene, œshe á tshe kœsœ dœ œrœ ndjoro, endje za anganœ ga pa nœ; tsheneke á tshe kœgugu dœ œrœ nene, endje ko œneke teasho á sœpe tshakane ye.»
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Yisu kpa pa adœke: «Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ ɓata uzu lu ngwarœ ga lœ ɔshɔ.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Uzu á tshe lu ngwarœ lo olo dœ butshɔ œ na ana dœ ɔlɔ. Ɔlɔ kœwuta ngwarœ dœ pe kœgerœ tœnœ, ayi kœlu ngwarœnœ wuwusœ nœ bale nene.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Ɔshɔ mbœrœ kotoo á ngwarœ œ gere a? Utshunœ kɔ, ungbu ngwarœnœ œ wuta yekane á manda nœ elenœ œ u. Tœ votɔnœ á kakonœ œ vuru lœ kumunœ yeka á tetœ kœgerœ tœnœ.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Ɔlɔ á elenœ kœgbɔ yeka á azu œ na kœwa tœnœ, kœvere too kœkɔ tœnœ mbœrœ olonœ li ye.»
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Yisu kpa yu osho adœke: «Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ koto o? Ndœma toro gaɗe dá li dœ tœnœ adœke a kœdji a?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ ɓata ele mutarde. Œ kœdœ kœlu tœnœ, elenœ sœ teasho ga tshakudu leyɔ kɔ pa ɔshɔ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Manda kœlu tœnœ œ kœko, œ zutshelœtœ ye. Œ gerœ tœ ɨngɨrɨnœ kœropa kako dɔngɔ para kɔkɔ lœ kɨndɨ. Ganeanœ œ gboro tœ ɔtshɔnœ kœli adœke ayanu mbœrœ koma endje ga tshakudunœ.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yisu yisœ œrœ fœ azu lœ ndœma toro ndjoro ɓata œneke mbœrœ adœke endje kœdji ádá o'onœ á œne sœ tœ kœpa fœ endje.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Tshe sœ lima kpalakpala kœpa o'o ko dœ ndœma toro kashe endje kœsœ kolœnœ dœ ayambarœ nœ ye yeka á tshe gbara ala o'onœ ngbɨɨ fœ endje.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, dœ ɔgbɔ kɨdala, Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke œne zu ga atshi egerœ ungu adanga.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ataa endje ka lima tœ azu tɨ, œ za Yisu dœ agba neke á tshe sœ lima lœnœ yé anga angbɨ agba lœ lima ɨndɨrɨ nœ.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ɓata á endje sœ lima kœzu ungu, ndavuru yugu za gu tœnœ kpɨkpɨkpɨ. Loko na, yakpa ungu tu yé œ ɔ dœ agba tshé tshé tshé, agba yindœ kœnduru tœnœ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Yisu sœ ɓa tœ budu agba, œ za kumu ye ga pa tɨkumu, œ lo ye. Ayambarœ nœ ye jo she œ pa fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, á tshu ke a! Ɓœ gbe kotoo dœ œrœ á mbœrœ dœ kumu azœ asœke a?»
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Yisu jo lœ olo, œ gbagbara yugu, œ pa fœ ungu adœke: «Tuturu nene! Sœ koko!» Tshelœ yugu wa ngbewo yé osho yi tá.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Yisu yu ayambarœ nœ ye adœke: «Mbœrœ gaɗe awa sœ tœ 'e ata a? 'E gugu dœ kœyindœrœ nene a?»
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Uvuru endje i lima gara yeka endje sœ lima kœvwi o'o ugurutœ endje adœke: «Tsheneke kœdœ ɗe yeka á ungu dœ pe yugu kɔ œ dji she atake a?»
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.