Marcos 4
TAFO AYO (KXF) vs ARC
1 Yisu kpa kwatœ ye ndœ kœyisœ œrœ ɓa tœ mangu Galilayi. Azu ndjoro ngbɔtœ endje tœ kœdji she. Mbœrœ tœnœ ataa, tshe na œ ɔ ga lœ agba á sœ ga atɨ yeka azu ka yaba yaba ga tœ ɔshɔ tœ makaga ungunœ á lœ tœ kœdji she.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Tshe yi lima sœ œrœ ndjoro fœ endje lœ ndœma toro. Lœ kœyisœrœ nœ ye, tshe pa adœke:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 «E dji mœ dœ ɔshɔnœ! Anga uzu bale na lima ndœ kœlu ngwarœ ga lœ kɨndɨ nœ ye.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ɓata á tshe sœ kœlu ngwarœ natœnœ, anga indjinœ yo ga ɨndɨrɨ ama awa, ayanu wu œ de.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Anga indjinœ yo ga lœ oporo badja. Œ ko gbaa, kashe œ totoro kœgerœ tœnœ mbœrœ adœke ɔshɔ mimi tœ oshonœ nene.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ɓata ɔlɔ tɔ vwege vwege, œ ɔrɔ mbœrœ awa adœke eshenœ li ɔshɔ gugu nene.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Anga indjinœ yo ga lœ ishi. Ishinœ gerœ œ ropa ɔtshɔ ngwarœnœ yé awa adœke œ le gugu nene.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Œ ko, œ gerœ dœ ɔtshɔnœ. Œ zu tshelœtœ endje, œ le zazu bale dœ ndjokpa (30), anganœ le zazu votɔ (60), anganœ kama bale (100).»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu á tshe kœsœ dœ utu kœdji dœ o'o, kaka tshe dji.»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Ɔlɔnœ á Yisu gi lima tœ ye tœ azu á sœ kutɨ ye, endje á ndje sœ lima kœna manda ye dœ pe ayambarœ nœ ye ndjokpa dœ bisha gitœ endje ga ɨndɨrɨ ye tœ kœyu she tœ ádá ndœma toronœ á tshe pa má asœmœ.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Yé tshe gi o'o fœ endje adœke: «Mbœrœ e'e, Ndjaba yisœ ádá o'o Ogo gbozu nœ ye á zatœ endje yiwa tœnœ fœ 'e yé, kashe anga azu á ndje lœ ɓa shu, endje dji o'o kɔ kolœ ɓata ndœma toro gbambanœ,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 mbœrœ adœke endje li kœtondœ œrœ dœ ɔtshɔnœ kashe endje wu nene,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Manda nœ, tshe kpa kœyu endje adœke: «E djidji tshelœ kata ndœma toronœ asœke nene a? Atamœ 'e wu má sœ ádá anga udunœ koto o?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ayi kœlu ngwarœ nœ asœmœ kœdœ ayi kœyisœ O'o ama Ndjaba fœ azu.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Anga azu lœ ɓata ama awa. O'o ama Ndjaba na ga ndœ endje ɓata indji ngwarœ á yo ga tœ ala awa. Endje kœdji O'o ama Ndjaba, Satana na œ kakara tœ lɔsu endje.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Anga azu lœ ndje ɓata indji ngwarœ œneke á yo ga lœ djeere badja. Ɔlɔ á endje kœdji O'o ama Ndjaba, endje yindœ nœ katsha dœ yanga,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 kashe œndœ kœyindœrœ nœ endje œ dɨ nene mbœrœ eshe endje lili ɔshɔ nene. Endje lili kœla banga mbœrœ O'o ama Ndjaba nene œdœ o'o kœna ga ndœ endje yeka á endje ka ngbɨrɨ lœ kœyindœrœ nœ endje nene.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Anga azu lœ ɓata indji ngwarœ œneke á yo ga lœ ishi. Endje dji O'o ama Ndjaba dœ ɔtshɔnœ,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kashe oyo tshapashɔnœ asœke, yanga kœgbɔrœ á sœ kœfara azu, dœ pe tshelœ áká gbetshelœ kɔkɔ á zuzu tœ lɔsu endje. Tœnœ kɔ dá ndɨ tshelœ O'o ama Ndjaba. Mbœrœ tœnœ ataa, awa adœke endje mbœrœ ɔtshɔrœ gugu nene.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Anganœ yo ga lœ ɔtshɔ ɔshɔ. Ɔtshɔ ɔshɔnœ kœdœ azu neke á ndje dji O'o ama Ndjaba á gbɔndœ nœ ga tœ lɔsu endje, á matœ endje dœ ɔtshɔ akwa manda kœdji o'onœ. Endje kœdœ ngwarœ neke á gerœ berea berea, œ le zazu bale dœ ndjokpa (30), anganœ zazu votɔ (60), yé anganœ ndje kama bale (100).»
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yisu pa fœ endje adœke: «Uzu kœta owo ga tœ miinda, tshe za ga tshakudu lɔsú too ɓa tshakudu kelekpa a? Endje za miinda ɓa pa gbarœ kœza miinda ga panœ, œ sœsœ atamœ nene a?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Kolœnœ ataa, o'o á zatœ endje yiwa tœnœ, œ matœ endje ngbɨɨ dœ eshenœ kɔkɔ.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Uzu á tshe kœsœ dœ utu nœ kœdji dœ o'o, kaka tshe dji!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Yisu kpa mɨndœ nœ fœ endje adœke: «'E gbe dœ o'onœ á 'e dji asœke. Kolœ awa bale ɓata á 'e sœ kœzatœ 'e fœ azu, awa bale Ndjaba œ to ɔtshɔrœ fœ 'e tɔpanœ kpɔlirɔ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Gbambanœ nene, œshe á tshe kœsœ dœ œrœ ndjoro, endje za anganœ ga pa nœ; tsheneke á tshe kœgugu dœ œrœ nene, endje ko œneke teasho á sœpe tshakane ye.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yisu kpa pa adœke: «Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ ɓata uzu lu ngwarœ ga lœ ɔshɔ.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Uzu á tshe lu ngwarœ lo olo dœ butshɔ œ na ana dœ ɔlɔ. Ɔlɔ kœwuta ngwarœ dœ pe kœgerœ tœnœ, ayi kœlu ngwarœnœ wuwusœ nœ bale nene.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ɔshɔ mbœrœ kotoo á ngwarœ œ gere a? Utshunœ kɔ, ungbu ngwarœnœ œ wuta yekane á manda nœ elenœ œ u. Tœ votɔnœ á kakonœ œ vuru lœ kumunœ yeka á tetœ kœgerœ tœnœ.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ɔlɔ á elenœ kœgbɔ yeka á azu œ na kœwa tœnœ, kœvere too kœkɔ tœnœ mbœrœ olonœ li ye.»
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yisu kpa yu osho adœke: «Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ koto o? Ndœma toro gaɗe dá li dœ tœnœ adœke a kœdji a?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ogo gbozu nœ Ndjaba sœ ɓata ele mutarde. Œ kœdœ kœlu tœnœ, elenœ sœ teasho ga tshakudu leyɔ kɔ pa ɔshɔ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Manda kœlu tœnœ œ kœko, œ zutshelœtœ ye. Œ gerœ tœ ɨngɨrɨnœ kœropa kako dɔngɔ para kɔkɔ lœ kɨndɨ. Ganeanœ œ gboro tœ ɔtshɔnœ kœli adœke ayanu mbœrœ koma endje ga tshakudunœ.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yisu yisœ œrœ fœ azu lœ ndœma toro ndjoro ɓata œneke mbœrœ adœke endje kœdji ádá o'onœ á œne sœ tœ kœpa fœ endje.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Tshe sœ lima kpalakpala kœpa o'o ko dœ ndœma toro kashe endje kœsœ kolœnœ dœ ayambarœ nœ ye yeka á tshe gbara ala o'onœ ngbɨɨ fœ endje.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Kolœ dœ ɔlɔnœ asœmœ, dœ ɔgbɔ kɨdala, Yisu pa fœ ayambarœ nœ ye adœke œne zu ga atshi egerœ ungu adanga.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Ataa endje ka lima tœ azu tɨ, œ za Yisu dœ agba neke á tshe sœ lima lœnœ yé anga angbɨ agba lœ lima ɨndɨrɨ nœ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ɓata á endje sœ lima kœzu ungu, ndavuru yugu za gu tœnœ kpɨkpɨkpɨ. Loko na, yakpa ungu tu yé œ ɔ dœ agba tshé tshé tshé, agba yindœ kœnduru tœnœ.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Yisu sœ ɓa tœ budu agba, œ za kumu ye ga pa tɨkumu, œ lo ye. Ayambarœ nœ ye jo she œ pa fœ she adœke: «Ayi kœyisœrœ, á tshu ke a! Ɓœ gbe kotoo dœ œrœ á mbœrœ dœ kumu azœ asœke a?»
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yisu jo lœ olo, œ gbagbara yugu, œ pa fœ ungu adœke: «Tuturu nene! Sœ koko!» Tshelœ yugu wa ngbewo yé osho yi tá.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yisu yu ayambarœ nœ ye adœke: «Mbœrœ gaɗe awa sœ tœ 'e ata a? 'E gugu dœ kœyindœrœ nene a?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Uvuru endje i lima gara yeka endje sœ lima kœvwi o'o ugurutœ endje adœke: «Tsheneke kœdœ ɗe yeka á ungu dœ pe yugu kɔ œ dji she atake a?»
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.